تفسیر روایی قرآن کریم

شهادت حضرت رقیه سلام الله علیها تسلیت باد. ⛅️اَلّلهُمـّ؏َجِّل‌لِوَلیِّڪَ‌الفَرَج‌ واَقِمنابِخِدمَـتِه🤲

✅ لا يُؤاخِذُكُمُ أللهُ بِاللَّغْوِ في أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَ أللهُ غَفُورٌ حَليمٌ [225] ✅خداوند شما را به‌خاطر سوگندهایى که بدون توجّه یاد مى‌کنید، مؤاخذه نخواهدکرد، امّا به آنچه دل‌هاى شما [با قصد و اختیار پذیرفته و] کسب کرده، مؤاخذه مى‌کند. و خداوند، آمرزنده و داراى حلم است. (بقره/ ۲۲۵) ✳️امام صادق (علیه السلام) لغو [در اینجا]، به این معناست که مرد بگوید: «نه به خدا قسم»! یا «آری به خدا قسم»! ولی این قسم او هیچ‌گونه اثری نداشته باشد. (هیچ معامله‌ای با آن قسم، صورت نگیرد و مالی  تلف نشود یا به کسی، ستمی روا نشود.). تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۶۰ الکافی، ج۷، ص۴۴۳/ تهذیب الأحکام، ج۸، ص۲۸۰ ✳️أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- آنچه خداوند بر قلب واجب کرده [این است که] ... [عقاید خود] را با عمل و کردار خود نشان دهد مگر آنهایی که برای اظهار آن ضرورتی نباشد. خداوند هم در قرآن فرموده است: مگر کسانی که از روی اضطرار کاری می‌کنند ولی در دل با آن مخالف می‌باشند.خداوند نیز درست‌بودن نیّت را شرط دانسته حتّی اگر عمل انسان به دلیل وجود مانعی که مانع ظهور آن (نیّت حقیقی فرد) است، موافق نیّتش نباشد و فرموده: به‌جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند در حالی که قلبشان آرام و با ایمان است و لا یُؤاخِذُکُمُ اللهُ بِاللَّغْوِ فی أَیْمانِکُمْ وَ لکِنْ یُؤاخِذُکُمْ بِما کَسَبَتْ قُلُوبُکُمْ. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۶۰ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۷۳/ مستدرک الوسایل، ج۱۱، ص۱۴۳

✅ وَ لا تَجْعَلُوا أللهَ عُرْضَةً لِأَيْمانِكُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَ تَتَّقُوا وَ تُصْلِحُوا بَيْنَ النَّاسِ وَ أللهُ سَميعٌ عَليمٌ [224] ✅خدا را در معرض سوگندهاى خود قرار ندهید؛ ‌و براى این که نیکى کنید، و تقوا پیشه سازید، و در میان مردم اصلاح کنید [با سوگند خود به خداوند، مانع‌تراشى نکنید و بدانید] خداوند شنوا و داناست.(بقره/ ۲۲۴) ❇️امام صادق (علیه السلام) درباره آیه ؛ خدا را در معرض سوگندهایتان قرار ندهید فرمود: منظور آن است که شخص در هر حالی با جملاتی مثل «نه! به خدا قسم!» یا «آری! به خدا قسم!» قسم بخورد. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۸ بحارالأنوار، ج۱۰۱، ص۲۸۱ ❇️امام صادق (علیه السلام) هرکه به خدا سوگند خورد باید راست بگوید و هرکه راست نگوید از خدا نیست و هرکه [برای اثبات مطلبی به او] برایش، به خدا سوگند خوردند، باید راضی شود و اگر نشد از خدا نیست. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۸ محاسن، ج۱، ص۱۲۰/ من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۳۶۲ ❇️امام صادق (علیه السلام) هرکس به خدا به دروغ سوگند بخورد، کافر گشته است و هرکس به راست به خدا سوگند بخورد، گناه کرده است؛ زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: وَ لا تَجْعَلُوا اللهَ عُرْضَةً لِأَیْمانِکُمْ تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۸ الکافی، ج۷، ص۴۳۴/ من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۳۷۳ ❇️امام صادق (علیه السلام) اگر فرد سوگند یاد کرد که با برادر، پدر، مادر، و یا خویشاوندانی نظیر آنان سخن نگوید که در نتیجه‌ی آن، قطع رحم صورت گیرد و یا ظلمی یا گناهی مرتکب شود، باید در این حالت امر خداوند را اطاعت کند و گناهی بر ذمّه‌ی او نیست که به سوگندش که سوگند خورده آن کار را انجام ندهد عمل نکند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۸ مستدرک الوسایل، ج۱۶، ص۴۳ ✅و برای این که نیکی کنید و تقوا پیشه سازید و در میان مردم اصلاح کنید [با سوگند خود به خداوند، مانع تراشی نکنید](بقره/ ۲۲۴) ❇️امام صادق (علیه السلام) وقتی تو را برای آشتی‌دادن بین دو نفر، دعوت کردند، نگو: «من قسم خورده‌ام که این کار را نکنم». [که در این شرایط، شکستن آن قسم، گناه نیست]. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۶۰ الکافی، ج۲، ص۲۱۰/ تهذیب الأحکام، ج۸، ص۲۸۹ ❇️امام صادق (علیه السلام) اگر مردی از مرد دیگر کمک بخواهد تا بین او و دیگری آشتی برقرار کند، آن مرد نباید بگوید که «من قسم خورده‌ام که این کار را انجام ندهم». و آیه‌ی: وَلاَ تَجْعَلُواْ اللهَ عُرْضَةً لِّأَیمَانِکُمْ أَن تَبَرُّواْ وَتَتَّقُواْ وَتُصْلِحُواْ بَینَ النَّاسِ به همین معنا است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۶۰ بحارالأنوار، ج۱۰۱، ص۲۲۴

✅نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَ قَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ وَ اتَّقُوا أللهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوهُ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنينَ [223] ✅زنان شما، محل بذرافشانى شما هستند؛ ‌پس هر زمان که بخواهید، مى‌توانید با آنها آمیزش کنید. و [با پرورش فرزندان صالح، اثر نیکى] براى خود، از پیش بفرستید. و از [مخالفت فرمان] خدا بپرهیزید و بدانید او را ملاقات خواهید کرد. و به مؤمنین، بشارت ده. (بقره/ ۲۲۳) ✳️امام رضا (علیه السلام) فرمود: «یهود قائل بودند که اگر مرد، با همسر خود از پشت، آمیزش کند، فرزند آنان لوچ می‌شود؛ پس خداوند، آیه‌ی نِسَآؤُکُمْ حَرْثٌ لَّکُمْ فَأْتُواْ حَرْثَکُمْ أَنَّی شِئْتُمْ را نازل کرد. یعنی برخلاف نظر یهود، می‌توانید چه از پشت (مقاربت از فرج امّا به نحوی که مرد پشت زن باشد) و چه از جلو با زنان آمیزش کنید و معنای آن، دُبُر (پشت) نیست». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۴ تهذیب الأحکام، ج۷، ص۴۱۵ ✳️امام صادق (علیه السلام)- أبوبصیر گوید: از امام (علیه السلام) پرسیدم: «مردی با زن خود از طریق پشت آمیزش می‌کند و از آن کراهت دارد. حکم آن چیست»؟ حضرت پاسخ داد: «از آمیزش با زنان از طریق پشت (دُبُر) بپرهیزید. منظور از آیه: نِسَآؤُکُمْ حَرْثٌ لَّکُمْ فَأْتُواْ حَرْثَکُمْ أَنَّی شِئْتُمْ تنها این است که شما می‌توانید در هر وقت که خواستید [نه از هر طریق که خواستید]، با زنانتان آمیزش کنید». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۴ بحارالأنوار، ج۱۰۱، ص۲۹/ العیاشی، ج۱، ص۱۱۱ ✳️امام رضا (علیه السلام)- فتح‌بن یزید جرجانی از امام علیه السلام پرسید که «حکم مردی که با کنیز خود از طریق دُبُر (پشت) آمیزش می‌کند چیست»؟ فرمود: جواب این است که زن، وسیله‌ی بازی مرد است؛ امّا نباید آزار ببیند [که این کار آزار حساب می‌شود] و زن، همان‌طور که خداوند فرموده محل بذرافشانی [جهت تولید نسل] می‌باشد. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۶ بحارالأنوار، ج۱۰۱، ص۲۹/ نورالثقلین/ البرهان ✳️امام صادق (علیه السلام) عبدالله‌بن‌یعفور گوید: از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: «آیا مرد می‌تواند از دُبُر (عقب) با زن خود آمیزش کند»؟ حضرت پاسخ داد: اگر همسر او راضی باشد، اشکالی ندارد. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۶ وسایل الشیعه، ج۲۰، ص۱۴۶/ البرهان

✅وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحيضِ وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ أللهُ إِنَّ أللهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرينَ [222] ✅و از تو، درباره‌ي حیض [و عادت ماهانه] سؤال مى‌کنند، بگو: «مایه‌ي ناراحتى و آلودگى است؛ ‌از این رو در حال حیض، از زنان کناره‌گیرى کنید. و با آنها نزدیکى ننمایید، تا پاک شوند. و هنگامى که پاک شدند! آنگونه که خدا به شما فرمان داده، با آنها آمیزش کنید! چرا که خداوند، هم توبه‌کنندگان را دوست دارد، و هم پاکان را».(بقره/ ۲۲۲) ❇️الرسول الله (صلی الله علیه و آله) خداوند ... برای مرد ناپسند می‌داند که با همسرش در حال حیض در آمیزد که اگر چنانچه زن را به انجام این کار واداشت و فرزند آنان مبتلا به جذام یا پیس به دنیا آمد، کسی جز خویش را ملامت نکند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۰ وسایل الشیعه، ج۲، ص۳۲۰/ نورالثقلین ❇️امام صادق (علیه السلام) فرمود: «افراد زشت و بدشکل  کسانی هستند که پدران آن‌ها در حیض با زنان خود درآمیختند». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۰ الکافی، ج۵، ص۵۳۹/ نورالثقلین ✅چرا که خداوند، هم توبه‌کنندگان را دوست دارد، و هم پاکان را»(بقره/ ۲۲۲) ❇️علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) خداوند توبه‌کنندگان را سه ویژگی بخشید که اگر یکی از آن‌ها را به اهل آسمان‌ها و زمین عطا می‌نمود، یقیناً به‌وسیله‌ی آن نجات پیدا می‌کردند [این سه آیه‌ این سه ویژگی را بیان می‌کنند]. آیه‌ی: إِنَّ اللهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ و آیه: پس کسانی را که توبه‌کرده و راه تو را پیروی می‌کنند بیامرز، و آنان را از عذاب دوزخ نگاه دار! (غافر/۱۰) و آیات پس از آن را ذکر کرد و [این نیز] کلام پروردگار است: إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللهَ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ ... تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۰ وسایل الشیعه، ج۱۶، ص۷۳/ الکافی، ج۲، ص۴۳۲ و بحارالأنوار، ج۶، ص۳۹ ❇️امام صادق (علیه السلام) به‌سوی خدای عزّوجلّ توبه کنید و در محبّت او وارد شوید که: إِنَّ اللهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ و مؤمن بسیار توبه می‌کند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۲ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۱۰۲/ بحارالأنوار، ج۶، ص۲۱/ نورالثقلین ❇️امام باقر (علیه السلام) خوشحالی خداوند از توبه‌ی بنده‌اش، بیشتر از خوشحالی فردی است که بار، توشه و آبش را در شب تاریک گم کرده، سپس آن را پیدا می‌نماید. خداوند از توبه‌ی بنده‌اش، بیشتر از آن شخص زمانی که توشه‌ی راهش را می‌یابد، خوشحال می‌شود. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۲ الکافی، ج۲، ص۴۳۵/ نورالثقلین ❇️امام صادق (علیه السلام) خدا دل را پاک و زلال آفریده و خوراکش را ذکر، اندیشه، هیبت و تعظیم ساخته و چون دل پاک، با خوارکی‌ای چون غفلت و کدورت، آلوده شود، با توبه درخشان می‌گردد و با آب انابه پاک می‌شود؛ تا به حال نخست و گوهر اصلی زلال خود برگردد. خداوند عزّوجلّ فرموده است: إِنَّ اللهَ یُحِبُّ التَّوَّابینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرینَ. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۲ بحارالأنوار، ج۷۳، ص۱۳۴/ مستدرک الوسایل، ج۱، ص۳۷۱ ❇️أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- در وصف گروهی از یاران امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمود: آنان کسانی هستند که می‌گویند:] «پروردگارا! ما توبه‌کننده، خشوع‌کننده، رکوع‌کننده و سجده‌کننده هستیم». ایشان، ابدال و مردم کم‌نظیری هستند که خداوند عزّوجلّ، چنین توصیفشان نمود: إِنَّ اللهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ و نمونه‌ی چنین افرادی در آل‌محمّد (علیهم السلام) هستند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۵۲ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۸۳

✅ وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَ لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَ لَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَ لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ أللهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَ يُبَيِّنُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ [221] ✅و با زنان مشرک و بت‌پرست، تا ایمان نیاورده‌اند، ازدواج نکنید؛ [اگر چه مجبور شوید با کنیزان ازدواج کنید؛ ‌زیرا] کنیز با ایمان، از زن [آزاد] بت‌پرست، بهتر است؛ ‌هرچند [زیبایى یا ثروت او] توجّه شما را به خود جلب کند. و زنان [قوم] خود را به ازدواج مردان بت‌پرست، تا ایمان نیاورده‌اند، در نیاورید؛ ‌[زیرا] غلام با ایمان، از مرد [آزاد] بت‌پرست، بهتر است؛ ‌هر‌چند [ثروت یا موقعیّت او، ] توجّه شما با به خود جلب کند. آنها دعوت به‌سوى آتش مى‌کنند؛ ‌و خدا به فرمان خود، دعوت به بهشت و آمرزش مى‌نماید، و آیات خویش را براى مردم روشن مى‌سازد؛ ‌‌شاید متذکّر شوند!(بقره/ ۲۲۱) 💟ازدواج مسلمانان با اهل کتاب و مشرکین❕ ❇️امام رضا (علیه السلام) پس از آنکه خداوند در آیه: وَ لا تَنْکِحُوا الْمُشْرِکاتِ حَتَّی یُؤْمِنَّ، ازدواج با مشرکان را حرام کرده بود، در آیه: وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ ازدواج با اهل کتابی که جزیه‌ی واجبشان را می‌پردازند، جایز است ولی اگر در دیار کفر به‌سر برند و جزیه نپردازند، نکاح با ایشان جایز نیست. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۶ بحارالأنوار، ج۱۰۰، ص۳۸۱/ القمی، ج۱، ص۱۶۳ ✳️أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- فقط در صورتی‌که تعداد زنان مسلمان کم باشد خداوند ازدواج با زنان اهل کتاب را حلال می‌نماید و اگر تعداد زنان مسلمان زیاد باشد، خداوند فرمود: وَ لا تَنْکِحُوا الْمُشْرِکاتِ حَتَّی یُؤْمِنَّ و فرمود: و هرگز زنان کافر را در همسری خود نگه ندارید. (ممتحنه/۱۰) و پیامبر (صلی الله علیه و آله) از ازدواج مرد مسلمان با زن غیر مسلمان، درصورتی‌که زن مسلمان پیدا شود، نهی فرمود و مرد مشرک نمی‌تواند با زن مسلمان ازدواج کند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۶ مستدرک الوسایل، ج۱۴، ص۴۳۳ ✳️علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) آیه‌ی وَ لا تَنْکِحُوا الْمُشْرکاتِ حَتَّی یُؤْمِنَّ به‌وسیله‌ی آیه‌ی: والْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ نسخ شده است. و این کلام خداوند: وَ لا تُنْکِحُوا الْمُشْرِکِینَ حَتَّی یُؤْمِنُوا نسخ نشده و به حال خود باقی می‌باشد. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۶ القمی، ج۱، ص۷۲ ✳️امام رضا (علیه السلام)- مردی که همسر مسلمان دارد، نمی‌تواند با زن مسیحی ازدواج کند»  «زیرا خداوند می‌فرماید: وَلاَ تَنکِحُواْ الْمُشْرِکَاتِ حَتَّی یؤْمِنَّ» و درباره آیه « و آنان پاکدامن از مسلمانان، و آنان پاکدامن از اهل کتاب، [حلالند]. (مائده/۵) به‌وسیله‌ی آیه‌ی: وَلاَ تَنکِحُواْ الْمُشْرِکَاتِ نسخ شده است». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۶ الکافی، ج۵، ص۳۵۷ و بحارالأنوار، ج۲، ص۲۷۸

✅ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْيَتامى قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ وَ أللهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَ لَوْ شاءَ أللهُ لَأَعْنَتَكُمْ إِنَّ أللهَ عَزيزٌ حَكيمٌ [220] ✅[بیندیشید] درباره‌ي دنیا و آخرت. و از تو درباره‌ي یتیمان سؤال مى‌کنند، بگو: «اصلاح کار آنان بهتر است. و اگر زندگى خود را با زندگى آنان بیامیزید، [مانعى ندارد؛] آنها برادر [دینى] شما هستند». [و همچون یک برادر با آنها رفتار کنید.] خداوند، مفسدان را از مصلحان، باز مى‌شناسد. و اگر خدا مى‌خواست، شما را [با دستورات سختگیرانه درباره‌ي یتیمان] به زحمت مى‌افکند [ولى چنین نکرد] زیرا خداوند توانا و حکیم است. (بقره/ ۲۲۰) 🍂ایتام و اموالشان🥺 ✳️امام صادق (علیه السلام) به امام صادق (علیه السلام) گفته‌شد: «ما به خانه‌ی برادرمان می‌رویم که سرپرست یتیمانی است و خادمی نیز برای آن یتیمان نزد آن‌ها است و بر سر سفره‌ی آنان نشسته و از آب آنان می‌نوشیم و خادم آنان نیز به ما خدمت می‌کند و گاهی آنجا نزد برادرمان مقداری غذا می‌خوریم که مقداری از آن، مال خود او و مقداری، از اموال آن یتیمان می‌باشد. حکم آن چیست»؟ حضرت پاسخ داد: «اگر شما با رفتنتان نزد ایشان، سودی به آن‌ها می‌رسانید، هیچ اشکالی ندارد؛ ولی اگر با این کار، ضرری به آن‌ها می‌رسانید، نباید نزد آن‌ها بروید و خدا فرمود: انسان خودش از وضع خود آگاه است و شما، از (نیک و بد) خویش آگاه هستید و نیز خداوند، فرمود: وَإِنْ تُخَالِطُوهمْ فَإِخْوَانُکُمْ وَاللّه یعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ».خدا افراد مفسد و اصلاح‌گر را خوب می‌شناسد. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۰ الکافی، ج۵، ص۱۲۹/ بحارالأنوار، ج۷۶، ص۲۷۲ ✳️امام صادق (علیه السلام)- درباره‌ی آیه وَمَن کَانَ فَقِیرًا فَلْیأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ فرمود: «اگر شخصی که از اموال یتیم مراقبت می‌کند از لحاظ معیشت درمضیقه باشد، می‌تواند به قدر متعارف، در مال یتیم تصرف نماید؛ امّا اگر آن مال، ناچیز باشد، نمی‌تواند ذرّه‌ای در آن تصرف کند». راوی می‌گوید: «به حضرت عرض کردم که معنای آیه‌ی: وَإِنْ تُخَالِطُوهمْ فَإِخْوَانُکُمْ چیست»؟ حضرت پاسخ داد: «یعنی از اموال آنان به اندازه‌ی نیاز آنان، و از اموالت به اندازه‌ی نیاز خودت جدا می‌کنی و سپس آن را [باهم مخلوط و یکجا] مصرف می‌نمایی». عرض کردم: «در اینکه برخی یتیمان کوچک‌تر و برخی دیگر بزرگ‌تر هستند و برخی لباس‌های گرانبهاتر از برخی دیگر می‌پوشند و برخی بیشتر از برخی دیگر غذا می‌خورند و اموال آنها، جدا از هم نمی‌باشد، حکم چیست»؟ حضرت پاسخ داد: «باید برای هر یتیمی، لباسی که قیمت آن در شأن اوست در نظر گرفته شود؛ ولی همه‌ی یتیمان را در مورد غذا، یکسان بشمارید؛ چرا که یتیمِ کوچک‌تر پس از مدّت کوتاهی مانند [افراد] بزرگ‌تر خود غذا می‌خورد تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۲ الکافی، ج۵، ص۱۳۰/ تهذیب الأحکام، ج۶، ص۳۴۱ ✳️امام صادق (علیه السلام) فرمود: «مشکلی نیست که هم‌خوراک یتیم باشی [با اندازه و مقدار برابر]؛ زیرا خردسال هم گاهی به اندازه‌ی بزرگسال می‌خورد ولی پوشاک برای کوچک و بزرگ به اندازه‌ی نیاز حساب شود [نه برابر]». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۲ البرهان/ بحارالأنوار، ج۷۲، ص۲/ القمی، ج۱، ص۷۲ ✳️امام صادق (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) سوال شد ؛ که دام برادرزاده‌ی یتیمِ تحت سرپرستی خود را در دست دارد [و سؤال کردم که] «آیا می‌تواند آن‌ها را همراه دام خود کند»؟ حضرت فرمود: «اگر حوض آب آن‌ها را تعمیر می‌کند [و به آن‌ها  آب می‌دهد] و آن‌ها را درمان می‌کند و گریزنده‌ی آن‌ها را [که از گله دور می‌شود] برمی‌گرداند، می‌تواند از شیرشان بنوشد، امّا قصد فروش شیر آن‌ها را نداشته باشد و به بچه‌ی آن‌ها زیان نزند. ... هرکه توانگر است از دست‌بردن به مال یتیم خودداری کند و هرکه ندار است به اندازه بخورد، و خدا افراد مفسد و اصلاح‌گر را خوب می‌شناسد». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۲ بحارالأنوار، ج۷۲، ص۱۱/ العیاشی، ج۱، ص۱۰۸/ البرهان ✳️امام باقر (علیه السلام)-،أبوحمزه گفت: ای رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله)! برادرم مُرده و چند یتیم برجای نهاده که [به عنوان ارث] دام دارند؛ چه چیزی از آن دام برای من حلال است؟ آن حضرت فرمود: اگر حوض آبشان را تعمیر کنی و فراریشان را برگردانی و از آن‌ها نگهداری کنی، می‌توانی از شیرشان بنوشی؛ البته نه به قصد فروش شیر آن‌ها و به شرطی که به بچه‌های دام‌ها، زیان نرسانی که خداوند افراد مفسد و افراد اصلاح‌گر را خوب می‌شناسد. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۴ بحارالأنوار، ج۷۲، ص۱۱/ نورالثقلین/ البرهان

آیه ۲۱۹ - سوره بقره ✅ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فيهِما إِثْمٌ كَبيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذلِكَ يُبَيِّنُ أللهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ [219] ✅درباره‌ي شراب و قمار از تو سؤال مى‌کنند، بگو: «در آن دو گناه و زیان بزرگى است؛ ‌و منافعى [از نظر مادى] براى مردم در بردارد؛ ‌ولى گناه آن‌ها از نفعشان بیشتر است». و از تو مى‌پرسند: «چه چیز انفاق کنند»؟ بگو: «از مازاد نیازمندى خود». این‌چنین خداوند آیات را براى شما روشن مى‌سازد؛ شاید بیندیشید. (بقره/ ۲۱۹) ⚠️خداوند خوردن 🍷 را نهی و حرام فرموده‼️ ❇️امام کاظم (علیه السلام) فرمود: شراب در کتاب خدا، حرام اعلام شده است. چنان‌که خداوند می‌فرماید: یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما پس منظور از «إثم» یک عمل حرام بزرگ و گناه کبیره یعنی شراب است و خداوند آن را به نام خبیث‌ترین اسم‌ها، یعنی رجس نامید. اوّلین چیزی که درباره‌ی حرمت شراب نازل شد، این آیه است یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما پس چون این آیه نازل شد، مسلمانان احساس کردند که شراب و قمار حرام است و فهمیدند چیزی که شایسته است از آن اجتناب شود، گناه به حساب می‌آید ولیکن از آنجا که خداوند فرمود: وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ تحریم همه جانبه‌ی شراب را بر آنان تحمیل نکرد. و خداوند آیه‌ی دیگری را نازل کرد: إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ در این آیه‌ی تحریم آن را شدیدتر و پُر رنگ‌تر بیان می‌کند و خداوند در آیه‌ی سوّم، شدّت و غلظت حرمت آن را حتّی از این هم بیشتر کرده و می‌فرماید: إِنَّما یُرِیدُ الشَّیْطانُ أَنْ یُوقِعَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِی الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ وَ یَصُدَّکُمْ عَنْ ذِکْرِ اللهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ پس خداوند عزّوجلّ به اجتناب از آن امر نمود و علّت دوری از آن و دلایل حرمتش را توضیح داد. سپس خداوند عزّوجلّ حرمتش را بیان فرمود و در آیه‌ی چهارم آن را همراه دلایل قبلی که ذکر کرده‌بود، آشکار می‌نماید و می‌فرماید: قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَقِّ و در آیه‌ی اوّل فرمود: یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ پس [خداوند] در آیه‌ی چهارم فرمود: قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ و از گناه‌بودن شراب و غیر آن و اینکه آن حرام است، خبر داد. و این‌گونه است که خداوند وقتی می‌خواهد فریضه‌ای را واجب نماید، آن را مرحله به مرحله بیان می‌کند تا مردم خودشان را برای آن آماده کنند و امر و نهی پروردگار را در جانشان جای دهند. این تدبیر خداوند در حق بندگان بود تا سریع‌تر و بهتر احکام را دریابند و کمتر از آن فرار کنند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ، الکافی، ج۶، ص۴۰۶ 🌕امام هادی (علیه السلام) هر مست‌کننده‌ای، حرام است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۳۸ وسایل الشیعه، ج۱۷، ص۳۲۵ ❌با وجود نص صریح قران و احادیث مبنی بر حرام بودن شطرنج ...😱 🌖امام صادق (علیه السلام)- شطرنج و بازی تخته نرد و قمار ،  «میسر» می‌باشند.همچنین به هر چیزی که با آن قمار می‌شود، «میسر» گویند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۳۸ الکافی، ج۶، ص۴۳۵ ❇️امام باقر (علیه السلام) از رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) پرسیدند «میسر» چیست؟ فرمود: هر چیز که با آن قمار کنند حتّی استخوان کعبکه در زبان فارسی به تاس معروف است و گردوبازی. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۳۸ الکافی، ج۵، ص۱۲۳ ❇️امام کاظم (علیه السلام) اثم، در کتاب خداوند عزّوجلّ به معنای شراب و قمار است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۳۸ بحارالأنوار، ج۴۸، ص۱۴۹ ✅بگو: «از مازاد نیازمندی خود»(بقره/ ۲۱۹) ❇️امام باقر (علیه السلام)- عفو، همان حدّ وسط، بدون هیچ اسراف و بخل می‌باشد چیزی است که از هزینه سال اضافه بیاید؛ البته این آیه، به‌وسیله‌ی آیه‌ی زکات نسخ شد. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۰ مجمع البحرین، ج۱، ص۲۹۹ ❇️امام رضا (علیه السلام) نفقه و خرج و مخارج زندگی تو و خانواده‌ات و انفاقت باید در حدّ میانه و متوسّط باشد چنانکه خداوند می‌فرماید: یَسْئَلُونَکَ ما ذا یُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۴۰ مستدرک الوسایل، ج۱۳، ص۵۳ https://t.me/tafsirborhan

سوره:بقرهآیه:۲۱۸ آیه ۲۱۸ - سوره بقره ✅ إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ الَّذینَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فی سَبیلِ اللهِ أُولئِکَ یَرْجُونَ رَحْمَتَ اللهِ وَ اللهُ غَفُورٌ رَحیمٌ [218] ✅کسانى که ایمان آورده و کسانى که هجرت کرده و در راه خدا جهاد نموده‌اند، آن‌ها امید به رحمت پروردگار دارند و خداوند آمرزنده و مهربان است. از تو، درباره‌ی جنگ‌کردن در ماه حرام، سؤال می‌کنند؛ بگو: «جنگ در آن، [گناهی] بزرگ است؛ ولی جلوگیری از راه خدا [و گرایش مردم به آیین حق] و کفرورزیدن نسبت به او و [هتک احترام] مسجدالحرام، و اخراج ساکنان آن، نزد خداوند مهم‌تر از آن است(بقره/ ۲۱۸) ✳️علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) وَ الْفِتْنَةُ أَکْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ فتنه در اینجا یعنی کفرورزیدن به خداوند که از قتل هم بزرگ‌تر است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۳۴ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۱۶/ القمی، ج۱، ص۷۰

✅ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ أللهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ [216] ✅جهاد در راه خدا، بر شما مقرّر شده؛ در حالى که برایتان ناخوشایند است. چه بسا چیزى را خوش نداشته ‌باشید، حال آنکه خیر شما در آن است؛ ‌و یا چیزى را دوست داشته ‌باشید، حال آنکه شرّ شما در آن است. و خدا مى‌داند و شما نمي‌دانید.(بقره/ ۲۱۶) ✅ احادیث حرمت جهاد در رکاب غیرمعصوم [ جهاد ، فقط در رکاب امام معصوم (علیه السلام)] 🔹حدیث اول اميرالمؤمنين (عليه السلام) فرمود: مسلمان نبايد همراه كسى به جهاد برود که  در حكمرانی ، امين نيست و فرمان خدا را دربارۀ غنايم ، اجراء نمي‌كند.پس اگر همراه چنين كسى به جهاد برود و بميرد ، به دشمن ما ، در منع حقوق ما و ريختن خون ما ، کمک كرده است ؛ و مرگش ، مرگ جاهلى است. بحارالأنوار: ج ۱۰ ، ص ۱۰۴/ بحارالأنوار: ج ۱۰۰ ، ص ۲۱ ، حدیث ۹. 🔹حدیث دوم  امام_صادق_علیه_السلام میفرماید: جهاد کردن در رکاب غیر امام مفترض الطاعه مانند خوردن مردار و خون و گوشت خوک حرام است. الکافي ج ۵، ص ۲۳/ تهذیب ج۶ص۱۳۴ 🔹حدیث سوم: عبدالله بن سنان گوید به امام صادق(علیه السلام) عرض کردم: فدایتان شوم در مورد این کسانی که در مرزها کشته می‌شوند چه می‌فرمایید؟ امام(علیه السلام) فرمود: وای بر آنها، در كشته شدنشان در دنيا وآخرت عجله كرده‌اند، و به خدا قسم هيچ شهيدی نيست جز شیعیان ما حتی اگر در رختخواب خود بميرند.   تهذيب الأحكام، ج۶، ص۱۳۸ 👈جهاد، گرفتن غنیمت، دعوت به سوی خدا، اقامه دین و رهبری جامعه مختص پیامبر و امامی است که منصوب خدا باشد. 🔹حدیث چهارم امیرالمومنین علیه السلام به کمیل بن زیاد فرمود: - ای کمیل! جنگ و جهادی پذیرفته نیست مگر به همراه امام عادل، و گرفتن و برداشتن غنیمت جنگی نیز جایز نیست، مگر به همراه امامی فاضل(مراد از امام عادل و فاضل ائمه طاهرین علیهم السلام هستند). - ای کمیل! اگر خداوند در زمین پیامبری مبعوث نمی‌‌کرد، و در روی زمین یک مؤمن پرهیزکار می‌بود، آیا او در دعوت خود (به سوی خدا) خطاکار بود و یا کارش صحیح و به هدف رسیده؟ بلی، به خدا قسم خطاکار بود تا هنگامی که خدای تعالی او را به مقام پیامبری منصوب می‌کرد و به او اهلیت و شایستگی لازم را می‌داد. - اى كميل! دين از آنِ خداست، پس مبادا سخنان این امت فریب خورده که پس از هدایت الهی گمراه شدند و  پس از قبول سخن حق، انکار کردند، تو را گول بزند. - اى كميل! دین از آنِ خداست. پس خداوند قیام برای دین را از هیچ کس نمی‌پذیرد مگر از رسول و یا پیامبر و یا وصی او. - اى كميل! این موارد فقط به وسیله نبوت و رسالت و امامت برپا خواهد شد و غیر اینها نیستند مگر متولیانی دروغین یا افراد متغلب(۱) و گمراه و ستمکاران و تعدی کنندگانی که به ناحق بر این مسند تکیه زده‌اند. بشارة المصطفى لشيعة المرتضى، ص ۵۷ (۱) «متغلبین» که در متن حدیث شریف آمده یعنی کسانی که با توسل به زور و خشونت غلبه کرده و به ریاست می رسند. با «تقلب» به معنای تغییر و روی برگرداندن از وضعی به وضع دیگر اشتباه نشود. 🔹حدیث پنجم تمام جنگ‌ها قبل از ظهور، ناسالم و نادرست است امام باقر علیه السلام فرمودند: هیچ جنگی درست و سالم نخواهد بود مگر پس از آن زمانی که قائم خاندان ما سه کاروان را بر زمین روانه سازد؛ سپاهی که مملکت‌های اهل ذمّه را آزاد سازند و سپاهی که مظالم را باز پس گردانند و سپاهی که عثمان را در شبه جزیره عرب لعنت فرستند. شیعیان باید در  هر اتفاقی که می افتد خانه نشین باشید! زیرا در هر فتنه‌ای: ➖ قاتل و مقتول، هر دو در آتش‌اند ➖ هر دو تیغۀ یک قیچی‌اند ➖ هر دو ریگی به کفش دارند...! بحار الأنوار، ج ۳۱، ص ۳۰۹/تقریب المعارف، ج ۱، ص ۲۹۵ ✅‍زمان جهاد شیعیان و ملحق شدن به امام مهدی بعد از خروج سفیانی 🌕امام صادق علیه السلام به سدیر فرمودند: ای سدیر! ملازم خانه‌ات و مثل زیر اندازی از زیر اندازهای آن باش! و مادام كه شب و روز آرام است، تو هم آرام بگیر! وقتى به تو خبر رسید سفیانی خروج کرده به سمت ما بيا حتی شده با پای پیاده. الکافی، ج ۸، ص ۲۶۴، ح ۳۸۳ 🌕امام رضا علیه السلام در تبیین این فرمایش امام صادق علیه السلام می‌فرمایند منظور از اینکه فرمودند تا آسمان و زمین ساکن است شما نیز ساکن باشید صیحه آسمانی و خسف بیداء است. عيون أخبار الرضا، ج ۱، ص ۳۱۰

✅ أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ ألرّسول وَ الَّذينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللهِ قَريبٌ [214] ✅آیا گمان کردید داخل بهشت مى‌شوید، بى آنکه حوادثى همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟! همانان که سختى‌ها و زیان‌ها به آنها رسید، و آن‌چنان بى‌قرار شدند که پیامبر و افرادى که با او ایمان آورده بودند گفتند: «پس یارى خدا کى خواهد آمد»؟! [به آنها گفته ‌شد:] آگاه باشید، یارى خدا نزدیک است!(بقره/۲۱۴) 📌عمار ساباطی می‌گوید: به حضرت صادق علیه السلام عرض کردم: «ثواب عبادت پنهانی در دولت باطل، با امامی از شما که مقام امامتش از نظر مردم پوشیده است، بیشتر است یا عبادتی که به طور آشکار در ظهوردولت حق و حکومت امام ظاهر می‌کنند؟ » 📌حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند: بخشش پنهانی بهتر از بخشش آشکار است. همچنین عبادت پنهانی شما در دولت باطل، با امامی که مخفی گردیده، ثوابش بیشتر از عبادتی است که در دولت حق با امام ظاهر کرده می‌شود. زیرا در دولت باطل، شما از دشمنان خود بیمناک هستید و مسلم است که عبادت با ترس و هراس در دولت باطل، با عبادت مطمئن در دولت حق قابل مقایسه نیست. بدانید هر کس از شما که یک نماز واجبی را از ترس دشمن در پنهانی و به طور تنهایی در اول وقت بگذارد و آن را تمام کند، خداوند ثواب بیست و پنج نماز واجب منفرد برای او می‌نویسد. و هر کس یک نماز مستحبی را در وقتش بخواند و آن را تمام کند، خداوند ثواب ده نماز مستحبی برای او خواهد نوشت. و هر کس از شما یک کار نیک انجام دهد، خداوند در عوض ثواب بیست کار نیک برای او بنویسد. هر وقت شخص با ایمانی از شما (شیعیان) حسن عمل داشته باشد و با تقیه کردن از دشمنان، به خدا نزدیک شود و دین و اعتقاد به امام خود و جان و زبانش را از هر گونه خطری و آلودگی حفظ کند، خداوند به میزان زیاد بر ثواب اعمال وی می‌افزاید، زیرا خداوند خوان کرم خود را گسترده است. » عرض کردم: «قربانت گردم! شما با این بیان، رغبت و میل مرا به عبادت افزون فرمودید، ولی من می‌خواهم بدانم که چطور ثواب اعمال ما، از ثواب اعمال یاران امام ظاهر شما در دولت حق بیشتر است، با اینکه ما و آنها یک دین داریم و آنهم دین خداست؟ » حضرت فرمود: «شما در پذیرفتن دین خدا و نماز و روزه و حج و هر عمل و عبادتی به طور پنهانی، بر آنها پیشی گرفتید، با امامی که امامتش بر مردم پوشیده است به سر می‌برید و از وی پیروی می‌کنید و منتظر ظهور دولت حق هستید، در حالی که از سلاطین جور بر جان امام و خودتان خائف می‌باشید. نگاه می‌کنید به حق امام خود و حق خودتان که در دست ستمگران است و نگذاشته اند شما به آن برسید و شما را در امر دنیا و کسب معیشت مستأصل کرده اند، مع هذا شما با صبر و عبادت و اطاعت پروردگار و ترس از دشمنان می‌گذرانید. به همین دلیل خداوند ثواب اعمال شما را افزون گردانیده است. پس خوش به حال شما! » عرض کردم: «قربانت گردم! بنابراین آرزو نمی کنم که در ظهور دولت حق از اصحاب قائم علیه السلام باشم، زیرا ما در روزگار امامت شما به سر می‌بریم و با پیروی از شما (که با تقیه زندگی می‌کنید)، ثواب اعمال ما از ثواب اعمال آنها که در دولت حق هستند، بیشتر است. » 📌امام صادق علیه السلام فرمودند: «آیا دوست نمی دارید حق آشکار شود؛ عدالت در دنیا گسترش یابد؛ حال عموم مردم نیکو گردد؛ خداوند هدف‌ها را یکی کند و دل‌های پراکنده را با هم پیوند دهد؛ کسی در زمین خدا معصیت نکند؛ حدود الهی در میان مردم جاری گردد؛ حق به اهلش منتقل شود و صاحب حق آن را آشکار سازد تا آنکه از ترس کسی چیزی پوشیده نماند؟ ای عمار  به خدا قسم هر کس از شما با این عقیده که شما دارید بمیرد، از بسیاری از آنها که در جنگ بدر و احد حاضر بودند، افضل و بهتر است. پس مژده باد برشما! » کمال الدین،ص ۵۸۵ ، بحارالانوار ج۵۲ ص۱۲۸ ح۲۰

✅ كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ أللهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فيمَا اخْتَلَفُوا فيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فيهِ إِلاَّ الَّذينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ فَهَدَى أللهُ الَّذينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ أللهُ يَهْدي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ [213] ✅مردم [در آغاز] امّت واحدى بودند؛ [به‌تدریج جوامع و طبقات پدید آمد و اختلافاتى پیدا شد؛ ‌در این‌حال] خداوند، پیامبران را برانگیخت؛ ‌تا مردم را بشارت و بیم دهند و کتاب آسمانى را، که به‌سوى حق دعوت مى‌کرد، با آن‌ها نازل نمود؛ ‌تا در میان مردم، درباره‌ي آنچه اختلاف داشتند، داورى کند. تنها [گروهى از] کسانى که کتاب را دریافت داشته ‌بودند، پس از آنکه نشانه‌هاى روشن به آن‌ها رسیده بود، به سبب انحراف از حق و ستمگرى، در آن اختلاف کردند. ولى خداوند، کسانى را که ایمان آورده‌بودند، بر حقیقت آنچه مورد اختلاف بود، به فرمان خودش، هدایت نمود؛ ‌و خدا هر‌کس را بخواهد، به راه راست هدایت مى‌کند.(بقره/ ۲۱۳) 🧡امت واحد کین پیرو چه آیینی بودن‼️ ❇️امام صادق (علیه السلام)- دوران پیش از نوح (علیه السلام)، امّت واحدی می‌زیستند که بر اساس فطرت الهی، عمل می‌کردند و هدایت‌شدن و گمراه‌شدن معنایی نداشت و یک آیین واحد داشتند. آن ها گمراه بودند به طوری که نه مؤمن، نه کافر و نه مشرک بودند. امّا خداوند مقدّر کرد که سرنوشتی جدید برای آنان رقم بزند  پس خدا بعثت رسولان را آغاز نمود». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۲۶ العیاشی، ج۱، ص۱۰۴/ نورالثقلین/ البرهان ❇️امام صادق (علیه السلام) این آیه به دوران پیش از نوح (علیه السلام) مربوط است. گفته‌شد: «مردم بر طریق هدایت بودند»؟ امام (علیه السلام) فرمود: [چنین نیست] بلکه آنان در گمراهی به سر می‌بردند. بدین صورت که چون آدم (علیه السلام) از دنیا رفت و فرزندان او صالح شدند، شیث (علیه السلام) به عنوان وصی او باقی ماند. او بر اظهار دین خداوند که آیین آدم (علیه السلام) و فرزندان صالحش بود، قدرت نداشت و لذا قابیل او را تهدید به قتل کرد؛ همان‌طور که برادرش هابیل (علیه السلام) را به قتل رسانده‌بود. پس شیث (علیه السلام) در بین آن‌ها مجبور به تقیّه و پنهان‌کاری شد. و این چنین هر روز برگمراهی افزودند تا بدانجا که دیگر کسی جز پیشینیان [با ایمان] بر روی زمین، کنارشان باقی نماند و وصی به جزیره‌ای در دریا رفته و به عبادت خدا مشغول گشت. پس خداوند متعال شروع به فرستادن انبیاء کرد. و اگر از [مردم آن زمان و] جاهلان سؤال می‌شد [که اوضاعتان چگونه است] می‌گفتند: «خداوند ما را فراموش کرده و کاری به کار ما ندارد». درحالی‌که دروغ می‌گفتند. و خداوند در هر سال به [فرستادن رسول در بین آنان] حکم می‌کرد. ... فِیها یُفْرَقُ کُلُّ أَمْرٍ حَکِیمٍ پس خداوند متعال سختی یا آسودگی یا باران و یا غیر آن را، برای آن سال رقم می‌زند». گفتم: «آیا قبل از پیامبران، [افراد] گمراه، یا هدایت شده‌بودند»؟ فرمود: [مردم] بر طریق هدایت نبودند؛ آن‌ها مطابق فطرت الهی که خداوند مردم را بر آن سرشته است، عمل می‌کردند تغییری در آفرینش خدا نیست و ایشان هدایت نیافته‌بودند تا آنکه خداوند آن‌ها را هدایت نمود. آیا سخن ابراهیم (علیه السلام) را نشنیده‌ای که می‌گوید: لَئِنْ لَمْ یَهْدِنِی رَبِّی لَأَکُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّینَ یعنی [اگر پروردگارم مرا هدایت نکند،] عهد الهی را فراموش می‌کردم. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۲۶ العیاشی، ج۱، ص۱۰۴/ نورالثقلین/ البرهان 🩵دلیل بعثت انبیا و اوصیا علیهم السلام❕ ❇️امام صادق (علیه السلام) حمد و ستایش، سزای خداوندی است که در حجابی از نور محض که برای مخلوقاتش قابل درک نیست، محجوب شده است؛ در افق رفیع و عزّتی بلند و ملکی عالی که از [درک و فهم] همه چیز، بالاتر است [با این‌حال] از همه چیز [به مخلوقات] نزدیکتر است. آن‌ها او را نمی‌بینند امّا او آن‌ها را می‌بیند. دوست دارد که مخلوقاتش او را به یکتابودن اختصاص دهند.  برای همین رسولانی را جهت بشارت و انذار انسان‌ها، بین آنان مبعوث می‌کند تا هرکس که هدایت یا هلاک می‌شود، پس از آن باشد که دلائل و براهین هدایت برایش آشکار شده‌باشد.و به‌سبب همین برهان‌ها، بندگان درباره‌ی مطالبی که در مورد خداوند جهل داشته‌اند، فکر کنند و خدا را بشناسند و پس از آنکه از سر جهل، ربوبیّت خدا را انکار می‌کردند، ربوبیّت خدا را درک کنند و پس از آن که [به سبب جهل] برای خداوند شریک و رقیب قائل بودند [با کسب علم]، او را در الوهیّت یکتا بدانند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۲۸ بحارالأنوار، ج۱۱، ص۳۷

✅زُیِّنَ لِلَّذینَ کَفَرُوا الْحَیاةُ الدُّنْیا وَ یَسْخَرُونَ مِنَ الَّذینَ آمَنُوا وَ الَّذینَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ اللهُ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ [212] ✅زندگى دنیا براى کافران زینت داده شده‌است؛ ‌[از این رو] افراد باایمان [و تهيدست] را مسخره مى‌کنند؛ ‌در حالى که پرهیزگاران در روز رستاخیز، بالاتر از آنان هستند؛ ‌و خداوند، هر‌کس را بخواهد بدون حساب روزى مى‌دهد.(بقره/ ۲۱۲) ❇️امام حسن (علیه السلام) زمانی که این آیه: ای پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، کاملاً [به مردم] برسان. (مائده/۶۷) نازل شد، پیامبر (صلی الله علیه و آله) روز غدیرخم فرمود: «هرکس من مولای اویم، علی (علیه السلام) مولای اوست. خدایا! دوستدار او را دوست و دشمن او را دشمن بدار». پس آن چیزی که اتّفاق افتاد (تفرقه و نفاق)، در قلب‌هایشان به وقوع پیوست و درباره‌ی آن، بین خود پنهانی سخن گفتند. تا بدانجا که عمر (لعنة الله علیه)  به ابوفصیل ملقب به ابوبکر (لعنة الله علیه) گفت: «چه کسی پس از نبی (صلی الله علیه و آله) به ولایت می‌رسد؟ و چه کسی بعد از تو سرپرستی این امر را برعهده می‌گیرد؟ هرگز ما این امر را به دست اهل بیت (علیهم السلام) نمی‌سپاریم». پس این آیه نازل شد: وَ مَنْ یُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ فَإِنَّ اللهَ شَدِیدُ الْعِقابِ. سپس این آیه نازل شد: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقاتِهِ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا ... تا آنجا که می‌فرماید: وَ أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ (آل عمران/۱۰۵). تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۲۴ بشارهًْ المصطفی، ج۲، ص۱۹۶ ✳️رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله) به امیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: تویی آن کس که خداوند به وسیله‌ی تو در ابتدای آفرینش انسان‌ها وقتی که آن‌ها را به صورت شبح در آورد احتجاج کرد و به ایشان فرمود: من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: آری فرمود: محمّد رسول خدا است؟ گفتند: آری! گفت: علی امیر المؤمنین است؟ تمام مردم از روی تکبّر و عناد ولایت تو را رد کردند مگر گروه کمی که بسیار کم هستند؛ آن‌ها و هم ایشان اصحاب یمین هستند.  بحار الأنوار، ج۶۴، ص۱۲۷ ✳️امام صادق (علیه السلام) درباره آیه صِبْغَةَ اللهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ (بقره/۱۳۸) فرمود:رنگِ [الهی] همان پذیرش و شناخت امیرالمومنین (علیه السلام) به عنوان ولیّ و امام در هنگام اخذ میثاقِ (عالم ذر) است.و منظور، در آمدن مؤمنین به رنگ ولایت، در آن پیمان (عالم ذر) است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۹۲  بحارالأنوار، ج۳، ص۲۸۱/ العیاشی، ج۱، ص۶۲

✅ سَلْ بني‌اسرائيل كَمْ آتَيْناهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَ مَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ فَإِنَّ أللهَ شَديدُ الْعِقابِ [211] ✅از بنى‌اسرائیل بپرس: «چه اندازه نشانه‌هاى روشن به آنها دادیم»؟ و کسى که نعمت خدا [یعنی ولایت اهل البیت علیهمالسلام)] را ، پس از آن که به سراغش آمد، تبدیل کند [و در مسیر خلاف به کار گیرد، گرفتار عذاب خواهد شد] که خداوند سخت کیفر است.(بقره/۲۱۱) 🌤 ولایت امیر المومنین علیه السلام، نعمتی که در آیه ولایت از آن باخبر شدند اما منکرش گردیدند! ✳️امام صادق علیه السلام : وقتی آیه «سرپرست و ولی شما، تنها خدا و پیامبر او و آن‌ها که ایمان آورده‌اند، همان‌ها که نماز را برپا می‌دارند، و در حال رکوع، زکات می‌دهند.» {مائده/ ۵۵) نازل شد، گروهی از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله، در مسجد مدینه گردآمدند و از هم پرسیدند نظرتان در مورد این آیه چیست؟ برخی گفتند: اگر این آیه را انکار کنیم لازمه‌اش آن است که به سایر آیات نیز کافر باشیم، و اگر به این آیه نیز ایمان بیاوریم موجب ذلت ماست که علی بن ابی طالب (علیهما السلام) بر ما تسلط یابد. پس از مشورت گفتند: می‌دانیم محمد راست می‌گوید، ولی ما علی را به ولایت نمی‌توانیم بپذیریم و نمی‌توانیم از علی علیه السلام اطاعت کنیم. آنگاه آیه «آن‌ها نعمت خدا را می‌شناسند؛ سپس آن را انکار می‌کنند و اکثرشان کافرند.» {نحل/ ۸۳} یعنی از ولایت علی علیه السلام باخبرند ولی آن را انکار می‌کنند، نازل شد. 📚 الکافی، تالیف ثقة الاسلام کلینی، جلد ۱، صفحه ۴۲۷، حدیث ۷۷، چاپ دار کتب الاسلامیة ✅نعمتم (ولایت امیرالمؤمنین علیه لسّلام) را، که به شما ارزانی داشتم(بقره/ ۴۰) ✳️امام عسکری (علیه السلام) - به یاد آورید آنگاه را که خدا بلا را از نیاکان شما دور می‌کرد و به‌واسطه‌ی صلوات بر محمّد (صلی الله علیه وآله) و خاندان پاکش(علیهم السلام) آن عذاب را سبک می‌نمود. آیا نمی‌دانید که دیدن محمّد (صلی الله علیه وآله) و ایمان‌آوردن به وی، برترین نعمت برای شما بود و خداوند بزرگ‌ترین نعمت را بر شما عطا نمود؟! علائم و دلائل [صدق نبوّت] او را آشکارا بیان داشته و اظهار کردم تا نبوّت او بر شما مشتبه نشود. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۹۴ الإمام العسکری، ص۲۴۴ ✳️امام صادق (علیه السلام) ما اهل البیت (علیهم السلام) عهد خدا هستیم؛ هرکه به عهد ما وفا کند به عهد خدا وفا کرده و هرکه با ما پیمان‌شکنی کند پیمان و عهد خدا را شکسته است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۹۴  الکافی، ج۱، ص۲۲۱ ✳️امام صادق (علیه السلام)- خداوند به یهودیان فرمود: به ولایت علی (علیه السلام) که خدا، قبول و اطاعت او را بر شما واجب کرده وفا کنید تا من به وعده‌ی خود در مورد بهشت برای شما، وفا کنم. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۹۴  العیاشی، ج۱، ص۴۲/ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۳۴۰ ✳️امام عسکری (علیه السلام) - خدای تبارک‌ وتعالی فرمود: [ای یهودیان!] به عهدی که پیامبران شما از پدرانتان گرفتند وفاکنید. و پیامبران به پدرانتان امر کردند که به فرزندان خود [سینه به سینه] برسانند که به محمّد عربی قریشی هاشمی (صلی الله علیه وآله) ایمان بیاورند؛ پیامبری که آیات الهی را آورده و معجزاتی را ارائه می‌نماید که آیاتش را تأیید می‌کند؛ ...خداوند هر معجزه‌ای که به پیامبران پیشین خود داده، معجزه‌ای مانند آن یا برتر از آن را نیز به او (پیامبر خاتم (صلی الله علیه وآله) عطا کرد. محمّد (صلی الله علیه وآله) پیامبری است که یکی از نشانه‌های او علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) محبوب و دوست اوست که عقل او از عقل پیامبر (علمش از علم او و حلمش از حلم اوست. علی (علیه السلام) دین او را با شمشیر برّان خود تأیید می‌کند بعد از آنکه بهانه‌ی دشمنان را با علم بالا و فضائل کامل خود [رفع کرده و] قطع می‌نماید. [که اگر به این عهد وفا کنید] من نیز به عهدی که به واسطه‌ی آن عهد، بهشت و نعمت‌های ابدی آن را برای شما واجب کردم، وفا خواهم‌کرد؛ شما تا ابد در آنجا در محلّ لطف و عنایت و جایگاه رحمت من ساکن می‌شوید. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۹۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۸

✅ هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ يَأْتِيَهُمُ أللهُ في ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِكَةُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ إِلَى اللهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ [210] ✅آیا [پیروان فرمان شیطان، پس از این همه نشانه‌ها] انتظار دارند که خداوند و فرشتگان، در سایه‌هایى از ابرها به‌سوى آنان بیایند [و دلایل تازه‌اى در اختیارشان بگذارند؟!] درحالى که آنچه لازم بوده انجام شده، و همه‌ي امور به‌سوى خدا باز مى‌گردد.(بقره/ ۲۱۰) ❇️أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- من آن کسی هستم که خداوند بخاطر من فرمود: هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللهُ فی ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِکَةُ وَ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ إِلَی اللهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۸ بحارالأنوار، ج۳۹، ص۳۵۰/ فرات الکوفی، ص۶۷ آخرین ستیز شیطان با بنی آدم و خلاصی بشر از شر شیطان و نابودیش توسط خاتم الانبیا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) ❇️امام صادق (علیه السلام) هرگاه یوم‌الوقت المعلوم (روزی که زمان آن مشخّص است) فرا برسد، ابلیس به همراه تمامی کسانی که با او بودند، ظاهر می‌شود ... [در نزدیکی کوفه، جنگی بین شیطان و سپاهش با سپاه امیرالمؤمنین (علیه السلام) که رجعت کرده‌اند آغاز می‌شود، امام (علیه السلام) افزود] گویی اصحاب امیرالمؤمنین (علیه السلام) را [پیش روی خود] می‌بینم که صد گام به پشت سر، برگشته‌اند. و گویی آنان را [پیش روی خود] می‌بینم که برخی از آنان، پاهایشان در فرات افتاده است. در آن هنگام، خداوند جبّار، در سایه‌هایی از ابرها و فرشتگان بر زمین فرود می‌آید و کار به انجام می‌رسد و رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) در پیشگاه او ظاهر می‌شود؛ درحالی‌که در دست خود سر نیزه‌ای از نور دارد. چون نگاه ابلیس، به آنان می‌افتد، عقب نشسته و به پشت سر برمی‌گردد. یاران او به او می‌گویند: «تو پیروز شده‌ای؛ پس به کجا می‌روی»؟ شیطان به آنان پاسخ می‌دهد: «من چیزهایی می‌بینم که شما [قادر به] مشاهده‌ی آن‌ها نیستید. من، از خداوند، پروردگار جهانیان، بیم دارم». [در این هنگام] پیامبر (صلی الله علیه و آله) به تعقیب ابلیس رفته و زخمی را در میان دو کتف او ایجاد می‌کند و بدین وسیله او و تمام اصحابش، نابود می‌شوند. [پس از آن] همه‌ی مردم رو به عبادت خداوند عزّوجلّ می‌آورند و هیچ‌کس، برای او شریکی قائل نمی‌شود. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۲۰ البرهان/ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۴۲ 💢آیاتی که تأویلش چیزی غیر از تنزیلش می باشد‼️ ❇️امیرالمؤمنین (علیه السلام)، در محاجّه با زندیقی که ادّعا می‌کرد تناقض در قرآن وجود دارد، فرمود: ... امّا کلام خداوند: وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا و این کلامش که فرمود: وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادی کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ و سخن او: هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللهُ فِی ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِکَةُ و کلامش که فرمود: هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیاتِ رَبِّکَ؛ این مطلب همان‌طور که خداوند عزّوجلّ فرموده، حق است. البته آمدن خدا مانند آمدن مخلوقات نیست و به تو می‌گویم که چه بسا در کتاب خداوند، آیاتی باشد که تأویلش چیزی غیر از تنزیلش باشد و شباهتی به سخن انسان نداشته باشد و من برخی از آن آیات را، برای تو بیان می‌کنم و ان‌شاءالله برایت کافی باشد. از باب نمونه سخن ابراهیم (علیه السلام) است که فرمود: إِنِّی ذاهِبٌ إِلی رَبِّی سَیَهْدِینِ پس رفتن به نزد پروردگارش، همان توجّه او به پروردگارش به‌وسیله‌ی عبادت و کوشش و تقرّب به خداوند عزّوجلّ است. پس می‌بینی که تأویل آن غیر از تنزیلش است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۲۲ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۱۳۸/ التوحید، ص ۲۶۵ ❇️ابن‌عباس (رحمة الله علیه) پروردگار با وعده و وعیدش به‌سوی ایشان می‌آید (منظور از آمدن خداوند همان وعده و وعیدهاست) و خداوند متعال چیزهای پنهانیشان را آشکار می‌کند [در آخرت، پرده از حقایق برداشته می‌شود و] آنان ابرهای ترسناک و چیزهای دیگر از جمله ملائکه را می‌بینند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۲۲ متشابه القرآن، ج۱، ص۸۲ ✅و همه‌ی امور به سوی خدا باز می‌گردد(بقره/ ۲۱۰) ❇️امام عسکری (علیه السلام) بازگشت به‌سوی خداست. او عقاب و عذاب را بر تبهکاران و جایگاه عالی را برای مردم متّقی و پرهیزگار، حکم خواهدکرد. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۲۲ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۸۱/ الإمام العسکری، ص۶۲۹

✅فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْكُمُ الْبَيِّناتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ أللهَ عَزيزٌ حَكيمٌ [209] ✅و اگر بعد از [این همه] نشانه‌هاى روشن، که براى شما آمده است، لغزش کردید [و از راه ولایت اهل البیت (علیهم السلام)گمراه شدید]، بدانید [گریزى از مجازات الهى نخواهیدداشت، ] زیرا خداوند، توانا و حکیم است.(بقره/ ۲۰۹) ✳️امام عسکری (علیه السلام) اگر از سلم و اسلام که با اعتقاد به ولایت علی (علیه السلام) کامل می‌شود، گمراه گشتید، دیگر اقرار به نبوّت، توأم با کتمان امامت علی (علیه السلام) سودمند نمی‌باشد؛ همان‌طور که اقرار به توحید، با وجود انکار نبوّت مفید نیست. درحالی‌که شما پس از آنکه دلایلی محکم از سخن نبیّ‌اکرم (صلی الله علیه و آله) و فضیلتش برای شما آمد و محمّد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) شما را با  دلایلی واضح و گویا  به امامت علی (علیه السلام) راهنمایی کرد، پیامبر راستگویی است و دین او تنها دین بر حق است، گمراه شدید. [پس بدانید که خداوند] در عذاب مخالفان دینش و تکذیب‌کنندگان پیامبرش(صلی‌الله‌علیه‌وآله) [در امر ولایت اهل البیت (علیهم السلام)] شکست‌ناپذیر و تواناست و هیچ کس نمی‌تواند انتقام او را از مخالفانش برگرداند عذاب‌های او بر مخالفانش، شدید خواهد بود. [و همه‌ی این کارها از باب حکمت اوست]. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۶ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۱۱۰/ الإمام العسکری، ص۶۲۶

✅ وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْري نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللهِ وَ أللهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ [207] ✅بعضى از مردم [با ایمان و فداکار، همچون على در «لیلهًْ‌المبیت» به هنگام خفتن در جایگاه پیغمبر] جان خود را به‌خاطر خشنودى خدا مى‌فروشند؛ ‌و خداوند نسبت به همه‌ی بندگان مهربان است.(بقره/ ۲۰۷) ❇️امام باقر (علیه السلام)- این  آیه در شأن علیّ‌بن‌ابیطالب (علیه السلام) نازل شد؛اوّلین کسی که جان خود را [در راه رضای خدا] فروخت (دست از جان خود شست)، علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) بود زمانی‌که کافران قریش به دنبال رسول‌ الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بودند. امیرالمؤمنین (علیه السّلام) در بستر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله) خوابید تا قریش گمراه شوند.پس خداوند متعال، با بیان این آیه وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللهِ فرمانبری امیرالمؤمنین (علیه السّلام) قدر نهاد و زیبایی کارش را واضح و آشکار نمود. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۸ بحارالأنوار، ج۱۹، ص۷۸/ العیاشی، ج۱، ص۱۰۱ ❇️أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- ) مراد از این آیه هر شخصی است که در راه امر به معروف و نهی از منکر کشته شود. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۱۰ وسایل الشیعه، ج۱۵، ص۱۴۳/ مستدرک الوسایل، ج۱۲، ص۱۷۹ 🕊معنی امر به معروف و نهی از منکردر کلام صادق آل محمد (علیهم السلام)🌼 ❇️امام صادق علیه السلام فرموند:  معروف نزد اهل آسمان و زمین حضرت مولا امیرالمومنین علی علیه السلام است.و منکر ابوبکر و عمر (لعنة الله عليهما) هستند که در حق حضرت علی علیه سلام ظلم کردند و خلافتش را غصب کردند و مردم را بر او مسلط نمودند. و آنچه که فردی را در حال گناه می بینیم و او را از آن نهی می کنیم ؛ آن نه امر به معروف و نه نهی از منکر است، بلکه خیری است که(خدا) پیش فرستاده است. بحار الأنوارالجامعه(ط دارالاحیاء التراث) ج ٢٤ص ٥٨ به نقل از شیخ مفید بحار الانوار جلد 6 ح 10 🌤امام حسین علیه السلام در روز عاشورا امربه معروف و نهی منکر کرد.😭 🌟امیرالمؤمنین (علیه السلام) «حسنه»، دوستی ما خانواده و «سیّئه»، عداوت با ما اهل‌بیت (علیهم السلام) است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۹۰ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۴۱ https://t.me/tafsirborhan

✅ وَ إِذا قيلَ لَهُ اتَّقِ أللهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ [206] ✅و هنگامى‌که به آنها گفته ‌شود: «از خدا بترسید!» لجاجت و تعصّب، آنها را به گناه مى‌کشاند. آتش دوزخ براى آنان کافى است؛ ‌و چه بد جایگاهى است.(بقره/ ۲۰۶) ✳️امام عسکری (علیه السلام) وقتی به همان فردکه [در آیات قبل بیان شد که] از حرف‌هایشان تعجّب می‌کنی می‌گویی: «تقوا پیشه‌کن و دست از این کار بد خود بردار»، لجاجت و تعصّب، او را به گناهی که خود مرتکب شده، بیشتر می‌کشاند و بر بدی خود، بدی دیگری می‌افزاید و به ظلم خود ظلمی دیگر می‌افزاید. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۶ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۸/ الإمام العسکری، ص۶۱۷ 🌕راهکار معصوم علیه السلام برای شناخت حقیقت وجودی افراد😇 ✳️امام سجاد (علیه السلام) اگر شما فرد به ظاهرنیکی دیدید که از پارسایی سکوت اختیار نموده و خضوع در حرکاتش هویدا بود، صبر کنید! آهسته! مبادا این ظاهر شما را گول بزند! زیرا بیشتر افرادی که در به‌دست‌آوردن دنیا و ارتکاب محرّمات ناتوانند و دارای نیّتی ضعیف و ترس قلبی‌اند؛ دین را دام و تله‌ای برای دنیای خود ساخته‌اند، و پیوسته مردم فریب ظاهر اینان را می‌خورند، و اگر امکان عمل حرامی را پیدا کنند حتماً مرتکب آن خواهند شد. و اگر دیدید او از مال حرام خودداری می‌کند، صبر کن؛ آهسته! گول نخور که شهوات آدم‌ها گوناگون است، زیرا تعداد افرادی که از مال حرام خودداری می‌کنند زیاد نیست هرچند در ظاهر زیاد باشند، و در عوض خود را اجبار به اعمال زشتی (زنا) می‌کنند و در آن مرتکب حرام می‌شوند. و اگر دیدید از این کارهای زشت نیز خودداری می‌کنند باز هم صبر کنید! مبادا گولشان را بخورید، تا اینکه کاملًا به عقده‌ی دلشان بنگرید، زیرا همه‌ی افرادی که این گونه‌اند در آخر به اندیشه‌ای متین باز نمی‌گردند، و افرادی که به‌واسطه‌ی جهل به فساد می‌افتند بیشتر از گروهی است که با عقل اصلاح می‌شوند. و اگر عقل او را نیز متین و استوار یافتید، باز هم صبر کنید و گول نخورید! ببینید هوای او متابع عقل است، یا عقل پیروی هوی؟ و ببینید عکس‌العمل او در برابر ریاست‌های باطل چگونه است؛ مثبت یا منفی؟ زیرا گروهی از مردم در دنیا و آخرت زیان می‌کنند، دنیا را برای دنیا ترک نمودند، و لذّت ریاست باطله را بر خوشی اموال و نعمتهای مباح حلال ترجیح دادند، و همه‌ی این‌ها را برای ریاست باطله رها نمودند، تا اینکه اگر به او گویند: از خدای بترس، بزرگ منشی او را به گناه وادارد (عزّت ظاهری که با گناه به‌دست آورده او را می‌گیرد). دوزخ او را بس است و هر آینه بد بستری است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۶ بحارالأنوار، ج۲، ص۸۴/ الإمام العسکری، ص۵۳ ✅آتش دوزخ برای آنان کافی است(بقره/ ۲۰۶) ✳️امام عسکری (علیه السلام) [یعنی] جهنّم به‌خاطر کردار زشت و رفتار ناپسندش برای او [مناسب و] کافی است.جایگاهی که در (جهنّم) برای خود آماده کرده‌ و تا ابد نیز در آن خواهد ماند، بد جایگاهی است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۶ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۸/ الإمام العسکری، ص۶۱۷

✅ وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ أللهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ [205] ✅[نشانه‌ي آنها، این است که] هنگامى که روى برمى‌گردانند [و از نزد تو خارج مى‌شوند]، در راه فساد در زمین، کوشش مى‌کنند، و زراعت‌ها و چهارپایان و انسان‌ها را نابود مى‌سازند؛ ‌[با اینکه مى‌دانند] خدا فساد را دوست نمى‌دارد.(بقره/ ۲۰۵) 💥ویژگی های انسان های ریاکار که به دروغ نزدت اظهار ایمان می کنند😱 ❇️امام عسکری (علیه السلام) [افراد ریاکار و منافق که به دروغ ادعای ایمان می کنند] همین‌که به تو پشت می‌کند شروع به گناه و کفر می‌کند و برخلاف آنچه به تو می‌گفت و اظهار می‌داشت، اظهار ستمگری می‌نماید؛ دقیقاً مخالف آن حرف‌هایی که می‌زد.و در زمین فساد  می کند [یعنی شروع به انجام گناهان در زمین می کند.] و با به آتش کشیدن یا خراب‌نمودن کشت‌زارها باعث نابودی و از بین‌رفتن آن‌ها می‌شود؛ حیوانات را می‌کشد و نسل آن‌ها را از بین می‌برد. [ یعنی با ظلم و سرشت بدی که دارد، کشت‌زارها و حیوانات را از بین می‌برد.] تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۸/ الإمام العسکری، ص۶۱۷ ❇️امام صادق (علیه السلام) منظور از نَسْلَ، ولد؛ و حَرْثَ، این زمین و کشاورزی و کشت‌ و زرع است. و امام (علیه السلام) در جایی دیگر فرمود: حَرْثَ همان فرزندان است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۹/ العیاشی، ج۱، ص۱۰۰ و البرهان ✅[با این که می‌دانند] خدا فساد را دوست نمی‌دارد(بقره/ ۲۰۵) ❇️امام عسکری (علیه السلام) خداوند راضی به فساد نیست و انجام‌دهنده‌ی آن را بدون مجازات رها نمی‌کند. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۸/ الإمام العسکری، ص۶۱۷ ❇️امام صادق (علیه السلام)- [برای پذیرایی مهمانان خود] خرمای تازه خواست. یکی از حاضران هسته را دور می‌انداخت. امام (علیه السلام) از خوردن دست کشیده و فرمود: «این کار را مکن این تبذیر است و خدا فساد را دوست ندارد.»! (چون با کاشت هسته میوه به لطف خدا درختی ایجاد می شود که برای انسان سبب سعادت دنیوی و عقبایی می شود تا مادامی که موجودی از میوه اش می خوره و از سایه اش استفاده و ...) تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۴ بحارالأنوار، ج۷۲، ص۳۰۳

✅وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يُشْهِدُ أللهَ عَلى ما في قَلْبِهِ وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ [204] ✅بعضى از مردم، گفتارشان در زندگى دنیا مایه‌ي اعجاب تو مى‌شود؛ ‌[در ظاهر، اظهار محبّت شدید مى‌کنند] و خدا را بر آنچه در دل دارند گواه مى‌گیرند. در حالى که آنان، سرسخت‌ترین دشمنانند.(بقره/ ۲۰۴) ✳️امام عسکری (علیه السلام)- [خداوند در این آیه] حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) را از احوال افرادی آگاه می‌کند که در ظاهر چیزی را نشان می‌دهند که در باطن خلاف آن را پنهان کرده‌اند و معصیت خدا می‌کنند و می‌فرماید: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! سخن بعضی از مردم در دنیا موجب شگفت تو می‌شود که اظهار دین اسلام می‌کنند و با آب و تاب اظهار ورع و اخلاص می‌نمایند». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۸/ الإمام العسکری، ص۶۱۷ امام سجاد (علیه السلام)- اگر فردی را با ظاهر نیکو دیدید که از پارسایی سکوت اختیار نموده و خضوع در حرکاتش هویداست، صبر کنید! آهسته! مبادا این ظاهر شما را گول بزند! زیرا بیشتر افرادی که در به دست‌آوردن دنیا و ارتکاب محرّمات ناتوان و دارای ضعف نیّت و ترس قلبی‌اند، [و توان انجام بعضی از محرّمات را برای لذّت بردن از دنیای مادّی ندارند] دین را دام و تله‌ای برای دنیای خود ساخته‌اند [تا به نام دین به دنیای خود برسند] و پیوسته مردم، فریب ظاهر اینان را می‌خورند و اگر امکان عمل حرامی را پیدا کنند حتماً مرتکب آن خواهندشد. و اگر دیدید او از مال حرام خودداری می‌کند، صبر کن! آهسته! گول نخور که شهوات آدمیان گوناگون است! زیرا تعداد افرادی که از مال حرام خودداری می‌کنند زیاد نیست هرچند در ظاهر زیاد باشند. ولی خود را به اعمال زشتی وا می‌دارند و مرتکب حرام می‌شوند. و اگر دیدید از این کارهای زشت نیز خودداری می‌کنند باز هم صبر کنید! مبادا گولشان را بخورید! تا اینکه کاملًا به عقیده‌ی دلشان بنگرید. زیرا همه‌ی افرادی که این‌گونه‌اند در آخر به اندیشه‌ای متین باز نمی‌گردند. و [تعداد] افرادی که به‌واسطه‌ی جهل به فساد می‌افتند بیشتر از گروهی است که با عقل اصلاح می‌شوند. و اگر عقل او را نیز متین و استوار یافتید، باز هم صبر کنید و گول نخورید! ببینید هوای او متابع عقل است یا عقل او پیروی هوی می‌کند؟! و ببینید عکس‌العمل او در برابر ریاست‌های باطل چگونه است؛ مثبت یا منفی؟! زیرا گروهی از مردم در دنیا و آخرت زیان می‌کنند؛ [این‌ها] دنیا را برای دنیا ترک نمودند و لذّت ریاست باطل را بر خوشی اموال و نعمت‌های مباح و حلال، ترجیح دادند و همه‌ی این‌ها را (لذات حلال) برای ریاست باطل رها نمودند؛ تا جایی که اگر به او گویند: «از خدای بترس»! زیاده‌خواهی او را به گناه وامی دارد (عزّت ظاهری که با گناه بدست آورده او را می‌گیرد). دوزخ او را بس است که بستر بدی است! تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۲ بحارالأنوار، ج۲، ص۸۴/ الإمام العسکری، ص۵۳ ✅و خدا را بر آنچه در دل دارند گواه می‌گیرند(بقره/ ۲۰۴) ✳️امام عسکری (علیه السلام) [یعنی] خدا را هم، گواه بر دل خویش می‌گیرد که من مخلص و موحّد هستم و گفتارم که این‌کار و آن‌کار را می‌کنم، راست است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۲ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۸/ الإمام العسکری، ص۶۱۷ ✅درحالی‌که آنان، سرسخت‌ترین دشمنانند (بقره/ ۲۰۴) ✳️امام باقر (علیه السلام)- أَلَدُّ یعنی خصومت و دشمنی سرسخت تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۲ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۹۰/ نورالثقلین؛