گُل جون

به نظرم تام هاردی تموم جذابیت و‌ جنتلمنی یک مرد و به صورت تمام عیار داره و ازش نهایت بهره رو داره میبره. یعنی یه بیل برداشته تموم کاریزماتیکی که یک مرد میتونه داشته باشه رو یه تنه داره بیل میزنه. یک جوری نقش رو‌ بازی میکنه انگار پنجاه ساله تو این نقشه. خلاصه که این سریال جذاب رو ببینید. ببینید و پلک نزنید. ببینید و متوجه بشید هرچقدر برای کسی به اسم رفیق، دوست، خانواده، غریبه و آشنا و هرکسی خوبی کنید باز همیشه اونا یک‌راهی پیدا میکنن که خوبی بی‌حد و اندازه‌تون رو بی‌ارزش و پوچ قلمداد کنن و با یه کبریت تموم ریشه‌تون رو بسوزونن. ببینید تا بفهمید تو این دنیای بی‌در و پیکر تنها شما نیستید که مورد سواستفاده ادمای نمک نشناس قرار گرفتید. ببینید تا درک کنید وقتی ادم خوبی باشید توقعی بی‌انتها در ادمای منفعت طلب و خودخواه بوجود میارید و همون توقع مثل یک‌ویروس چرکی به جهان سرایت میکنه. ببینید تا به ادمای بی‌ارزش، بها ندین و نگید درست میشه، نگید تغییر میکنه، نگید حالا ایندفعه میبخشم، نگید میبخشم تا بفهمه و خجالت بکشه. به راحتی روی ادمای ارزون برچسب گرون بودن نزنید. حتی توی دوست داشتن هم مفتی و ارزون محبت و عشق ندین. توی هر ارتباطی یک واحدی وجود داره، از پولی و احساسی تا رفتار و شخصیت. که باید همونقدر که میدین پس بگیرید. که اگر پس نگرفتید فکر نکنید باید بیشترش رو بذارید. فکر نکنید شما کم بودین. فکر نکنید نهایت تلاشتون رو نکردین. فکر نکنید چقدر ناچیز بودین. نه. اونا قدرشناس بودن رو بلد نیستن. متاسفانه تو زندگی کاری، شخصی، احساسی و ... مون بی‌اندازه و غیرقابل شمارش باهاشون رو به رو هستیم. مخصوصا وقتی قلب بزرگ و نگاه وسیعی به جهان و ادما داشته باشید. همه‌مون همیشه تو زندگیامون کسایی بودن وقتی کیسه خوبی و محبتمون رو براشون خالی کردیم به ته کیسه خالی نگاه کردن و سرمونو کردن توش. خیلیامون توی تنهایی در تاریکی احاطه شدیم و انقدر لقب بد و منفور به خودمون زدیم و انقدر خودمون یک تنه به قاضی رفتیم و برای خودمون بی‌رحمانه حکم صادر کردیم که دیگه پذیرفتیم ایراد از ماست. نه. نه. معلومه که نه. چرا باید ایراد از تو باشه؟ اینکه ادم شریف و خوبی باشی ایرادته؟ اینکه مثل دیگران رِند و هفت‌خط نیستی تو این دنیای بی‌در و پیکر ، ایرادته؟ اینکه به هرحال یه عده‌ای هستن همیشه روت حساب میکنن، ایرادته؟ نه. امروز بهت میگم نه. تو در در کمال زیبایی و وقار یک انسان به تمام معنا هستی. چیزی که خیلیا نیستن.

اسم سریال: سرزمین اوباش. .

در نامه‌ی خداحافظی‌اش نوشت : خداحافظ به تو که زخم‌های عمیقی به من هدیه دادی و دل کوچیکم را غمگین‌تر کردی.

آیا در توانت هست که طبيعی باشی، میانِ اين همه واقعیتِ غیرِ طبیعی؟! -

رنجی که ازش فرار می‌کنی و باهاش روبه‌رو نمی‌شی، خودبه‌خود از بین نمی‌ره. بلکه دیوارهایی می‌سازه که تو پشتشون گیر می‌کنی و جلوی زندگی کردنت رو می‌گیره.

‏تو archive story اینستاگرامم آدم‌هایی هستن که اون روزا فکر می‌کردم تا همیشه همینقدر صمیمی پیشم می‌مونن.

دلم یه نوتیفیکیشن میخواد که از ذوق، ده دوازده بار بخونمش :)

تشکر ویژه میکنم از اونایی که سرگرم زندگی خودشونن و وقت ندارن توی زندگی بقیه سرک بکشن.!

آن طرف صبر چیزی منتظر توست که ارزش تمام این انتظارها را دارد. .

من تا تهِ صبر و رفتم ، هیچی نبود. جزاینکه ذوق و شوقت به همه چیز و همه کسی رو از دست میدی. میشی یه موجود سِر شده از هراحساس و آرزویی. دیگه هیچی بهت حال نمیده. انقدر برای یه چیزی صبر کردی ،  دویدی و نرسیدی که دیگه حتی هیچی رویایی هم نداری. صبر کردن هیچوقت برای هیچ چیزی و هیچ کسی گزینه خوبی نیست. پر از دوده و سیاهیه. تهِ همه صبر کردنا. اون صبرای طولانی چیزی نیست بجز یه تنهاییِ تاریک و ترسناکی که تموم وجودت رو هر لحظه به لرزه در میاره. من رفتم... تا تهش. نه چیزی درست میشه ، نه کسی تهِ تموم صبرکردنات منتظرت ایستاده. فقط میشی یه موجود خطرناک که ازپس همه چیز خوب برمیاد.

آن طرف صبر چیزی منتظر توست که ارزش تمام این انتظارها را دارد. .

بعد از همه ترس‌هات،زیر سایه درخت سرو منتظرتم💚

هر ۶ صبحی که از خواب بیدار میشم میخوام برم سرکار🤦🏻‍♀️🤣

واقعن به‌نظرم هیچی تو دنیا قشنگتر از حلقه تعهد برای یک مَرد نیست🙂‍↔️

خلاصه وقتی این سریال و ببینی میفهمی پدر و مادرتون چقدر سر شما غصه خوردن، رنج دیدن، بی‌صدا و بی‌اجازه اشک ریختن و برای در امنیت بودن شما و خوب بودن حالتون به هر ریسمون پوسیده‌ای چنگ زدن. کلا به نظرم پدر و مادر بودن یکی از سخت‌ترین کارای دنیاست. اینکه هرکاری کنی بچه‌ات یه چیزی ازت درمیاره و با حالت طلبکار تو عنبیه چشمت نگاه میکنه و منتظر چیز بزرگتر و دندون‌گردتریه. واسه همینه که پدر و مادر بودن کار هرکسی نیست.