2 536
مشترکین
+224 ساعت
+97 روز
+2930 روز
آرشیو پست ها
2 536
اوقات شرعی به افق سنندج و حومه
صبح 5:33
طلوع 6:53
ظهر 12:24
عصر 3:01
مغرب 5:26
عشاء 6:41
(نماز را اول وقت بخوانیم)
کانال مسجد سراج👇
@masjedseraj1
2 536
تو آدم اصیلی هستی...
🌿 تو آدم اصیلی هستی اگر شادیِ دیگران شادت میکند و زمینخوردنشان دلت را به درد میآورد.
🌿 اگر با خودت، با آدمها و با جهان در صلحی؛ اگر از کسی میرنجی، اما نمیگذاری رنجش به کینه بدل شود.
🌿 اگر دلت آنقدر وسعت دارد که سخنِ تلخ یا داوریِ نابهجا، همچون سنگریزهای بر آب، لحظهای موجی بیندازد و بگذرد.
🌿 اصالت تو آنجا پیداست که در میان اینهمه هیاهو، هنوز مهربان و نجیب و آرام ماندهای.
کانال مسجد سراج 👇
@masjedseraj1
2 536
اوقات شرعی به افق سنندج و حومه
صبح 5:32
طلوع 6:52
ظهر 12:24
عصر 3:01
مغرب 5:27
عشاء 6:42
(نماز را اول وقت بخوانیم)
کانال مسجد سراج👇
@masjedseraj1
2 536
اوقات شرعی به افق سنندج و حومه
صبح 5:31
طلوع 6:51
ظهر 12:24
عصر 3:01
مغرب 5:28
عشاء 6:43
(نماز را اول وقت بخوانیم)
کانال مسجد سراج👇
@masjedseraj1
2 536
صفح؛ مرتبهای فراتر از گذشت
خداوند میفرماید:
﴿وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ﴾(نور: ۲۲)
«باید عفو کنند و با بزرگواری چشم بپوشند؛ آیا دوست ندارید خداوند شما را بیامرزد؟»
عفو آن است که از خطای دیگری بگذری و از مؤاخذه او صرفنظر کنی؛ اما صفح مرتبهای والاتر از گذشت است: اینکه نگذاری خاطره آن خطا همچنان بر دل و رفتارت فرمان براند.
ممکن است کسی را ببخشی، اما هنوز در دل از او رنجیده باشی. صفح، گامی فراتر است؛ تلاشی برای رهایی دل از کینه، سرزنش و میل به تلافی.
در ماجرای مشهور ابوبکر صدیق رضیاللهعنه و مِسطَح، در داستان افک که مسطح شایعه پراکنی میکرد، وقتی آیات برائت نازل شدند، ابوبکر خیلی از مسطح رنجید و با خود گفت دیگر او را کمک نخواهم کرد.
هنگامی که آیه فوق نازل شد، ابوبکر با وجود رنجشی که از رفتار مسطح داشت، گفت: «آری، به خدا سوگند، دوست دارم خداوند مرا بیامرزد.» سپس کمک مالی خود را به او از سر گرفت.
این رفتار، جلوهای از تربیت قرآنی است؛ انسان چنان بر نفس خویش مسلط شود که رضایت خداوند را بر رنجش شخصی مقدم بدارد.
البته صفح فضیلتی بلندمرتبه است و نمیتوان انتظار داشت هر دلی، بهمحض شنیدن توصیهای اخلاقی، از همه رنجشها پاک شود. رسیدن به این مرتبه، به ایمان، مجاهده با نفس و تربیت تدریجی دل نیاز دارد.
عفو، گذشتن از خطای دیگری است؛ صفح، رهاشدن از اسارت آن خطا در درون خویش.
چه زیباست انسانی که نهتنها از انتقام میگذرد، بلکه نمیگذارد کینه، آرامش دل و بزرگواری رفتارش را از او بگیرد.
✍ م.رئوف اصلاحجو
@masjedseraj1
