Tapesh | تَپِش

ویرانه ای ست این جهان.... #نادر_ابراهیمی @thapesh

ماندنت را گریستی امّا...می‌توانی نایستی امّا... تو که مجبور نیستی امّا...عشق «امّا»ی کوچکی دارد. -آرش فرزام صفت @thapesh

به کوچه یمان فکر میکنم به تک درخت خرمالو که حالا باید گل داده باشد به گل های خانم همسایه فکر میکنم که باغچه ی کوچک همیشه خالی اش را حالا با گل های بنفشه پر کرده است به ماشین قدیمی اش که این روزها تمیزش میکرد به دامن کوتاه و موهای آزاد و رهایش وقتی میروم دم خانه اش و میگویم توپ بچه ها افتاده بالاپشت بامش به بنجامینم فکر میکنم که بار اخر که دیدمش انگار کسی به غیر از من نازش را نکشیده بود که برگ هایش ریخته بود به گربه ی کنار فرش فروشی که تابستان ها بی اعصاب تر میشد به درخت توت کنار رودخانه فکر میکنم که از شانس بدش سطل اشغال کنارش امده بود و هیچکس نمیدانست بهترین توت های دنیا مال اوست به بابایی فکر میکنم که حالا نمیدانم چقدر مرا درست و باجزئیات به یاد می اورد به این فکر میکنم که اگر مرا دید و چشمانش برق نزد چه میکنم؟ اگر مادرجون را بیماری شکست بدهد و وقتی دیدمش نگوید بوی بهشت میدهی مادر چه میکنم؟ به راستی چه میکنم؟

-مهدی اخوان ثالث

میروم تا نکند گریه‌ی من فاش کند که مسافر نشده فکر پشیمان شدنم

چمدان بسته ام اما چه کنم دشوارست فکر دل کندن از آغوش تو یعنی وطنم

دیگر از مرگ هراسی به دلم نیست، که هست تاری از موی تو در جیب چپ پیرهنم

فصل پروانه شدن از سر من رد شده است بی هدف پیله چرا بیشتر از این بتنم

چمدان بسته ام از خواستنت کوچ کنم تا نبودت بروم گور خودم را بکنم

چمدان بسته ام از هرچه منم دل بکنم پیرو عقل شوم قید دلم را بزنم

بله اقای بحرینی شما راست میگویید: 《مسئله این است که جغرافیا زورش زیاد است و من خسته ام》 @thapesh

تهران قشنگم تهران بی گناه شلوغ من من چطور باید خاطراتم رو‌جمع کنم چطور باید با ستاره هایی که زیر سقف دودیت نهایت تلاششون رو میکردن که کورسوی امید رو تو دلم زنده نگه دارن خداحافظی کنم چطور میتونم آخرین قاب ماه کامل رو بر فراز شبت فراموش کنم؟ تهران قشنگم تهران بی پناه من بهم بگو چطور میتونم شهری که اولین نفسم رو توش کشیدم اولین بار چشمم رو توش باز کردم رو بذارم و برم چطوری باید خاطره هات رو جمع کنم و بغض نکنم که دفعه دیگه که بر میگردم اصلا همه چی مثل قبل میمونه؟ اصلا وقتی برمیگردم میتونم از اون بلندی های شهر برج میلاد رو نگاه کنم؟ میتونم زیر بارون پاییزت قهوه بگیرم دستم از ولیعصر و تجریشت رد بشم اصلا دیگه بوی اول مهر رو میتونم تو شهر حس کنم از سر در دانشگاه برم و بیام و احساس مفید بودن بکنم؟ تهران جان نمیدونی چقدر امشب بغض تو گلومه چقدر آرزو دارم چقدر ناراحتم که انقدر عاشقت نبودم چقدر ناراحتم که وقتی بارون زد تو خیابونات نرفتم زیر بارون تهران من فقط کاش قوی بمونی کاش هیچیت نشه کاش وقتی من برگشتم کاش وقتی ما برگشتیم دوباره کنار هم جمع بشیم این دفعه بیشتر قدرت رو میدونم این بار بیشتر عاشقت میشم این بار…. فقط کاش تهرانمون همونی باشه که بود همون پایتخت شلوغ و پر جنب و‌ جوش🥺

برای تو مینویسم این بار ایران ای بی گناه بی پناه من تو که سال هاست بر پایه دماوندت شقایق ها را در آغوش گرفته ای تو که در زیر سقف خاکستری تهران نظاره گر وحشت فرزندانت بودی و محکوم به تحمل برای تو مینویسم که روز های پر تنش را سپری میکنی بدون آن که مقصر باشی ای خاک خسته و امیدوار من ، ای مادر نازنین من من امیدوارم به صبح آرام تو من امیدوارم به سبز شدن ساقه هراسان تو من امیدوارم به ماه تابان تو بر سر آسمان آرام این شهر و میدانم میدانم که تو هیچ گاه کمر خم نخواهی کرد ما برای تو در کنار هم قلب هایمان یک صدا می‌شوند دست های یکدیگر را میگیریم و تا طلوع خورشید بر ساحل آرامش تو رهایت نمیکنیم❤️

گیرم ای دوست.... @thapesh

عزیز دلم چشم هایت میگویند.... @thapesh

جبران نمیشوی که نمیشوی.... و من دیگر نمیدانم برای این حجم ازدردی که در سینه ام فوران میکند چه کنم... @thapesh