“Nirvana”

آری آغاز ، دوست داشتن است. ڪَرچہ پایان راه ناپیداست. من بہ پایان دڪَر نیندیشم ڪ همین دوست داشتن زیباست امشب از آسمان دیدهٔ تو روی شعرم ستاره می بارد در سڪوت سپید ڪاغذها پنجہ هایم جرقہ می کارد شعر دیوانهٔ تب آلودم شرمڪَین از شیار خواهشها پیڪرش را دو باره می سوزد عطش جاودان آتش ها آری آغاز ، دوست داشتن است ڪَرچہ پایان راه ناپیداست من بہ پایان دڪَر نیندیشم ڪ همین دوست داشتن زیباست از سیاهی چرا حذرکردن شب پر از قطره های الماس است آنچہ از شب بہ جای می ماند عطر سڪرآور ڪَل یاس است آه ، بڪَذار ڪَم شوم در تو ڪس نیابد دڪَر نشانهٔ من روح سوزان و آه مرطوبت بوزد بر تن ترانهٔ من آه ، بڪَذار زین دریچهٔ باز خفتہ در پرنیان رویاها با پر روشنی سفر ڪَیرم بڪَذرم از حصار دنیاها دانی از زندڪَی چہ می خواهم من تو باشم ، تو ، پای تا سر تو زندڪَی ڪَر هزار باره بود بار دیڪَر تو ، بار دیڪَر تو آنچہ در من نهفتہ دریاییست ڪی توان نهفتنم باشد با تو زین سهمڪَین توفانی ڪاش یارای ڪَفتنم باشد بس ڪ لبریزم از تو ، می خواهم بروم در میان صحراها سر بسایم بہ سنڪَ ڪوهستان تن بڪوبم بہ موج دریاها بس ڪ لبریزم از تو می خواهم چون غباری ز خود فرو ریزم زیر پای تو سر نهم آرام بہ سبڪ سایهٔ تو آویزم آری آغاز ، دوست داشتن است ڪَرچہ پایان راه ناپیداست من بہ پایان دڪَر نیندیشم ڪ همین دوست داشتن زیباست 📝«از دوست داشتن❤️ «اسیر» «⚘فروغ فرخزاد⚘ »