ادبیات سئونلر

استاد شهریار آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا بی‌وفا حالا که من افتاده‌ام از پا چرا نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی سنگدل این زودتر می‌خواستی حالا چرا عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست من که یک امروز مهمان توام فردا چرا نازنینا ما به ناز تو جوانی داده‌ایم دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا وه که با این عمرهای کوته بی‌اعتبار این همه غافل شدن از چون منی شیدا چرا شور فرهادم به پرسش سر به زیر افکنده بود ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا ای شب هجران که یک دم در تو چشم من نخفت این‌قدر با بخت خواب آلود من لالا چرا آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می‌کند در شگفتم من نمی‌پاشد ز هم دنیا چرا در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا شهریارا بی‌حبیب خود نمی‌کردی سفر این سفر راه قیامت می‌روی تنها چرا https://t.me/Adabiyyatsevanlar

خانم « ثریا ابراهیمی» معشوقه ی استاد شهریار، که جهان ادبیات  چند غزل زیبا مدیون دلبری های اوست، امروز در آمریکا در گذشت. آن گونه که معروف است: استاد شهریار در دوره ی دانشجویی ( پزشکی ) عاشق دوشیزه « ثریا ابراهیمی » می شود و در یک خواستگاری جواب « نه » از خانواده ی معشوق می شنود. استاد شهریار، از شدت آن غم، دنیای دانشجویی پزشکی را ترک می کند و به ادبیات و شعر رو می آورد. دقیقا همان تصمیمی را می گیرد که خلاف ابزار لازم برای رسیدن به وصال معشوق است. گویی، به غلط، خود آزاری تنها راه التیام، در جهان عاشقی بوده است. معروف است که استاد شهریار، اتفاقی در روز « سیزده بدر » بعد از چهل و چند سالگی معشوقه ی خود را بچه به بغل در طبیعت می بیند. این غزل زیبا حاصل آن دیدار گذرا و چشم به هم زدن است : سر و همسر نگرفتم که گرو بود سرم تو شدی مادر و من با همه پیری پسرم یا چنان که نقل است: در آخرین روز های عمر استاد شهریار که در بیمارستان بستری بوده، به خواهش و اصرار بعضی آشنایان خانم ابراهیمی روانه بیمارستان می شود، و استاد با دیدن معشوق این غزل را فی البداهه می نویسند : آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا اگر همه ی این حرف ها، چنانچه، عینی و واقعی هم بوده باشد، باز هم نشان از آن دارد که « گفتگو » چقدر در مملکت ما تنک مایه بوده است. هیچ کدام از این صحنه ها، اوصاف و نشان یک گفتگو را ندارد. شاعری به قامت شهریار در ادبیات فارسی کم نام و اعتباری نیست. اما با تمام این اعتبار با دنیای مدرن « گفتگو» بسیار فاصله ها دارد. البته تنها دنیای ادبیات نیست که گفتگو در آن عقیم و سترون است. دنیای سیاست هم پرونده ای بهتر از ادبیات ندارد. نمونه اش مرحوم دکتر « محمد مصدق » نخست وزیر نامدار ایران است. دکتر مصدق که در نوجوانی « فخرالدوله » دختر خاله اش، دختر مظفرالدین شاه، معشوقه و نامزد اش بود، وقتی پدر مصدق فوت می کند، دربار تصمیم می گیرد، دیگر فخرالدوله را به مصدق ندهند. دکتر مصدق با تمام غم و یتیمی ساخت و بر خود سخت گرفت، و تحصیل را فراموش نکرد و حتی برای کسب مهارت بیشتر به اروپا رفت و دکترای حقوق گرفت. در ایران به بالا ترین سمت ها دست یافت. با انگلیس در افتاد و با استدلال فراوان توانست نفت ایران را ملی کند. اما و هزار اما دکتر مصدق نامدار با تمام توانایی ها در عالم گفتگو با معشوقه و نامزد سابق اش بسیار ناتوان و ناکام بود.با این که نخست وزیر قدرتمند ایران بود یکبار به خود جرأت نداد، گوشی تلفن را بردارد و به « فخرالدوله » زنگ بزند و از روزگار غدار گله ای بکند. چرا ؟ برای اینکه چنین ادبیاتی مرسوم نبود. خرق عادت از هر کسی ساخته نیست، حتی از دکتر مصدق. فخرالدوله با پسر نخست وزیر وقت « محسن امین الدوله » ازدواج می کند. پدر داماد مرحوم « علی امین الدوله » از نخست وزیران بسیار خوش نام و خوش فکر دوره ی قجری است. فخرالدوله در ازدواج با محسن صاحب نه فرزند می شود. هشت پسر و یک دختر. چهارمین فرزند فخرالدوله همان دکتر « علی امینی » نخست وزیر معروف سال ۱۳۴۲ ایران است. سال ۱۳۳۰ تا ۳۲ دکتر مصدق که نخست وزیر وقت ایران بود. دکتر علی امینی با اتمام تحصیل خود در رشته اقتصاد از اروپا بر می گردد. دکتر مصدق از ایشان دعوت می کند در وزارت اقتصاد و دارایی قبول مسئولیت کند. دکتر امینی می پذیرد. دکتر شایگان از وزرای نامی دکتر مصدق نقل می کند : قبل از اینکه دکتر علی امینی به هیأت دولت بپیوندد. دکتر مصدق روی تخت خود بیشتر مواقع دراز کش بود و ما وزرا هنگام خروج و خدا حافظی به محضر شان می رسیدیم و تعظیم می کردیم و از اتاق خارج می شدیم. اما از روزی که دکتر امینی به هیأت دولت پیوست دیگر دکتر مصدق روی تخت دراز نمی کشید و هنگام خروج وزرا با لباس نخست‌وزیری ( فراک ) جلو در می ایستاد و وقتی با دکتر امینی دست می داد می گفت : به « خانم والده » سلام مرا برسانید.این سخن دکتر مصدق نشان از آن دارد که بعد از پنجاه سال هنوز چیزی در دل دکتر مصدق غلیان داشت. مقوله ی « گفتگو » در جامعه و در زندگی بسیار مهم است. آه و ناله و بهانه، هنر نیست. ممکن است احساسات چند را بر انگیزد، اما فرهنگ ساز نیست.امروز در گذشت خانم ابراهیمی معروف به « پری » سبب شد یاد کردی از استاد شهریار و دکتر مصدق کنیم. یاد و نام هر سه گرامی باد.       1403,5 20 https://t.me/Adabiyyatsevanlar

عزیز نسین بیرگون بو مملکتین اوزونو اوپوب باشی اوسته بیر یاداشت قویوب گئده جه ییم "ائله گوزل یاتمیشدین اوره یمدن گلمه دی اویادام"

عکس و حرف نویسنده بزرگ ترکیه عزیز نسین یک روز بر گونه ي اين مملكت يك بوسه زده و  بالاي سرش يك يادداشت مي گذارم و مي روم : "‌‌‌ آن چنان زيبا خوابيده اي كه دلم نيامد بيدارت كنم ... "

فولکولور وارلیغیمیز "نیراوغلو" دونیادا هر ندن ارزشلی  وارلیق نه قیزیل سارای‌دی، نه حکمرانلیق بلکه هر میللتین شأنی شهرتی قیزیلدان گوموشدن بؤیوک ثروتی فیکیردن  یارادان  گنجینه‌لردی گؤرک گنجینه‌لر بیزده  نلردی آتالاردان  قالان حکمتلی سؤزلر عالمه دوز باخان عاغیللی گؤزلر دئییملر، سایالار، اوربای، جوشمالار بایاتی ، گرایلی،  قیزیل قوشمالار کالایغی، یاشماخلی، گؤزل گئییملر جیران شیشلیگیندن  اؤزل  یئییملر عاشیقلار بسلیین اصیل ماهنی‌لار سیزلایان کامانچا، اینیلده‌ین تار اوشاخلار اوینویان ساده اویونلار کیلیم‌ده ایشلنن ناخیشلی یونلار جئجیملر، خالچالار،یونلو پاپاخلار اسکی‌دن یادیگار قالمیش اوجاخلار دبلر، عنعنه‌لر، ائلده ایناملار ناغیللار، داستانلار، سایغی سالاملار و مینلرجه بؤیله فرهنگی ایشلر خلقین داوانیشی، ائلده گئدیشلر هامیسی هامیسی باشدی قیزیلدان دیرلی میراثدی بیلسه هر انسان شهریار دئمیشکن دونیادا سؤزسوز تورکون فولکولوری تایسیزدی تایسیز بیزه‌ده  وظیفه  بودور  نیراوغلی گودک بو نعمتی  یئرلی  یاتاخلی 1403,5,1 https://t.me/Adabiyyatsevanlar

بختیار_واهابزاده اونوتماق ایسته‌رم، اؤزوم اؤزومدن بیر داها آیریلیب هاچالانماییم. گئجه‌لر یاتیرام بیر فیکیرله من، سَنی دوشونمه‌ییم، سَنی آنماییم. بو ائله قایغی کی، بو ائله غَم کی، آزدیرار یوز ایللیک یولوندان سَنی. سَحَر ده، آخشام دا دوشونورم کی، گَرَک دوشونمه‌یم هئچ زامان سَنی. اونودار فیکیرده، خَیالدا تَکجه، اونوتماز اورکده سئوَن ,سئونی. مَن اؤزوم اؤزومه "اونوت!" دئدیکجه، اؤزومو اونودوب تاپیرام سَنی. اونودوم دئییرم، آنجاق نه فایدا؟! یادیمدان چیخمامیش دوشورسن یادا. عشقیمین اودونو سؤندوره بیلمیر، غَضَبین سئل کیمی آشیب داشسا دا... https://t.me/Adabiyyatsevanlar

نادر پاشا دۆنیا بیر تیکه بال-کره دیر بیر اودوم زهر دۆنیا بیر اۆزو قاتی ظۆلمت بیر اۆزو سحر دۆنیا آغلادار، گۆلدورر ده یارادار اؤلدورر ده اوجالدار پرده-پرده ییخار بیر تهر دۆنیا یئنیشی یوخوشو وار قانانی حوققوشو وار آلقیشی قارقیشی وار ساغالدار، کسر دونیا یالتاقلارین میدانی اؤزگورلرین زندانی باشا دۆشمز اینسانی مپراق دونیا زر دۆنیا تضادلارلا دولودور چوخ زادلارلا دولودور کیمیسی نین قۇلودور کیمینی ازر دۆنیا بیر تیکه بال-کره دیر بیر اودوم زهر دۆنیا بیر اۆزو قاتی طۆلمت بیر اۆزو سحر دۆنیا تبریز ۱۴۰۳/۰۵/۱۲ https://t.me/Adabiyyatsevanlar

خبر لر خلیل بحران https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی بو بلاچه گئدییب سو ایچ سین https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی آلمانیادا اوشاقلارا اویردیرلر بوتون ایشلر و ایشچی لرین دیری وار https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی آذر ننه‌سینی نئجه خلاص ائتدی؟ جواهیر تانریوئردی. كؤچورن: احد فرهمندي بو یاخینلاردا باش وئرمیش بیر حادثه صینیف یولداشیمیز آذری بوتون مکتبده تانیتدی. هامی اونا قهر‌مان کیمی باخیردی. آذری مکتبه همیشه ننه‌سی گتیریب-آپاریر. بیر گون اونو مکتبه ننه‌سی یوخ، آناسی گتیردی. تعجّب‌لندیک. آذرین ننه‌سینی یاخشی تانیییردیق. او دا هامیمیزین آدینی بیلیر و بیزی خوش دیلله دیندیریردی. آذرین کئفی یوخ ایدی. اوندان ننه‌سی‌نین نه اوچون گلمدیینی سوروشدوق. آذر دئدی کی، ننه‌سی خسته‌لنیب. ایندی خسته‌خانادادیر. آخشام حالی پیسله‌شیب و اونو خسته‌خانایا آپاریبلار. سونرا ننه ساغالدی و آذری مکتبه یئنه اؤزو گتیردی. سن دئمه، آذرین چتین آندا اؤزونو ایتیرمَمه‌سی و ساییقلیغی اونو اؤلومدن خلاص ائدیب. ننه احوالاتی بیزه اؤزو دانیشدی. ننه‌نین سؤیله‌دیکلری: آخشام آذر باجیسی تورانلا تلویزوردا ماراقلی وئریلیشه باخیردی. اوغلوملا گلینیم ائوده یوخ ایدیلر، قوناق گئتمیشدیلر. من پالتار اوتوله‌ییردیم. قفیلدن سینه‌مده سانجی حیسس ائتدیم. بیر آندا احوالیم چوخ پیسلشدی و اؤزومو ساخلایا بیلمه‌ییب دؤشه‌مه‌یه ییخیلدیم. اوتو پالتارین اوستونده قالمیش‌دی. پالتار آرتیق یاواش-یاواش توستوله‌مه‌یه باشلاییردی. حالیم یوخ ایدی کی، اوشاقلاری چاغیریم. اما آذر یانیق قوخوسونو حیسس ائدیب تئز من اولان اوتاغا گلدی. او اؤزونو ایتیرمه‌دی. درحال اوتونو شبکه‌دن آییردی. اونو پالتارین اوستوندن گؤتوروب کنارا قویدو. توران ایسه مطبخه قاچدی، سو گتیردی و توستوله‌ین پالتارین اوستونه تؤکوب اونو سؤندوردو. آذر تئز تعجیلی یاردیمین نؤمره‌سینی (۱۰۳) ییغدی. منیم وضعیتی‌می و ائوین عنوانینی دقیق دئدی. سونرا زنگ ائدیب آتا-آناسینی وضعیتدن خبردار ائتدی. آز سونرا حکیم گلدی. منه ایلک طیببی یاردیم گؤستردی. تعجيلی یاردیم حکیمی دئدی کی، منی، اصلینده، او یوخ، آذر خلاص ائدیب. چونکی او، چتین وضعیت‌ده اؤزونو ایتیرمه‌ییب. یاشیندان آسیلی اولمایاراق هر بیر انسان مختلف چتین وضعیتلره دوشه بیلر. مثلاً، اوشاق گزینتی زامانی بؤیوکلردن آیری دوشوب ایته بیلر، یاخود لیفتده (آسانسور) اولارکن لیفت قفیل‌دن دایانا بیلر. اونا گؤره ده هر بیر اوشاق بونلاری بیلمه‌لی‌دیر: اوشاق کوچه‌ده، بؤیوک سوپرمارکت‌لرده، مترودا و باشقا یئرلرده ایترسه، قورخمامالی‌دیر. بو زامان یاخینلیق‌دا گؤرونن پلیس ایشچی‌سینه، مارکت‌ده ساتیجییا، مترودا مترو ایشچی‌سینه، بونلار اولمادیقدا ایسه توپا حالیندا دایانمیش اینسانلارا یاخینلاشاراق وضعیتی اونلارا بیلدیرمک لازیم‌دیر. آسانسور دا اولارکن آسانسور قفیلدن دایانارسا، قورخوب اؤزونو ایتیرمک، آسانسورون دویمه‌لرینی اویناتماق اولماز. بیر چوخ آسانسورلاردا بینانین نظارتچی‌سی ایله علاقه دویمه‌سی اولور. بو دویمه واسطه‌سیله نظارتچینی وضعیت‌دن خبردار ائتمک، بئله بیر دویمه یوخدورسا، قاپینی دؤیوب کمکه چاغیرماق لازیم‌دیر. باشقا گؤزله‌نیلمز حاللار دا اولا بیلر. بوتون حاللاردا انسان، ایلک نؤوبه‌ده، تمکینلی اولماغا چالیشمالی‌دیر. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی اوشاق ادبیاتی هرهفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا، اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

https://ishiq.net/?p=35413 چوخ تاسفله، آذربایجانین قوجامان صنعتکاری، گؤرکملی بالابان اوستاسی «ماشاالله اکبری» مرداد آیی‌نین ۲۱نجی گونو ۹۳ یاشیندا یاشادیغی تبریز شهرینده وفات ائتمیشدیر. اوستاد ماشاالله اکبری عؤمور بویو آذربایجان عاشیق صنعتی‌نین انکشافیندا الیندن گلنی اسیرگمه‌میش، آذربایجان و ایرانین مختلف بؤلگه و شهرلرینده اوغورلو ایفالاری ایله برابر دونیانین بیر چوخ اؤلکه‌لرینده‌ده تقدیره لاییق چیخیشلار ائدیب و مختلف مکافاتلار الده ائتمیشدیر. اونودولماز صنعتکار اوستاد ماشاالله اکبری صنعت عؤمرونون بؤیوک بیر حصه‌سینی گؤرکملی آذربایجان عاشیقی اوستاد عاشیق حسن اسکندری‌نین بالابانچیسی کیمی اونونلا داواملی یولداشلیق و امکداشلیق ائتمیش و بؤیوک خالق رغبتینی قازانان آذربایجان صنعتکارلاریندان اولموشدور. ایشیق – آذربایجان ادبیات و اینجه صنعت سایتی- امکداشلاری آدیندان قوجامان صنعتکار «ماشاالله اکبری»نین وفاتینی اوستادین حؤرمتلی عائله‌سینه، صنعت یولداشلاری و دوستلارینا، ائله‌جه‌ده آذربایجان عاشیقلار بیرلیگینه باش ساغلیغی وئریر، خاطیره‌سینی عزیزله‌ییریک. ایشیق – آذربایجان ادبیات و اینجه صنعت سایتی ۲۳/۰۵/۱۴۰۳

شرحی بر پیدایش مرا ببوس https://t.me/Adabiyyatsevanlr

✍️  :"مسعود باب‌الحوائجی" گزارشی از سرنوشت فیلم مصری «الملحد» در ماه گذشته خبری منتشر شد که فیلمی جنجالی به نام ((*الملحد*))یا«*خداناباور*» در سینمای مصر تولید شده که دیدن آن برای افراد +16سال است که به دلایلِ ارتدادِ جوانی مصری می‌پردازد. قرار بود ۱۳ آگوست یعنی فردا سه‌شنبه اکران عمومی شود که امروز خبر توقیف و تعلیق فیلم توسط احمد السبکی کارگردان فیلم منتشر شد. نویسنده فیلمنامه‌ آن روشنفکر و سناریست مصری «ابراهیم عیسی» است که در حد خود تا به حال به موضوعات جنجالی بسیاری پرداخته است. داستان از زندگی جوانی به نام دکتر یحیی حکایت می‌کند که فرزند یکی از شیوخ افراط‌گرای مصری است، دکتر یحیی در این مقطع از زندگی‌اش با پدر متعصب خود دچار اختلاف عقیدتی و درگیری فکری می‌شود و تصمیم می‌گیرد بر ضد عقاید پدرش عصیان کند و خداناباوری‌اش را علنا آشکار کند. شیوخ شهر و اساتید الازهر در جلسه‌ای به پدر دکتر یحیی اعلام می‌کنند اگر پسرت توبه نکند او را به جرم ارتداد خواهیم کشت. صحنه‌ی زیر که ترجمه می‌کنم دیالوگی از فیلم است که بین دکتر یحیی و مادرش در منزل آنها شکل می‌گیرد: *ایمان مادر یحیی به پسرش می‌‌گوید*: *گوش بده یحیی تو پسر منی، مؤمن باشی یا کافر، تو جان منی ملحد باشی یا مرتد، اما برو به آنها دروغ بگو، بگو که توبه و انابه کرده‌ای و مسلمان هستی.* *یحیی در پاسخ مادرش می‌‌گوید:* *یعنی از من می‌خواهی دروغ بگویم؟* *مادر می‌‌گوید:* *بله دروغ بگو‌، مگر ما همه‌مان دروغ نمی‌گوییم؟ یکی به خودش دروغ می‌گوید، یکی به مردم، یکی به پیغمبر دروغ می‌بندد، یکی به خدا، یکی دروغ می‌گوید چون می‌ترسد یکی دروغ می‌گوید تا راحت و آسوده زندگی‌اش را بکند، یکی هم دروغ می‌گوید چون دیگران دروغ را باور می‌کنند.* *یحیی از مادر می‌پرسد:* *و الان من نیاز دارم کدام یک از این دروغ ها را به ایشان[=شیوخ] بگویم؟* *مادرش می‌‌گوید:* *دروغ بگو تا مادرت نفس راحتی بکشد و پدرت از ارتکاب یک جنایت محتمل خلاص شود، می‌دانی که پدرت آن‌چنان مؤمن است که احتمال می‌رود هر لحظه تو را بکشد!.* *در اینجا حافظ پدر یحیی در پشت سر آن‌دو‌ در صحنه ظاهر می‌شود و خطاب به ایمان مادر یحیی می‌‌گوید:* *تو داری با او چه می‌گویی؟ هیچکس دیگر نیاز نیست در این خانه با او حرف بزند، بایکوتش می‌کنیم، بیرونش می‌اندازیم و ترکش می‌کنیم تا به خدا و مذهبش برگردد. اینو گفتم مبادا ببینم دوباره با او حرف بزنید.* *ایمان مادر یحیی به گریه می‌افتد و با نگاهی ملتمسانه به یحیی چشم می‌دوزد.* *یحیی شانه‌های مادر را می‌گیرد و نگاهش را با حالتی مهربانانه متوجه پدرش می‌کند و می‌گوید:* *ابو یحیی آیا می‌خواهی پسرت یحیی را بکُشی؟* *پدرش حافظ با شدت و تردید به یحیی نگاه می‌کند و با نفرت و سنگدلی آمیخته با نگاهی محبت آمیز با یک لکنتی متوسل به خواندن آیه‌ای از قرآن می‌شود که:* *((فی اولادکم عدوا لکم )) یعنی برخی از فرزندان شما دشمنان شمایند.* *یحیی نیز با آیه‌ی دیگری از قرآن پاسخ پدرش را می‌دهد که:* *((او لو‌کان آباؤهم لا يعلمون شيئا و لا يهتدون)) يعنی:* *حتا «اگر پدران ایشان چیزی ندانند و هدایت نشده باشند» چی؟* این مکالمه‌ای است که ابراهیم عیسی امروز پس از اعلام توقیف فیلم، از فیلم «الملحد» منتشر کرد و نوشت: وقتی رمان((*اولادحارتنا*))ی نجیب محفوظ را ممنوع کردند او چه کرد؟ آری نوشتن رمان جدید دیگری را شروع کرد. همچنین شرقاوی پس از ممنوع شدن تئاتر((*الحسین ثائرا*)) چه کرد؟ دست به نوشتن نمایشنامه جدیدش زد. و هنوز نسل‌ها یکی پس از دیگری، آنها را می‌خوانند و کلمات آنها را جاودانه در وجدان و خرد خود زیسته‌اند. چرا که هنر قوی‌تر از ممنوعیت و قدرتمندتر از هر فشنگ و گلوله‌ای است، بلکه حتا از مرگ نیز قدرتِ هنر بیشتر است، برای همین اندیشمند و هنرمند می‌میرد اما ایده‌های آنها جاودانه می‌شوند و باقی می‌مانند. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

کریم قربانزاده آیی کیم آپاردی؟ قاش قارالاندا آی تاپیلجاغین یاواش- یاواش آروادلار دربند باشیندان داغیلاردیلار. اوشاق‌لار آنالاری‌نین آردینجا سالانا -سالانا ائوه سوزردیلر. دؤرد اوغلان اوشاغی قیز بؤیوک آغا، تخته بؤیوک آغا، پوتا رسول، علی خان هر گئجه آیی اؤزلریله ائولرینه آپاراردیلار. صاباحی‌سی کوچه‌ده اوشاق‌لارین آراسیندا ساواش دوشه‌ردی. هامیسی دئییه‌ردی: دونن گئجه آیی من آپاردیم ائویمیزه. اودوبا! مامانیمدان سوروش. قیز بؤیوک آغا دئییه‌ردی: خئیرم! من آپارمیشدیم. دون گئجه دامدا یاتاندا دوز باشیم اوستونده ایدی. فلکین چرخی دونسون! علی خان جنگ‌ده گئتدی. پوتا رسولو بو ایل باهاردا خرچنگ خسته‌لیگی آپاردی. تخته بؤیوک آغا دان خبرسیزم. قیز بؤیوک آغا آلتمیش بئش ایل‌دیر هله ده هرگئجه آیی حیه‌ط‌لرینه آپاریر، دوز پنجره‌نین قاباغینا میخلاییر ... 1403,5,23 https://t.me/Adabiyyatsevanlar

رحیم کاویان داغلاردا بیتن ای یاناغی قیرمیزی لاله یاز مشتولوغو یاز قوناغی. یاز قیزی لاله هانسی اوره یین نیسگیلی سن حسرتی سن. سن هانسی اوره یین واردیر اوزونده ایزی لاله شئح مونجوغو اویله اوتوروب گول یاناغیندا بیر شوخ گؤزلین ترله دی گویا اوزو لاله سنلن بزه نیر گولشن ایچینده بو چیچک لر یاز سفره سینین زینتی سن داد دوزو لاله اچما هله لیک اغزینی دیللنمه اماندیر هر یئرده دئمه دردین الیم هرسؤزو لاله سن از یاشاساندا دولو معنالی یاشیرسان چوخدور ائله بو معنالی عمرون ازی لاله قاندیر اوره یی کاویان ین سن کیمی ای گول اغلاردی گؤزو هم پاییزی هم یازی لاله