⚫روان آنالیز⚫

-مه آلود در هر قدم به یاد آنهایی بودم که رفتند بدون خداحافظی😔...

اگر خودت رو درمان نکنی به کسی آسیب خواهی رسوند که هیچ وقت به تو آسیب نرسونده... ✅ روانشناسی نقاد https://t.me/mohammad_eynizadeh

آیا معنی کلمه سپاس را میدانید ؟ سپاس کلمه ای ایرانیست و یادگار زرتشت که همواره میگفت سه چیز را پاس بدارید: پندار نیک "پاس یک" گفتار نیک "پاس دو" کردار نیک "پاس سه" "سه پاس = پاسداشت و پاسداری از سه نیک" و ایرانیان با گفتن "سپاس" به همدیگر یادآور این سه مورد مهم میشدند!

زخم هایش را بوسید و از خودش بابت تمام آنها عذر خواهی کرد، زندگی‌اش را در آغوش گرفت و از میان تاریکی‌ها جوانه زد.

🎥آمار فاجعه بار ستاد مبارزه با مواد مخدر از مبتلایان به HIV در کشور 🔹از هر هشت نفر معتاد یک نفرشان مبتلا به ویروس اچ‌آی‌وی است. @sharghdaily Sharghdaily.com

‍ ✅ «چرا جذب آدم‌های اشتباه می‌شویم؛ و چگونه انتخاب بهتری داشته باشیم؟» ✍️ دکتر علیرضا گل 🔸شاید تلخ باشد، اما بسیاری از ما عاشقِ مناسب‌ترین آدم‌ها نمی‌شویم؛ عاشقِ آشناترین احساس‌ها می‌شویم. 🔅جفری یانگ، بنیان‌گذار طرحواره‌درمانی، معتقد بود انسان‌ها اغلب به سمت افرادی کشیده می‌شوند که طرحواره‌های دوران کودکی‌شان را فعال می‌کنند. به همین دلیل گاهی کسی را «نیمه گمشده» خود می‌دانیم، در حالی که او در واقع «زخم آشنای» ماست. 🔅کسی که در کودکی رهاشدگی را تجربه کرده، ممکن است جذب افراد سرد، غیرقابل‌دسترس یا ناپایدار شود. فردی با طرحواره محرومیت هیجانی ممکن است بارها عاشق کسانی شود که نمی‌توانند نیازهای عاطفی او را ببینند. کسی که احساس بی‌ارزشی عمیق دارد، گاهی جذب افرادی می‌شود که او را مدام قضاوت یا تحقیر می‌کنند. 🔺مشکل اینجاست که مغز ما همیشه به دنبال امنیت نیست؛ گاهی به دنبال آشنایی است. حتی اگر آن آشنایی دردناک باشد. 🔅به همین دلیل احساس کشش شدید، هیجان زیاد یا حس «انگار سال‌هاست او را می‌شناسم» همیشه نشانه مناسب بودن یک رابطه نیست. پژوهش‌های حوزه دلبستگی نشان می‌دهند که روابط سالم معمولاً بیشتر از آنکه طوفانی و پرتنش باشند، قابل پیش‌بینی، امن و باثبات‌اند. 🌀پس آیا پیدا کردن یک شریک مناسب فقط به شانس بستگی دارد؟ نه کاملاً. 🔅شانس می‌تواند دو نفر را سر راه هم قرار دهد؛ اما انتخاب آگاهانه تعیین می‌کند که آیا آن رابطه به عشق سالم تبدیل می‌شود یا به تکرار یک زخم قدیمی. 🔸اگر می‌خواهید انتخاب بهتری داشته باشید: ▪️قبل از شناخت طرف مقابل، الگوهای تکرارشونده خودتان را بشناسید. از خودتان بپرسید: «من معمولاً جذب چه کسانی می‌شوم و آخر این روابط چگونه تمام می‌شوند؟» ▪️بین «کشش» و «تناسب» تفاوت قائل شوید. کسی ممکن است بسیار جذاب باشد، اما برای یک رابطه پایدار مناسب نباشد. ▪️به کیفیت دلبستگی، مسئولیت‌پذیری، توانایی گفت‌وگو، همدلی و تنظیم هیجان توجه کنید؛ این ویژگی‌ها طبق پژوهش‌ها از مهم‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های رضایت زناشویی هستند. ▪️عجله نکنید. احساسات برای انتخاب شریک زندگی مهم‌اند، اما به تنهایی کافی نیستند. زمان، بسیاری از واقعیت‌ها را آشکار می‌کند. 💢شریک زندگی مناسب کسی نیست که هیچ زخمی را در شما فعال نکند؛ کسی است که در کنار او مجبور نباشید برای دوست‌داشتنی بودن، با زخم‌های قدیمی خود بجنگید. بلوغ عاطفی یعنی یاد بگیریم به جای انتخاب کسی که دردهای گذشته‌مان را آشنا می‌کند، کسی را انتخاب کنیم که امکان رشد آینده‌مان را فراهم می‌کند. ┏━━ ☯ ☯ ━━┓ 🆔@Psycho_time1 ┗━━ ☯ ☯ ━━┛

‍ ✅اثر مِدِئا: وقتی فرزندان قربانی خیانت والدینشان می‌شوند. The Medea Effect ✍محمدرضا سلیمی 🔸اثر مدئا نوعی خطای شناختی‌ست که در آن پدر یا مادر از فرزندان خود به‌عنوان ابزاری برای انتقام گرفتن از یکدیگر استفاده می‌کنند. نام این خطای شناختی از شخصیت اسطوره‌ای یونانی به نام «مدئا» گرفته شده است. 🔅در اسطوره‌های یونان آمده است: بعد از اینکه مدئا متوجه می‌شود شوهرش به او خیانت کرده، برای انتقام گرفتن از او فرزندان خود را می‌کشد تا رنج فراوانی را به همسرش تحمیل کند. درواقع، مدئا نماد انسانی‌ست که عشق عمیقش، پس از خیانت، به انتقامی ویرانگر تبدیل می‌شود. 🔅به زبان تمثیل، خطای شناختی مدئا زمانی اتفاق می‌افتد که حاضریم برای سوزاندن خانه‌ی همسایه خانه‌ی خودمان را هم به آتش بکشیم. این استعاره‌ای‌ست که از اسطوره‌ی مدئا برای توضیح رفتارهای انتقام‌جویانه و خودویرانگر استفاده می‌شود. 🔅در روان‌شناسی، منظور از اثر مدئا لزوماً کشتن فرزند نیست؛ بلکه هر رفتاری که در آن کودک به «ابزار انتقام» تبدیل شود می‌تواند مصداق اثر مدئا باشد. «اثر مدئا» معمولاً به وضعیتی اشاره می‌کند که در آن خشم، حس خیانت یا میل به انتقام آن‌قدر شدید می‌شود که فرد به خود یا نزدیک‌ترین و عزیزترین افرادش نیز آسیب می‌زند، صرفاً برای اینکه از طرف مقابل انتقام بگیرد. 🔅روان‌شناسان به این نتیجه رسیده‌اند که در برخی طلاق‌ها و جدایی‌های پرتنش والدین ممکن است کودک خود را علیه یکدیگر تحریک کنند، رابطه‌ی کودک با همسر خود را تخریب کنند، از کودک به‌عنوان ابزار فشار روانی استفاده کنند، یا نیازها و رفاه فرزند را قربانی انتقام‌جویی کنند. در این شرایط، هدف اصلی «آسیب رساندن به همسر» است، اما درواقع فرزندان بیش‌ترین آسیب می‌بینند. 🔅درواقع، در برخی طلاق‌های پرتنش یکی از والدین از فرزندان به عنوان ابزار انتقام از طرف مقابل استفاده می‌کند؛ رفتاری که روان‌شناسان خانواده با عنوان «سندروم مدئا» نیز می‌شناسند. کودکانی که درگیر چنین تنش‌هایی می‌شوند اغلب دچار استرس، اضطراب، افسردگی، سردرگمی هویتی، مشکل اعتماد‌به‌نفس و دشواری در ایجاد روابط صمیمانه در آینده می‌شوند. 🔅اثر مدئا معمولاً زمانی شکل می‌گیرد که فرد احساس طردشدگی یا خیانت شدید می‌کند. در این حالت خشم، کینه و انتقام بر او غلبه می‌کند و کودک به نمادی از رابطه‌ی شکست‌خورده تبدیل می‌شود. درنهایت، فرد برای بازگرداندن احساس قدرت و کنترل از کودک خود استفاده می‌کند. در این وضعیت، پدر یا مادر ممکن است تصور کند که دارد همسر خود را مجازات می‌کند، درحالی‌که بیشترین آسیب را به کودک وارد می‌کند. 🔅اثر مدئا به ما هشدار می‌دهد که انتقامِ افراطی می‌تواند انسان را به جایی برساند که برای آسیب زدن به دیگران به خودش نیز آسیب بیش‌تری بزند. در این وضعیت، هدف دیگر پیروزی نیست؛ بلکه صرفاً رنجاندن طرف مقابل است، حتی اگر این رنج بهایی سنگین برای خود فرد داشته باشد. 🔅اثر مدئا همچنین به ما هشدار می‌دهد که گاهی میل به انتقام چنان قدرتمند می‌شود که مرز میان «آسیب زدن به دشمن» و «آسیب زدن به خود» را از بین می‌برد. 🔅نکته‌ی مهم این است که اثر مدئا فقط یک رفتار فردی نیست؛ بلکه بیانگر وضعیتی‌ست که در آن خشم، کینه و انتقام انسانیت و اخلاق را نابود می‌کند. 🔅اثر مدئا در زمینه‌های دیگر (مانند جنگ، سیاست یا تجارت) هم اتفاق می‌افتد. برای مثال، ممکن است کشوری برای ضربه زدن به دشمن کارهایی را انجام دهد که به منافع و ملت خودش نیز آسیب جدی وارد کند. مثلاً، ممکن است در جنگ از سپر انسانی استفاده کند.

✅مرکز ناامیدی در مغز کجاست؟ کشف سلول‌هایی که فقط ناکامی را می‌فهمند! ✍️ دکتر علی‌اصغر هنرمند 🔸تا به حال پیش آمده بعد از یک شیفت کاری طولانی و خسته‌کننده، با شوقِ خوردن غذای محبوبتان که از دیشب در یخچال مانده به خانه برسید، اما با یک ظرف خالی مواجه شوید؟ (بله، دردناک است!) آن حس سرخوردگی و اُفتِ خلقی که در آن لحظه تجربه می‌کنید، صرفاً یک واکنش احساسیِ زودگذر نیست؛ بلکه دقیقاً در همان ثانیه، گروهِ بسیار خاصی از سلول‌ها در اعماق مغزتان در حال فریاد کشیدن هستند. 🔅در واقع یک پژوهش جدید نشان داده که مغز ما مجهز به یک «کنتور ناامیدی» است؛ سلول‌هایی که وظیفه‌شان فقط و فقط ثبتِ پاداش‌های از دست‌رفته است! 🔺کشف تصادفی در تاریک‌ترین نقطه مغز این شبکه سلولی در ساختاری کوچک و باستانی در عمق مغز به نام هابنولای جانبی (Lateral habenula) قرار دارد. پیش از این می‌دانستیم که این ناحیه هنگام بروز اتفاقات ناخوشایند؛ مثل یک تنبیه ناگهانی یا قطع شدن روند دریافت پاداش، به شدت فعال می‌شود. به همین دلیل، دانشمندان علوم اعصاب، پیش‌تر به آن لقب «مرکز ضدپاداش» مغز را داده بودند. 🔅البته این ناحیه میزبان انواعِ مختلفی از سلول‌های عصبی‌ است و تا پیش از این، وظیفه دقیق هرکدام مشخص نبود. گروهی از پژوهشگران، حین پایش سیگنال‌های مغزی در آزمایشگاه، به‌طور کاملاً تصادفی متوجه شدند وقتی موش‌ها منتظر دریافت یک خوراکی خوشمزه هستند اما در نهایت چیزی نصیبشان نمی‌شود، سیگنال‌های واضحی از این سلول‌های خاص ساطع می‌شود. 🔺«کنتور ناامیدی» چگونه کار می‌کند؟ برای درک بهتر این مکانیسم، تیم تحقیقاتی موش‌های تشنه را آموزش دادند تا با فشار دادن یک دکمه، مقداری آب‌قند دریافت کنند. پس از اینکه این رفتار تبدیل به یک عادت شرطی شد، پژوهشگران گاهی اوقات سیستم را دستکاری کردند؛ به‌طوری‌که حیوان، پاداش کمتری می‌گرفت یا اصلاً چیزی دریافت نمی‌کرد. 🔅سنسورهای متصل به مغز موش‌ها نشان داد که دقیقاً در لحظه دریافت نکردن پاداشِ مورد انتظار، این نورون‌ها به شدت روشن می‌شوند. سرپرست این مطالعه، این سلول‌ها را به یک «کنتور ناامیدی» تشبیه می‌کند. آن‌ها در زمان دریافت پاداشِ عادی کاملاً خاموش می‌مانند، اما وقتی واقعیت با انتظارات همخوانی نداشته باشد، ناگهان طوفان به پا می‌کنند (دقیقاً مثل وقتی که آخر ماه منتظر پیامک واریز حقوق هستید اما خبری نمی‌شود!). 🔺تفاوت ناامیدی با تهدیدِ واقعی شاید این پرسش پیش بیاید که آیا این سلول‌ها به هر اتفاق دردناکی واکنش نشان می‌دهند؟ برای یافتن پاسخ، پژوهشگران موش‌ها را در معرض تجربیات ناخوشایندِ فیزیکی قرار دادند: 🔅در سناریوی اول، یک جریان هوای ناگهانی به صورت حیوان دمیده شد. در سناریوی دوم، محدودیت‌های حرکتی کوتاه‌مدتی برای آن‌ها ایجاد گردید. در سناریوی سوم، شوک‌های الکتریکی بسیار خفیفی به حیوان وارد شد. 🔅در کمال شگفتی، کنتور ناامیدی در طول تمام این تهدیدهای فیزیکی، کاملاً ساکت و بی‌نوسان ماند! ظاهراً گروه دیگری از نورون‌ها در همان مکانِ آناتومیک، وظیفه صدور آلارم برای «تهدید» را بر عهده داشتند. این تفکیک وظایف بسیار حیاتی است؛ زیرا تفاوت قائل شدن میان یک «پاداش از دست‌رفته» و یک «تهدید واقعی»، دقیقاً همان مکانیسمی است که به حیوانات اجازه می‌دهد تا از اشتباهات خود درس بگیرند. 🔺افقی روشن برای درمان‌های روان‌پزشکی وظیفه اصلی مغز انسان، این است که مانند یک ماشینِ پیش‌بینی عمل کند و با ثبتِ خطاها، الگوهای آینده را اصلاح نماید (این ویژگی را در ابزارهای هوش مصنوعی هم می‌بینیم که بسیار شبیه مغز انسان عمل می‌کنند). 🔅اما در بسیاری از اختلالات خلقی، چرخ‌دنده‌های این ماشین از کار می‌افتند. به عنوان مثال در اختلال افسردگی، ناحیه هابنولای جانبی تمایل به بیش‌فعالی دارد. داروهای فعلیِ موجود در بازار، مانند یک سیلاب عمل می‌کنند و حجم عظیمی از سلول‌های مرتبط و نامربوط را هدف قرار می‌دهند که طبیعتاً عوارض جانبیِ متعددی (نظیر اختلالات گوارشی یا افت میل جنسی) به همراه دارند. 🔅با شناسایی این سلول‌های اختصاصی، یک نشانگرِ ژنتیکیِ دقیق در اختیار محققان قرار گرفته است که می‌تواند به عنوان یک «هدف درمانیِ اختصاصی» عمل کند. 🔅پزشکان در آینده خواهند توانست به جای سرکوبِ کورکورانه گیرنده‌ها، فقط دستگیره مربوط به این سلول‌های خاص را تنظیم کنند؛ رویکردی که نویدبخشِ درمان‌های ایمن‌تر و دقیق‌تر برای اختلالاتی نظیر افسردگی مقاوم به درمان یا سوءمصرف مواد خواهد بود.   💢https://updatemd.com/neurology-psychiatry/4594/

«رشد روانی» نه در انباشت دانش، بلکه در توانایی تحمل ابهام، تحمل‌ درد و اتفاقات ناشناخته رخ می‌دهد. دونالد ملتزر

ظاهرا در همه ما آدم‌ها میلی هست که اعتراف نکنیم چقدر به «حضورِ دیگری» نیاز داریم! نانسی مک ویلیامز @ambivalencceee

«هر روز صبح در آفریقا، یک آهو بیدار می‌شود. می‌داند که باید سریع‌تر از سریع‌ترین شیر بدود وگرنه کشته می‌شود. هر صبح یک شیر بیدار می‌شود. می‌داند که باید سریع‌تر از کندترین آهو بدود وگرنه از گرسنگی می‌میرد. مهم نیست آهو هستی یا شیر؛ وقتی خورشید طلوع کرد، بهتر است شروع به دویدن کنی.» 👤کریستوفر مک‌داگل

تقدیم به استاد کدکنی بزرگ: به کدام سو روانی؟ دل برگ زرد خسته ز عبور باد پرسید: نفسم گرفته از هجرت سبز باغ و بستان به کدام سو روانی؟ ....به هر آن سرا که سبزینه‌ی شعر روید آنجا... سفرت سلامت اما چو از این خزان پر غم گذرت فتاد روزی به شکوه سبزه‌زاران به غزل‌سرای باران به نسیم شعر ایران برسان سلام ما را..... #قاضی‌جهانی

من همان ریشه‌یِ سرکشِ امیدم، که در میانه‌یِ وحشی‌ترین دشت‌ها بدون هیچ نامی و بدون هیچ مقصودی تنها با رقصِ آوندها به قلبِ حقیقت نفوذ می‌کند هستم!! #افرا

دانش، خِرد نیست! بايد به ياد داشت كه «دانش»، «خرد» نيست و نمی تواند باشد. دانش عليه خرد است و مانع بيداری خرد می شود. دانش، سكه ای تقلبی است؛ ‌تظاهر می كند كه می داند. در حالی كه هيچ چيز نمی داند؛‌ ولی می تواند انسان را فريب دهد. اين موضوع چنان ظريف و نهان است كه اگر فرد واقعاً هوشمند نباشد، ‌نمی تواند حقيقت آن را تشخيص دهد. در عين حال،‌ اين فريب بسيار ريشه دار است و از دوران كودكی٬ ‌در ما شرطی شده است. دانستن يعنی اندوختن؛‌ گردآوردن اطلاعات و جزئيات. دانستن شما را تغيير نمی دهد. شما همان كه بوديد، ‌باقی می مانيد و فقط مجموعه اطلاعات تان بزرگ و بزرگتر می شود. خرد، شما را متحول می كند و درون شما را به شيوه ای تازه شكل می دهد. خرد، تحول است و ديدن. دانستن و بودن تازه ای را ايجاد می كند. در نتيجه،‌ ممكن است شخصی اصلاً مطلع و دانشور نباشد، ولی خردمند باشد. همچنين ‌امكان دارد كه فرد دانشور باشد،‌ اما بسيار بی خرد هم باشد. در حقيقت، ‌اين چيزی است كه در دنيا اتفاق افتاده است؛ ‌مردم تحصيل كرده تر و باسوادتر شده اند. تحصيل در سطح جهان در دسترس همه است. پس همه دانش كسب كرده اند، اما خرد گم شده است. دانش را می توان از صفحات كاغذ، ‌به راحتی كسب كرد. چه كسی به خرد اهميت می دهد؟ خرد، زمان، انرژی، ايثار و سرسپردگی می طلبد. کارل گوستاو یونگ @ravananalyst

📝حکایت شیخ ابوالحسن خرقانی گفت: جواب دو نفر مرا سخت تکان داد. اول: مرد فاسدی از کنارم گذشت و من گوشه ی لباسم را جمع کردم تا به او نخورد. او گفت: ای شیخ، خدا می داند که فردا حالِ ما چه خواهد شد. دوم: مستی دیدم که افتان و خیزان در جاده اى گل آلود می رفت. به او گفتم: قدم ثابت بردار تا نلغزی. گفت: من بلغزم باکی نیست، به هوش باش تو نلغزی شیخ؛ که جماعتی از پی تو خواهند لغزید . # تذکره الاولیا عطار نیشابوری

‏مجنون را می‌گفتند که از لیلی خوب‌ترانند؛ بر تو بیاوریم؟ او می‌گفت: که آخر من لیلی را به صورت دوست نمی‌دارم، لیلی صورت نیست...! لیلی به دستِ من هم‌چون جامی است، من از آن شراب می‌نوشم، من عاشق شرابم و شما را نظر بر قدح است؛ از شراب آگاه نیستید. ‏فیه ما فیه ‏⁧ حضرت مولانا⁩ @ravananalyst

ریسمان پاره را می‌توان دوباره گِره زد، امّا هر چه باشد ریسمان پاره‌ای است! شاید ما هم دوباره همدیگر را دیدار کنیم امّا در آنجا که ترکَم کردی هرگز دوباره مَرا نخواهی یافت... - برتولت برشت 🍂🧡 چون رشته گسست می‌توان بست لیکن گره‌ایش در میان هست ... - امیرخسرو دهلوی 🍂🧡

دزدان روان را شناسایی کنید آری عشق شبیخون هجمی است که پیش‌بینی نمی‌توان کرد ولی در این میان، کسانی هستند که کارشان دستبرد به روان دیگران است. بهره‌بری از ناخودآگاه دیگری کسب و کارشان است. می‌آیند و تاراج می‌کنند و می‌روند. بیشرمانه، درهای پنهانی‌ترین و ممنوع‌ترین انگارش‌ها را می‌گشایند، ساختمان روان شما را با دینامیت منفجر می‌کنند، امید، آرامش، استواری و آرزوهایتان را می‌دزدند و می‌گریزند. به سخن درآوردن ناخودآگاه کار بسیار دشواری است. ولی درهای آن را می‌توان به آسانی با یک نگاه دلربا، با یک همخوابگی، با یک کردار مازوخیستی یا سادیستی، با یک جمله که ارزش‌های شما را سست می‌کند .... باز کرد. در اینجا دیگر سخن از عشق نیست، سخن از تجاوز عاطفی است، سخن از شکستن مرزهای درونی – برونی تن و روان است. به یاد بسپارید که برای درونی‌ترین بخش‌های روان خود دزدگیر بگذارید تا با ورود رخته‌گران به حریم روانتان زنگ خطر را به صدا درآورد. معصومه حنیفه زاده روانکاو @ravananalyst