اقتصادما

سفارت ایتالیا در تهران روز جمعه بازگشایی می‌شود وزیر امور خارجه ایتالیا اعلام کرد که بعد از چندین ماه تنش در پی تجاوز آمریکا و اسراییل به ایران، سفارت این کشور در تهران روز جمعه بازگشایی خواهد شد. https://t.me/eghtesademaa

پیش‌نمایش فدرال رزرو: وارش فقط «سروصدا» است، هیئت مدیره «سیگنال» واقعی انتظار می‌رود کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) نرخ بهره را بدون تغییر در محدوده ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد حفظ کند و در عین حال، تمایل قبلی خود به کاهش نرخ بهره (easing bias) را از بیانیه حذف کند. تمرکز اصلی بازار بر نمودار نقطه‌ای (Dot Plot) خواهد بود، اما نخستین کنفرانس مطبوعاتی Kevin Warsh به عنوان رئیس جدید فدرال رزرو نیز توجه زیادی را به خود جلب خواهد کرد. بیانیه فدرال رزرو انتظار می‌رود در بخش نخست بیانیه تأکید شود که: فعالیت اقتصادی با سرعت مناسبی در حال رشد است. بازار کار همچنان قوی است. عبارت «تورم همچنان بالاست» بدون تغییر باقی بماند. در بخش دوم ممکن است فدرال رزرو اعلام کند که: ریسک‌های صعودی تورم افزایش یافته‌اند. بزرگ‌ترین تغییر احتمالاً در بخش سوم بیانیه رخ خواهد داد؛ جایی که انتظار می‌رود اشاره به کاهش احتمالی نرخ بهره در آینده حذف شود. همچنین انتظار می‌رود تصمیم این نشست به اتفاق آرا اتخاذ شود و هیچ عضو مخالفی وجود نداشته باشد. غافلگیری‌های احتمالی بسیار انبساطی (Dovish): حفظ تمایل به کاهش نرخ بهره در بیانیه. بسیار انقباضی (Hawkish): اضافه شدن تمایل به افزایش نرخ بهره. البته هر دو سناریو از نظر تحلیلگر بسیار بعید هستند. پیش‌بینی‌های اقتصادی و نمودار نقطه‌ای انتظار می‌رود پیش‌بینی‌های جدید فدرال رزرو نشان دهد که: تورم کوتاه‌مدت بالاتر از برآوردهای قبلی خواهد بود. رشد اقتصادی سال ۲۰۲۶ اندکی ضعیف‌تر خواهد شد. نرخ بیکاری تغییر چندانی نخواهد کرد. اما مهم‌ترین بخش گزارش، نمودار نقطه‌ای (Dot Plot) است. نویسنده معتقد است بازار بیش از هر چیز به این نمودار توجه خواهد کرد، زیرا نشان می‌دهد اکثریت اعضای هیئت سیاست‌گذاری چه دیدگاهی دارند. چرا هیئت مدیره مهم‌تر از وارش است؟ به اعتقاد تحلیلگر، بازار هنوز وارش را فردی نزدیک به دولت ترامپ می‌داند که با هدف کاهش نرخ بهره به ریاست فدرال رزرو رسیده است. به همین دلیل: «وارش سروصداست، اما هیئت مدیره سیگنال واقعی است.» سیاست پولی فدرال رزرو بر اساس رأی اکثریت تعیین می‌شود، نه نظر شخص رئیس. حتی Jerome Powell نیز تا سال ۲۰۲۸ در هیئت مدیره باقی مانده است. همچنین Christopher Waller که قبلاً از کاهش نرخ بهره حمایت می‌کرد، اخیراً موضعی خنثی اتخاذ کرده است. انتظار بازار از نمودار نقطه‌ای انتظار می‌رود نمودار جدید نشان دهد: در سال ۲۰۲۶ هیچ کاهش نرخ بهره‌ای رخ نخواهد داد. در سال ۲۰۲۷ نیز کاهش نرخ بهره پیش‌بینی نمی‌شود. اگر همچنان یک کاهش نرخ بهره در سال ۲۰۲۷ نشان داده شود، بازار آن را نشانه‌ای از حفظ تمایل به سیاست‌های انبساطی تلقی خواهد کرد. به طور کلی انتظار می‌رود توزیع نقاط نسبت به نشست قبلی انقباضی‌تر (Hawkish‌تر) باشد. کنفرانس مطبوعاتی وارش این نخستین کنفرانس مطبوعاتی وارش به عنوان رئیس فدرال رزرو خواهد بود. از آنجا که او همواره منتقد سیاست «راهنمایی آینده‌نگر» (Forward Guidance) بوده است، احتمالاً از ارائه سرنخ‌های واضح درباره مسیر آینده نرخ بهره خودداری خواهد کرد. با این حال، ممکن است به موارد زیر اشاره کند: پیشرفت دیپلماتیک در مذاکرات آمریکا و ایران؛ کاهش سریع قیمت نفت؛ موقتی بودن جهش اخیر قیمت انرژی؛ و تثبیت انتظارات تورمی بلندمدت. انتظارات فعلی بازار بازارهای مالی در حال حاضر این موارد را قیمت‌گذاری کرده‌اند: تا پایان ۲۰۲۶ حدود ۲۰ واحد پایه افزایش نرخ بهره معادل ۵۸٪ احتمال یک افزایش نرخ بهره در دسامبر تا سپتامبر ۲۰۲۷ حدود ۲۵ واحد پایه افزایش نرخ بهره معادل ۱۰۰٪ احتمال حداقل یک افزایش نرخ بهره تا سپتامبر ۲۰۲۷ جمع‌بندی این تحلیل معتقد است که بازار نباید بیش از حد روی اظهارات شخص وارش تمرکز کند. آنچه اهمیت بیشتری دارد، موضع اکثریت اعضای FOMC است که احتمالاً نشان خواهد داد: تورم هنوز نگرانی اصلی است؛ کاهش نرخ بهره فعلاً از دستور کار خارج شده است؛ و فدرال رزرو در صورت لزوم حتی آمادگی افزایش بیشتر نرخ بهره را نیز دارد. https://t.me/eghtesademaa

تغییری در برنامه مذاکرات ژنو ایجاد نشده به گزارش خبرنگار سیاست خارجی ایرنا، تا لحظه تنظیم این گزارش هیچ تغییری در برنامه مذاکرات ژنو ایجاد نشده‌است. اخبار منتشر شده در مورد لغو سفر هیئت ایرانی به سوئیس که به نقل از خبرنگار ایرنا در فضای مجازی و برخی کانال های خبری منتشر شده، کذب است. بامداد دوشنبه متن تفاهم‌نامه پایان قطعی جنگ در همه جبهه‌ها به شمول لبنان نهایی شد. در همین چارچوب این تفاهم‌نامه از روز جمعه ۲۹ خرداد رسما وارد فاز اجرایی خواهد شد. ساز و کار رسمی شدن توافقنامه همچنان در حال بررسی در مراجع تصمیم‌گیری در کشور است. https://t.me/eghtesademaa

سوئیس: امضای یادداشت تفاهم ایران و آمریکا با حضور نمایندگان ۴ کشور برگزار می شود دولت سوئیس: 🔹امضای یادداشت تفاهم با حضور نمایندگان ایالات متحده، ایران، قطر و پاکستان برگزار خواهد شد. 🔹بیش از ۲۰۰۰ سرباز امنیت محل امضا را تأمین خواهند کرد و برای تضمین امنیت، منطقه پرواز ممنوع اعمال خواهد شد. https://t.me/eghtesademaa

چرندیات ترامپ به نوسانگیران دلار و طلا در این لحظات فرصت سوداگری داده، این فرصت حداکثر تا جمعه پایدار خواهد بود

چرا به تفاهنامه خوشامد میگویم؟! استدلال های من تنها بر پایه نفس و اصل تفاهنمامه است و نه مفادش؛ طبیعی هم هست، چون انتشار نیافته و رسما در دسترس عموم نیست. ​۱- مگر نه اینکه در صورت نبود این تفاهمنامه، جنگ مطلق با تمام ویرانی‌هایش ادامه می‌یافت؟ آیا منتقدان می‌توانند بدون پناه گرفتن پشت توجیه‌های فرساینده، پاسخی صادقانه برای فرجام آن تداوم کور داشته باشند؟ ​۲- نگاهی به جغرافیای سیاسی مخالفان خارجی این تفاهم‌نامه چه چیزی را آشکار می‌کند؟ آیا تضاد منافع تندروها و کاسبان منطقه‌ای بحران با نفس این توافق، خود بهترین گواه بر ضرورت شکل‌گیری آن نیست؟ ۳- ​وقتی طرفین چنین تفاهم‌نامه‌ای را  پذیرفته‌اند معنایش این است که هزینه تداوم وضعیت پیشین (جنگ یا بن‌بست) برایشان از هزینه پذیرش این تفاهم‌نامه بیشتر بوده است. یعنی طرفین به یک «نقطه اشباع از بحران» رسیده‌اند. ایا منتقدین چنین معادله ای را درک می کنند؟!! ​ ۴- ​فرض می گیریم  مفاد این تفاهم‌نامه در آینده دچار فراز و نشیب شود، ولی نفسِ توافق اولیه بر سر آن، یعنی فضای روانی جامعه و بازیگران سیاسی را از «فاز جنگی» به «فاز دیپلماتیک» تغییر داده است. بازگرداندن قطار قطبی‌شده جنگ به ریل دیپلماسی سخت‌ترین کار است؛ وقتی این اتفاق بیفتد، شکستن دوباره میز مذاکره و بازگشت به نقطه صفر جنگ برای هیچ‌کدام از طرفین به آسانی گذشته نخواهد بود. ​ ۵- ​مگر نه این که اصل وجود یک تفاهمنامه رسمی، معمولا پای قدرت‌های منطقه‌ای یا فرامنطقه‌ای را به عنوان «ضامن» یا «ناظر» باز می‌کند.  آیا همین تم باعث نمی‌شود که مسئله از یک درگیری دوجانبه و کور، به یک تعهد چندجانبه تبدیل شود که نقض آن برای هر یک از طرفین، هزینه‌های بین‌المللی سنگینی به همراه خواهد داشت. ۶-​جنگ‌های طولانی‌مدت رمق اقتصادی، اجتماعی و روانی جوامع را می‌گیرند. نفس وجود یک تفاهم‌نامه—حتی اگر ایده‌آل نباشد—یک «آتش‌بس یا فرصت تنفس» ایجاد می‌کند. این فرصت به افکار عمومی و ساختارهای اقتصادی اجازه می‌دهد تا بار دیگر اولویت‌های حیاتی خود را بازشناسی کنند و همین فشار افکار عمومی در دوران آرامش، مانعی بزرگ برای شروع مجدد جنگ خواهد بود. ۷- چگونه ممکن‌ است تصور کنیم حکومت با وجود انعقاد تفاهنامه با دیرمانترین دشمنش، بازهم با این ملت زجر دیده و نجیب از در آشتی در نیاید؟ چگونه ممکن است آب همچنان در آسیاب سرکوب بچرخد؟ چگونه ممکن است همچنان فضابرای اختلاس و رانتخواری پهن باشد و مافیاها در حال جولان؟! ​۸- مگر نه اینکه نفس وجودی تفاهم‌نامه ساختار انگیزشی بازیگران را تغییر می‌دهد؟! در وضعیت جنگی منفعت گروه‌های تندرو و مافیای جنگ در تداوم بحران است، ولی با ورود به فاز دیپلماتیک توجیه بقای این گروه‌ها از دست می‌رود. ​۹- تفاهم‌نامه حتی در بدترین شکل خود‌ ابزار راستی‌آزمایی است. تا زمانی که سندی امضا نشود نمی‌توان ادعا کرد کدام طرف در پی صلح است و کدام طرف پی وقت‌کشی. این سند به جامعه بین‌المللی و افکار عمومی داخلی معیاری دقیق می‌دهد تا در آینده صلح‌طلب واقعی را از جنگ‌طلب تفکیک کنند. ​۱۰- منتقدان تفاهم‌نامه اغلب دچار خطای تحلیل آرمانگرایانه اند. آن‌ها یک توافق واقعی را با صلح مطلق و بی‌نقص مقایسه می‌کنند در حالی که انتخاب واقعی سیاستمداران بین این تفاهم‌نامه و صلح ایده‌آل نیست بلکه انتخاب بین این سند ناقص و تداوم ویرانی مطلق است. تغییر این مبنای مقایسه کلید درک منطق خوش‌بینی است. ​۱۱- ورود به عصر پساتفاهم‌نامه بار امنیتی را از روی دوش اقتصاد برمی‌دارد. قاعدتا وقتی سایه جنگ کمرنگ شود سرمایه‌ها باید از پناهگاه‌های غیرمولد و دلالی خارج شوند و به سمت ریل‌های واقعی اقتصاد حرکت می‌کنند که این خود بزرگ‌ترین ضربه به ساختارهای اختلاس و رانت‌خواری ناشی از انسداد اقتصادی است. البته باید دید در جمهوری سازمان نیافته اسلامی این قاعده معمول خواهد شد؟ ​ کوتاه ان که کریمی پور سخت باورمند است:بدترین صلح ها و تفاهمنامه معمولا از بهترین و توجیه پذیرترین جنگ‌ها کارآمدترند. ✍️یدالله کریمی پور

مراقب نوسان گیران ارز و طلا برای امروز و فردا باشید

محدودیت صادرات اسلب لغو شد محمد مسعود سمیعی نژاد رئیس هیأت عامل ایمیدرو با اعلام لغو محدودیت صادرات اسلب، این تصمیم را اتفاقی مثبت برای صنعت فولاد کشور دانست و به سنا گفت: با اقدامات انجام‌شده و برنامه‌ریزی‌های صورت‌گرفته، عطش بازار نسبت به ورق فولادی تا حد زیادی فروکش کرده و شرایط برای مدیریت بهتر بازار و توسعه صادرات فراهم شده است. این اتفاق خبر بسیار خوبی برای صنعت فولاد کشور به شمار می‌رود و می‌تواند به ایجاد تعادل بیشتر در بازار و توسعه صادرات محصولات فولادی کمک کند. عزم دولت برای سازندگی و توسعه اقتصادی کاملاً جدی است و این اراده در بخش‌های مختلف تولیدی کشور به‌خوبی دیده می‌شود. فعالان بخش تولید طی بیش از ۴۰ سال گذشته در خط مقدم جبهه اقتصادی کشور حضور داشته‌اند و باوجود تحریم‌ها، محدودیت‌های بین‌المللی و ناملایمات صنعتی، هیچ‌گاه اجازه نداده‌اند چرخ تولید متوقف شود. حمایت از تولید، تسهیل صادرات و رفع موانع پیش‌روی صنایع، از مهم‌ترین الزامات تحقق اهداف توسعه‌ای کشور است و این مسیر با همکاری دولت و بخش‌خصوصی در حال انجام است. https://t.me/eghtesademaa

‏رودست تجاری ۳۰ میلیون بشکه ای امارات در فروش نفت به تولیدکنندگان اوپک ‏✍️ عبداله باباخانی ‏در حالی که بسیاری از تولیدکنندگان خلیج فارس منتظر روشن شدن کامل وضعیت پس از آتش‌بس هرمز بودند، ابوظبی بازی را یک گام جلوتر برد. ‏شرکت ملی نفت ابوظبی (ADNOC) طی دو هفته گذشته دست‌کم ۳۰ میلیون بشکه نفت خام را به پالایشگران و معامله‌گران آسیایی بل تخفیف ویژه فروخت؛ نفتی که بخش مهمی از آن در دوره تنش‌های منطقه‌ای در مخازن فجیره، جزیره داس، زیرکو و نفتکش‌های شناور انباشته شده بود و اکنون راهی بازار شده است. ‏خریداران اصلی چه کسانی بودند؟ ‏🔹 Indian Oil Corporation (IOC) و Bharat Petroleum (BPCL) هند ‏حدود ۶ میلیون بشکه نفت خام ابوظبی خریداری کردند. ‏🔹 Unipec (بازوی تجاری سینوپک چین) ‏بین ۶ تا ۸ میلیون بشکه نفت Upper Zakum خریداری کرد. ‏🔹 SK Energy کره‌جنوبی ‏حدود ۷ میلیون بشکه نفت Umm Lulu خریداری کرد. ‏🔹 ENEOS ژاپن ‏حدود ۳ میلیون بشکه نفت Das خریداری کرد. ‏🔹 GS Energy کره‌جنوبی ‏یک میلیون بشکه نفت خام خرید. ‏🔹 Vitol ‏حدود ۴ میلیون بشکه نفت خریداری کرد. ‏🔹 Rongsheng Petrochemical چین ‏حدود ۲ میلیون بشکه نفت خریداری کرد. ‏آنچه امروز مشاهده می‌شود افزایش ناگهانی تولید نیست؛ بلکه ورود نفتی است که در دوره نااطمینانی امنیتی پشت گلوگاه هرمز متوقف یا ذخیره شده بود. ‏این اقدام ابوظبی عملاً یک «رودست تجاری» به سایر تولیدکنندگان منطقه بود؛ زیرا پیش از نهایی شدن توافق سیاسی، ذخایر انباشته خود را به بازار آسیا تزریق کرد و سهم خوبی از بازار را گرفت. ‏طی این هفته و هفته بعد، عراق، عربستان، کویت، بحرین و ایران با حدود ۱۸۰ میلیون بشکه نفت آماده فروش به رقابت بر خواهند خواست. https://t.me/eghtesademaa