☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

جشنِ امشب، اسمش امّتِ احمد(ص) بود. نوشته بود در روز قیامت که همه می‌گویند «من! من!» او می‌گوید «امّتم، امّتم…» من امشب، از سرزمینِ سلمان، برای یدِ واحده بودنِ این امّت دعا کردم. که شهید آوینی ‌گفت: بيت‌المقدس معرجِ پيامبرِ‌اسلام و ‌پارهٔ قلب ماست. چگونه می‌توانيم كه آن را به دشمن واگذاريم و چشم از غيرتِ‌دینی خويش بپوشانيم؟بيت‌المقدس آماده باش، سپاهِ محمد(ص) خواهد آمد. -۱۸ ثانیه از امشبِ تهران. از شب‌هایی که هر‌لحظه‌اش به نام و یادِ حبیبِ خدا، و ولیِّ خدا گره خورده بود.

همین الان از میدون هفت‌تیر تا میدون ولیعصر یه جشنِ خیلی قشنگ داره برگزار می‌شه به نام جشنِ «امتِ احمد(ص)». نمی‌دونم چرا تو کانال‌ها و اینا خبری ازش منتشر نمی‌شه!

همین الان از میدون هفت‌تیر تا میدون ولیعصر یه جشنِ خیلی قشنگ داره برگزار می‌شه به نام جشنِ «امتِ احمد(ص)». نمی‌دونم چرا تو کانال‌ها و رسانه‌ها و … خبری ازش منتشر نمی‌شه!

از روز ازل تا روزِ ابد، پیروِ آیه‌های قرآنِ توام. هزار و پانصد سالگی‌ات مبارک، زیباترین پدیدهٔ هستی.🤍

خداوند او را رحمة‌للعالمین خواند. برای تمامِ عالَم. برای رهانیدنِ دخترکان از گورِ جهل و ستم. احیایِ فضیلت‌هایی که زنده به گور می‌شدند؛ زدودنِ قلوب از قساوت. مقدّر ساختنِ سرنوشتِ نهایی بشر. برایِ اَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم. آورده‌اند که هنگامِ میلادش بُت‌ها با صورت به زمین افتادند؛ پادشاهی نماند مگر آن‌که تاجَش واژگون شد و زبانش بند آمد. که در آنها نشانه‌هایی‌ست. اما در شبِ میلاد مبارک‌ترین مولودِ آفرینش؛ شیاطینی که برای حاکمیتِ ابلیس زنجیره پاره می‌کنند و خون‌ می‌ریزند و سر می‌بُرند و بچه‌ها یتیم می‌کنند و پدر و مادرها را در داغِ فرزند گریان می‌کنند؛ هنوز اشک بر گونهٔ امّتِ اسلامی می‌چکانند و عده‌ای در خواب! عافیت‌طلبانی برای ابلیس‌ دم تکان می‌دهند و یکی‌ یکی سیلی می‌خورند؛ اما با سکوت‌شان سیاهی‌لشکرِ سپاه ظلم‌اند و اشراری که با تاییدشان شریکِ این خون‌ها. اما دیری نَپاید که کاخِ ظلمِ شیاطین ویران شود؛ بُت‌هاشان با صورت به زمین افتد و زبانشان بند آید. دیری نَپاید که نوری زمین را روشن کند؛ نوری از قیامِ قائم ‌آل‌محمد(ص). - مادر فلسطینی به فرزندِ شهیدش می‌گوید: سلامِ مرا به رسول خدا برسان…

«اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم»

یا رسول‌الله! کاش در قبال آنچه که دشمنانِ تو بر قلبِ زخمیِ امّتت روا داشتند، روز محشر شرمندهٔ تو نباشیم. کاش حساب و کتابمان جدا باشد از سکوت شکم‌پرستان، و ترسِ عافیت‌طلبان.

- همون‌طور که ترامپ قاتلِ «حاج‌قاسم» بود.

-

-

اسرائیل قناعت نمی‌کند به آن‌جایی که هست؛ قدم قدم پیش می‌رود. امروز لبنان است، فردا سوریه، پس‌فردا عراق و … - امام‌خمینی(ره) - ۹ شهریور ۱۳۶۱.

همزمان با فریبِ آتش‌بس و مذاکرهٔ امریکایی و حملهٔ اسرائیل برای ترور هیئت مذاکره‌کنندهٔ حماس در قطر؛ یه‌ عده از همون جماعتِ معروف مرعوبِ عاشق امریکا، می‌گفتن: «ببینید حتی حماس هم داره با امریکا مذاکره می‌کنه!» همون‌هایی که برای عکسِ یادگاری جولانی با ترامپ و بن‌سلمان هم کف‌ و خون قاطی می‌کردن و می‌گفتن «از جولانی یاد بگیرید! ببینید چطور دستش ترامپی شد و درب‌های جهان به روش باز شد و آخ‌جون مذاکره و چنان گشایشِ اقتصادی و فلان!» این جماعت هیچوقت نمی‌فهمن. وقتی مُصدِق فریبِ امریکا رو خورد نفهمیدن، وقتی لیبی طعمهٔ امریکا شد نفهمیدن، وقتی عاقبتِ اشرف‌غنی نتیجهٔ دل‌بستگی به امریکا شد نفهمیدن، وقتی امریکا از برجام خارج شد نفهمیدن، وقتی سوریهٔ بعد از اسد رو تکه‌پاره کرد نفهمیدن، وقتی وسطِ مذاکره به ایران حمله کرد هم نفهمیدن. حالا هم نمی‌فهمن. این وابستگان و شیفتگان و غلامانِ حلقه به گوشِ غرب!

- سیاست‌های فریبکارانهٔ امریکایی اسرائیلی هیچ‌وقت به این اندازه روشن نبوده. علناً می‌گه ترامپ به حماس پیشنهاد آتش‌بس داد؛ مذاکره‌کننده‌های حماس رو کشوند تو یه جلسه‌ای در دوحهٔ قطر، بعد درست موقعی که مذاکره بر سر پیشنهاد آتش‌بسِ امریکایی داشت رخ می‌داد، اسرائیل با هدف ترورِ هدفمند؛ به محلِ اون جلسه حمله کرد. نمی‌فهمم چطور هنوز به پیشنهاداتِ ترامپ که آینهٔ تمام‌نمای امریکاست می‌شه اعتماد کرد! نمی‌فهمم چطور بازم «مذاکره» می‌شه بحث اول کشور! نمی‌فهمم چطور برای شروعِ چندبارهٔ یک مذاکرهٔ بی‌فرجام؛ همچنان می‌گید امریکا باید تضمین‌های لازم(!) رو بده که وسطِ مذاکرات بهمون حمله نمی‌کنه. چطور می‌شه به تضمین‌های آبکی و قول و قرارهای امریکایی اعتماد کرد؟ نمی‌فهمم چطور معتقدید که جهان یک‌سری قواعدِ بین‌المللی داره و از سازمان‌های بین‌المللی توقع دارید که حمله به ایران وسطِ مذاکرات رو محکوم کنن و یا به حُسنِ‌نیت ایران احترام بذارن و همچنان می‌خواید برای اروپایی‌های دنباله‌رویِ امریکا، اعتماد‌سازی کنید. همه‌چیز گواهِ اینه که «اعتمادِ ما» سلب شده، نه اونا. همون‌طور که نمی‌فهمم چطور می‌شه باز به گروسیِ شریکِ قتل هزار ایرانی -که علناً گفت من حملهٔ نظامی به ایران رو محکوم نمی‌کنم- اعتماد کرد!

-

امشب - اسرائیل غزه رو بشدت بمباران کرد، سوریه رو هم بمباران کرد! سوریه‌ای که بعد از سقوطِ اسد تبدیل به الگویِ آزادی و آرزویِ غرب‌گرایان و براندازان برایِ ایران شده بود؛ اما ۱۱ هزار نفر از مردمش توسطِ وحوش جولانی کشته شدن، درحالی‌که جولانی حتی یک‌ گلوله در برابر تجاوزات مکررِ اسرائیل خرج نکرد! اسرائیل یکی از کشتی‌های ناوگانِ آزادی رو که برای کمک‌رسانی کاملا غیرنظامی به غزه آماده شده بود در بندری در تونس هم با پهپاد هدف قرار داد! به همین راحتی! این موجودیتِ وحشی و خون‌خوار از هر خط قرمزی عبور می‌کنه، به هیچ قاعده‌ و قانونی پایبندی نداره، علناً از نقشهٔ تصرف کشورهای دیگه پرده‌برداری می‌کنه و سازمان‌های بین‌المللی که برایِ یک دستمال قیصریه رو به آتش می‌کشیدن در برابرش کور و کَر و لالن! اما حکامِ‌عرب همچنان مثلِ سگِ پاسوخته ترسان از خشمِ کدخدایِ خودساخته‌شون؛ قدمی برای مقابله با نقشه‌ای که اسرائیل ازش رونمایی کرده برنمی‌دارن. امارات کشته شدنِ ۷ آدم‌کشِ صهیونیست در یک عملیات رو هم محکوم می‌کنه! همهٔ این‌ها به وضوح با چراغ‌سبز و حمایت کامل و مستقیمِ امریکا و شرکاش اتفاق میفته. سفیرِ امریکا در اسرائیل؛ این شرِ مطلقِ جنایتکار رو «نور مطلق» می‌دونه و به همه می‌گه که باید حمایتش کنن! اما دور و برِ ما عده‌ای گمان می‌کنن حسابِ امریکا از اسرائیل جداست و کماکان تصور می‌کنن که شاید بشه با این شیطانِ بزرگ؛ با زبان و منطقی مقبول و بُرد-بُرد حرف زد :)

- وَلَايَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ‌الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا سخنِ آنان [مخالفان] تو را غمگين نكند؛ زيرا عزت همه از آنِ خداست. - سورهٔ محتـرم یونـس، آیه ۶۵. - عزیز و مُرادِ ما، عزّت‌آفرینِ ما.🤍

- وَلَايَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ‌الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا سخنِ آنان [مخالفان] تو را غمگين نكند؛ زيرا عزت همه از آنِ خداست. - سورهٔ محتـرم یونـس، آیه ۶۵. - عزیز و مُرادِ ما، عزّت‌آفرینِ ما.🤍

این آستین ریش‌ریش را خوب ببینید. و این دست پیر و پر چین را. دوربین‌های جهان را صدا بزنید. چشم‌ها را فرابخوانید. همه را بیاورید. که آن آستین سپید ساده و آن پیرهن کهنه مندرس را که نخ‌هایش بیرون زده، مقایسه کنند با کت‌وشلوارهای کلاسیک رنگ‌رنگ بر تن سیاستمداران جهان. با تحقیر یک رئیس‌‌جمهور مقابل دوربین‌ها بخاطر یک دست کت‌و‌شلوار. با آن اتاق بیضی مطلّا در کاخ سفید. با آن میز طویل و درب‌های بزرگ طلاکوب در کرملین. رداهای زربافت ریاض. نگاه‌کنید. لنزهایتان را خوب قاب ببندید. این همان آستینی‌است که علی با شمشیر کوتاه کرد و میلی به بازدوختن‌اش نداشت. آستینی که نم‌دار می‌پوشید و از جیفه دنیا لباس دیگری برنگرفته‌ بود. صاحب این لباس، یاور مستضعفان ستم‌دیده است. این تصویری از ملاقات اوست با کارگزان‌اش. می‌بینید؟ او از دنیای شما به پیرهنی سپید و انگشتری سرخ به‌ذکر «العزه‌ لله» بسنده کرده. بگویید که عزت و قدرت، دست خداست. عزت از آستین این پیرهن بیرون آمده. تا شما مشغول دنیای پرزرق و آلات طلاکوبتان‌اید، این دست پیر بیرون زده‌ از آستین، بیرق توحید را به تارک رسانده. ولو کره الکافرون! «مهدی مولایی»

﴿وَ خَسَفَ الْقَمَــرُ﴾ و ماه، بی‌نور گردد.. -سورهٔ محترم قیامة- آیهٔ ۸.