☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

تیترِ روزنامه صدای ایرانِ khamenei‌.‌ir خطاب به مسئولان: «…ملتی که در‌همۀ این‌چند‌سال اخیر بزرگوارانه در برابر شرایطی که دشمن کافر بر او تحمیل کرده مقاومت کرده و دست جمهوری‌اسلامی را برای سیلی‌زدن به دشمن متجاوز‌خارجی پُر کرده است، شکرانۀ این نعمت عظیم آن است که در این شرایط، پیام ضعف از این جامعۀ بزرگ و مقاومت صادر نشود و دشمن را به طمـع نیندازند؛ که ملت ایران با ایستادگـیِ خودش، حجت را بر همۀ ما تمام کرده است…» بنظرم دیگه خیلی واضحه. امیدوارم دیگه این اظهارضعف‌ها رو به اسم صداقت فاکتور نکنید و بدخواهانِ این مملکت رو ذوق‌زده نکنید. وضعیت جوریه که مردم دارن به مسئولین یاد می‌دن که نباید از موضعِ عزتمندانه در برابرِ چشم رسانه‌هایِ متجاوزان به وطن، کوتاه بیان و پالسِ ضعف صادر کنن. بجایِ شمردنِ مشکلات و پاسِ گل به دشمنِ متجاوز؛ مشغولِ حلِ این مشکلات باشید.

دشمن نخفته! در کمینِ «خفتنِ» ماست، یا رب! به نورِ چشــمِ «بیداران» بیفـزای... -رضا شیبانی-

تندیسی که سال ۱۳۸۹ توسطِ جمهوری‌اسلامی ایران به پاسِ مقاومت و غیرت سه مرزبان‌ ایرانی در دورهٔ اشغالِ ایران در جنگ جهانی دوم ساخته شد. سه مرزبانِ شهیدی‌ که با حملهٔ متفقین به ایران در شهریور ۱۳۲۰ در زمانِ رضاخان وقتی دستور عقب‌نشینی و عدمِ‌مقاومت از سمت حکومت ‌مرکزی پهلوی صادر شد؛ حاضر به تسلیم و عقب‌نشینی در برابر اجنبی نشدن و با مقاومت ۴۸‌ساعته در برابر شوروی -وقتی تنها راه عبور نیروهای شوروی در اون برهه پل‌آهنی‌جلفا بود- تا پای جان برابرِ متجاوزان به خاک ایران ایستادن‌. جمهوری‌اسلامی‌ایران «بحرین‌فروشی» نکرد و «خرمشهر» رو هم پس گرفت، هرگز نگفت اجنبی به پهلوی حمله کرد و پهلوی رو اشغال کرد؛ هرگز حمله به «ایران» و سلطهٔ «اجنبی» بر «وطن» رو تطهیر نکرد و از «تسلیم» رویا نفروخت! بلکه بارها راویِ غیرت این سه مرزبان بود. برعکسِ پهلوی‌چی‌ها که عربدهٔ شادی‌شون از حمله امریکا و اسراییل به ایران، عمو خطاب کردنِ متجاوزان کودک‌خوار، ترورِ نظامیانی که امنیت‌سازانِ این کشورن و کشتار کودکان میناب و لامرد و … هنوز در گوشِ ماست! فرقهٔ خاک‌فروشِ پهلوی قرابتی با «وطن» ندارن؛ روسیاهانِ تاریخ…!

تاریخ! امروز ۳ شهریور، سالروز اشغال‌ایران در جنگ جهانیِ دوم توسط متفقینه. ایرانِ زمان رضاخان باوجود اعلام بی‌طرفی در جنگ جهانی، و با داشتن یک ارتش پر یال و کوپالِ شاهنشاهی با ۱۲۷‌هزار نیروی نظامی؛ کمترین مقاومت رو در‌برابرِ نیروهای شوروی و بریتانیا با تقریبا ۶۰‌هزار نیرو از خودش نشون داد و در‌نهایت؛ ایران به اشغالِ اجنبی دراومد. گرچه در بعضی شهرها مقاومت مردمی رخ داد اما در نهایت توسطِ دولت مرکزی، دستور توقف مقاومت صادر شد!! ارتش فروپاشید. رضاخان توسطِ اجنبی برکنار شد و به نوعی فرار و تسلیم رو بر مقاومت ترجیح داد. بعد از جنگ جهانی دوم هم مثل جنگ جهانیِ اول، ایرانِ اشغال‌شده دچار یک قحطی بزرگ شد. متفقین، و امریکایی‌های به کمکِ بریتانیا آمده، از ذخایر مواد غذایی مردم استفاده می‌کردن، نیروهای انسانی ایرانی رو تحت تسلط خودشون دراوردن، به نوامیسِ ایرانی هتک حرمت ‌کردن و … به گفتهٔ پروفسور مجد، مورخ و نویسندهٔ کتاب «قحطی بزرگ» در اون قحطی نزدیک ۲ تا ۴ میلیون ایرانی از گرسنگی مُردن. از شاهِ دست‌نشانده و فراری، ارتشِ پر یال و کوپال اما تسلیم‌شده، قحطی و قتل‌عامِ مردم، بدقولی‌هایِ اجنبی، و خاکِ اشغال‌شدهٔ ۱۳۲۰؛ تا امروزِ «مقاومت و غیرت» برای حفظِ‌ تمامیت ارضی و عزت و استقلال و «مثلی لایبایع‌ مثل‌ یزید»ِ رهبری که فرار نکرد و تسلیم نشد و برایِ این مقاومت، جانش رو فدا کرد؛ ۸۵ سال فاصله‌ست…

تاریخ! امروز ۳ شهریور، سالروز اشغال‌ایران در جنگ جهانیِ دوم توسط متفقینه. ایرانِ زمان رضاخان باوجود اعلام بی‌طرفی در جنگ جهانی، و با داشتن یک ارتش پر یال و کوپالِ شاهنشاهی با ۱۲۷ هزار نیروی نظامی؛ نتونست در برابرِ نیروهای شوروی و بریتانیا با ۶۰ هزار نیرو مقاومت جانانه‌ای از خودش نشون بده و در‌نهایت؛ ایران به اشغالِ اجنبی دراومد. گرچه در بعضی شهرها مقاومت مردمی رخ داد اما در نهایت توسطِ دولت مرکزی، دستور توقف مقاومت صادر شد!! ارتش فروپاشید. رضاخان توسطِ اجنبی برکنار شد و به نوعی تبعیدِ توأم با فرار و تسلیم رو بر مقاومت ترجیح داد. بعد از جنگ جهانی دوم هم مثل جنگ جهانیِ اول، ایرانِ اشغال‌شده دچار یک قحطی بزرگ شد. متفقین، و امریکایی‌های به کمکِ بریتانیا آمده، از ذخایر مواد غذایی مردم استفاده می‌کردن، نیروهای انسانی ایرانی رو تحت تسلط خودشون دراوردن، به نوامیسِ ایرانی هتک حرمت ‌کردن و … به گفتهٔ پروفسور مجد نویسنده کتاب «قحطی بزرگ» در اون قحطی نزدیک ۲ تا ۴ میلیون ایرانی از گرسنگی مُردن. از شاهِ دست‌نشانده و فراری، ارتشِ پر یال و کوپال اما تسلیم‌شده، قحطی و قتل‌عامِ مردم، بدقولی‌هایِ اجنبی، و خاکِ اشغال‌شدهٔ ۱۳۲۰؛ تا امروزِ «مقاومت و غیرت» برای حفظِ‌ تمامیت ارضی و عزت و استقلال و «مثلی لایبایع‌ مثل‌ یزید»ِ رهبری که فرار نکرد و تسلیم نشد و برایِ این مقاومت، جانش رو فدا کرد؛ ۸۵ سال فاصله‌ست…

دلم برایت تنگ شده. تو رفتی و یک کوه سفر کرده از این دشت. «کوهِ» واقعی. کاش کسی در این میانهٔ هیاهوهای همیشگی، عادت نکند به رفتنت… اما من چه کنم؟ دلِ من انگار هی بی‌تاب‌تر و دل‌تنگ‌تر می‌شود. آخر عزیزِ همهٔ دنیایم را از من گرفته‌اند، هنوز بی‌قصاص... اما از تمامِ امیدها، به این جملهٔ امانتِ عزیزت که به ما سپردی‌اش -آقا سیدمجتبایِ عزیز- دل بسته‌ام که گفت: «آن روزی که به امرِ الهی، خورشید عالم‌تاب، حضرت بقیه‌الله، از پس ابرهایِ غیبت بیرون آید؛ ستارگانی ا‌ز میانِ صدّیقیـن و شهـدا و اولیاء، آن حضرت را همراهـی خواهند کرد. و امید داریم که آقایِ شهیدمان، یکی از آنان باشد…» کی برمی‌گردی…؟

✔️ببینید نخست‌وزیرِ انتاریو کانادا چی می‌گه: ترامپ قابلِ‌اعتماد نیست، او توافق را تغییر می‌دهد و مدام شرایط و خط پایان را جابه‌جا می‌کند. بگذارید دربارهٔ ترامپ یک چیز به شما بگویم: ترامپ از آن آدم‌هایی است که روزِ اول، پول ناهارتان را می‌دزدد، روز دوم کلاه‌تان را از سرتان برمی‌دارد و روز سوم کفش‌های ورزشی‌تان را هم می‌دزدد. به هیچ‌وجه نمی‌توان به او اعتماد کرد؛ ما باید متحد بمانیم! پ.ن: بعد ما در ایران کسانی‌رو داریم که امریکا یه‌بار در برجام دستشون رو لای پوست گردو گذاشت، دو بار به فاصلهٔ ۱۰ ماه وسطِ مذاکره‌ به کشور حمله کرد که بگه به جانِ مادرم من اصلا موجود قابل اعتمادی نیستم ، رهبر کشور رو به قتل رسوند و تفاهم‌ رو هم نقض کرد؛ - از تجربیات تاریخی اعتماد مصدق و … هم می‌گذریم- باز می‌گن «نه حالا بذار یه بار دیگه امتحان کنیم…» اگه تمایل دارید حتماً از غربی‌ها تقلید کنید، به نخست‌وزیر کانادا هم توجه کنید. مو بور و چشم‌رنگی و کورتکس‌دار هم هست. مناسبِ صفحهٔ اولِ روزنامهٔ وزین(!) سازندگی!

وقتی ترامپ بعد از ناامید شدن تو جنگِ نظامی، به جنگ اقتصادی رو میاره و می‌خواد از نظر اقتصادی ایران رو تحتِ فشارِ «تسلیم» و در نتیجه عیناً سناریو و سرنوشتِ لیبی رو اجرایی کنه؛ دوتا گروه باید مراقب حرف زدن‌شون باشن. ۱- مسئولی که «موظف» به سر و سامون دادن به اوضاعِ اقتصاد و معیشت مردمیه که در هیچ‌شرایطی حاضر به باج‌دادن به شغالی که قصدی بجز نابودیِ ایران نداره نمی‌شن! وسطِ شرایطی که دشمنت بهت اعلانِ جنگ اقتصادی کرده، ناله کردن و گفتن «پول نداریم» و … از سمت شمای مسئول اسمش صداقت نیست، چرا متوجه نمی‌شید؟ مثل اینه که فرماندهٔ‌‌ نظامی وسطِ جنگ بگه سلاح نداریم! جنگ اقتصادیه؟! متناسب با جنگ‌اقتصادی آرایش بگیرید. کارتونو بکنید، به کی پاس گل می‌دید؟! ۲- اون برانداز و سلطنت‌طلبی که هنوز جایِ عربدهٔ «بزن ترامپ» و «تنکیو ترامپ»ش روی در و دیوار میناب و لامرد و تهران و جنوب و … درد می‌کنه و نعرهٔ ذوق‌هاش از حملهٔ عمو ترامپش به کشور ما و زیرساخت‌هاش هنوز تو گوشمونه! کمک می‌خواستید؟! نوبت کمک‌ تحریمی عموتونه دیگه! شماها ساکت.

خوندنِ دوبارهٔ کتاب «سیاحت غرب» بعد از نزدیک ۱۵ سال و رسیدن به این تیکه از کتاب، وقتی که اولین پیاده‌رویِ اربعینِ زندگی‌ت رو رفتی - و با امید به رحمتِ خدا و مقبول واقع‌شدن قدم‌هات- یه حال دیگه‌ای داشت!

چی بگیم والا.

خیلی زشت شد… :)

صاحبانِ فحشِ روی زمین گذاشته به خط شدن! اقا محسن رضایی در گفتگوی ویژهٔ خبری خیلی واضح و بی‌لکنت به اراجیف ترامپ و تهدیدات مقاماتِ امریکایی جواب داد، بدونِ خدشه به وحدت و اظهار‌ضعف و پول نداریم و گرسنه‌ایم‌‌ و دمیدن در دوگانهٔ کاذب «امنیت-معیشت!» چرا مواضعِ محکم و در شأنِ مردم ایران در مقابلِ پدوفیلِ تروریست و بدعهد امریکایی؛ به شما برمی‌خوره؟ هربار که منافعِ سیاسی و یا کدخدایِ امریکایی به خطر میفته؛ دیگه کلاهی از نمدِ «وحدت» برای شما درنمیاد؟ پ.ن: صندلیِ ریاست‌جمهوری؟! دقیقاً ما‌ هم توقع داریم رئیس‌جمهور روی این صندلی به همین بلاغت و صراحت در مقابلِ اراجیف متجاوزان به ایران حرف بزنه!

بعد از اظهار ضعف‌های مکرر و حرف‌های تکراری آقایون دربارهٔ تفاهم‌نامهٔ نقد‌نشدهٔ روی کاغذ، بالاخره سرلشکر محسن رضایی در گفتگوی ویژهٔ خبری خیلی دلگرم‌کننده و در شأن مردم مبعوث‌شدهٔ ایران بود! خدا حفظ کنه آقا‌محسن رضایی منصوبِ رهبری رو… که احتمالا مورد هجمهٔ غرب‌زده‌ها هم قرار خواهد گرفت! :)) گفتگو رو از این‌جا ببینید.

وقتی رهبر شهید و رهبر حاضر صراحتاً می‌گن راویِ قوت‌ها باشید و از پرداختن به ضعف‌ها پرهیز کنید؛ برای همینه که یکی مثل الجزیره با عنوان «فوری» نقلِ قول رئیس‌جمهور کشور رو تیتر نکنه که مشکلات زیادی در کشور داریم و هرکی می‌تونه کمک کنه ازش استقبال می‌‌کنیم! یه عده هم با اسمِ «صداقت» برای این اظهار ‌ضعف‌ها از سمت کسانی که خودشون مسئولِ حل همین معضلاتن -و نه مطالبه‌گر- اکلیل می‌پاشن و با تیتر روزنامه‌هاشون ذوق‌زده به استقبالش می‌رن. اگه تصور می‌کنید حرف‌های پشت تریبون‌ در چاردیواری‌ خودتون می‌مونه و کسی از این اظهارات کره نمی‌گیره؛ یه فکری به حال خودتون بکنید. اینا هم پالس ضعفه، هم مردم رو ناامید می‌کنه، هم تاب‌آوری مردم رو نشونه می‌گیره. از اتفاقات این یکسال و نیمهٔ اخیر عبرت بگیرید! چون مدام تکرارِ بدیهیات و گارد اطرافیان‌تون جداً دیگه برامون خسته‌کننده شده. شما «مسئول» و موظف به حلِ مشکل‌اید؛ نه مسئول شمارشِ مشکل.

- خبر و اقدام جالب توجهی بود؛ خصوصا وقتی از چپ و راست خیلی هماهنگ(!) به رسانهٔ ملی حمله می‌کنن و پخش سخنرانی‌های رهبر شهید و انتقادات از بعضی رویکردهای سیاسیون -از مذاکره تا اوضاع اقتصاد- رو «اختلاف‌افکنی» تلقی می‌کنن! اجازه بدید حفظ اتحاد صرفاً در تعریف و تمجید از رویکردهای سیاسیون خلاصه نشه.

- خبر جالب توجهی بود؛ خصوصا وقتی از چپ و راست خیلی هماهنگ(!) به رسانهٔ ملی حمله می‌کنن، پخش سخنرانی‌های رهبر شهید و انتقادات از بعضی رویکردهای سیاسیون -از مذاکره تا اوضاع اقتصاد- رو «اختلاف‌افکنی» تلقی می‌کنن!

خدا‌ مارو از دست دلقک‌هایِ لجبازی که جز تخلیهٔ هیجان با صدای اگزوزی و اشعارِ رکیک و فحاشیِ توأم با قرمز‌پوشی و قِر؛ هیچ‌کاری برای اعتلایِ اسلام و شیعه در تمام این سال‌هایی که شیعهٔ بی‌حکومت و قدرتِ در دنیا، قربانیِ جهلِ رایج می‌شد نکردن و فکر می‌کنن با این کارهای شنیع، دل حضرت زهرای اطهر رو شاد می‌کنن نجات بده. خصوصا این ورژن‌های عجیب غریبِ لولا پرست و جمل‌پرستاش. طرف فاز برائت می‌گیره اما هنوز نمی‌دونه «جمل» چیه و برایِ لجبازی با هفتهٔ وحدتی که ده‌ها فلسفه پشتشه؛ جمل‌پرست هم می‌شه! کاش بجز مسخره‌بازی‌ها و فحاشی‌ها و کران به کران قرمز کردنِ عالم؛ لااقل از منطق، علم و متانتِ لازم برای دفاع از «حقانیتِ روشن اهل‌بیت» بهره برده بودید. مثل شیخ زکزاکیِ بزرگوار که تحتِ تاثیر راه، منش و شخصیتِ فوق‌العادهٔ خمینیِ کبیر و خامنه‌ایِ شهید قرار گرفت و ۲۵ میلیون نفر رو در غربت شیعه و فداییِ اهل‌بیت کرد! کاش در این دنیایی که به وضوح شیعه فقط در ایرانِ اسلامی تمرکزِ قدرت داره اما در تمامِ جهان اسلام از قدرتِ ‌مرکزی برخوردار نیست؛ برای یکپارچه کردنِ ملتهای مسلمان، در‌برابر کفر و شرِ واحدی که خونِ عالی‌ترین مرجع ‌شیعه رو زمین ریخت و صدایی از شما درنیومد، تلاش می‌کردید. اما کارِ آسون، برای راحت‌طلبان همیشه راحت‌ترین انتخابه.

شهید‌آوینی گفت: «قرن­‌هاست که زمین انتظارِ مردانی اینچنین را می‌کِشَد، تا بیایند و کربلایِ‌ ایران را عاشقانه بسازند و زمینه­‌سازِ ظهور باشند، آن‌مردان آمدند و رفتند، فقط من‌ و تو ماندیم و از جریان چیزی نفهمیدیم… رایحهٔ ظهورِ موعود، دلِ شیفتگانِ حق را بی‌‏تاب کرده و آنان را به صحنهٔ #حضور کشانده است. اما، مهدی‌جان! این قرن قرنی‌ست که حق در کرهٔ زمین به حاکمیت ‏خواهد رسید؛ آینده در انتظارِ توست…» و ما پرچمِ ایران را بر بامِ مکان مقدسی که مزیّن بنامِ توست برافراشتیم؛ تا همه بدانند این خاک، قومِ سلمان؛ نذر دعایِ تو و قدم‌هایِ توست. و در‌این جهان کفر و الحاد؛ پرچمدارِ انتظارِ وصال تو. این‌روز و شب و همهٔ‌ روزها و شب‌ها تنها متعلق به توست ای آخرین حجتِ خدا. امروز قلم‌ها باید از تو بنویسند و زبان‌ها باید از تو بگویند. تو مهم‌ترین اتفاقِ امروز و هر روزی! ای مرهمِ تن‌های خسته‌؛ پناهِ کودکان میناب، غزه‌، لبنان؛ امیدِ نگاه‌های مُلتمس و چشم‌های گریان، برهم‌زنندهٔ معادلاتِ یزیدیان! و منتقمِ موعودِ خونِ نائبِ بر حق‌ات، آقا‌سیدعلی… این پرچم‌های سرخِ خونخواهی، تنها تورا می‌خوانند، انّاعلی‌العَهــد ایّهاالعزیز!