𝘧𝘢𝘻𝘮𝘢𝘬𝘩𝘭𝘰𝘵

سال تحویل امسال غروب جمعست یه پایان غم انگیز شایسته سالی که گذشت…

از همه اونایی که آرزو کرده بودن ۱۴۰۴ سال خوبي داشته باشیم خواهش می‌کنم دیگه آرزو نکنن.

کاش شرایط میذاشت دغدغمون اندازه سنمون باشه.

اگر مبهمه، پس امن نیست! بیخود خودتو اذیت نکن.

قد؟بازو؟مدل ماشین؟ نه عزیزم ادب،جسارت،تعهد،امنیت،هوش،زن ستیز نبودن.

من در حال تماشای زندگیم:

حتی شاهنامه هم انقدر قهرمان نداشت.

دنیا نمک نشناس ترین آدمارو میزاره سر راهت تا بیشتر قدر خودت،خوبیات،و قلبت رو بدونی..

هزاران حیف برای چشمان بسته و خنده های خاموش شده🖤

این نیز میگذرد؛ ولی به کندی یک رودخانه یخ زده..

بچها زندگی خیلی سخته. ‏من به همه‌تون افتخار می‌کنم که زنده‌اید.

بچها زندگی خیلی سخته. ‏من به همه‌تون افتخار می‌کنم که زنده‌اید.

بهمن هم تموم شد ولی من هنوز تو دی گیر کردم.

من میدونم وقتی برم دیگه محاله برگردم،برای همینه که تا آخرین لحظه همه تلاشم میکنم…

عجب نسلی بودیم؛ به ما که رسید جنگلا سوخت، دریاچه‌ها خشک شد، بیماری اومد، ماشین ده تومنی شد پونصد میلیون، از داخل تحریم شدیم و از بیرون تهدید، جنگ داخلی و خارجی دیدیم، پرپر شدن هم‌سنامونو دیدیم.! شدیم نسلی پر از دیدن و نداشتن، دویدن و نرسیدن و رفتن و موندن و انتخاب بین سخت و سخت‌تر..”

‏چقدر درس خوندیم؛چقدر کار کردیم؛چقدر با شعور بودیم؛چقدر برای پیشرفت جنگیدیم؛چقدر ورزش کردیم؛چقدر زحمت کشیدیم؛چقدر آدمای قابلی بودیم و این زندگی چقدر حقمون نبود.!