قلم بیداری

♻️شام غریبان ما تاربخی نیست، در قلب فاجعه ایم مجتبی نجفی با شما هستم ارزشی ها، شما که عاشورا را با حکومت گره زده و دین را در دولت ممزوج کرده اید. من از موضع یک شهروند سکولار نفی کننده حکومت دینی و مدافع آزادی ادیان می‌گویم چه حسی از عاشورا می‌گیرید وقتی اینچنین زاری کردن یک مادر داغدار را در ایام عزاداری می‌بینید؟ به عاشورای تاریخی کاری ندارم، آن بحث دیگری است، عاشورا را در تعریف "جان دیویی" از زبان به عنوان یک آیین انتقال معنا تعریف می‌کنم که پیام داده" ظلم نباید کرد و در برابر ظلم باید ایستاد". کشتن و غارت را تقبیح، حتی از مرز بی دینی و دینداری فراتر رفته و می‌گوید اگر دین نداری اما آزاده بمان. حداقل این یکی از معانی در کنار سایر نگاههاست. اما پرسشم از شماست وقتی تصویر  مادر امیرحسین جوادزاده جانباخته دی ماه چهارصدو چهار را اینگونه زار در جستجوی فرزندش می‌بينيد هیچ حسی نمی‌گیرید؟ وقتی تصویر همیشه غمناک مادر عزت ابراهیم نژاد و چشمان همیشه انتظار مادر سعید زینالی قربانیان کوی هفتاد و هشت، چهره همیشه غمناک مادر ستار بهشتی، و مویه های مادارن شهدای  جنبش سبز را می‌بینید و‌ رد یک غم جاودانه بر مادران آبان را شناسایی می‌کنید، هیچ آزاری از این زیستن پر از تناقض میان یک آرمان و واقعیت روی زمین نمی‌بینید؟  این خونی که از کوی دانشگاه هفتاد و هشت تا هیجده و نوزده دی ماه  چهارصدو چهار بر  خاک این سرزمین جاری شده شما را دلزده از اعتقاداتتان نمی‌کند؟ تصویرهای سرشار از اندوه این مادران سیاهپوش،  وجدانتان را معذب نمی‌کند؟ تا کی می‌خواهید  در برابر استخدام دین در خدمت نهاد قدرت و ابزاری کردن همان حسین و عاشورایی که به آن عشق می‌ورزید سکوت کنید؟ آیا ستادن جان انسانها و توجیه آن با اختراع واژگانی مانند" فتنه گر و اغتشاشگر"برایتان آنقدر  عادی شده که این رنج بی پایان مادر بر غم از دست رفتن فرزندش را نمی‌بینید؟ شما وقتی به دیالوگ مرد بادیه نشین در فیلمنامه  بهرام بیضایی در " روز واقعه" می‌رسید، از زیستن در این همه تضاد و تناقض خسته نمی‌شوید:" خودستایان تکیه بر اریکه ها زده اند؛کتاب خدا را چنان می خوانند که سود ایشان است. آنان که تیلسان زهد پوشیده اند تک پیرهنان را پیرهن از تن می درند.آنان که دستار بر سر نهاده اند سر از گردن خداترسان می اندازند. و آنان که آب بر مردمان می بندند مردمان را آب از لبه تیغ می دهند. این نیست آن چه ما می گفتیم. اینان سپاه آز می آرایند و دیوار غرور می فرازند و کوشک های خودپرستی می سازند و اموالشان را از انباشتن پایانی نیست." شام غریبان ما تاریخی نیست. ما در قلب فاجعه ایم. #امیرحسین_جواد_زاده #اعتراضات_دی_ماه