خــرآبــاتــ

از صد آدم، یک نفر انسان خوبی می‌شود آخرش دوران ما دوران خوبی می‌شود می‌شود خودکامه کم‌کم مهربان و دست‌کم – شهر ما هم صاحب زندان خوبی می‌شود گر درآمد اشک من از رفتنت دل‌خور نشو دست‌کم در شهرتان باران خوبی می‌شود چارراهِ بی‌چراغ ِقرمز ِچشمان تو -با کمی چرخش در آن-  میدان خوبی می‌شود طول و عرض کوچه‌تان را بارها سنجیده است کفش من دارد ریاضی‌دان خوبی می‌شود آخرش روزی پشیمان می‌شوی از رفتنت شعر من هم صاحب پایان خوبی می‌شود #اصغر_عظیمی_مهر