رادیو شب

ایکاروس، افسانه دوست داشتنی که تمام زندگی ام را عوض کرد.. امشب اخرین باری بود که ایکاروس روی صحنه نفس میکشید و میگفت که طمع نداشته باشید طمع نمیذاره پا رو اهداف درستتون بذارید پارسا ازت خیلی چیزا یاد گرفت ایکاروس. یاد گرفت دنبال آرامش بیشتری باشه دنبال اهدافش باشه و لحظه اخر درست موقع رستگاری در کنار پندورا همه رو ببخش و جهان رو بغل کن ۵ماه قبل! داستان ورود و اشناییم با دامون و این تیم خفن، انقدر عجیب است که گاهی به این فکر میکنم درصد حضورم در این کار کمتر از ۱٪ بود اما به قول نوید محمدزاده «چیدمان خدا» تازه هم خاکت را هم در این جهان پیدا کردم کسی که مرا میبرد با خودش به همان جای لامکان و لازمان ایکاروس فریاد خون های ریخته شده کشورم را هم زد و رستگار شد! پارسا هنوز زندس و هنوز فریاد خون ها و انتقام خون را در سرش دارد.. و شاید جمله پایانی نمایش که ابلیس میگه برای پایان این خودنویسی گزینه خوبی باشه «چنین میدرند ز خون سیاهی کشت و کشتار برداشت تباهی» نور میرود صدای دست تماشاگران پارسا دیگه اجرا تموم شد با ایکاروس خداحافظی کن خوب بغلش کن اون تاثیرات خوبی روت گذاشت مشخص ترینش هم خاک! خدایا شکرت