(لوگوتراپی)

من گمان می‌کنم هر کسی در ته دلش یک باغی دارد که پناهگاه اوست. هیچکس از آن خبر ندارد، کلیدش فقط در دست صاحبش است. آنجا آدم هر تصور ممنوعی که بخواهد می‌کند. عشق‌های محال، هر آرزوی ناممکن و هر خواب و خیال خوش، هر چیز نشدنی، آنجا شدنی است. #شاهرخ_مسکوب