احســاس💕 زیبـــا 🎵
رفتن به کانال در Telegram
« ازدل شعـرتاعمق نغمه، احسـاس زیـبا جاری است.» تو بیش کنی کم را، از دل ببری غم را 🍂 مولانا
نمایش بیشتر714
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-37 روز
-430 روز
آرشیو پست ها
ای بار خدا به حق هستی
شش چیز مرا مدد فرستی
ایمان و امان و تن درستی
فتح و فرج و فراخ دستی
🍂 ابوسعید ابوالخیر
نه چشم دل به سویی
نه باده در سبویی
که تر کنم گلویی به یاد آشنا من
🍂سیمین بهبهانی
ره میخانه و مسجد کدام است
که هر دو بر من مسکین حرام است
نه در مسجد گذارندم که رند است
نه در میخانه کین خمار خام است
میان مسجد و میخانه راهی است
بجوئید ای عزیزان کین کدام است
به میخانه امامی مست خفته است
نمی‌دانم که آن بت را چه نام است
مرا کعبه خرابات است امروز
حریفم قاضی و ساقی امام است
برو عطار کو خود می‌شناسد
که سرور کیست سرگردان کدام است
🍂عطار نیشابوری
جاي مهتاب به تاريکي شبها تو بتاب.
من فداي تو، به جاي همه گلها تو بخند
🍂فریدون مشیری
دستگاه سه گاه
زهره
با صدای داریوش رفیعی
اهنگ از مجید وفا دار
شعر از مهدی رئیسی. موید ثابتی
دستگاه شور
گلپونه ها
با صدای ایرج بسطامی
آهنگ از حسین پیرنیا
شعر از همامیرافشار
انواع دستگاه‌های موسیقی سنتی ایرانی (بخش یک)
همایون، ماهور، شور، سه‌گاه، چهارگاه، راست‌پنج‌گاه و نوا.
تعریف دستگاه به زبان ساده.
هر دستگاه از تعدادی گوشه که بترتیب معینی پشت سر هم قرار گرفته اند تشکیل شده است.هر دستگاه کوک مخصوص بخود را دارد. گوشه ها در حقیقت، ملودی های کوتاهی هستند که شما در یک ساز و اواز یا تکنوازی یک ساز ایرانی معمولا می شنوید. مجموعه گوشه ها در کنار هم شالوده یک «دستگاه» را پدید می‌آورند.
1. دستگاه شور
شاید قسمت زیادی از قطعات موسیقی ایرانی مثل تصنیف ها چهارمضراب ها و … بر اساس این دستگاه ساخته شده است،این دستگاه را می‌توان یکی از بزرگترین دستگاه‌های موسیقی ایرانی به شمار آورد. بسیاری از ترانه های موسیقی نواحی ایران در کوک هایی معادل شور اجرا می شوند.
2. دستگاه سه‌گاه
این دستگاه را می‌توان یکی از کهن ترین دستگاه های موسیقی ایرانی نامید و بنظر تبار کهن تری نسب به سایر دستگاه ها دارد.
مکن بد که بینی به فرجام بد ز بد گردد اندر جهان نام بد نگر تا چه کاری، همان بدروی سخن هرچه گویی همان بشنوی تو تا زنده اي سوی نیکی گرای مگر کام یابی به دیگر سرای 🍂فردوسی
در عالمی که با خود رنگی نبود ما را
بودیم هرچه بودیم او وانمود ما را
مرآت معنی ما چون سایه داشت زنگی
خورشید التفاتش از ما زدود ما را
پرواز فطرت ما در دام بال می‌زد
آزاد کرد فضلش از هر قیود ما را
اعداد ما تهی کرد چندان‌که صفر گشتیم
از خویش کاست اما بر ما فزود ما را
🍂بیدل دهلوی
باد آمد و بوی عنبر آورد
بادام شکوفه بر سر آورد
شاخ گل از اضطراب بلبل
با آن همه خار سر درآورد
«سعدی»
ﮔﺎﻫﻰ ﻏﺰل ﺧﻮاﻧﺪم بنایی وار گاهی ﺑﻠﺒﻞ ﺷﺪم در ﺗﺎب زﻟﻔﺶ ﻟﺎﻧﻪ ﻛﺮدم ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﻣﻴﺮﻗﺼﻴﺪ ﺑﺎ آوای ﺳﺎزم ﺟﺎم و ﻣﻰ و ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ را دﻳﻮاﻧﻪ ﻛﺮدم ﻣﺴﺘﻢ ﻫﻨﻮز از ﺑﺎده ی ﻧﻮﺷﻴﻦ دوﺷﻴﻦ دﻳﺸﺐ ﭼﻪ ﺣﺎﻟﻰ ﺑﺎ ﻟﺐ ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ ﻛﺮدم 🍂مجید وحید
چه زیباست آفتاب
وقتی ترد و نازک بیدار می شود
هم آن گاه که انفجار سلامش
بر ما می پاشد
خوشبخت آن کسی که عاشقانه
غروبش را به سلامی انجامد
چون شکوه یک رویا
🍂شارل بودلر
بسی گفتند دل از عشق بر گیر که نیرنگ است و افسون است و جادوست ولی ما دل به او بستیم و دیدیم که او زهر است اما... نوش داروست 🍂فریدون مشیری
