افرای آبی

هیچ کس قبل از رسیدن به آنجایی که باید باشد؛ در هیچ راهی گم نمیشود هویت من آرزوهام رو میسازه همون اندازه که تو دوست داشتن صبورم، در درد کشیدن کُندم