دکتر فریبا بشر دوست

چه چیزی می‌تواند زندگی طولانی صد سال یا حتی بیشتر را برای ما رقم بزند؟ ‌‌ Julianne Halt یک محقق است ، که طی یک سری مطالعات جدی بین ده ها هزار میانسال و سبک زندگی آنها از زوایای مختلف به این سوال پاسخ داده . رژیم غذایی شون ، فعالیت‌های ورزشی ، وضعیت تاهل ..... چیزهایی از این قبیل را ثبت کرده سپس او و همکارانش بمدت هفت سال صبر کردند تا ببینند هنوز چه کسانی زنده هستند و ببینند در بین آنها چه چیزی بیش از همه احتمال مرگ را کاهش داده است . حال بگذارید یه نگاه بیندازیم به خلاصه ی اطلاعاتی که او بدست آورده ، این اطلاعات از کمترین به بیشترین اثر بخشی مرتب شده : ۱. هوای پاکیزه ۲. کنترل فشار خون ۳. تغذیه و ورزش ۴. فعالیت بدنی ۵. بازتوانی قلبی ۶.واکسیناسیون کامل ۷. ترک الکل ۸. ترک سیگار ۹.روابط نزدیک ۱۰.معاشرت اجتماعی . در این نمودار دو ویژگی زندگی اجتماعی شما در راس قرار دارند . یک روابط نزدیک که شامل افراد نزدیک شما هستند که با آنها رابطه ی صمیمی دارید ، مثلا کسی که وقتی ناگهانی به پول نیاز داری باهاش تماس بگیرید ، یا کسی که وقتی شما حالتون خوب نیست به دکتر زنگ می‌زند، یا کسی که کنار شما می‌ماند وقتی دچار بحران وجودی شده اید و در حال ناامیدی هستید . از روی همین ارتباط کوچک با آدم‌ها هست که پیش بینی می‌شود شما چه طول عمری خواهید داشت . نهایتا آنچه من‌را شگفت زده کرد چیزی ست که معاشرت اجتماعی نامیده می‌شود. این یعنی شما چقدر با مردم تعامل دارید . با چند نفر در طول روز صحبت می‌کنید، پس نه فقط ادمهایی که شما واقعا بهشون نزدیک هستید برای طول عمر شما تعیین کننده هستند بلکه کسانی که از شما دو هستند نیز .... مثل کسی که هر روز براتون قهوه درست میکنه یا پست چی آیا شما باهاشون صحبت میکنید؟ با زنی که هر روز از جلوی خانه شما عبور می‌کند؟ آیا بازی‌های اشتراکی میکنید ؟ آیا باشگاه کتاب دارید ؟ تحقییات نشان میدهد این تعاملات یکی از قوی ترین فاکتورهای تعیین کننده ی طول عمر شما هستند.

چه چیزی می‌تواند زندگی طولانی صد سال یا حتی بیشتر را برای ما رقم بزند؟ ‌‌ Julianne Halt یک محقق است ، که طی یک سری مطالعات جدی بین ده ها هزار میانسال و سبک زندگی آنها از زوایای مختلف به این سوال پاسخ داده. رژیم غذایی، فعالیت‌های ورزشی، وضعیت تاهل و ... چیزهایی از این قبیل را ثبت کرده؛ سپس او و همکارانش به مدت هفت سال صبر کردند تا ببینند هنوز چه کسانی زنده هستند و ببینند در بین آنها چه چیزی بیش از همه احتمال مرگ را کاهش داده است. حال بگذارید یه نگاه بیندازیم به خلاصه ی اطلاعاتی که او بدست آورده، این اطلاعات از کمترین به بیشترین اثر بخشی مرتب شده : ۱. هوای پاکیزه ۲. کنترل فشار خون ۳. تغذیه و ورزش ۴. فعالیت بدنی ۵. بازتوانی قلبی ۶.واکسیناسیون کامل ۷. ترک الکل ۸. ترک سیگار ۹.روابط نزدیک ۱۰.معاشرت اجتماعی . در این نمودار دو ویژگی زندگی اجتماعی شما در راس قرار دارند. یک روابط نزدیک که شامل افراد نزدیک شما هستند که با آنها رابطه ی صمیمی دارید، مثلا کسی که وقتی ناگهانی به پول نیاز داری باهاش تماس بگیرید، یا کسی که وقتی شما حالتون خوب نیست به دکتر زنگ می‌زند، یا کسی که کنار شما می‌ماند وقتی دچار بحران وجودی شده اید و در حال ناامیدی هستید. از روی همین ارتباط کوچک با آدم‌ها هست که پیش بینی می‌شود شما چه طول عمری خواهید داشت. نهایتا آنچه من‌را شگفت زده کرد چیزی ست که معاشرت اجتماعی نامیده می‌شود. این یعنی شما چقدر با مردم تعامل دارید. با چند نفر در طول روز صحبت می‌کنید، پس نه فقط ادمهایی که شما واقعا بهشون نزدیک هستید برای طول عمر شما تعیین کننده هستند بلکه کسانی که از شما دو هستند نیز . مثل کسی که هر روز براتون قهوه درست میکنه یا پست چی؟ آیا شما باهاشون صحبت میکنید؟ با زنی که هر روز از جلوی خانه شما عبور می‌کند؟ آیا بازی‌های اشتراکی میکنید؟ آیا باشگاه کتاب دارید؟ تحقییات نشان میدهد این تعاملات یکی از قوی ترین فاکتورهای تعیین کننده ی طول عمر شما هستند.

❤️@drbashardoost

مراجعان محترم کلینیک تخصصی روانشناختی کاویان با استفاده از ادرس زیر انلاین وقت بگیرید: https://boghrat.com/clinics/kavianpsychological

❤️اونی که باید یک کاری کنه ، خودمونیم! @drbashardoost

❤️درست است که حیوانات به زبان ما صحبت نمیکنند ولی بدین‌معنی نیست که انها اصلا حرف نمیزنند!.... @drbashardoost

❤️@drbashardoost

مراجعان محترم کلینیک تخصصی روانشناختی کاویان با استفاده از ادرس زیر انلاین وقت بگیرید: https://boghrat.com/clinics/kavianpsychological

❤️بانو آذر اندامی... @drbashardoost

🔲⭕️سیستم عجیب فعال کننده مشبک در مغز و تکنیک پرده آرزوها صدای هواپیماها در اطراف فرودگاه‌ها یا و غرش امواج دریا بویژه شب‌ها در کنار ساحل بسیار سهمگین است. برای کسانی‌که از بیرون وارد این مناطق می‌شوند. این صدا سهمگین و گاهی غیرقابل تحمل است ولی برای ساکنین اطراف دریا یا فرودگاه، امری عادی است ولی اگر همین افرادی که به این صداها عادت کرده‌اند به نواحی معمولی بروند، صدای یک موتور سیکلت برای آن‌ها آزاردهنده است! چطور است که غرش امواج امری معمولی و قابل تحمل می شود ولی صدای یک موتور سیکلت کوچک باعث اذیت و آزار می‌گردد؟ زیرا صدای هواپیما/امواج به تدریج از نظر مغز عادی و غیرقابل اهمیت فرض می‌شود. این پدیده باز می‌گردد به یک سیستم در مغز ما که به اندازه یک چهارم سیب است و «سیستم فعال کننده مشبک» نام دارد. وظیفه آن پالایش اطلاعات از میان میلیون‌ها اطلاعاتی است که به ما می‌رسد. مثلاً اگر شما یک ساعت خاص بخرید، پس از آن وقتی به خیابان می‌روید دائماً دست مردم تعداد زیادی از آن ساعت‌ها را می‌بینید! انگار که همه مردم شهر این ساعت را دارند. در صورتی که چنین نیست. تنها این سیستم فعال‌کننده مشبک این نوع ساعت را از میان انبوه ساعت های دیگر برمی گزیند و برجسته می کند. چرا قبلا به آن ساعت در دست مردم توجهی نداشتید و چرا الان اگر آن را دست کسی ببینید بلافاصله متوجه آن می‌شوید؟ پاسخ آن است که اکنون آن ساعت وارد «سیستم فعال‌کننده مشبک» مغز شده و از آن پس هر چیزی که با آن در ارتباط باشد، دارای اهمیت می‌شود و میزان توجه نسبت به آن بالا می‌رود ! اگر فکر کنید همه چیز در دنیا بد است و یا آدم بدشانسی هستید، سیستم فعال‌کننده مشبک مشغول جمع آوری شواهدی مبتنی بر بدشانسی شما از محیط می‌شود و سپس آن‌ها را در اختیار رایانه ذهن شما قرار می‌دهد تا آن هم به روش خود به شما ثابت کند که حق با شما است و واقعا بدشانس هستید و دنیا بد است. سیستم فعال کننده مشبک (Reticular activating system) قسمتی از دستگاه عصبی مرکزی است که ساختمانی پراکنده و شبکه مانند دارد که از رشته های ریز با تعداد فراوانی هسته تشکیل یافته است. با وجود پیچیدگی ساختمان این شبکه، طرز کار آن ساده است: این سیستم شبکه ای تعیین می‌کند که شما به چه اموری توجه داشته باشید و از چه اطلاعاتی صرف‌نظر کنید. اطلاعات و داده‌های بیرونی ما بسیار زیاد است و اگر مغز بخواهد در هر لحظه به همه آنها رسیدگی کند، تا حالا همه ما دیوانه شده بودیم. ما همیشه زیر بمباران اطلاعاتی هستیم در حالی‌که ما تنها می توانیم به عوامل محدودی توجه کنیم. به همین سبب مغز آن‌ها را مورد بررسی قرار می دهد و آنهایی را انتخاب می کند که از نظر وی دارای اهمیت باشد و به همین خاطر ما تنها بخشی از واقعیت‌های پیرامون خود را در می‌یابیم. و دقیقا تفاوت انسان‌های موفق و ناموفق همین جاست. اینکه مغز آن‌ها چه چیزی را فیلتر می‌کند و چه چیزی را قبول می‌کند؟ ☑️⭕️تجویز راهبردی: ما چگونه می توانیم از این سیستم و این ويژگی جالب مغز استفاده کنیم؟ از تکنیک پرده یا تخته آرزوها استفاده کنید. آنچه می خواهید را بنویسید، نقاشی کنید، خطاطی کنید. فقط روی کاغذ بیاورید. به عبارت دیگر آن چه تصور می کنید را تصویر کنید! سپس آن را در جاهای مختلف در معرض دید خود قرار دهید، به آن ها فکر کنید. بگذارید، فکر کردن به اهداف باعث تغییر در مغز شما شود. سیستم فعال کننده شبکه ای شما کدنویسی می شود. شما با تمرکز بر اهداف و آرزوها ذهن تان را کد نویسی می کنید که از این به بعد از بین میلیون ها اطلاعاتی که به ذهن شما وارد می شود به چه چیزهایی توجه کن و به چیزهایی بی توجه باش. اگر هدفهایمان در ذهن مرور کرده و به طور مداوم به آن توجه داشته باشیم، در واقع اولویت ها را برای مغزمان تعیین کرده ایم و به او گفته ایم که از این به بعد به چه چیزی توجه کند و اطلاعات را چگونه پالایش و تصویر کند. پس به صورت خلاصه: 1- اهداف و آرزوهای خود را تصور و سپس روی کاغذ بیاورید. هر چقدر واضح تر، ملموس تر بهتر ترجیحا با زمان. 2- آن ها را در معرض دید خود قرار دهید. 3- هر چند وقت یک بار ذهن خود را کدنویسی کنید به اهداف و آرزوهای خود فکر کنید بگذارید خودآگاه شما، ناخودآگاه شما را تعلیم دهد. تکنیک پرده آرزوها محدود به زندگی فردی نیست. اگر دقت کرده باشید سازمان ها و کشورها نیز از تکنیک پرده آرزوها استفاده می کنند، اسناد دورنما، نقشه های راه، رهنگاشت ها، بیانیه های چشم انداز، نقشه های استراتژی و .... همه و همه در حال تلاش هستند تا ذهنیت جمعی را کدنویسی کنند. مهم این است در هر سطحی که هستیم اهدافی روشن داشته باشیم، این اهداف روشن را به خوبی تصویر کنیم و به آن ها بیاندیشیم تا مغز خود را برنامه نویسی کنیم. @fadai1 ◦

❤️سیستم عجیب فعال کننده مشبک در مغز و تکنیک پرده آرزوها صدای هواپیماها در اطراف فرودگاه‌ها یا و غرش امواج دریا بویژه شب‌ها در کنار ساحل بسیار سهمگین است. برای کسانی‌که از بیرون وارد این مناطق می‌شوند. این صدا سهمگین و گاهی غیرقابل تحمل است ولی برای ساکنین اطراف دریا یا فرودگاه، امری عادی است ولی اگر همین افرادی که به این صداها عادت کرده‌اند به نواحی معمولی بروند، صدای یک موتور سیکلت برای آن‌ها آزاردهنده است! چطور است که غرش امواج امری معمولی و قابل تحمل می شود ولی صدای یک موتور سیکلت کوچک باعث اذیت و آزار می‌گردد؟ زیرا صدای هواپیما/امواج به تدریج از نظر مغز عادی و غیرقابل اهمیت فرض می‌شود. این پدیده باز می‌گردد به یک سیستم در مغز ما که به اندازه یک چهارم سیب است و «سیستم فعال کننده مشبک» نام دارد. وظیفه آن پالایش اطلاعات از میان میلیون‌ها اطلاعاتی است که به ما می‌رسد. مثلاً اگر شما یک ساعت خاص بخرید، پس از آن وقتی به خیابان می‌روید دائماً دست مردم تعداد زیادی از آن ساعت‌ها را می‌بینید! انگار که همه مردم شهر این ساعت را دارند. در صورتی که چنین نیست. تنها این سیستم فعال‌کننده مشبک این نوع ساعت را از میان انبوه ساعت های دیگر برمی گزیند و برجسته می کند. چرا قبلا به آن ساعت در دست مردم توجهی نداشتید و چرا الان اگر آن را دست کسی ببینید بلافاصله متوجه آن می‌شوید؟ پاسخ آن است که اکنون آن ساعت وارد «سیستم فعال‌کننده مشبک» مغز شده و از آن پس هر چیزی که با آن در ارتباط باشد، دارای اهمیت می‌شود و میزان توجه نسبت به آن بالا می‌رود ! اگر فکر کنید همه چیز در دنیا بد است و یا آدم بدشانسی هستید، سیستم فعال‌کننده مشبک مشغول جمع آوری شواهدی مبتنی بر بدشانسی شما از محیط می‌شود و سپس آن‌ها را در اختیار رایانه ذهن شما قرار می‌دهد تا آن هم به روش خود به شما ثابت کند که حق با شما است و واقعا بدشانس هستید و دنیا بد است. @drbashardoost سیستم فعال کننده مشبک (Reticular activating system) قسمتی از دستگاه عصبی مرکزی است که ساختمانی پراکنده و شبکه مانند دارد که از رشته های ریز با تعداد فراوانی هسته تشکیل یافته است. با وجود پیچیدگی ساختمان این شبکه، طرز کار آن ساده است: این سیستم شبکه ای تعیین می‌کند که شما به چه اموری توجه داشته باشید و از چه اطلاعاتی صرف‌نظر کنید. اطلاعات و داده‌های بیرونی ما بسیار زیاد است و اگر مغز بخواهد در هر لحظه به همه آنها رسیدگی کند، تا حالا همه ما دیوانه شده بودیم. ما همیشه زیر بمباران اطلاعاتی هستیم در حالی‌که ما تنها می توانیم به عوامل محدودی توجه کنیم. به همین سبب مغز آن‌ها را مورد بررسی قرار می دهد و آنهایی را انتخاب می کند که از نظر وی دارای اهمیت باشد و به همین خاطر ما تنها بخشی از واقعیت‌های پیرامون خود را در می‌یابیم. و دقیقا تفاوت انسان‌های موفق و ناموفق همین جاست. اینکه مغز آن‌ها چه چیزی را فیلتر می‌کند و چه چیزی را قبول می‌کند؟ @drbashardoost ☑️⭕️تجویز راهبردی: ما چگونه می توانیم از این سیستم و این ويژگی جالب مغز استفاده کنیم؟ از تکنیک پرده یا تخته آرزوها استفاده کنید. آنچه می خواهید را بنویسید، نقاشی کنید، خطاطی کنید. فقط روی کاغذ بیاورید. به عبارت دیگر آن چه تصور می کنید را تصویر کنید! سپس آن را در جاهای مختلف در معرض دید خود قرار دهید، به آن ها فکر کنید. بگذارید، فکر کردن به اهداف باعث تغییر در مغز شما شود. سیستم فعال کننده شبکه ای شما کدنویسی می شود. شما با تمرکز بر اهداف و آرزوها ذهن تان را کد نویسی می کنید که از این به بعد از بین میلیون ها اطلاعاتی که به ذهن شما وارد می شود به چه چیزهایی توجه کن و به چیزهایی بی توجه باش. اگر هدفهایمان در ذهن مرور کرده و به طور مداوم به آن توجه داشته باشیم، در واقع اولویت ها را برای مغزمان تعیین کرده ایم و به او گفته ایم که از این به بعد به چه چیزی توجه کند و اطلاعات را چگونه پالایش و تصویر کند. پس به صورت خلاصه: 1- اهداف و آرزوهای خود را تصور و سپس روی کاغذ بیاورید. هر چقدر واضح تر، ملموس تر بهتر ترجیحا با زمان. 2- آن ها را در معرض دید خود قرار دهید. 3- هر چند وقت یک بار ذهن خود را کدنویسی کنید به اهداف و آرزوهای خود فکر کنید بگذارید خودآگاه شما، ناخودآگاه شما را تعلیم دهد. @drbashardoost تکنیک پرده آرزوها محدود به زندگی فردی نیست. اگر دقت کرده باشید سازمان ها و کشورها نیز از تکنیک پرده آرزوها استفاده می کنند، اسناد دورنما، نقشه های راه، رهنگاشت ها، بیانیه های چشم انداز، نقشه های استراتژی و .... همه و همه در حال تلاش هستند تا ذهنیت جمعی را کدنویسی کنند. مهم این است در هر سطحی که هستیم اهدافی روشن داشته باشیم، این اهداف روشن را به خوبی تصویر کنیم و به آن ها بیاندیشیم تا مغز خود را برنامه نویسی کنیم. @drbashardoost