Papooole(په پووله)

🌀ما تربیت نشدیم. تربیت ما بیش از این نبوده است که به بزرگ‌ترها احترام بگذاریم، کلمات زشت نگوییم، پیش دیگران پای خود را دراز نکنیم، حرف‌شنو باشیم، صبح‌ها به همه سلام کنیم، دست و روی خود را با صابون بشوییم، لباس تمیز بپوشیم، دست در بینی نبریم و … اما ساده‌ترین و ضروری‌ترین مسائل زندگی را به ما یاد ندادند. کجا به ما آموختند که چگونه نفس بکشیم، چگونه اضطراب را از خود دور کنیم، موفقیت چیست، ازدواج برای حل چه مشکلی است، در مواجهه با مخالف چگونه رفتار کنیم … در کودکی به ما آموختند که چموش نباشیم، اما پرسشگری و آزاداندیشی و شیوه‌های نقد را به ما نیاموختند. داگلاس سیسیل نورث، اقتصاددان آمریکایی و برندۀ جایزۀ نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۳می‌گوید: «اگر می‌خواهید بدانید کشوری توسعه می‌یابد یا نه، سراغ صنایع و کارخانه‌های آن کشور نروید. اینها را به‌راحتی می‌توان خرید یا دزدید یا کپی کرد. می‌توان نفت فروخت و همۀ اینها را وارد کرد. برای اینکه بتوانید آیندۀ کشوری را پیش‌بینی کنید، بروید در دبستان‌ها؛ ببینید آنجا چگونه بچه‌ها را آموزش می‌دهند. مهم نیست چه چیزی آموزش می‌دهند؛ ببینید چگونه آموزش می‌دهند. اگر کودکانشان را پرسشگر، خلاق، صبور، نظم‌پذیر، خطر‌پذیر، اهل گفتگو و تعامل و برخوردار از روحیۀ مشارکت جمعی و همکاری گروهی تربیت می‌کنند، مطمئن باشید که آن کشور در چند قدمی توسعۀ پایدار و گسترده است.» از «نفس کشیدن» تا «سفر کردن» تا «مهرورزی» به آموزش نیاز دارد. بخشی از سلامت روحی و جسمی ما در گرو «تنفس صحیح» است. آیا باید در جوانی یا میان‌سالی یا حتی پیری، گذرمان به یوگا بیفتد تا بفهمیم تنفس انواعی دارد و شکل صحیح آن چگونه است و چقدر مهم است؟! به ما حتی نگاه کردن را نیاموختند. هیچ چیز به اندازۀ «نگاه» نیاز به آموزش و تربیت ندارد. کسی که بلد است چطور ببیند، در دنیایی دیگر زندگی می‌کند؛ دنیایی که بویی از آن به مشام بینندگان ناشی نرسیده است. هزار کیلومتر، از شهری به شهری دیگر می‌رویم و وقتی به خانه برمی‌گردیم، چند خط نمی‌توانیم دربارۀ آنچه دیده‌ایم بنویسیم. چرا؟ چون در واقع «ندیده‌ایم». همه چیز از جلو چشم ما گذشته است؛ مانند نسیمی که بر آهن وزیده است. جان راسکین، آموزگار بزرگ نگاه، در قرن نوزدهم می‌گفت: «اگر دست من بود، درس طراحی را در همۀ مدارس جهان اجباری می‌کردم تا بچه‌ها قبل از اینکه به نگاه‌های سرسری عادت کنند، درست نگاه کردن به اشیا را بیاموزند.» می‌گفت: «کسی که به کلاس‌های طراحی می‌رود تا مجبور شود به طبیعت و پیرامون خود، بهتر و دقیق‌تر نگاه کند، هنرمندتر است از کسی که به طبیعت می‌رود تا در طراحی پیشرفت کند.» اگر در خانه یا مدرسه، یاد گرفته بودیم که چطور نگاه کنیم، چطور بشنویم و چطور بیندیشیم، انسانی دیگر بودیم. انسانی که نمی‌‌تواند از چشم و گوش و زبان خود درست استفاده کند، پا از غار بدویت بیرون نگذاشته است؛ اگرچه نقاشی‌های غارنشینان نشان می‌دهد که آنان با «نگاه» بیگانه نبودند. بسیارند پدرانی که نمی‌دانند اگر همۀ دنیا را برای دخترشان فراهم کنند، به اندازۀ یک‌بار در آغوش گرفتن او و بوسیدن روی او، به او آرامش و اعتماد به نفس نمی‌دهد. عجایب را در آسمان‌ها می‌جوییم، ولی یک‌بار به شاخۀ درختی که جلو خانۀ ما مظلومانه قد کشیده است، خیره نشده‌ایم. نگاه کردن، شنیدن، گفتن، نفس کشیدن، راه رفتن، خوابیدن، سفر کردن، بازی، تفریح، مهرورزی، عاشقی، زناشویی و اعتراض، بیشتر از املا و انشا نیاز به معلم و آموزش دارند. رضا بابایی

آیا میدونستی با بازی کردن می‌تونی توانایی حرف‌شنوی را در فرزندتان تقویت کنید؟ حس تقلید او را درگیر کنید یکی از صداهایی را که به‌طور غیرمستقیم در اطرافتان می‌شنوید، انتخاب کرده و توجه کودکتان را به آن جلب کنید. برای مثال صدای گربه‌ای که از کوچه می‌آید. از او سؤال بپرسید: صدای گربه را می‌شنوی؟ بعد کمی ساکت بنشینید و چهره‌تان را طوری نشان دهید که با دقت در حال گوش کردن به صدای گربه هستید. از کودکتان بخواهید صدایی را که می‌شنود، تقلید کند اگر در انجام این کار مردد بود خودتان صدایی شبیه آن دربیاورید.‌ این روش چطور تأثیر می‌گذارد؟ بااینکه گوش کردن به صدایی که منبع آن دیده نمی‌شود برای فرزندتان سخت است؛ اما این کار به‌مرورزمان گوش دادن با دقت را به او یاد می‌دهد و باعث بهبود مهارت تمرکزش می‌شود. تلاش‌های او را ببینید و تشویقش کنید. مثلاً به او بگویید: «وای، چقدر خوشحالم که صدای گربه را شنیدی و می‌توانی تقلیدش کنی!»

نمایش نانوایی پیش دبستا نی گل میخک مریوان سحر محمدی

وبه کوچولوهای عزیزم آموزش رعایت کردن نوبت واحترام به حقوق دیگران وجلوگیری از اسراف نان پیش دبستانی گل میخک.مریوان سحر محمدی

بازدید از نانوایی هدف آشنایی دقیقتر با مراحل درست کردن نان از نزدیک و شیوه ی خریدن نان.. بعد از ورود به نانوایی و سلام و احوالپرسی با کاک بختیار نانوایی محله مون..با بچه ها مراحل درست کردن نان رو گفتن..و اینکه نام دستگاه ها رو بچه ها خودشون گفتن.. به همه بچه ها یه کم خمیر داد..بچه ها خودشون یه خمیر داشتن میتونستند لمسش کنن.. بعد از درست کردن نان،کاک بختیار به بچه ها نان تعارف کردن.. بچه ها خیلی خوشحال شدن.. در مسیر یکی از بچه ها گفت خانم معلم ببین باهم چقدر خوشحال و شادیم.. که این دقیقا یکی از اهداف پروژه است در مسیر بچه ها باهم شعرایی رو که یاد گرفته بودند میخوندد.. خمیری رو که از نانوایی گرفتیم با خمیری که توی پیش دبستانی درست کرده بودیم مقایسه کردیم.. بچه ها بعد از دادن نظرات متفاوت.. به این نتیجه رسیدیم که خمیر نانوایی پوستشو جدا کردن واسه همین سفیدتر و صافتره.. مربی:خانم کریمی پیش دبستانی پەپولە چهارشنبه 23 آبان ماه 👇👇👇👇👇👇

نازنینهای گلم به چهار گروه تقسیم شدن وباکاغذرنگی. فرغون گاری ماشین سی اف درست کردن اشنای باوسایل نقلیه وهدف همکاری ودوستی باهم در کارها خیلی دوست داشتن وقتی کارخودشان را دیدن پیش دبستانی نوازش. غلامی

فعالیت بازی با خمیربازی با استفاده از خمیربازی و نی و گلوله های پنبه ای 😍 مرکز فیاض- سقز

درست کردن کوچه بزرگ و کار گروهی و قوانین و مقررات کوچه پیش دبستان فروغ اندیشه سقز

درست کردن کوچه محل زندگی با دومینو پیش دبستان فروغ اندیشه سقز

پیش دبستانی لالهای آفتاب هدف آشنایی با داخل وخارج و تلاش برای پریدن در داخل حلقه سقز

تعامل اولیا با فرزندان در فعالیت کاردستی سقز

فعالیت ماکت خیابان هدف:آموزش عبور از خیابان و مفهوم چراغ راهنما پیش دبستانی قصر آرزو ها ...شریف آذر

خواندن قصه در کتابخانه اهداف:اشنایی با کتاب داستانهای متناسب باسن خودشان.بهشت دانش سقز

قصه گویی در کتابخانه به مناسبت هفته کتاب و کتابخوانی.پیش دبستانی بامداد دانش ، سقز