𝗟𝗼𝗮𝗱𝗶𝗻𝗴...

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ شانه ات را دیر آوردی سرم را باد برد خشت خشت و آجر آجر پیکرم را باد برد   آه ای گنجشک های مضطرب شرمنده ام ! لانه ی بر  شاخه های لاغرم را باد برد   من بلوطی پیر بودم و پای یک کوه بلند ... نیمم آتش سوخت ، نیم دیگرم را باد برد   از غزلهایم فقط خاکستری مانده به جا بیتهای روشن و شعله ورم را باد برد   با همین نیمه همین معمولی ساده بساز دیر کردی نیمه ی عاشقترم را باد برد   بال کوبیدم قفس را وا کنم عمرم گذشت وا نشد .....بدتر از آن بال و پرم را .....