کانال رسمی مرکز تئاتر مولوی

دومین رپرتوار مدرسه تئاتر مولوی برگزار می‌شود . به گزارش روابط عمومی مرکز تئاتر مولوی ، دومین رویداد اجرایی مدرسه تئاتر مولوی در دو ترم میانی و پایان دوره با ارائه ۱۳ اثر تولید شده توسط هنرجویان و فارغ التحصیلان این مدرسه، برگزار می گردد . آثار راه یافته به دومین رپرتوار مدرسه تئاتر مولوی از تاریخ 22 خرداد تا 25 خرداد در سالن اصلی و کوچک مرکز تئاتر مولوی بر اساس جدول زمانبندی، اجرا خواهند شد. لازم به ذکر است اثر یا آثار برگزیده‌ی این رویداد در ترم پایانی این فرصت را خواهند داشت که با حمایت مرکز تئاتر مولوی آثار خود را به اجرای عمومی برسانند. #تاتر# تالار مولوی# آموزش

جدول اجراهای هفتمین جشنواره نمایشنامه خوانی مولوی این هفته از ۱۷ تا ۲۱ خردادماه مرکز تئاتر مولوی میزبان ۱۵ اجرای نمایشنامه خوانی از متون دانشجویی در هفتمین دوره جشنواره نمایشنامه خوانی خود خواهد بود. همچنین نمایشنامه خوانی گدابازیگران سرنوشت، از متون دکتر فرهاد ناظرزاده کرمانی بعنوان اجرای مهمان در این جشنواره حضور خواهد داشت. طراح گرافیک: @sobhan_najafiiii

جدول اجراهای هفتمین جشنواره نمایشنامه خوانی مولوی(یادمان پری صابری) این هفته از ۱۷ تا ۲۱ خردادماه مرکز تئاتر مولوی میزبان ۱۵ اجرای نمایشنامه خوانی از متون دانشجویی در هفتمین دوره جشنواره نمایشنامه خوانی خود خواهد بود. همچنین نمایشنامه خوانی گدابازیگران سرنوشت، از متون دکتر فرهاد ناظرزاده کرمانی به عنوان اجرای مهمان در این جشنواره حضور خواهد.

آغاز "هفتمین جشنواره سراسری نمایشنامه خوانی مولوی" یادمان استاد پری صابری نمایشنامه‌خوانی، فرصتی است برای شنیدن آنچه باید دیده می‌شد؛ هنری در مرز میان متن و اجرا. به استقبال لحظاتی می‌رویم که صدای هنرمندان، پلی می‌شود میان کاغذ و تماشاگر. مرکز تئاتر مولوی از ۱۷ تا ۲۱ خردادماه ۱۴۰۴ میزبان ۱۵ گروه نمایشنامه خوانی پذیرفته شده از دانشگاه های سراسر کشور خواهد بود. این گروه ها از ساعت ۱۷ تا ۲۲ در هردو سالن کوچک و بزرگ مرکز تئاتر مولوی به رقابت در بخش های مختلف نمایشنامه خوانی خواهند پرداخت. جدول اجراها بزودی منتشر خواهد شد.

برگزیدگان جشنواره تئاتر تجربه در مرکز تئاتر مولوی به صحنه می‌روند. مرکز تئاتر مولوی به عنوان اصلی‌ترین پایگاه تئاتر دانشگاهی کشور و حامی همیشگی جشنواره های دانشگاهی، با توجه به رویکرد آکادمیک و رسالت این مرکز جهت حمایت و معرفی تولیدات نمایشی دانشجویان مراکز آموزش عالی کشور، اجرای عموم برگزیدگان بیست و دومین جشنواره تئاتر دانشگاهی تجربه را در اولویت قرار داد. به گزارش روابط عمومی مرکز تئاتر مولوی نمایش های "نجات غریق" به کارگردانی پانیذ برزعلی از پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران و "قاب" به کارگردانی زهرا محمدی از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر به عنوان نمایش های برگزیده معرفی شده توسط دبیرخانه بیست و دومین جشنواره تئاتر تجربه به مرکز تئاتر مولوی، در نیمه اول سال جاری در این مجموعه به روی صحنه خواهند رفت. همچنین علاوه بر آثار ذکر شده، مدیریت و شورای هنری مرکز تئاتر مولوی نمایش "کلردیازپوکساید" به کارگردانی آرین عزیزی از آثار اجرا شده در این رویداد دانشگاهی را نیز برای اجرای عموم در سال جاری مورد حمایت قرار خواهد داد. بیست و دومین جشنواره دانشگاهی تجربه اسفند ماه 1403 به دبیری پویا جعفری برگزار گردید.

سعید رضا خوش شانس نیز با اشاره به اینکه نمایشنامه خوانی فرمی از اجرا است که در اروپا شکلی رادیکال همچون پرفرمنس و دیگر شکل های اجرا دارد، تاکید کرد: تفسیر به معنای تحلیل یا تقلیل دادن به آن نیست و نمایشنامه خوانی ارائه کردن ادبیات به مثابه ادبیات است. همچنین ناصر حبیبیان که در این دوره عضو شورای انتخاب آثار بوده افزود: بیشتر آثار ارسال شده در این دوره، ذهنی بودند و یا میل شدید به روانکاوی و سایکوسیس داشتند و مکان در اکثر این آثار، انتزاعی بود و ارتباطی با جامعه نداشتند. این پژوهشگر تئاتر ضمن ابراز خرسندی از خواندن نمایشنامه های این نسل، تاکید کرد: نمیتوان گقت نقیصه ولی بهتر است بگوییم خصیصه دانشجوهای امروز ارتباط نداشتن با کوچه، خیابان و در نهایت جامعه است. نویسندگان این آثار صدای مردم نیستند و بیشتر دنبال این هستند که خلاق و متفاوت به نظر برسند. و به همین خاطر برای خلق آثارشان به ذهن و رویا پناه میبرند تا جامعه. بنابراین نمایشنامه بدون "جامعه" ساخته ذهن خود بسنده نویسنده است. گفتنی است این نشست تخصصی از ساعت 18 تا 19:30 در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی برگزار گردید. #تئاتر_دانشگاهی #پژوهش #تالار_مولوی #عرفان_ناظر #ناصر_حبیبیان #سعید_رضا_خوش_شانس #پاراگراف

«تفسیر متن نمایشی برای نمایشنامه خوانی» در « پاراگراف» مولوی . نهمین جلسه از سلسله نشست های تخصصی «پاراگراف»  با عنوان «تفسیر متن نمایشی برای نمایشنامه خوانی» برگزار شد. به گزارش روابط عمومی مرکز تئاتر مولوی، در ادامه برگزاری نشست های تخصصی این مجموعه، نهمین جلسه برنامه پاراگراف با عنوان «تفسیر متن نمایشی برای نمایشنامه خوانی» » در روز سه شنبه 6 خرداد ماه با حضور دانشجویان  در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی برگزار گردید. بر اساس این گزارش، در این نشست دکتر عرفان ناظر، دکتر ناصر حبیبیان و دکتر سعید رضا خوش شانس با بررسی تفاوت های تفسیر با معنا یا تحلیل به گفتگو درباره این موضوع پرداختند. در ابتدای این نشست عرفان ناظر تاکید کرد که تفسیر کردن بر ملا کردن تعارضات درونی متن است و از این رو تفسیر تاباندن نور بر ساختار اثر برای انتقال معنا است و اگر نمایشنامه خوانی را یک مدیا در نظر بگیریم که "در تاریخ" است، بنابراین تفسیر ما نیز نمیتواند "در تاریخ" نباشد.

مرکز تئاتر مولوی برگزار می کند. در ادامه سلسله نشست های هفتمین جشنواره نمایشنامه خوانی مرکز تئاتر مولوی، نهمین نشست پژوهشی "پاراگراف" با عنوان  "تفسیر متن نمایشی برای نمایشنامه خوانی" با حضور عرفان ناظر، سعیدرضا خوش‌شانس و ناصر حبیبیان روز سه شنبه ۶ خرداد ماه ساعت ۱۸ در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی برگزار می گردد. -شرکت در این نشست برای عموم آزاد و رایگان است.

"قربانگاه"و "آنتراکت" به مرکز تئاتر مولوی آمدند به گزارش روابط عمومی مرکز تئاتر مولوی، در دور جدید اجراهای این مجموعه نمایش " قربانگاه" نوشته عماد الدین رجبلو و کارگردانی سمیرا سرچاهی ، عماد الدین رجبلو از یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت ماه هر شب ( به جز شنبه ها) از ساعت18:30 در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی به روی صحنه می رود. همچنین نمایش مرتضی ‌اسحاقی، هادی ‌شیخ ‌الاسلامی، رضا طهماسبی، منصور ‌عربی، مجید ‌عراقی، علی ‌غریب، پورنیک ‌کاوش و حامد ‌مهدی ‌نژاد بازیگران این نمایش 60 دقیقه ای هستند. در خلاصه داستان این نمایش آمده است: چند سرباز در یک آسایشگاه نظامی دورافتاده، با یک شوخی نابجا باعث حادثه‌ای ناخواسته می‌شوند. ماجرا خیلی زود از کنترلشان خارج می‌شود و به بحرانی جدی می‌انجامد. این اتفاق، رابطه‌ی میان آن‌ها را به هم می‌ریزد و زخم‌های قدیمی را دوباره زنده می‌کند. همچنین از دیگر عوامل این کار میتوان به: مجری طرح: سعید ‌سیادت، طراح صحنه: سمیرا ‌سرچاهی و عمادالدین ‌رجبلو، دستیار کارگردان: رضا عبدالملکی و علیرضا زمانی، مدیر صحنه: ارسلان ‌دو پیکر، ساخت دکور: مصطفی ‌پویان، طراح صدا: حسین طاهربخش هماهنگی: رعنا زیادلو، ساخت تیزر: امیرحسین ‌نجاح، مشاور رسانه‌ای و تبلیغات: علی ‌کیهانی اشاره کرد. علاقه مندان میتوانند برای تهیه بلیط این نمایش به سایت تیوال مراجعه نمایند. #تئاتر_دانشگاهی #تالار_مولوی #تئاتر #قربانگاه #تئاتر_ببینیم

🔺حذف جشنواره تئاتر دانشگاهی یعنی هدررفت استعداد‌های خلاق جوان حریری با اشاره به جلسات برگزارشده در سال‌های گذشته اظهار کرد: در زمان دولت قبلی، با مسئولان مربوط در وزارت علوم و همچنین اداره کل هنر‌های نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جلساتی برگزار کردیم. اگر اشتباه نکنم، در سال ۱۴۰۲ با حضور مدیرکل فرهنگی وقت وزارت علوم و مدیرکل وقت هنر‌های نمایشی، تفاهم‌نامه‌ای نیز امضا شد. در آن تفاهم‌نامه به‌صراحت بر حمایت هر دو نهاد از برگزاری این جشنواره تأکید شده بود، اما متأسفانه با تغییر دولت‌ها، این موضوع به فراموشی سپرده شد. عدم برگزاری این رویداد باعث هدررفت استعداد‌های خلاق در فضای تئاتر دانشگاهی شده است. وی درباره وضعیت فعالیت‌های جاری در مجموعه تئاتر مولوی گفت: در اسفندماه گذشته فراخوان عمومی برای سال‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ منتشر کردیم که تا پایان فروردین‌ماه، گروه‌های دانشجویی و دانشگاهی فرصت داشتند آثار تصویری یا قطعاتی از تمرین‌های خود را ارسال کنند. تعداد قابل توجهی اثر دریافت کرده‌ایم که هم‌اکنون در حال ارزیابی توسط شورای هنری مجموعه است. آثار برگزیده در جدول اجرایی سالانه مرکز مولوی قرار خواهند گرفت. 🔺برگزاری هفتمین جشنواره نمایشنامه‌خوانی مولوی با نام پری صابری حریری افزود: همچنین در خرداد ماه امسال، هفتمین دوره جشنواره نمایشنامه‌خوانی مولوی را برگزار خواهیم کرد که با نام مرحوم پری صابری مزین شده است. در این جشنواره، ۱۰ اثر دانشجویی در حوزه ترجمه، اقتباس و تألیف به خوانش درخواهند آمد و توسط داوران مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. این جشنواره فرصتی برای دیده‌شدن آثار دانشجویی فراهم می‌کند. وی در پایان گفت: همچنین برنامه‌های پژوهشی متعددی در نظر گرفته‌ایم. از جمله آنها برنامه «پاراگراف» است که بنا به موضوعات پیشنهادی نهاد‌های علمی دانشگاه تهران، میزبان نشست‌های تخصصی خواهد بود و علاقه‌مندان می‌توانند به‌صورت مستمر از آن بهره‌مند شوند.

برنا- گروه فرهنگ و هنر؛ مدیر تئاتر مولوی با انتقاد از بلاتکلیفی جشنواره تئاتر دانشگاهی گفت: با وجود امضای تفاهم‌نامه بین وزارت علوم و ارشاد برای برگزاری جشنواره تئاتر دانشگاهی متأسفانه با تغییر دولت‌، این موضوع به فراموشی سپرده شد. امیرحسین حریری، مدیر تئاتر مولوی، در خصوص وضعیت برگزاری جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی به خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا گفت: جشنواره تئاتر دانشگاهی در حال حاضر در وضعیتی نامشخص قرار دارد. قرار بود که این جشنواره برگزار شود، اما تا این لحظه خبر دقیق و مشخصی از سوی مراجع مسئول اعلام نشده است. نکته مهم این است که مسئولیت برگزاری این جشنواره در اختیار مسئولان فرهنگی وزارت علوم و قرار دارد. وی ادامه داد: آنچه مسلم است، این‌که جای خالی جشنواره تئاتر دانشگاهی به‌شدت احساس می‌شود. ما در دانشگاه تهران و مجموعه تئاتر مولوی، که همواره به‌عنوان کاخ همیشگی این جشنواره شناخته شده و میزبان دوره‌های متعددی از آن بوده، آمادگی کامل خود را برای میزبانی مجدد این جشنواره اعلام کرده‌ایم. ما علاقه‌مندیم تا بار دیگر فضایی مناسب برای عرضه آثار ارزشمند، تجربه‌گرا و جسورانه دانشجویان فراهم کنیم.

"قربانگاه"به مرکز تئاتر مولوی آمد. به گزارش روابط عمومی مرکز تئاتر مولوی، نمایش " قربانگاه" نوشته عماد الدین رجبلو و کارگردانی سمیرا سرچاهی ، عماد الدین رجبلو از یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت ماه هر شب ( به جز شنبه ها) از ساعت18:30 در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی به روی صحنه می رود. مرتضی ‌اسحاقی، هادی ‌شیخ ‌الاسلامی، رضا طهماسبی، منصور ‌عربی، مجید ‌عراقی، علی ‌غریب، پورنیک ‌کاوش و حامد ‌مهدی ‌نژاد بازیگران این نمایش 60 دقیقه ای هستند. در خلاصه داستان این نمایش آمده است: چند سرباز در یک آسایشگاه نظامی دورافتاده، با یک شوخی نابجا باعث حادثه‌ای ناخواسته می‌شوند. ماجرا خیلی زود از کنترلشان خارج می‌شود و به بحرانی جدی می‌انجامد. این اتفاق، رابطه‌ی میان آن‌ها را به هم می‌ریزد و زخم‌های قدیمی را دوباره زنده می‌کند. همچنین از دیگر عوامل این کار میتوان به: مجری طرح: سعید ‌سیادت، طراح صحنه: سمیرا ‌سرچاهی و عمادالدین ‌رجبلو، دستیار کارگردان: رضا عبدالملکی و علیرضا زمانی، مدیر صحنه: ارسلان ‌دو پیکر، ساخت دکور: مصطفی ‌پویان، طراح صدا: حسین طاهربخش هماهنگی: رعنا زیادلو، ساخت تیزر: امیرحسین ‌نجاح، مشاور رسانه‌ای و تبلیغات: علی ‌کیهانی اشاره کرد. علاقه مندان میتوانند برای تهیه بلیط این نمایش به سایت تیوال مراجعه نمایند. #تئاتر_دانشگاهی #تالار_مولوی #تئاتر #قربانگاه #تئاتر_ببینیم

"آنتراکت"در مرکز تئاتر مولوی به گزارش روابط عمومی مرکز تئاتر مولوی، نمایش " آنتراکت" نوشته و کارگردانی پانیذ شاهمرادی و جواد اصغری از یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت ماه هر شب ( به جز شنبه ها) از ساعت19:00 در سالن کوچک مرکز تئاتر مولوی به روی صحنه می رود. سارینا آزاد میلانی و محمد پسندیده بازیگران این نمایش 60 دقیقه ای هستند. در خلاصه داستان این نمایش آمده است: تنها راه اینه که همشون رو بنویسم، شاید وقتی روی صحنه بشینم و از دور نگاه کنم بتونم بفهمم. نکنه حسی که فکر می‌کردم بهم دست نده، نکنه همه چیز غیر واقعی به نظر برسه؟ همچنین از دیگر عوامل این کار میتوان به: طراح نور: جواد اصغری، ضبط صدا: صحرا جمشیدی، اتاق فرمان: حسام رشیدی، تیزر، پوستر و برشور: راوین طاهامی، موشن گرافیک: امیرعلی پسندیده، طراحی لوگو: راوین طاهامی، عکاس: پانیذ شاهمرادی فرد اشاره کرد. علاقه مندان میتوانند برای تهیه بلیط این نمایش به سایت تیوال مراجعه نمایند. https://www.tiwall.com/p/intermission2 #تئاتر_دانشگاهی #تالار_مولوی #تئاتر #آنتراکت

جالب آن‌که دوستان تعمیرکار به تدریج از موقعیت «دیگری» بودن فاصله گرفته و با نمایشی ظاهری از دوستی و رفاقت، از موقعیت مالی مناسب «بامداد خمار» سواستفاده می‌کنند. این قضیه با اعتراض مرد تعمیرکار مواجه شده و پول گرفته شده در نهایت پس فرستاده می‌شود. اجرا ترجیح داده فضای غریب‌آشنای پشت بام را همچون محل منازعه نیروهای حاضر در صحنه در نظر بگیرد و به مانند هر جمع کوچک انسانی بر این نکته تاکید کند که روابط انسانی می‌تواند واجد همدلی، تضاد و بی‌تفاوتی باشد و آن چیزی که نجات‌بخش خواهد بود بی‌شک مفهوم کمیاب دوستی است. همان خصلت خوب انسانی که «بامداد خمار» با تمامی امکانات و ثروت مادی‌اش، این روزها فقدانش را حس می‌کند و در مراوده با تعمیرکار و دوستان جوانش، آن را طلب می‌کند و نمی‌یابد. به هر حال در زمانه‌ای به سر می‌بریم که فاصله‌های انسانی به راحتی پر نشده و امکان دوستی و رفاقت چندان که باید مهیا نمی‌شود. با آن‌که «بامداد خمار» حاضر است تمامی امکانات مادی زندگی را در سفر به شمال در اختیار تعمیرکار و دوستانش بگذارد اما رفتار و تصمیم نامتعارف‌اش، مانع از همسفری با آنان در شب سال تحویل می‌شود. این شخصیت «خودتنهاانگار»، از خانواده‌اش ثروت فراونی به ارث برده اما فاقد سرمایه اجتماعی است و در نتیجه نمی‌تواند به راحتی رفاقت کند و وارد جمع‌های دوستانه شود. پس جای تعجب نخواهد بود که بعد از مدت‌ها تنهایی، حتی شده با پیشنهادی وسوسه‌کننده به لحاظ مادی، در پی یافتن دوست باشد و دست خالی بماند. طراحی صحنه نمایش کولر را مهنوش جوادی انجام داده است. یک فضای فشرده در پشت بام خانه که با کولری فرسوده، چند جعبه نوشابه و دبه مواد شیمایی پر شده است. اگر بپذیریم که فضای پشت بام در شهرهای بزرگ، امکانی است برای ساکنان ساختمان که در لحظات ملال و اندوه به آن‌جا مراجعه کرده و از هوای تازه و چشم‌انداز مطلوب استفاده کنند تا حال و هوایشان عوض شود می‌توان دسترسی راحت به پشت بام را نوعی رانت برای افراد دانست که نصیب همه کس نمی‌شود. با آن‌که اجرا در فضاسازی خوب عمل می‌کند اما در اجرای کولر یک مشکل بنیادین در رابطه با پشت بام وجود دارد. این قضیه معطوف به این مسئله است که وقتی تعمیرکار و دوستانش به این مکان وارد می‌شوند آن‌چنان که باید تحت تاثیر فضاهای اطراف خانه قرار نمی‌گیرند. به عبارت دیگر آنان به طور همزمان در این وضعیت پارادوکسیکال قرار دارند که تماشا کنند و تماشا شوند. اما بجای پشت بام گویی در یک فضای بسته در کف زمین یا حتی می‌شود گفت زیرزمین خانه‌ قرار دارند. از این منظر اجرا نتوانسته از ظرفیت دراماتیک فضای پشت بام به نحو احسنت استفاده کند و قسمتی از تضادها و تلاطمات موجود‌‌‌ را معطوف به محیط غیرقابل کنترل اطراف پشت بام خانه در نیمه شب کند. البته در ابتدا و انتهای اجرا، «بامداد خمار» رو به همسایگان ایستاده و آنان را خطاب می‌کند که به وضعیت اسفناک او بنگرند و همدلی نشان دهند تا شاید اندکی از غم زندگی‌اش کاسته شود. بازیگرانی چون معین رواقی، نیما دانش منوچهری، علیرضا فکور یوسفیان، امیر رضا عرب و حسام منصوری در این نمایش حضور داشته و در خدمت اجرا هستند. اما همچنان به نظر می‌آید کیفیت بازی‌ها فراز و فرود دارد و بعضی از بازیگران در اجراپذیر کردن نقش‌های خود، گرفتار شکلی از بازنمایی‌اند که باورپذیری را مشکل می‌کند. در این رابطه می‌توان گفت که در صحنه‌هایی از اجرا کیفیت بازی‌ها میان تقلید یا تالیف در نوسان است و بازیگران احتیاج به تمرین و ممارست بیشتری دارند تا کاملا باورپذیر شوند. اما با تمامی این نکات ذکر شده، کلیت نمایش کولر، در خلق یک فضای پر تنش انسانی آن هم در شب سال تحویل که اغلب افراد در کنار خانواده هستند، کمابیش موفق عمل کرده و توانسته به یکی از آثار رئالیستی با رویکرد نقد اجتماعی بدل شود. صد البته به لحاظ روایت در صحنه‌هایی از اجرا، شاهد تکرار و پرگویی شخصیت‌ها هستیم که می‌بایست با دراماتورژی تعدیل شود. همچنان‌که انگیزه «بامداد خمار» در پایان دادن به زندگی و برنامه‌ریزی‌هایش در این رابطه به لحاظ منطق دراماتیک، دچار نابسندگی و عدم انسجام است. اجرا می‌توانست بیش از این به «امر غریب» گشوده باشد و از وفاداری به رئالیسم و کمدی موقعیت عبور کند. همچنان‌که می‌توانست «دیگری» بودن شخصیت‌ها را نسبت به «بامداد خمار» رنگ و بوی بیشتری بخشد. همان رویکردی که در آثار نمایشنامه‌نویسانی چون آرتور میلر و هارولد پینتر مشهود است و غریبه‌ها به راحتی بدل به آشنایان نمی‌شوند. به هر حال با توجه به جوان بودن گروه اجرایی و فضای تجربی نمایش کولر می‌شود تا حدی از ضعف‌ها چشم پوشید و از مسئله‌مندی‌ اجرا در رابطه با تنهایی انسان در زمانه‌ای این چنین خشن و بی‌عطوفت قدردان بود. روشن کردن کولر به وقت زمستان کاری است که تنها از پس یک بامداد که خمار باشد برخواهد آمد.

درباره نمایش «کولر» به نویسندگی معین رواقی و کارگردانی بهنام رنجبر دوستی‌های ناممکن در زمانه تنهایی‌های بی‌پایان نوشته محمدحسن خدایی اجرای نمایش «کولر» در سالن کوچک تالار مولوی یادآور حال و هوای تجربی تئاترهای دانشگاهی است. جالب آن‌که این نمایش جمع‌وجور در سال ۱۴۰۳ حضوری موفق در جشنواره «اردی‌بهشت» دانشگاه هنر دامغان داشت و جوایزی متعددی را به خانه برد. بنابراین تماشای این اثر دانشجویی از دانشجویان تئاتر مشهد، بار دیگر اهمیت تئاتر دانشجویی و رویکرد نوجویانه‌اش را به مسائل اجتماعی گوشزد کرده و این مطالبه ملی را طرح می‌کند که چرا برگزاری جشنواره تئاتر دانشگاهی یکی از ضرورت‌های بی‌بدیل این روزهای تئاتر کشور است و می‌تواند پادزهری راهگشا در مقابله با ابتذال فراگیر فضای تئاتر بدنه باشد. پاسخ به این پرسش‌ که چرا چند سالی است جریان دانشگاهی تئاتر به محاق رفته و به طور تاسف‌باری از افق هنری کشور ناپدید شده، می‌تواند روشنگر بسیاری از مسائل پیدا و پنهان در رابطه با نسبت تئاتر و آکادمی باشد. تئاتر دانشگاهی فرصتی است تا دانشجویان با زیست جمعی به طور طبیعی بیاموزند چگونه در کنار هم زندگی کنند و مشغول ساختن تئاتر باشند بی‌آن‌که دغدغه گیشه، زندگی هنری‌شان را از نفس انداخته و جسارتشان را کم‌رنگ کند. بی‌شک بدون یک جریان مستدام دانشجویی تئاتر، در آینده شاهد زوال عمومی در عرصه تئاتر کشور خواهیم بود و آدم‌های کوتاه قامت، این فرصت را خواهند یافت که با وقاحتی مثال‌زدنی پا به میدان تئاتر کشور گذاشته و با تکیه بر رانت و سرمایه‌های نامعلوم، مشغول تولید آثاری بی‌کیفیت شوند که هر چه باشد بی‌شک، تئاتر خوب و شایسته نخواهد بود. این واقعیتی است تلخ در رابطه با مناسبات تولید تئاتر که هم‌اکنون در قبال اجراهای روی صحنه قابل مشاهده است و همچون بدنی متاستاستیک در حال سرایت به تمامی اندام‌های حیاتی تئاتر کشور. بدون بازگشت به اتمسفر رادیکال و خلاق تئاتری دانشگاهی، امید چندانی به گشایش فضاهای شایسته تئاتر بدنه نخواهد بود و باید به انتظار هجوم بی‌امان ابتذال و سرمایه‌سالاری به تار و پود نحیف تئاتر بود. خوشبختانه راه میانبری در این زمینه وجود ندارد و بازگشت به تئاتر دانشگاهی ضرورتی است بی‌بدیل. حال با توضیحاتی که رفت به اجرای نمایش کولر بپردازیم که در این وانفسای اجراهای باکیفیت، حضورش امری است مبارک. فرمی که گروه اجرایی بکار گرفته مبتنی است بر رئالیسمی ساده و بی‌پیرایه. نمایش کولر چنان بی‌تکلف بر پشت ‌بام یک خانه چند طبقه آغاز می‌شود که گویی همه چیز به تمامی واضح و آشکار است و درخواست شخصیت اصلی نمایش از تعمیرکار کولر در شب سال تحویل برای راه انداختن کولر، امری معمول و مرسوم. اما هر چه به پیش می‌رویم و بر پیچیدگی روابط و عجیب بودن موقعیت افزوده می‌شود می‌توان حدس زد که وضعیت موجود نامتعارف است و نمی‌توان به راحتی از کنار این قضیه عبور کرد که این آدم‌ها به دلیلی نه چندان ساده بر بلندترین نقطه این ساختمان گرد هم آمده و در حال بحث و گفتگو و مطایبه‌اند. نمایش کولر را می‌توان بازتابی از تنهایی و تک‌افتادگی یک انسان مستاصل دانست که فرجام کارش به بی‌باوری رسیده و تمنای برقراری روابط اجتماعی‌اش با غریبه‌ها به دیوار سخت واقعیت موجود برخورد کرده است. جالب آن‌که نام این مرد مستاصل و عجیب که به تعمیرکار زنگ زده و درخواست تعمیر کولر را دارد «بامداد خمار» است و به شکل آیرونیک یادآور یکی از رمان‌های عامه‌پسند بیست سال اخیر فضای ادبی کشور. شوخی‌هایی که با نام «بامداد خمار» مابین تعمیرکار و دوستانش رد و بدل می‌شود به واقع طنازانه است و نشانه‌ای از فراگیری این رمان پر فروش در بین جوانان کشور. حال با یک «بامداد خمار» زنده روبرو هستیم که به عنوان یک موجود زنده انسان که احساس می‌کند زندگی‌اش به ته خط رسیده، تصمیم گرفته از فضای پشت‌ بام خانه‌ در شب سال تحویل، وضعیت رقت‌بارش را برای همسایگان دور و نزدیک به نمایش گذارد. بنابراین افرادی که در سالن کوچک تالار مولوی به عنوان تماشاگر حضور دارند می‌توانند با تخیل، خود را یکی از همسایگان «بامداد خمار» فرض کرده و با نگاهی خیره، مشغول چشم‌چرانی اتفاقات پیشِ رو باشند. از یاد نباید برد که حضور مرد تعمیرکار و دوستانش بر پشت بام خانه و آشنایی با «بامداد خمار» به وقت تعمیر کردن کولری که سال‌هاست از کار افتاده، یک مواجهه ناگزیر با «دیگری» است. این مرد «خودتنهاانگار»، از پس تنهایی و انزوا، به این نتیجه رسیده که دست به کنشی رادیکال زده و زندگی‌ ملالت‌بارش را به سرانجامی بدون بازگشت رساند. در این میان حضور تعمیرکار و دوستانش که با علایق و نیازهای متفاوت، به مثابه «دیگری» حاضر شده‌اند، فرصت و تهدیدی است توامان برای خروج از بن‌بست زندگی.

یادداشت محمد حسن خدایی درباره نمایش "کولر" روزنامه اعتماد/ سه شنبه بیست و سوم اردیبهشت هزار و چهارصد و چهار