SevenHells

«زندگی چیه به جز چشمای تو، قفل توی چشای من؟»

مشکل اونجاییه که اعتراض نمیکنیم.

نیاز به یه دوره طولانی «درون خود فرو رفتن» دارم.

دروغ مصلحتیاتون ریده به زندگی ما.

شب های امتحان تمام قسمت های بلااستفاده ی مغزم فعال میشه و قسمتی که برای درک درس بهش احتیاج دارم خاموش میشه کلا.

البته من همیشه نظر میدم و چپ و راست به همه خرده میگیرم و به خودم مربوطه اصن.

راستش خیلی از آدما همونجوری زندگی میکنن که راحتن. و اگه شما با سبک زندگیشون مشکلی دارین و چپ و راست بهشون خرده میگیرین امکانش کمه که به خاطر نظر شما کاملا خودشونو تغییر بدن و همونی بشن که شما راضی این ازش. ولی چیزی که هست اینه که میتونین با نظر دادنای بیخودتون ناراحتشون کنین و اعصابشونو خورد کنین و کوچیکترین راحتیاشونو هم ازشون سلب کنین.

اینقدر که درگیر کیک تولد مهران مدیری ان درگیر زندگیشون بودن الان پروفسوری چیزی میشدن بخدا.

«شبا بیا به خوابم. اونجا تنها جاییه که کنارتم...»

Ain't Karma a bitch?

و جمهوری اسلامی ایران به ما ثابت کرد خیلی راحت میشه جوونی آدما رو تباه کرد. خیلی خیلی راحت.

خب قیمت دلار به ما ثابت کرد که ما میتونیم در عرض یک شبانه روز آینده خودمون رو توی آسمون گم کنیم و روی زمین پیدا.

میدونید چی از بدبخت بودن سخت تره؟ به تدریج بدبخت شدن.

دلار پنج و پونصد؟ هرجور حساب کنیم تنها توجیهش اینه که تو مجامع بین المللی داریم کون میدیم پولمونو نمیدن.

همه با لباسای عیدشون اومدن دانشگاه. توی اتوبوس آدم حس میکنه داره میره عید دیدنی.

یجوری عطر بزنین آدم کنارتون میشینه گه گیجه نگیره.