🍃 اشعار کلاسیک 🍃

چون ندارد روی هـــمچون آفتاب او نخواهد جز شبی همچون نقاب چرا به نقاب نیاز داریم؟ وقتی تصویر ذهنی‌ای که از خود داریم به اصطلاح زشت و نامطلوب است، لاجرم نقاب می‌زنیم. نقاب را برای چه می‌خواهیم؟ تا روی زشت و پلید خود را بپوشانیم. آنکه به زشتی‌های درون خود مشعر است، بدخواهی و دشمنی خود را نسبت به دیگران می‌داند، لاجرم دنبال تاریکی است تا خود را از دیگران پنهان کند. تاریکی برای او حکم نقاب را دارد، تا چهره کریه او را بپوشاند. «روی همچون آفتاب» در زبان مولوی متعلق به کسانی است که حقوق دیگران را به رسمیت می‌شناسند و به آن احترام می‌گذارند. وجدان راحتی دارند. پاکدل و پاک‌سیما هستند. در این صورت در روشنایی عمل می‌کنند. پنهان، به دسیسه و فتنه پناه نمی‌برند. در احوال خود نگاه کنیم که آیا خواهان «نقاب» هستیم یا می‌خواهیم بدون نقاب زندگی کنیم. زندگی بدون نقاب در سایه شفافیت، آگاهی و تدبیر ممکن است. #مثنوی_مولانا