کانال کتاب و کتابخوانی

‌ عده‌ای می‌گویند دروغ عامل بسیاری از جدایی‌هاست! اما نه! این حقایق هستند که انسان‌ها را از هم دور می‌کنند! #چارلز_بوکوفسکی

‌ چشم مخصوص تماشاست اگر بگذارند و تماشای تو زیباست اگر بگذارند من از اظهار نظرهای دلم فهمیدم عشق هم صاحب فتواست اگر بگذارند دل درناییِ من اینهمه بیهوده مگرد خانه دوست همینجاست اگر بگذارند سند عقل مشـاع است اگر بگذارند عشق اما فقط از ماست اگر بگذارند غضب آلوده نگاهم مکنید ای مردم دل من مال شماهاست اگر بگذارند

آدم ‌ها گاهی می‌شکنند... ولی این طوری نیست که شکستن‍‍‌شان صدای تِق داشته باشد... و همه بفهمند که فلانی... فلان ‌روز... فلان ‌جا شکست!... ‍‍شکستن آدم‌ها را شاید فقط بشود دیـد... از خنده‌های یهویی شان که وسط جمع تحویل اطرافیان می‌دهند... یا حتی توی آینه به خودشان... از تعداد موهای سفیدشان که یهو در گوشه‌ ای از سرشان پیدا میشود... و شاید هم از قیافه‌شان که کمرنگ‌تر می‌شود. و خودشان که هر چه پرهیاهوتر می‌شوند در ظاهر... در کنج‌شان بیشتر چال‌ می‌شوند... و بی‌صداتر و آرام‌تر از همیشه‌شان... ‍‍شکستن آدم‌ها را نمی‌شود شنید می‌شود "دیــد"... که فلانی نه دیگر مثل قبلش... و نه دیگر مثل خودش... هیچ کدام نیست...

الهی من همانم بی پناهم           بجز الطافتان راهی ندارم ! الهی گاه گاهی یک نگاهی        به این عبد ذلیلت،"کن عطائی الهی من حقیرم،ناتوانم        تویی سرور به این عالم،"خدایی الهی تو رئوفی ، مهربانی         کریمی و رحیمی ، "باصفائی الهی ماندگاری ، نازنینی          تو پوشاننده هر عیب مائی! الهی آمدم دستم بگیری             نیازم را ببین یا ربّ،"الهی

‌ هرگز هایی که باید با طلانوشت هرگز در یک زمان دنبال دو خرگوش ندو... هرگز فرصت کم را با سرعت زیاد جبران نکن... هرگز با مشت گره کرده نمیتوان به کسی دست داد... هرگز با انگشت کثیف به عیوب دیگران اشاره نکن... هرگز در حضور نفر سوم کسی را نصیحت نکن... هرگز دریای آرام از کسی ناخدای قهرمان نمی سازد...

‌ #پدرانه جوانی می گوید: با پدرم بحث کردم و صداها بالا رفت. از هم جداشدیم. شب به تخت خوابم رفتم به خدا قسم اندوه  قلب و عقلم را فرا گرفته بود... مثل همیشه سرم را روی بالش گذاشتم. چون هر وقت غم ها زیاد می شوند با خواب از آنها می گریزم... روز بعد از دانشگاه بیرون آمدم و موبایلم را جلو در دانشگاه در آوردم و پیامی برای پدرم نوشتم تا به این وسیله از او دلجویی کنم. در آن نوشتم: شنیدم که کف پای انسان از پشت آن نرمتر و لطیف تر است. آیا پای شما به من اجازه می دهد که با لبم از درستی این ادعا مطمئن شوم؟ به خانه رسیدم و در را باز کردم. دیدم پدرم در سالن منتظر من هست و چشمانش اشکبار هست... پدرم گفت: اجازه نمی دهم که پایم را ببوسی ‼️ ولی این ادعا درست است و من شخصا بارها آن را انجام داده‌ام. وقتی کوچک بودی کف و پشت پای تو را می بوسیدم. اشک از چشمانم سرازیر شد... یک روز  پدرتان از این دنیا می رود ... قبل از این که او را از دست دهید به او نزدیک شوید... اگر هم از دنیا رفته است یادش را گرامی دارید و بر او رحمت و درود بفرستید.❤️❤️

‌ ۹ تا از زیباترین جمله های پائولو کوئیلو: -هیچگاه نگذار زخم هایت، تو را به کسی که نیستی تبدیل کند. -انسان باید از گذشته رها شود و از میان راههایی که به او پیشنهاد می‌شود، بهترین را برگزیند. -کشتی در ساحل بسیار امن تر است، اما برای این ساخته نشده است. -تنها یک چیز هست که برآورده شدن رویایی را ناممکن میسازد و آن، ترس از شکست است. -اگر در زمان حال حضور داشته باشی، می توانی آن را بهتر کنی و اگر حال را بهتر کنی، آنچه از پس آن می آید بهتر خواهد شد. -یک کودک می‌تواند سه چیز را به انسان بالغ بیاموزد: بدون دلیل شاد بودن، همیشه مشغول انجام کاری بودن و اعلام خواسته ی خویش با تمام قوا!

سیاره ما دیگر نیازی به آدمهای موفق ندارد، این سیاره به شدت نیازمند افراد ”صلح جو، درمانگر، ناجی، قصه گو و عاشق“ است. #دالای_لاما

دیوار نوشته : در مدرسه ای در ونکوور، کانادا

چه داستان غریبی است "داستان زندگی" دستی که داس را برداشت همان دستی است که گندم را کاشته بود...

کنون رؤیای ما باغی است بن هر جاده اش میعادگاهی خرم و خوش بو سر هر شاخه اش گلبرگ های نازک لبخند به ساق هر درختش یادگاری ها و با هر یادگاری نقش یک سوگند کنون رؤیای ما باغی است زمین اما فراوان دارد اینسان باغ که برگ هر درختش صدمه ی دیدارها برده است که ساق هر درختش نشتر سوگند ها خورده است کنون رویای ما باغی است بن هر جاده اش میعادگاهی خرم و خوش ، لیک بیا رسم قدیم یادگاری را براندازیم و دل را خوش نداریم از خراش ساقه ای میرا بیا تا یادگار عشق آتش ریشه ی خود را به سنگ سرخ دل با خنجر پیوند بتراشیم که باران فریبش نسترد هرگز که توفان زمانش نفکند از پا که باشد ریشه ی پیمان ما در سینه ی ما زنده تا باشیم. #منوچهر_آتشی

تنها، آدمهای دیوانه را دوست دارم. آدمهایی که دیوانه ی زندگی اند. دیوانه ی حرف زدن. دیوانه ی نجات یافتن. در یک آن، خوره ی همه چیز هستند. آدمهایی که هیچوقت خمیازه نمی کشند. حرفهای معمولی نمی زنند. فقط می سوزند. می سوزند. می سوزند... 📖#در_راه #جک_کرواک

بعضـی چیزها درجهان؛ خیلـی مهم تر از دارایـی هستند یکی از آنها ؛ توانایی خوش بودن با چیزهای ساده است... #دیل_کارنگی