معرفی اساتید اخلاق و عرفان در قید حیات شیعه

✒️ کربلا را از قابِ نمایش بیرون بیاورید!

سخنی کوتاه با برخی حجاب‌استایل‌ها؛ آنان که این روزها نیازمند بازخوانی حرمت کربلا هستند.

کربلا تنها یک سرزمین و یا جغرافیا نیست؛ آستانی است که تاریخ در برابر عظمت آن سر فرود آورده و دل‌های مشتاق، قرن‌هاست در پرتو نور آن، راه حقیقت و بندگی را می‌جویند. هر قدم در این مسیر، آنگاه ارزش حقیقی می‌یابد که با معرفت، خضوع و حضور قلب همراه باشد؛ وگرنه ممکن است انسان از حقیقت زیارت، تنها پوسته‌ای ظاهری را دریابد. اربعین، دعوتی است برای رهایی از خودبینی و پیوستن به دریای بی‌کران عشق، معرفت و بندگیِ حسینی. همه سرزمین‌ها را نمی‌توان با یک نگاه نگریست؛ برخی مکان‌ها، حریمِ دل و آستانِ جان‌اند و جز با چشمِ معرفت، قلبِ خاشع و روحِ تسلیم نمی‌توان به حقیقت آن‌ها نزدیک شد. باب الحسین علیه‌السلام به روی همه دل‌های مشتاق گشوده است و هیچ‌کس را نمی‌توان از این خوانِ رحمت الهی محروم دانست؛ فرقی نمی کند چه دین و آیین و سلیقه ای داری...، اما همین کرامت و گشایش، مسئولیتی بزرگ نیز بر دوش زائر می‌گذارد. هرکس که قدم در این مسیر می‌نهد، باید حرمت این آستان را پاس بدارد و بداند کربلا جایِ تبدیل شدن به صحنه‌ای برای نمایشِ خویشتن نیست. به‌ویژه در روزگار ما که گاه برخی جلوه‌های موسوم به حجاب‌استایل و نمایش‌های سبک زندگیِ مجازی، ممکن است حجاب و زیارت را از حقیقت معنوی خود فاصله دهد، باید یادآور شد که کربلا را نمی‌توان به قاب‌های نمایشی، آدرسِ کافه و رستوران، یا ساختن تصویری از خویش در فضای مجازی فروکاست. این راه، از میانِ اشک‌های زینب کبری سلام‌الله‌علیها، داغِ کودکانِ کاروانِ اسارت و قدم‌های خستهٔ اهل‌بیت علیهم‌السلام گذشته است؛ چگونه می‌توان مسیری با چنین عظمت را به صحنه‌ای برای دیده‌شدن و جلوه‌گری تبدیل کرد؟ مقصدِ این راه، حرمِ ارباب است؛ زائر آمده است تا اشک را با معرفت، و معرفت را با بندگی درآمیزد؛ تا در بزرگ‌ترین اجتماع بشری جهان، دل‌ها را برای ظهورِ موعودِ امم آماده سازد و در پرتو فرهنگ عاشورا، خویشتن را برای یاریِ حق و تحقق وعده الهی تربیت کند. ✍🏻 امیری سوادکوهی #نجوای_قلم 💎 @Najvaye_Qalam