3imar سیمار

‌‌... قانون احمقانه... به تصویر نگاه کنید. در یک بازی بدون تماشاگر، مامور انتظامات پشت به بازی ایستاده و خیره شده به صندلی‌ها و ماکت‌ها؛ ایستاده و خیره شده، به همان سیاق و ژستی که در بازی‌های با تماشاگر می‌ایستد و خیره می‌شود. بارها پیش آمده در برابر چراهای منطقی ؛ شنیده‌ایم که "چون قانونه!" قانون، بدون هیچ انعطافی، همیشه چماقی بوده روی چراها، روی نمی‌خواهم‌ها، روی با عقل جور درنمی‌آیدها... هیچ قانونی ، احمقانه را عاقلانه نمی‌کند‌. حماقت با قانون تطهیر نمی‌شود. بارها دیده‌ایم، شاهد بوده‌ایم، با گوشت و خون تجربه کرده‌ایم قانونی که باید عامل آسایش و امنیت جامعه باشد، بلای جان شهروندان بوده. قانونی که انعطاف ندارد، قانونی که از خط عقل پیروی نمی‌کند، قانونی که اخلاق سرش نمی‌شود، قانونی که عدالت نمی‌فهمد، قانونی که تیز و زبر و نبُریده است، مرد جوانی را وا می‌دارد در ورزشگاه، بایستد رو به هیچ و هیچ را بپاید. و همین عطش سیری‌ناپذیر به پاییدن، به جوریدن و سیطره بر هرچیز و همه‌چیز است که باعث می‌شود قانون‌گذاران، شب‌به‌شب کتاب قانونشان را سجده کنند، چون از همین بی‌منطقی و عدم انعطاف است که قدرت می‌گیرند و بقا پیدا می‌کنند. #سودابه_فرضی_پور @simar50 #قانون_حجاب_اجباری

‌‌... از تحقیر مردم ایران دست بردارید. ما مردم باشکوهی داریم. این را از زبان کسی بشنوید که شغلش ایجاب کرده هرجای دنیا که می‌رود به مردم نگاه کند. بی ذره‌ای اغراق مردم ایران از معدود ملت‌های به جا مانده در دنیا هستند که به معنای واقعی عاشقِ «زندگی» هستند و در هر شرایطی تا انجا که نفس امان‌شان دهد، زندگی را جشن می‌گیرند و این خصوصیت در جهانی که دارد می‌میرد، دُرِّ کمیابی است. یک عده به غرورشان برخورده که چرا مردم برای دیدن رونالدو از کوه بالا رفتند. از بالا به قضیه نگاه کنید. این مردم نیستند که از کوه بالا می‌روند. این پاسپورت نکبت‌زده‌ی ج . ا است که دنبال اتوبوس رونالدو می دود. اگر مردم از مرزها خارج شوند، مردم دنیا را ببینند، خواهنددید که هر ملتی گوهری در وجود خویش دارد و یاد می‌گیرد گوهر درخشان وجود فرهنگی ایران را ببیند و پاس‌اش بدارد. هرکسی یک دشنه برداشته و افتاده به جان مردم. نزن برادر. نزن خواهر. این سینه دیگر جای دشنه ندارد. مقهور سیستم نشو. سیستمی که دهه‌های طولانیست که در کار یافتنِ مقصر در میان مردم است. هر جا شکستی رخ داده، فرقی نمی‌کند سیاسی باشد یا اقتصادی یا اجتماعی، کاری کرده که ما مردم بیفتیم به جان هم. این شرایط حاصل پرورش نظام سلطه‌ای است که همیشه و در هر شرایطی، اوضاع را در یک تقلیل پدیدار شناختی، طوری همسو با سیاست‌هایشان، تقلیل داده که نتیجه قطعا این باشد که مردم از همه بیشتر احساس گناه کنند. این یکی از رازهای تداوم ستم و لقمه از دهان خلق بیرون کشیدن است. هوا آلوده است؟ مردم مقصرند که با ماشین برای الکی‌خوشی ، صبحِ زود از خانه بیرون می‌زنند. آب کم است؟ مردم مقصرند چون زیاد مصرف می‌کنند و نیامدن باران علتش نداشتن حجاب است! پلاسکو فرو ریخت؟ مردم ازدحام کردند! با توجه به تحلیل پدیدارشناسی، تقلیل تحلیل، به «داده‌های محدود و مغرض» یعنی له‌کردن مردم با عذاب تحقیر تا مقصرین اصلی ، پشتِ هیاهو کارشان را بکنند. نتیجه‌ی تحقیر مردم این می‌شود که انگشت اتهام همه به سوی همدیگر است و هیچ توافقی برای فردای بهتر و قدم بعدی وجود ندارد چون کاری کرده‌اند که ما همه از هم بدمان بیاید و علت بی‌آبی را حتا شلنگ آب همسایه بدانیم تا  بی‌خردی نظام حاکم. این روزها مهم‌ترین نکته، اعتمادکردن ما به هم است. مایی که دست خالی داریم و دلی پر. مایی که اگر پشت هم نباشیم، یکی‌یکی کشته خواهیم شد در حالی که نخواهیم فهمید کِی کشته شدیم... @simar50 #رونالدو #ایز_محسن

‌‌... میخواهم سخیف باشم!! #سودابه_فرضی_پور یکی از سخت‌ترین و احتمالا سخیف‌ترین رفتارها شاید این باشد که آدم هموطنش را توبیخ کند، تحقیر کند، بپرسد آخر چرا؟ با کدام عقل؟ میخواهم سخیف باشم! هموطن! چرا؟ با کدام عقل؟ با چه بینشی؟ به امید رسیدن به چه؟ هموطن کجای عزت‌نفست درد می‌کند که خودت را به درد و دیوار می‌کوبی برای دیدن دیگری از فاصله‌ای نزدیک‌تر؟ هموطن چقدر دوری از موفقیت، چقدر پرتی از پیروزی، چقدر دوری از  افتخار، که تو را رسانده به کسب افتخار، "من رونالدو رو دیدم! به خدا! خودِ خودم خودِ خودشو دیدم!" دیدی که چه؟! چه بشود؟ هموطن! چقدر یک ایران را، یک ایرانی را حاشیه‌ای، حقیر، زیردست و نخودیِ دنیا دیدی که برود بزند به کوه و بیابان، برود در بشکند، برود توی مسیر اتوبوس که... هموطن! گناهت به جا... گناهت به گردن خودت که به تعدادی که رفتید رونالدو را ببینید، تعدادی چندین برابری نرفتند و حرصش را خوردند اما می‌خواهم یک چیز را بگویم تا بدانی من روبروی تو نیستم و اتفاقا با تو درد مشترک دارم. تو نتیجه‌ی مکانیزم تحقیر عمومی‌ای هستی که سال‌هاست در این مملکت عزت‌نفس و حقوق اولیه‌ی افراد را نشانه گرفته؛ تو نتیجه‌ی همان تحقیری هستی که نماینده‌ی مملکتت را وا داشت با موگرینی سلفی بگیرد "دو تایی! حالا دسته‌جمعی، حالا از این زاویه!" تو نتیجه‌ی همان پروژه‌‌ای هستی که آگاهانه و عامدانه هر کدام از ما را یا منزوی کرد، یا کوچیده و خانه‌به‌خانه کرد. و از هر دریچه‌ای که نگاه کنی من، منِ ایرانی این را حق "ایرااان" نمی‌دانم. این درد دارد! پی‌نوشت: تصویر نمایی آخرالزمانی‌ست از حمله‌ی مردمی برای ورود به هتلی که محل اقامت رونالدوست! #مردم_شادی_ندیده #رنگو #امید #رونالدو @sImar50