3imar سیمار

... سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز #رحیم_قمیشی من به مرحوم ابراهیم رئیسی رای نداده بودم، چون احساس کردم انتخابات مهندسی شده است و به زور او را می‌خواهند رئیس جمهور کنند. ولی ایشان به موقعیت ریاست جمهوری رسید و کشور عملا سه سال تمام در اختیارش بود. سه سال برنامه‌های خود را پیاده کردند. در اقتصاد، در فرهنگ، در روابط با جهان، در کاهش تورم، در افزایش اشتغال، در ساخت مسکن برای ضعفا، در کاهش فقر، در جلوگیری از فساد و اختلاس و دزدی در سیستم دولتی، در مردم‌داری، در حفظ وجهه ایران و مردمش، در راه‌اندازی صنایع، در جلوگیری از اخراج اساتید، در حفظ حرمت زنان و دختران، در جمع کردن گشت ارشاد، در ایستادگی در مقابل زیاده‌خواهی‌ها، در توزیع عادلانه موقعیت‌ها، در جذب نخبگان و دلسوزان، در ایجاد فرصت و امید برای آحاد مردم و بویژه جوانان، در تقاضای عفو عمومی برای همه ایرانیان، در داشتن برنامه برای محیط زیست مظلوم ایران، در احیای دریاچه ارومیه و کارون و منابع آب کشور، در بسیاری زمینه‌ها که اختیار کامل داشت. حال او در بین ما نیست. و نزد خدا یا پاداش می‌بیند یا جزا. مسیری که همه می‌روند... باور داریم مردم زبان خدا هستند؟ باور داریم مردم عائله خدا هستند! اینک روح اوست و دعاهای مردم... او اگر خدمت کرده تا ابد نامش به نیکی خواهد رفت و اگر مردم محزون نشدند و اگر مردم با بی‌تفاوتی خبر را دریافت کردند چرا دیگران عبرت نمی‌گیرند؟ در اختیار داشتن منابع سرشار یک کشور و مردم بی‌تفاوت به سرنوشت او یعنی زنگ خطر بلند. یعنی از میان رفتن خیلی از ارزش‌ها یعنی دل‌هایی که دیگر با هم نیست! همه کشور صدا و سیما نیست مقامات رسمی نیستند مزد بگیران نیستند لطفا به میان مردم بروید آیا مرد نکونام بوده‌اند؟ و همیشه زنده! اگر بوده است خوشا به سعادتش @simar50

... خسرالجمهور ... نمی‌توان مردم را شماتت کرد که چرا بر خلاف اقلیت نیز به رغم میل حکومت، واکنش همراه با طنز نشان می‌دهند به برخی حوادث که اقلاً ظاهر غمبار دارند. یک علت این نگاه کمیک به رخدادهای ظاهراً تراژیک دقیقاً و عمیقاً به مشی اصلاح‌طلبان برمی‌گردد. یعنی اینقدر که دوم خردادی‌ها دارند خود را نگران رئیسی نشان می‌دهند، برادران نیلی بعید می‌دانم تا این حد دلنگران داماد بی‌سود و سواد علم‌الهدی باشند. صدالبته کسی با نگاه انسانی حتی به حوادثی که در بستر سیاست رخ می‌دهند مشکل ندارد؛ بحث این است که هیچ کس اندازه‌ی مدعیان اصلاحات مقصر محبوبیت این شعار پوپولیستی نیست: «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا؛ دیگه تموم ماجرا!» . فکر کنم فقط آبدارچی خاتمی پیامی از سر همدلی ارسال نکرده باشد! حکایت آن مجالس ختم که نزدیکان میت مشغول لمباندن خیارند؛ بعد می‌بینی ته مجلس چهار نفر که هیچ معلوم نیست چه نسبت مشخصی با عزا و صاحب‌عزا دارند، دارند گریه می‌کنند عین چی. دیروز در ماجرای فلسطین و امروز در قصه‌ی بالگرد رئیسی؛ رفتار و گفتار طیف کثیری از اصلاح‌طلبان این سؤال را در افکار عمومی ایجاد می‌کند که به راستی فرق اصلاح‌طلب‌ها با اصولگراها حتی با سوپرانقلابی‌ها چیست؟ از همه ملیح‌تر واکنش نمک‌آلود تلویزیون است به این شوآف جماعت اصلاحات. یعنی می‌بینی همان تی‌وی که صدی نود تای قبیله‌ی دوم خردادی‌ها را ممنوع‌التصویر کرده و حتی به امثال حسن روحانی و علی لاریجانی هم پا نمی‌دهد، ناگهان یاد رئیس‌جمهور پیشین و رئیس مجلس پیشین می‌افتد! این آیا همین پیشین نیست که اندازه‌ی پیشی‌های حیاط جام جم هم شأن و منزلت نداشت در صدا و سیما؟ پس چطور یک دفعه این همه #عزیز شد؟ نکته‌ی مهم فهم مردم از این خیمه‌شب‌بازی است. باری این را همه‌ی مردم فهمیده‌اند که چون عرصه تنگ می‌آید، اصلاح‌طلب‌ها از اصولگراها هم اصول‌گراتر می‌شوند. می‌خواهم بنویسم که اصرار بر رساندن مردم به این درجه از #فهم اسمش هر چه باشد #انسانیت نیست. آخرِ همه‌ی این خوش‌خدمتی‌ها این است که شورای نگهبان آدم حساب نکند روحانی را و یک گلیم هم به سهم اصلاحات‌چی‌ها اضافه نشود! آری دوم خردادی‌ها اگر یک‌صدم این زیرنویس‌هایی که برای تی‌وی تدارک دیدند، برای آه جگرسوز مادر ابوالفضل آدینه‌زاده تدارک می‌دیدند، این همه خسرالجمهور و الجمهوری اسلامی نبودند؛ این همه #بدبخت نبودند... #حسین_قدیانی

... مسئولان‌جمهوری‌اسلامی خودشان روح حکمرانان گذشته ایران را شاد کردند! #امید‌فراغت متاسفانه #مسئولان‌جمهوری‌اسلامی هنوز نمی‌خواهند مسئولیتِ واقعیت‌های پیدا و پنهان جامعه امروز ایران را بپذیرند. بر همین اساس واقعیت‌های امروز مملکت هر چه که هست را به در و دیوار و تخته نسبت می‌دهند. اما جامعه بدون توجه به در و دیوار و تخته، مسئولیتِ واقعیت‌های امروز مملکت را متوجه مسئولان دیروز و امروز به حساب می‌آورند. جامعه امروز #ایران به خوبی تفاوت جوامع توسعه‌ یافته و جوامع توسعه‌ نیافته را می‌داند و همچنین به خوبی می‌داند با وجود این‌که حکومت #کره‌شمالی و امثال‌شان به بمب هسته‌ای و انواع و اقسام سلاح‌ها تجهیز شده، اما در نظام بین‌الملل جز کشورهای توسعه‌نیافته، #فقیر و #منزوی به حساب می‌آیند! متاسفانه مسئولان‌جمهوری‌اسلامی توسعه‌یافتگی ذهنی جامعه امروز را باور ندارند و هنوز نمی‌دانند فناوری و تکنولوژی باعث شده، دسترسی ملت ایران به #تاریخ گذشته و اکنون، سهل‌الوصول شده بر همین اساس عملکردهای امروز مسئولان مملکت را در عرصه فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و ..‌.نسبت به گذشته ایران قیاس کرده و چنین عاملی، ناخودآگاه باعث تغییر و تبدیل دیدگاه‌‌های‌شان نسبت حکمرانان گذشته ایران و همچنین حکمرانانِ امروز مملکت شده است. متاسفانه مسئولان‌جمهوری‌اسلامی هنوز نمی‌دانند اگر هم تا بن دندان #مسلح باشند و از لحاظ تجهیزات نظامی ادعای قدرت منطقه‌ای و جهانی کنند! اما جامعه امروز ایران اگر امنیت و رفاه فرهنگی، اقتصادی، معیشتی و ...نداشته باشد به هیچ عنوان چنین ادعایی را نمی‌پذیرد! مسئولان جمهوری اسلامی باید بپذیرند همه حکومت‌ها مخالف یا #اپوزیسیون دارند. بنابراین موجودیت اپوزیسیون در همه جوامع یک امر بدیهی‌ و البته طبیعی‌ست چرا که خاصیت قدرت همین است، اما آیا از خودشان سوال پرسیده‌اند به چه دلیل و دلایل جامعه به اپوزیسیون توجه نشان می‌دهد؟ پاسخ ساده است به دلیل این‌که عملکردهای‌شان به گونه‌ای‌ست که خواست و مطالبات جامعه تحقق پیدا نمی‌کند. برای مثال در فضایی که اکثریت ملت احساس ناامیدی، فقر، و خفقان می‌کند، اپوزیسیون مدعی می‌شود که امید، ثروت و #آزادی می‌آورد. در فضایی که ملت مشکلات اقتصادی و #معیشتی دارد، اپوزیسیون می‌گوید؛ با تغییر و تبدیل سیاست‌های خرد و کلان، برای‌تان آزادی، #امنیت و رفاه اقتصادی و معیشتی می‌آورم. در فضایی که سبک زندگی مردم حکومتی‌ست، اپوزیسیون ادعا می‌کند سبک‌زندگی مردم بر عهده خود‌شان خواهد بود. پس فرمول ساده است اگر شعار روحت‌شاد‌ها از زبان برخی بیان شده، چنین شعارهایی، نتیجه عملکرد‌ مسئولانِ امروز است. مسئولان‌جمهوری‌اسلامی باید بپذیرند خاصیت #انسان این است اگر در فضایی تحت فشار و #سرکوب قرار بگیرد، ناخودآگاه به دنبال راه فراری برای بیرون رفتن از آن موقعیت بسته می‌شود.

‌‌... «زندگی، جنگ و دیگر هیچ» #محمدجواد_مظفر مرحوم اوریانا فالاچی (۲۰۰۶-۱۹۲۹) خبرنگار مشهور ایتالیایی سال‌های آخر قرن بیستم که مصاحبه‌های جنجالی او با سران کشورها از جمله شاه ایران و امام خمینی، شهرت جهانی داشت؛ کتابی دارد تحت عنوان:"زندگی، جنگ و دیگر هیچ" که پیرامون مشاهداتش از جنگ ویتنام و مکزیک است. او در این کتاب نشان می‌دهد که چگونه زندگی و جنگ پدیده‌های درهم تنیده‌ای هستند که بشریت در طول تاریخ آن را تجربه کرده است. به زبان دیگر از آنجا که صیانت نفس و حب ذات از قوی‌ترین غرائز بشری است، انسان در هر زمان تلاش می‌کند ضمن تطبیق خود با شرایط، به "زندگی" ادامه دهد . چند نسل از مردم ایران نزدیک به نیم قرن است که با عبور از شرایط سخت سال‌های انقلاب، جنگ ۸ ساله و سیاست‌های حاکم بر کشور، خصوصاً مسأله انرژی هسته‌ای و تحریم‌های درازمدت جهانی علیه ایران، براساس همان اصل میل به بقا به زندگی خود ادامه می‌دهند. این وضعیت حاکمان را دچار توهم کرده که گویی کشور را اداره می‌کنند و روز و شب و هفته و ماه و سال‌های متمادی است که مردم در حال زندگی هستند. دریغ از آن که بیندیشند این حاصل تلاش خود مردم برای ماندن و بقاست، نه نتیجه توان اداره کشور توسط حاکمان. از آنجا که همواره تلاش کرده‌ام نوشته‌های خود را در کوتاه‌ترین حد ممکن بنویسم، تنها به دو،سه نمونه بسنده می‌کنم. خوانندگان این نوشته خود می‌توانند سایر موارد را به آن اضافه کنند. و بدین‌سان امور می‌گذرد و زندگی همچنان ادامه دارد. حکومت به راهی می‌رود و مردم نیز برای بقا و ادامه حیات به راهی دیگر و «حکایت همچنان باقی است» @simar50 #زندگی_مردم #سیاستهای_حاکم