3imar سیمار

‌‌... سفره نان و رانت خب! درواقع مشکل از آنجا شروع شد که مسئولان دولتی، وزرا، مجلسی‌ها، بالایی‌ها، به‌جای اینکه پیِ ارتقاء وضع جامعه باشند، توزیع‌کننده‌ی رانت شدند. یعنی وقتی رسیدند به مقام و منصب، حوالیِ خودشان سفره‌ای دیدند که باید تُخص می‌شد بین کسانی که این‌ها حال می‌کردند باهاشان! یکی از این باحال‌ها هم قهرمان‌های ورزشی بودند؛ مدالی آورده، دل شاد کرده، پس یک کرسی دانشگاه علوم پزشکی که بهش می‌رسد. بیا فرزندم، این نیز از آنِ تو! بیا بنشین کنار پسر و دختر خودم! خب! مشکل وقتی از شور به‌در شد که اغلب کسانی که بهشان تعارف می‌شد "تشریف بیارین سرِ سفره‌ی نان و رانت" دست رد به سینه‌ی پُر و چرب خوردن نزدند، نگفتند نه، این حق من نیست، نگفتند این سهم دیگری‌ست و سهمیه‌ی من نیست. می‌خواهم خودِ مبینا را خطاب قرار دهم؛ مبینا جان! ما مردمی که قهرمانان ورزشی‌مان را دوست داریم، دلمان می‌خواهد خیال کنیم تو حواست نیست، دلمان می‌خواهد بنا را بگذاریم براینکه دستپاچه‌ شده‌ای، فعلا غرق شعف قهرمانی‌ای، و خیلی زود به مرام پهلوانی دست از حق دیگری می‌کشی. اما دخترم! اگر مهرماه که شد، کوله‌ی کتاب و خودکارت را روی دوش انداختی و رفتی نشستی ردیف اول کلاس‌های دانشکده‌ی پزشکی، دیگر نمی‌گذاریم پای "حواسش نبود"، بلکه خواهیم گفت خب این هم یک رانت‌بگیر دیگر که می‌خواهد مدالش سندِ افتخارش نباشد، بلکه پاره‌آجری باشد برای شکستن سرِ هموطنش‌. به‌عنوان یک موجود باشعور، بگذار نپذیریم که خب آنها نباید سهمیه می‌دادند. آنها که فرسنگ‌ها از مردم و مردمی دورند، ما قیدشان را زده‌ایم..‌. ولی از تو توقع داریم که گرسنه‌ی این سفره‌ها نباشی. ما از تو توقع داریم که خطِ فصل حق و ناحق باشی. راستش این تهدید نیست؛ ولی کم نبوده‌اند کسانی که این مردم روزی دوستشان داشته‌اند و روزی دیگر با ناامیدی، به‌کلی از دایره‌ی دل و حب کنارشان گذاشتند. @simar50

... ابتذال کلمات #رحیم_قمیشی تا حال صدها کلمه مهم را، با به‌کارگیری آنها توسط حاکمان، به سطل زباله انداخته‌ایم؛ بصیرت، خودی، غیرخودی، خواص، عوام، خودجوش، انقلابی، آتش به اختیار، اغتشاش، سلب امنیت جامعه، تشویش اذهان عمومی، تحت القای بیگانگان، جریحه‌دار نمودن مومنان، دفاع از حرم، به‌خاطر خدا، صبر انقلابی، عدالت علوی، توطئه دشمن، و بسیار کلمات دیگر که حاکمیت برای بهره‌برداری خود، آنها را از معنا کاملا تهی کرده و معنی آن کلمات در یک جمله شده؛ "از من, بی چون و چرا حمایت کنید!" اخیرا با زحمات دکتر پزشکیان عزیز دو کلمه دیگر به آن لیست اضافه شده؛ کابینه "وفاق ملی!"؛ مخالفان رای و نظر اکثریت مردم، حق دارند در موقعیت‌های اصلی و مهم کابینه باشند! لطفاً یک نفر را در کابینه نشان دهید که رسماً گفته باشد در انتخابات شرکت نمی‌کند. کدامشان اعلام نکرده ولی حاضر است بگوید که مانند اکثریت مردم ایران در انتخابات شرکت نداشته. لطفاً یک نفر را معرفی کنید که بگوید ولایت فقیه تنها در چارچوب قانون اساسی قابل احترام است، و او نماینده خدا و حاکم بلامنازع کشور نیست. لطفاً بگویید کدام از وزرای معرفی شده، جرئت دارند بگویند بهائیان هم حق زندگی محترمانه در این کشور را دارند. کدام‌شان حاضرند بگویند رفراندوم نوع حکومت، رفراندوم بقای حکومت دینی، رفراندوم دست کشیدن از مطامع هسته‌ای مشکوک، رفراندوم الحاق به FATF حق این مردم است. کسی شک ندارد امروز اکثریت مردم ایران سخن‌شان متفاوت از سخن حاکمان است. این چه وفاقی است که اکثریت مردم در آن جا ندارند؟ لابد اکثر مردم ایران، این وفاق شامل حالشان نمی‌شود؟! بگویید وفاق حاکمان، لطفا کلمه ملی را به ابتذال نکشانید. چند هفته است دائما می‌گویند واقع‌بین باشید و انتظارات‌تان را از پزشکیان با "واقع‌بینی" بیان کنید. یعنی به هیچ راضی باشید!! واقع بینی یعنی این که نیمی از جامعه ما را زنان تحصیلکرده و فرهیخته تشکیل می‌دهند، نه آنکه بگوییم معاون زنان رئیس‌جمهور یک زن است، چه خوب! واقع‌بینی یعنی آنکه متخصصان بدون در نظر گرفتن سابقه سیاسی‌شان، مذهب‌شان، عقیده شخصی‌شان باید کارهای تخصصی را به‌عهده بگیرند، آیا یک مسیحی یا یک سنی حق دارد رییس بانک مرکزی یا وزیر اقتصاد و یا نفت شود؟ واقع‌بینی یعنی آنکه دزدی و اختلاس اکیدا ممنوع است ولو آنکه بخواهند آن را به فلسطین و لبنان منتقل کنند! واقع‌بینی یعنی اینکه مردم همه فهمیده‌اند آبادانی ایران در اولویت چندم اکثر تصمیم گیرندگان است و همه به این رویه به‌شدت معترضند. واقع‌بینی یعنی که ۵۰ میلیون ایرانی به‌خاطر حماقت تصمیم گیرندگان هم‌اینک از فیلترشکن برای دسترسی به دنیای اینترنت استفاده می‌کنند. واقع‌بینی یعنی اینکه امروز بسیاری از مردم و بویژه جوانان ایرانی زندگی در خارج از کشور را به ایران ترجیح می‌دهند! واقع‌بینی معنی‌اش آن نیست که بپذیریم خواسته‌هایمان را به حداقل و صفر برسانیم و هیچ نگوییم؛ زنده‌ایم؟ خدا را شکر! قسمتی از بودجه صرف ایران می‌شود؟ چه عالی! گاهی به نظرات مردم اندک توجهی می‌شود. باور نکردنی است، سجده شکر به‌جای آوریم! یک دزد از حلقه اطرافیان حاکمیت محاکمه شد. عدالت بیشتر از این!؟ در سومالی همه چیز به‌هم ریخته است در ایران نیست. فوق‌العاده است، چقدر خوشحالیم! واقع‌بینی یعنی پذیرفتن واقعیات؛ مردم ایران امروز از حاکمان بیشتر می‌فهمند، کشور باید با نظر جمع مردم اداره شود نه عده‌ای حاکم. وفاق ملی، یعنی پذیرفتن نظر همه مردم، یعنی به‌کارگیری آن اکثریتی که شما را قبول ندارند! لطفاً دیگر این کلمات باارزش را از معنا تهی نکنید! @simar50