3imar سیمار

... دقت کردید از وقتی همای سعادت اومد ایران؛ جز مصیبت و بدبختی، هیچی برامون نداشته؟ دلار ۶۵ تومنی و سکه ۴۴ تومنی و سایه جنگ و گرونی و دربه دری. فقط مونده یه شهاب سنگ صاف بخوره وسط ایران. بمونی برامون سلطان.

‌‌آدمی هم بعضی وقت‌ها جا می‌ماند. جایش می‌گذارند. مثل این پیکان که دیگر نبردنش. دیگر نمی‌رود. آدمی بعضی وقت‌ها از زمان و مکان جا می‌ماند. از آدم‌ها جا می‌ماند. ناگهان می‌ایستد و دیگر دلش نمی‌خواهد برود. دلش می‌خواهد بایستد و نگاه کند که چطور جا می‌ماند. بعد فکر کند که آیا  رفتن فضلیت است یا ماندن.آیا یک عمر در پی چیزی گشتن همان خسارت بزرگ افلاطونی نیست. آدمی می‌ایستد. بعد زنگ می‌زند. بعد خورشید می‌بارد روی تنش. بعد باران فراموشی می‌خورد توی سرش. بعد تکه‌های وجودش می‌روند و می‌ماند یک کالبد اندوهناک بی حسرت مثل این پیکان پیر جامانده. آدمی بعضی وقت‌ها می‌تواند برود اما می‌ایستد. دیگر نمی‌خواهد برود. می‌‌ایستد تا ببیند با خودش و دیگران چند چند می‌شود. آدمی بعضی وقت‌ها به جای رفتن به تماشا کردن می‌نشیند. آدم‌ها را مرور می‌کند. جریان  بی‌حوصله زندگی را. حادثه عبور دیگران از خودش را. بعضی وقت‌ها نگاه کردن از رفتن بهتر است. بعضی وقت‌ها این وقفه است که می‌آفریند. بعضی وقت‌ها باید برای رد شدن،  رد نشوی. جا بمانی بگذاری جایت بگذارند که جا ماندن هم موهبتی است.به قول آقای محمود درویش« پیش از آنکه بروی به من بگو فراموشی را کجا می‌فروشند.» #نسرین_ظهیری @simar50

... #ذهن_فریبکار_من خطای بنیادی انتساب(اسناد) از زبان دکتر آذرخش مکری: خطای بنیادی انتساب تمایلِ افراد به تأکید بیش از حد بر ویژگی‌های شخصی و نادیده گرفتن عوامل موقعیتی در قضاوت رفتار دیگران است. به دلیل خطای بنیادی اسناد، ما معتقدیم که دیگران کارهای بدی انجام می‌دهند زیرا آنها افراد بدی هستند. ما تمایل داریم که عوامل موقعیتی را که ممکن است نقش داشته باشند نادیده بگیریم. @simar50 #روانشناسی #خطای_برچسب_زدن

... جامعه سکولار، فرزند حکومت دینی چرا جمهوری اسلامی نماز جماعت را به پارک ها می‌کشاند؟ برای اینکه مساجد خالی از نمازگزار شده اند. حتی بخش زیادی از مذهبی های کشور ترجیح می دهند، اصالت معنوی نیایش خود را در مکانی تحت سیطره حکومت نابود نکنند؛ چرا که در آن عبادتگاه نه حس رهایی از بندهای دنیوی که نشانه های بندگی دنیوی، جولان می دهند. این رویگردانی از مساجد، نتیجه حکومت دینی است، همچنان که سکولار شدن جامعه ایرانی نتیجه ابزار کردن دین برای سلطه گری است. جمهوری اسلامی خشمناک از خالی شدن مساجد، پارک ها را مسجد می‌کند و صدای اذان را اجباری و نمایش نماز جماعت را زوری می کند. این نشانه ها از گیجی حکومت دینی خبر می دهد، حکومتی که می خواهد مسیر را تا انتها برود برای نپذیرفتن این گزاره که نتیجه حکومت دینی نه جامعه دینی که جامعه سکولار است. برای همین خشمگین از بی اثری پندهایی است که شب و روز از تریبون‌های بی شمارش می دهد. به طرز متناقض و شگفت انگیزی، بزرگترین دستاورد انقلاب پنجاه و هفت، شکست ایده حکومت دینی بود. این شکست یکی از تضمین‌های سکولار شدن ایران خواهد شد. جمهوری اسلامی، ناخواسته در حال تسریع و پیشبرد ایران سکولار است؛ ایرانی که در آن جای مذهب نه در حکومت که در عرصه عمومی است و دینداری برای معتقدان نه ابزاری برای سلطه‌گری که نگاهی در کنار سایر نگاه ها به جهان و هستی است.