RİSOLAT

Ибнул Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтади: Шайхулислом Ибн Таймия раҳимаҳуллоҳдан шундай деганини эшитганман: «Саҳиҳ қавл бўйича тавбагўйлардан -гуноҳдан олдинги- даражасига қайтмайдиган кишилар бор, улардан унга (эски ҳолатига) қайтадиган ҳам бор. Улардан яна - ундан (эски ҳолатидан) юқори (даражага) қайтадигани бор, натижада гуноҳдан олдин бўлган ҳолатидан кўра яхшироққа айланади. Ва айтдики: Бу тавбагўйнинг ҳолатига кўрадир, унинг жиддийлиги, азму қарори, четланиши ва туриб беришига кўрадир. Агарда булар унда (бандада) гуноҳдан олдинги ҳолатидан кучлироқ бўлган бўлса; олдингисидан яхшироқ бўлиб қайтади ва даражаси юқорироқ бўлади. Бордию айни бир-хил бўлса, ўша айни ҳолатига қайтади. Агар сустроқ бўлса ўз ҳолатига ҳам қайтолмайди, ундан (яъни ўз ҳолатидан) пастроққа тушиб қолган бўлади. Мана бу айтиб ўтган гапи ушбу масаладаги низони очиқ тушунтиради». «Мадориж», 1/302. Яна айтади: «Банда холис тавбадан кейин гуноҳдан олдин бўлган ҳолатидан яхшироқ бўлади». «Шифоъул аълил», 118. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

Ибнул Аъробий Моликий раҳимаҳуллоҳ айтади: «Агар эркак кишининг солиҳа жуфти бўлмаса; у аёл билан ишлари тўғриланмайди, фақатгина динидан бир қисми кетади холос. Бу нарса тажриба билан гувоҳлиги маълум бўлгандир». «Аҳкомул Қуръон», 1/536. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

𖦹 Таассуб - фанатизмнинг хатари! التعصب سبب يُرسخ العقائد في النفوس وهو من آفات علماء السوء فإنهم يبالغون في التعصب للحق وينظرون إلى المخالفين بعين الازدراء والاستحقار فتنبعث منهم الدعوى بالمكافأة والمقابلة والمعاملة وتتوفر بواعثهم على طلب نصرة الباطل ويقوى غرضهم في التمسك بما نسبوا إليه ولو جاءوا من جانب اللطف والرحمة والنصح في الخلوة لا في معرض التعصب والتحقير لا نجحوا فيه ولكن لما كان الجاه لا يقوم إلا بالاستتباع ولا يستميل الأتباع مثل التعصب واللعن والشتم للخصوم اتخذوا التعصب عادتهم وآلتهم وسموه ذبا عن الدين ونضالا عن المسلمين وفيه على التحقيق هلاك الخلق ورسوخ البدعة في النفوس. أبو حامد محمد الغزالي «Нафсларда ақоидлар ўрнашиб қолишига сабаблардан мутаассиблик бўлиб; у ёмон олимларнинг офатларидан, чунки улар ҳақ учун мутаассиблик билан ошириб юборадилар ва мухолифларга нисбатан нафрат ва ҳақир қараш билан назар соладилар. Улардан - мукофат, муқобала ва муомала билан бўладиган даъволар чиқади. Бу чиқишлари билан ноҳақликка ёрдам бериш талаби шарт қилинади ва ўзларини нисбатлаган иш орқали кўзлаган ғаразлари ҳам кучаяди! Агарда таассуб ва пастга уруш эмас, фақатгина мулойимлик, меҳр-оқибат ва холислик йўлидан келсалар эди; бу-ишда ютолмайдилар. Лекин, обрў-эътибор фақатгина эргашишни талаб қилиш билан бўлиб қолгандан кейин; ўз издошларини - (мухолифларга қарши кўрсатган) таассуб, лаънатлаш ва мухолифларни ҳақоратлаш каби ишлар билан (ўзларига) жалб қилади, демак улар мутаассибликни ўзларига одат ва васила қилиб ва мусулмонларни ҳимоялаш, деб йўл-тутганлар. Бундаги ҳақиқат эса; одамзотнинг ҳалокатидир ва қалбларга бидъатни ўрнатишдир». Абу Ҳомид Ғаззолий 𖣔 Рисолат - @risolat_net

Ибн Таймия раҳимаҳуллоҳ айтади: كَانَ ضَلَالُ بَنِي آدَمَ مِنْ قِبَلِ التَّشَابُهِ وَالْقِيَاسِ الْفَاسِدِ لَا يَنْضَبِطُ كَمَا قَالَ الْإِمَامُ أَحْمَدُ: أَكْثَرُ مَا يُخْطِئُ النَّاسُ مِنْ جِهَةِ التَّأْوِيلِ وَالْقِيَاسِ؛ فَالتَّأْوِيلُ: فِي الْأَدِلَّةِ السَّمْعِيَّةِ، وَالْقِيَاسُ: فِي الْأَدِلَّةِ الْعَقْلِيَّةِ وَهُوَ كَمَا قَالَ وَالتَّأْوِيلُ الْخَطَأُ إنَّمَا يَكُونُ فِي الْأَلْفَاظِ الْمُتَشَابِهَةِ، وَالْقِيَاسُ الْخَطَأُ إنَّمَا يَكُونُ فِي الْمَعَانِي الْمُتَشَابِهَةِ. «Одам боласининг адашишлиги аниқланмаган муташобеҳ ва фосид қиёс тарафидан бўлган, худди Имом Аҳмад айтганидай: одамлар энг кўп хато қиладиган нарса; таъвил ва қиёс жиҳатидандир. Таъвил: самъий далилларда бўлади. Қиёс: ақлий далилларда бўлади. Бу демак у (яъни Имом) айтганидайдир. Хато таъвил: фақатгина муташобеҳ лафзларда бўлади. Хато қиёс: фақатгина муташобеҳ маъноларда бўлади». «Фатаво», 3/63. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

Изланганга толеъ ёр! Гуноҳларни тарк қилиш йўлини изладик; Уни Зуҳо намозида топдик. Қабрлар чироғини изладик; Уни Қуръон қироатида топдик. Сиротдан ўтишни изладик; Уни рўза ва садақада топдик. Арш соясини изладик; Уни солиҳларга муҳаббат қўйишда топдик. ©️ Имом Шофеъий 𖣔 Рисолат - @risolat_net

Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтади: «Кимга охиратнинг камоли ёришган бўлса; дунёдан айрилиши унга осон бўлибди». «Фавоид», 2/222. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

Ибн Таймия раҳимаҳуллоҳ айтади: قال شيخُ الإسلام ابن تيمية رحمه الله: فَإنَّ القَلْبَ الحَيَّ يَكُونُ صاحِبُهُ حَيًّا؛ فِيهِ حَياءٌ يَمْنَعُهُ عَنْ القَبائِحِ؛ فَإنَّ حَياةَ القَلْبِ هِيَ المانِعَةُ مِن القَبائِحِ الَّتِي تُفْسِدُ القَلْبَ. مجموع الفتاوى (١٠/‏١٠٩). «Тирик қалбнинг эгаси ҳам тирик бўлади; унда ҳаё бўлади, уни қабоҳатлардан тўсиб туради. Қалбнинг ҳаёти: қалбни бузадиган қабоҳатлардан тўсиб туришидир». «Фатаво», 10/109. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

«Душманнинг бўйнига найза сайгандан кўра; умматга у киши соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг суннатини етказиш афзалдир». Ибнул Қоййим, «Бадоиъ тафсир», 2/416. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

Ибн Ҳазм раҳимаҳуллоҳ айтади: «Оқил киши ўз жонига жаннатдан бошқа нархни билмайди». 𖣔 Рисолат - @risolat_net

«Соғлом мақтовга сазовор қалб: ёмонликни эмас яхшиликни ирода қилгандир. Бунинг камолоти яхшилик билан ёмонликни билишдир. Аммо, ким ёмонликни билмаса; бу ундаги ноқисликдир, у мақталмайди ҳам». Ибн Таймия, «Фатаво кубро», 5/264. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

«Истиғфор ҳасанотларнинг энг каттаси, унинг эшиги кенгдир. Ким сўзида, амалида ва ризқида ҳамда қалби ўзгаришида тақсиротни ҳис қилса; истиғфорни лозим тутсин». Ибн Таймия, «Фатаво», 11/698. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

«Ҳар бир тавбагўй Аллоҳнинг ҳабибидир». Ибн Таймия, «Мажмуъ росаил», 1/126. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

«Барча тарафдан сизларга (қарши) умматлар бир-бирини чақириши оз қолди, гўё тавоқдаги овқатга (очларни) чақиргандай». Айтилдики: «Ё Расулаллоҳ! Ўша кунда озлигимизданми?» Айтдиларки: «Йўқ, лекин сизлар кўпикдай бўласизлар, худди сел кўпигидай. Юракларингизга ваҳн солинади, душманларингиз юрагидан эса қўрқув олиб қўйилинади; (ваҳн бу) - дунёга бўлган муҳаббатингиз ва ўлимни ёқтирмаслигингиздир». «Саҳиҳул жомеъ», 8183. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

Дунёга муҳаббат қўйган; уч нарсадан айрилмайди: 1. Тинимсиз ташвиш, 2. Домийи чарчоқ, 3. Битмас ҳасрат. Ибнул Қоййим, «Иғосатул луҳфон», 1/58. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам Субайату Асламия розиаллоҳу анҳога айтдиларки: «Агар солиҳ жуфт топсанг турмушга чиқавер». Ибн Можа, 1661. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

𖦹 МУСТАЖОБ ВАҚТ Салафлардан бири айтдики: «Кимнинг жума куниси тўғри ўтса, қолган ҳафтаси ҳам тўғри истиқомтда бўлади». Солиҳлардан бири айтади: «Жума куни Аллоҳга аср ва шом орасида дуо қилган бўлсам, албатта Раббим менга уни ижобат қилган!» • Салафлар ва жума кунининг аср намози: - Товус ибн Кийсон раҳимаҳуллоҳ агар жума кунида аср намозини ўқиб бўлсалар, қиблага юзланиб олиб, то қуёш ботгунича ҳеч кимга гапирмас эди. (Тариху Восит). - Муфаззал ибн Фузола раҳимаҳуллоҳ жума кунида аср намозини ўқиб бўлсалар, масжид чеккасида бир ўзи қолиб, то қуёш ботгунича дуо қилишдан тўхтамас эди. (Ахборул қудоти). - Саъид ибн Жубаир раҳимаҳуллоҳ агарда аср намозини ўқисалар, то қуёш ботгунича бирор кишига гапирмас эди, (яъни дуо билан банд бўлардилар). (Ибнул Қоййим, «Зодул маъод», 1/283). • Ихлос билан дуо қилишнинг фазли: - Сомт ибн Бистомнинг кўзлари кўрмай қолди, шунда биродарлари жума куни аср вақтида ўтириб олишиб дуо қила бошладилар, қуёш ботишидан олдин акса ура-ура кўз нури қайтди. (Тариху Дамашқ). - Ибнул Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтади: «У вақт (яъни дуо ижобат бўладиган вақт), асрдан кейин охирги вақтидир. У вақтни барча тоифадагилар қадрлардилар». (Ибнул Қоййим, «Зодул маъод», 1/483). Муборак Жума куни хайрли ўтсин! © risolat.net

𖦹 МУСТАЖОБ ВАҚТ Салафлардан бири айтдики: «Кимнинг жума куниси тўғри ўтса, қолган ҳафтаси ҳам тўғри истиқомтда бўлади». Солиҳлардан бири айтади: «Жума куни Аллоҳга аср ва шом орасида дуо қилган бўлсам, албатта Раббим менга уни ижобат қилган!» • Салафлар ва жума кунининг аср намози: - Товус ибн Кийсон раҳимаҳуллоҳ агар жума кунида аср намозини ўқиб бўлсалар, қиблага юзланиб олиб, то қуёш ботгунича ҳеч кимга гапирмас эди. (Тариху Восит). - Муфаззал ибн Фузола раҳимаҳуллоҳ жума кунида аср намозини ўқиб бўлсалар, масжид чеккасида бир ўзи қолиб, то қуёш ботгунича дуо қилишдан тўхтамас эди. (Ахборул қудоти). - Саъид ибн Жубаир раҳимаҳуллоҳ агарда аср намозини ўқисалар, то қуёш ботгунича бирор кишига гапирмас эди, (яъни дуо билан банд бўлардилар). (Ибнул Қоййим, «Зодул маъод», 1/283). • Ихлос билан дуо қилишнинг фазли: - Сомт ибн Бистомнинг кўзлари кўрмай қолди, шунда биродарлари жума куни аср вақтида ўтириб олишиб дуо қила бошладилар, қуёш ботишидан олдин акса ура-ура кўз нури қайтди. (Тариху Дамашқ). - Ибнул Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтади: «У вақт (яъни дуо ижобат бўладиган вақт), асрдан кейин охирги вақтидир. У вақтни барча тоифадагилар қадрлардилар». (Ибнул Қоййим, «Зодул маъод», 1/483). Муборак Жума куни хайрли ўтсин! © risolat.net

«Муноқаша вақтида - сўкинчоқлик, ёмон сўзлик, ташланиш; ожизнинг ҳийласи ва касодга учраган кимсанинг бозоридир». Ибн Таймия, «Фатаво», 4/186. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

Суфён Саврий Иброҳим ибн Адҳамга келиб айтар эди: «Эй Иброҳим! Аллоҳга дуо қил; бизни «тавҳидда» бўлган ҳолимизда жонимизни олсин». Ибнул Жавзий, «Сабот», 80. 𖣔 Рисолат - @risolat_net

«Афсуски, баъзи исломий диёрларда шариат номидан ишлар юритилиш учун муфтийлар қўйилди». Албоний, «Ҳуда ван нур», 254. (кассетадан). 𖣔 Рисолат - @risolat_net