عقیله سلطانپور

فقط برای ۵۰ نفر

دختر ا، یه جایی می‌فهمید مسئله فقط «پول» نیست… 💔 مسئله اینه که برای تو همیشه حساب‌وکتاب می‌کنه، ولی برای خواسته‌های خودش نه! 🙂 هر بار باید توضیح بدی چرا اینو می‌خوای و چرا اون لازمه… و کم‌کم یاد می‌گیری خواسته‌هات رو قایم کنی که نکنه بهت بگه «پول‌پرست»! 🥺😶‍🌫️ اما یه سؤال: چطور می‌خوای کنار یه مرد احساس امنیت کنی، وقتی برای کوچک‌ترین خواسته‌هات باید بجنگی؟ 💔 فرق بزرگی هست بین مردی که توان مالی محدودی داره و مردی که توان داره، اما برای رابطه‌اش دست‌ودلباز نیست. 💰🫠 اگه این تفاوت رو ندونی، ممکنه مدت‌ها فکر کنی مشکل از توقعات توئه… 🌷✨

دخترا خبر خوب دوره رایگان هدیه اموزشی وکلی مطالب آموزشی دیگه در کانال بله قرار گرفت همین حالا تمرین کن https://ble.ir/aghilehsoltanpour

دخترا مینی دوره مرد خسیس برای اونطرف رایگان شد گفتم شما ها جا نمونید فقط سریع وارد بشید که پاک کنم🌱 https://t.me/+byLkS3AwwCQ5OTM0

💬هر کسی دکتر ِ خودش هست ! همسایه بغلی، یک جفت دوقلو دارد. دو دختر مو خرگوشی که عادت کرده‌اند بلند حرف بزنند، بلند خوشحال شوند، بلند گریه کنند... از خانه‌شان همیشه صدای کارتون دیدن دخترها می‌آید. آنقدر که من میدانم "توت‌فرنگیها" را روزی چند بار می‌بینند و  روزی یک بار هم "نیمو" را. خانم خوش‌‌رو است. اهل سلام‌وعلیک‌های طولانی و پیوسته‌. از آن مدل که وسطش مجبور است یکبار نفس بگیرد تا بتواند ادامه بدهد! اغلب توی پارکینگ میبینمش که با یکی از همسایه‌ها گرم گرفته و دارد چیزی تعریف می‌کند؛ بلند. غروب‌ها آهنگ می‌گذارند و خودشان هم با حبیب و صادقی و اشرف‌زاده همخوانی می‌کنند. آخرهفته‌ها بی‌بروبرگرد مهمان دارند و به‌جز این هر روز مادر و خواهر خانم مهمان خانه‌شان هستند. توی آسانسور که میبینمشان، مادرش را معرفی می‌کند و آنقدر دنیایش شلوغ است که حواسش نیست دفعه قبل مادرش را معرفی کرده و دفعه قبل‌ترش هم، و من هربار مجبورم تعجب کنم که "چه مادر جوونی!" چند وقت پیش داشتم فکر می‌کردم این زن "خلوت" ندارد، سکوت ندارد، گوشه ندارد، لحظه‌ای مال خودش نیست. داشتم فکر می‌کردم چه زندگی ناآرامی! دیروز من را دید، گفت با خودش فکر کرده که من "آدم معمولی" نیستم؛ چون مهمان کم دارم، صدایم درنمی‌آید، اهل هم‌کلامی‌های طولانی با همسایه‌ها در محوطه و پارکینگ نیستم. لبخند زدم. راست می‌گفت! در دنیای او، من زیادی "خلوت" دارم، زیادی گوشه دارم، زیادی ساکتم، زیادی مال خودم و اهل خودمم. دنیای آدمها، دنیای تفاوت‌هاست. دنیای تناقض‌هاست!همسایه‌ی‌من سرزندگی‌اش را از شلوغی می‌گیرد، من از خلوت. هر کس حال زندگی خودش را، حال درون خودش را، حالِ حال خودش را بهتر از دیگری می‌فهمد.هرکس دکتر خودش است.نسخه‌ی زندگی من همسایه‌ام را به کما میبرد و زندگی او من را به آسایشگاه روانی. هر کس هر طور خوش است، باشد. ما شاقول زندگی هیچ‌کس نیستیم!

نکته در آداب استفاده از آسانسور مجتمع‌های مسکونی آانشور، یکی از مینی‌مال‌ترین و تنگ‌ترین فضاهای مشترک در یک مجتمع است که همسایه‌ها روزانه در آن با هم ملاقات می‌کنند. چند رعایتِ کوچک، فرهنگ ساختمان را بالا می‌برد: ۱. اگر حیوان خانگی همراه دارید، ابتدا اجازه دهید افراد داخل آسانسور یا منتظران (به‌ویژه کسانی که فوبیا یا ملاحظات بهداشتی دارند) رضایت خود را اعلام کنند. ۲. اگر بار بزرگ، خرید سنگین یا کالسکه همراه دارید، اولویت ورود را به افرادی بدهید که بار ندارند و سریع جابجا می‌شوند. ۳. یک سلام و احوالپرسی مینی‌مال و کوتاه با همسایه (حتی اگر صمیمی نیستید)، یخ فضا را می‌شکند و حس امنیت می‌دهد. ۴. درب آسانسور را برای کسی که از دور در حال نزدیک شدن است چند ثانیه نگه دارید؛ بدون اینکه کل سیستم را معطل کنید. ۵. در این فضای بسیار کوچک، صدای موزیک هندزفری خود را قطع کنید یا تماس تلفنی‌تان را به بیرون آسانسور موکول کنید.

۵ اشتباه بزرگ در استفاده از بوق خودرو در شهر بوق یک ابزار هشداردهنده و امنیتی در سیستم خودرو است، نه وسیله‌ای برای تخلیه عصبی یا ابراز شتاب‌زدگی. استفاده نادرست از آن، آلودگی صوتی و تنش تولید می‌کند: ۱. زدن بوق‌های ممتد جلوی ساختمان به جای پیاده شدن، زنگ زدن یا هماهنگی تلفنی با شخص مورد نظر. ۲. بوق زدنِ فوری و ثانیه‌ای به محض سبز شدن چراغ راهنمایی به ماشین جلویی. ۳. استفاده از بوق به جای مدیریت و کاهش سرعت در کوچه‌های مسکونی یا محل بازی کودکان. ۴. بوق زدن‌های بلند و ناهنجار در ساعات پایانی شب یا استراحت در محله‌های مسکونی. ۵. استفاده مکرر از بوق در ترافیک‌های سنگین و قفل‌شده که عملاً هیچ راه گریزی در آن نیست.

دخترا مینی دوره مرد خسیس برای اونطرف رایگان شد گفتم شما ها جا نمونید فقط سریع وارد بشید که پاک کنم🌱 https://t.me/+byLkS3AwwCQ5OTM0