3 472
مشترکین
-724 ساعت
-197 روز
-5530 روز
آرشیو پست ها
3 472
@gitmit
اين شورِ جووني هم تموم ميشه،
و ميفهميم كه هر شب تاريكي كه،
تو زندگيمون اومد، گذشت...
اين حجم از علاقه اي كه،
توي سينه مون داره بي قراري ميكنه،
يه روز آروم ميشه...
ميفهميم كه اين همه دست و پا زدن،
و اين همه قصه سازي،
فقط عذاب دادن خودمون بود...
اين همه ترس از دست دادن هم تموم ميشه،
و ميفهميم داروين تو انتخاب طبيعي راست ميگفت؛
هر كسي مناسبمون باشه ميمونه،
و هر كسي نباشه هر چقدر هم خوب حذف ميشه...
همه چي ميگذره و تموم ميشه،
بعد ميفهميم چيزي كه ما رو نگه داشته بود،
همون يك جمله ي،
" يك درصد ممكنه بشه" بود...
چون هم اونقدر اون يك بزرگ بود،
كه بهش درصد بدن،
و هم اون "بشه"
اونقدر شيرين بود كه آدم براش ادامه بده.
چيزي كه ما رو وصل كرده بود به اين زندگي،
نه عشق و علاقه بود، نه ترس بود، نه پول بود.
اميد بود كه ما رو نگه داشته بود عزيزِدلم اميد بود...
@gitmit
3 472
حال بهتری خواهیم داشت
اگر دست برداریم از فردی،
که لیاقت محبت ندارد
دشمنی که ارزش جنگیدن ندارد
حقی که ارزش گرفتن ندارد
و فکری که ارزش اندیشیدن ندارد
@gitmit
3 472
دل نکن آخه دلم، به مو بنده
بری دیگه لبام، نمیخنده...
مگه آدم از عشقش
انقد ساده رد میشه
#بهنام_بانی #دل_نکن #کلیپ
@gitmit
3 472
@gitmit
ما آدمها شباهت عجیبی به آینهها داریم،
گاهی استعداد زیادی در بزرگنمایی داریم
و گاهی خیلی چیزها را،
کوچکتر از اندازه واقعیشان نشان میدهیم
مثلا بعضی وقتها،
از یک آدم معمولی معشوقه میسازیم،
بی دلیل بزرگش میکنیم،
و پزش را به عالم و آدم میدهیم...
گاهی یک حضور را،
چنان در زندگیمان پررنگ جلوه میدهیم
که حواسمان به دیگر بودنهای اطرافمان نیست…
و برعکس گاهی، به بعضیها،
کمتر از ارزش واقعی شان اهمیت میدهیم،
خیلی دوست داشتن های ناب کنارمان هست،
و کمتر از آنچه که باید قدرشان را میدانیم..!
ما شبیه آینه ها هستیم
گاهی محدب و گاهی معقر…
فقط عده محدودی میتوانند همه چیز را،
همه کس را
تمام اتفاقها و تمام فاصلهها را،
به اندازه واقعیشان درک کنند و
بازتاب دهند...
آدم هایی با دلهایی صاف و صیقل خورده!
@gitmit
3 472
خدایا، گاهی، دنيا و نامرادیهایش،
دلم را به درد می آورد...
اما برق امید به تو از چشمانم نمی رود.
خوب می دانم هوای دلم را داری...
وقتی تو را دارم، غمی نیست..♥️
@gitmit
3 472
@gitmit
اگر حسابی زندگی کنی،
بالاخره به یه جایی از زندگی میرسی
که در تردید بین عقل و احساس،
یه انتخاب درست داشته باشی...
احساسی که همشو با یه انتخاب منطقی باشه،
احساس درست و ماندگاری میتونه باشه.
احساساتی که از سر نیاز و بلاتکلیفی باشه،
با یه تلنگر بلاتکلیف میشه و بلاتکلیفت میکنه...
رسیدن به این نقطه از زندگی به آسونی اتفاق نمیافته.
باید به گذر زمان و تجربههای زیستی اعتماد کرد.
فقط کافیه حسابی زندگی کنی،
خوب یا بدش مهم نیست...
@gitmit
3 472
آبان هم نیایی، پاییز را،
دیگر دو قِران هم قبول ندارم،
تو مهربان بودی... مگر میشود،
نه با مهر بیایی نه آبان...!!
@gitmit
اکنون در دسترس! پژوهش تلگرام ۲۰۲۵ — مهمترین بینشهای سال 
