حــرفــــ دل

@gitmit وقتی همه چیز یه طرفه باشه، وقتی تنهایی بجنگی و بجنگی... و بخوای کنارت نگهش داری، حتی اگه بمونه و بشه بهترین آدم دنیا، دیگه بودنش به دلت نمیچسبه! همیشه فکر میکنی به زور عاشق شده، و داره ترحم میکنه بهت و هیچ چیز، به میل و اراده خودش نبوده... میدونی!؟ خوبه که هرکس خودش دلش کسیو بخواد، از تو دل بیاد، بمونه و همیشگی شه، اینطوری قشنگتره... حس و حال هردوتونم بهتره... ولی امان از روزی که همه چیز با اصرار شروع شه، دیگه هیچی مث گذشته نیست، انگار قسمتی از وجودت تھی شده، همش حس بدی داری و از خودت بدت میاد، واسه اصرار هات افسوس میخوری، و به حال خودت گریه میکنی! اصرار زیاد به چیزی اونو بی ارزش میکنه، اصرار به آدمایی که مارو نمیخوان هم، حماقت محضه...! تاوانش سنگینه تاوانش زندگیمونه، نفس هامونه... @gitmit

هنرِ تنها زندگی كردن، فقط به اين معنی است كه تو به هيچ كس وابسته نباشی، از زندگی لذت می‌بری، عاشق میشی، همه چيز را با دیگران تقسيم می‌كنی، ولی قادر هستی به تنهايی زندگی كنی و با اين وجود شاد باشی... @gitmit

@gitmit بدبختی های ما از جایی شروع شد، که خواستیم همه آدم های دور برمان را، راضی نگه بداریم... آنها چیزی که تو هستی و میخواهی باشی را، نه می بینند و نه قبولش میکنند، بلکه چیزی را که خودشان دوستش دارند، می بینند. اولویت آدم ها خودشانند نه تو. نباید از آن حرفهای کلیشه ای زد که، هرکسی جایی به کمکت می آید! اتفاقا خیلی از همینها که دمار از روزگارت در آوردی تا همیشه راضی نگه شان داری، وقتش که برسد چنان لگد مالت خواهند کرد که در تخيلت هم نگنجد... آدمهای بیخود را نباید رعایت کرد، جاییکه فهمیدی آخر راه است، و این آدم کسیکه می پنداشتی نیست، باید بگذاری و بروی... بی خداحافظی و خرج کردن نگاه آخر. بزرگترین اشتباه، رعایت کردن آدم هایی بود، که در زندگیم نقش "هیچی" بودند. بنظرم ترس از کنار گذاشتن احمقانه ترین کار دنیاست، خیلی وقتها کنار گذاشتن، راهی برای بدست آوردن آرامشست، نه تنهاتر شدن. دنیایت را الک کن و بگذار آنهایی بمانند، که واقعا حقشان بودن است... @gitmit

برای همه خوب بخواه، تا همون انرژی برای خودت برگرده... بخت و اقبالتون بلند🌸 شادیتون از ته دل🌹 عاقبتتون بخیر💐 زندگیتون بدون حسرت🥺 روزگارتون پر از معجزه❤️ @gitmit

لعنت به شبهای بعد از تو به دردی که ماند از تو به دادم نمیرسی... #رضا_بهرام #لعنت #کلیپ @gitmit

@gitmit کاش حافظه آدما مثل ماهی بود، زود فراموش میکردیم، یادمون میرفت کجاییم چیکار میکنیم، نه عذاب وجدان گذشته رو داشتیم، نه استرس آینده... فقط از لحظه لذت میبردیم و زیبایی هارو، به همون شکلی که هست میدیدیم...‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ماهی قرمزی اسیر توی تنگ کوچیکی، که جا برای نفس کشیدن نداره، ولی وسط ی دریای آبی قوطه وره، واقعا از زندگیش لذت میبره؟ واقعا فراموش میکنه کجاست؟ فقط قشنگیاشو میبینه؟ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ هرچی که هست از دید ما آدما، ماهی قرمز زندست فقط... زندگی نمیکنه... ولی از نظر ماهی ما زندگی میکنیم؟ @gitmit‌ ‌

آرزو میکنم در این سال جدید، اگر بناست گره ای در زندگی تان باشد، گره خوردنِ دست های یار، در دستانتان باشد و بس... و اتفاقاً هرچه کورتر، بهتر...! @gitmit