دیده بان زاگرس

📌برای #جنوب_ایران 💚🤍❤️🇮🇷 ✍️ #آرمان_ذاکری من #جنوبی_ام. آفتاب سوزان تابستان را از بچگی به یاد دارم. پوست های آفتاب سوخته بچه ها بعد از بازی روزانه در آفتابی که نمی رود. لبهای خشکیده و تشنه آب. شادی و قهقهه از ته دل. در کوچه های خاکی یا تازه آسفالت شده. فوتبال. در هر کوچه پس کوچه #جنوب. از نفت آبادان تا شاهین بوشهر و برق شیراز ... درختان نخل و پرتقال. گاه در هم در باغی واحد. #دریای_جنوب، خلیج‌فارس، لنج، می رود تا چابهار. آن طرف کویر که می رود تا کرمان. بچه های مو فرفری. چهره های سبزه. لهجه «او» داری که فقط خودمان می فهمیم از آبادان تا بوشهر و شیراز و کرمان همه یکی است. همه اینها #جنوب هست ولی #جنوبی چیزی بیش از اینهاست. چیزی که همه #جنوبی_ها را از زاهدان و چابهار تا کرمان و بندرعباس و شیراز و خرمشهر و آبادان به هم وصل می کند. چیزی از جنس گرما، شور، معنا، رقص، سادگی، پیوند، دوستی، عشق و غم. چیزی از جنس گیسوان بلند دختران که دلها را به هم پیوند می زند. چیزی از جنس خیام خوانی کنار ساحل بوشهر، ترانه خوانی بر کارون یا حافظ خوانی در حافظیه شیراز. #جنوبی گرم است. می جوشد. می پیوندد. می سوزد. #جنوبی_ها همیشه محروم نگه داشته شده اند، از آن بدتر جنگ زده، اما سربلند، مقاوم، مغرور، افتاده و غمخوار هم مانده اند و خواهند ماند. #جنوب همیشه رمانتیک حالا زیر موشک است. غم روی سینه هایم می نشیند. نه اینکه وقتی بقیه نقاط کشور(هایی) را می زنند دل آدم نگیرد. هر جا موشکی جانی را می گیرد و خانه ای را خراب می کند، غم آدمها، آدم را زخمی می کند. رنج، رنج می آفریند. و حالا نوبت #جنوب است. «دردت به جونم» را همه #جنوبی_ها می گویند و می فهمند. همه از مادرشان شنیده اند. از دوستشان. از غمخوارشان. لیاقت تو صلح است، آزادی است، رفاه است، دموکراسی است، سابقه تو غلبه بر استعمار ... خیالات می کنم، روزی را که ظل آفتاب #جنگ_جنوب، کنار ساحل های زیبا، خنده روی لبهایت باشد. غم دور باشد و خانه دوست نزدیک. ✅ @didban2020