هیچ!

تنها راه زندگی همین است. کوچ‌ کردن از یک جا به جای دیگر. مدت درازی در یک جا نماندن. شما چرا چنین کاری نکنید؟ ببینید چگونه همیشه روز و شب دنبال یکدیگر دور زمین می‌گردند؟ شما هم اگر عشق به زندگی را از دست نداده‌اید، باید اندیشه‌هایتان دنبال هم تغییر کند. تنها کسی که زیاد دربارهٔ زندگی به فکر فرومی‌رود بی‌گمان عشق به آن را از دست می‌دهد #ماکسیم_گورکی

ما آدمهای احمقی نبودیم، ســــاده بودیم... و از روی سادگی، به احمق ها اجازه دادیم تا در زندگی مان دخالت کنند! #ارنستو_چه_گوارا

‌نیم ساعت پیش ، خدا را دیدم قوز کرده با پالتوی مشکی بلندش سرفه کنان در حیاط از کنار دو سرو سیاه گذشت و رو به ایوانی که من ایستاده بودم آمد ، آواز که خواند تازه فهمیدم ، پدرم را با او اشتباهی گرفته ام ! #حسین_پناهی

بیشتر مردم، بزرگترین موفقیتشون رو یک قدم جلوتر از جایی پیدا میکنند که فکر میکردند بزرگترین شکستشونه...!

تنهایی یعنی ساعت نشون بده وقت خوابیدن نیست،تو خوابت نیاد اما بخوابی که زمان رو بکشی ،بخوابی تا ساعت ها بگذرن؛ اون روز یعنی تو مردی. Cinderella man2005

هرچه اندوه درون شما را بیشتر بکاود،جای شادی در وجود شما بیشتر میشود. مگر کاسه ای که شراب شما را در بردارد همان نیست که در کوزه کوزه گر سوخته است؟ مگر آن نی که روح شما را تسکین می دهد، همان چوبی نیست که درونش را با کارد خراشیده اند؟ هرگاه شادی می کنید ، به ژرفای خود بنگرید تا ببینید که سرچشمه شادی به جز سرچشمه اندوه نیست… #پیامبر_و_دیوانه #جبران_خلیل_جبران

در نهایت همه‌چیز بستگی به ذهن خودمان دارد... هر تفکری که ما به آن قدرت می‌دهیم، همان تفکر بر روی ما قدرت خواهد داشت...

بزرگ‌ ترین نفرینی که به بشر تحمیل شده خاطراته

دو نگاه...

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خلاصه‌ی اون ۱۳ بند: ما درست تربیت نشدیم و درست آموزش ندیدیم.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ۱۴. دچار مغالطه تعمیم ناروا میشویم و عادت داریم بی رحمانه درباره هشتاد میلیون انسان قضاوت کنیم آن هم به خاطر اینکه اطرافیان ما اینگونه اند.

١ - ﺍﮐﺜﺮ ﻣﺎ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻫﺎ ﺗﺨﯿﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻔﮑﺮ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﻢ. ٢ - ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﺨﺼﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﻠﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﻢ. ٣ - ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺏ ﻣﻔﺖ ﺣﺎﺿﺮﯾﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭ ﺑﺰﻧﯿﻢ. ٤ - ﺑﻪ ﺑﺪﺑﯿﻨﯽ ، ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺧﻮﺵ ﺑﯿﻨﯽ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺩﺍﺭﯾﻢ. ٥ - ﻧﻮﺍﻗﺺ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ، ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺭﻓﻊ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻗﺪﺍﻣﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﻢ. ٦ - ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻓﻀﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ‏ ﺷﺮﻡ ﺩﺍﺭﯾﻢ. ٧ - ﮐﻠﻤﻪ ﯼ ‏ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﻢ. ٨ - ﻏﺎﻟﺒﺎً ﻣﻬﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺶ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﻢ. ٩ - ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﻢ ﻭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ. ١٠ - ﺍﺯ ﺩﻭﺭﺍﻧﺪﯾﺸﯽ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﻋﺎﺟﺰﯾﻢ ﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﺭﻭﺯﻣﺮﮔﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ. ١١- ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﮔﯽ ﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﺮﺩﻥ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﯾﻢ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ ﻫﻢ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ. ١٢ - ﺩﺍﺋﻤﺎً ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﺼﯿﺤﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ، ﻭﻟﯽ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﻢ. ١٣ - ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻗﯿﻘﻪ آخر ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ.

ما فکر می‌کنیم آدم‌های ساکت شنونده‌های خوبی هستن؛ اما من خفه‌خون می‌گیرم، تا آدم‌ها تنهام بذارن! Juste la fin du monde

رَغْبَتُکَ فِی زَاهِدٍ فِیکَ، ذُلُّ نَفْسٍ اظهار میل تو به کسی که به تو بی اعتناست سبب خواری تو خواهد شد... حکمت ۴۵۱ نهج البلاغه پ.ن: و چقدر چوب این #حماقت رو خوردیم و خواهیم خورد

(:

●آقا امیرالمؤمنین(علیه‌السلام): سه گروهند که از سه گروه دیگر انتقام نمیگیرند؛ ۱.عاقل از احمق ۲.نیکوکار از بدکار ۳.بزرگوار از فرومایه @alaviaat | غُررالحِکم،حدیث۲۸۳۶

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ از وقتی رفت، من استخدام شدم، حقوقم بالاتر رفته، دسته چک گرفتم، چند میلیون پس‌انداز کردم، مدرکمو گرفتم، دارم ماشین می‌خرم، تنهایی سفر می‌رم، ساز می‌زنم، خوش‌پوش‌تر شدم، حتی می‌گن تو این مدت خوشگل‌تر شدم، باشگاه می‌رم، بیشتر معاشرت می‌کنم، بیشتر از قبل اعتبار پیدا کردم، حامی بودن رو بلدتر شدم، دل‌شون می‌گیره، غم‌شون بزرگ می‌شه، حرفاشون از بی‌کسی کوه می‌شه، منو صدا می‌زنن که گوش باشم واسشون، کارشون که گیر می‌کنه از من کمک می‌خوان، جایی می‌خوان برن بودن من واسشون مهمه، به کارم مسلط‌تر شدم، به خودم مسلط‌تر شدم‌‌. نمی‌دونم تا کجا بگم، نیستش و من سرِ پا واستادم، رفتم جلو، قدم برداشتم، درجا نزدم، شکستم ولی خرده‌هامو کج و کوله چسبوندم به هم و ریخت و شکل گرفتم. ولی خب می‌دونی تَهِ همه‌ی اینا، دلم تنگه واسش. تَهِ این مغز و قلبم، دوسش دارم و مثه خودم که سرپا واستادم، این دلتنگیه قوی‌تر از هر روز روبروم سرپا واستاده. آخرِ شب، اول صبح، اونوقتی‌ که‌ خلوت از همه‌کار و همه‌کسم، یهو وسطِ کار، یهو حینِ گپ زدن، یهو مابینِ جلسه، یهو وقتِ خرید، یهو موقعِ امضایِ برگه‌ی همراهِ بیمار، یهو وسطِ خندیدنای توی ماشینِ رفیق‌، یهو همه‌اش اونه، مثه یه قاصدکِ بی‌وزنِ از شاخه جدا که به دستِ چرخشِ باد تسخیره‌ دلم به دلتنگی‌ش گرفتاره. بی‌بی راست می‌گفت بِهِم، دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده‌...

شما فرستادید...

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ از وقتی رفت، من استخدام شدم، حقوقم بالاتر رفته، دسته چک گرفتم، چند میلیون پس‌انداز کردم، مدرکمو گرفتم، دارم ماشین می‌خرم، تنهایی سفر می‌رم، ساز می‌زنم، خوش‌پوش‌تر شدم، حتی می‌گن تو این مدت خوشگل‌تر شدم، باشگاه می‌رم، بیشتر معاشرت می‌کنم، بیشتر از قبل اعتبار پیدا کردم، حامی بودن رو بلدتر شدم، دل‌شون می‌گیره، غم‌شون بزرگ می‌شه، حرفاشون از بی‌کسی کوه می‌شه، منو صدا می‌زنن که گوش باشم واسشون، کارشون که گیر می‌کنه از من کمک می‌خوان، جایی می‌خوان برن بودن من واسشون مهمه، به کارم مسلط‌تر شدم، به خودم مسلط‌تر شدم‌‌. نمی‌دونم تا کجا بگم، نیستش و من سرِ پا واستادم، رفتم جلو، قدم برداشتم، درجا نزدم، شکستم ولی خرده‌هامو کج و کوله چسبوندم به هم و ریخت و شکل گرفتم. ولی خب می‌دونی تَهِ همه‌ی اینا، دلم تنگه واسش. تَهِ این مغز و قلبم، دوسش دارم و مثه خودم که سرپا واستادم، این دلتنگیه قوی‌تر از هر روز روبروم سرپا واستاده. آخرِ شب، اول صبح، اونوقتی‌ که‌ خلوت از همه‌کار و همه کسم، یهو وسطِ کار، یهو حینِ گپ زدن، یهو مابینِ جلسه، یهو وقتِ خرید، یهو موقعِ امضایِ برگه‌ی همراهِ بیمار، یهو تو وسطِ خندیدنای توی ماشینِ رفیق‌، یهو همه‌اش اونه، مثه یه قاصدکِ بی‌وزنِ از شاخه جدا که به دستِ چرخشِ باد تسخیره‌ دلم به دلتنگی‌ش تنگیش گرفتاره. بی‌بی راست می‌گفت بِهِم، دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده‌...

️همه چیز دست خود آدم است اما به علت بزدلی محض همه ‌چیز از چنگش می‌لغزد. این یک اصل بدیهی است. از خودم می‌پرسم مردم از چه چیز بیش‌تر می‌ترسند؟ برداشتن گامی تازه، زدن حرفی تازه، از همین است که بیش‌ترین ترس را دارند. با این همه، زیادی وراجی می‌کنم. برای همین است هیچ‌کاری نمی‌کنم، چون زیادی وراجی می‌کنم. اما شاید قضیه این‌طور باشد: وراجی می‌کنم چون هیچ کاری نمی‌کنم. #جنايات_و‌_مكافات #فئودور_داستایوسکی