نگارش های محمدعلی خُشنو

سراسیمه در نمی‌دانم‌های انسان حلول می‌آید توهم، تخیل و جهل، ‌و همچنان استوار مانده است بر جای این کلافِ گیچ انسانِ دردمند! گم در کتیبه‌های دور، گم در ابعادی که منطق در آن بالا می‌آورد ذهن را، گم در تیررس صیاد نارسِ منفورِ خشم و انتقامی که در قلب آن، تنها نیمی از خود را می‌کشد انسان! سراسیمه در برزخ جهل متبلور می‌شود انسان، متوهم و مقتدر مانده است بر پای خودخواهی‌ها بر پایه‌ی خودبرترپنداری‌ها بر بنای خود را شیفته شدن‌ها! زندگی بود روان بر محورهای روان، روانی رنجور روانی ترسو روانی هرزه روانی قاتل روانی، هرچه در آن می‌چرخید را برتر و زیباتر دیدن و در این روان بودن‌ها روان می‌رفت و می‌مرد انسان‌ تا در حافظه‌ی زمین، مدفون شود به آسانی! انسان بود و حیوان بود و ناطق بر قبله‌گاه رنج‌های کهن و متمدن! #محمدعلی_خشنو #بانام_نویسنده_نشردهیم