آن‌سو | AnSoo

می‌گویند کسی نزد موتسارت رفته و گفته بود: «جناب استاد آمده‌ام بپرسم چگونه می‌توان سمفونی نوشت.» موتسارت هم جواب داده بود که: «شما برای این کار خیلی جوان هستید و بهتر است با چیز ساده‌تری شروع کنیم.» جوان پاسخ داده بود: «ببخشید، اما شما خودتان در هشت سالگی اولین سمفونی‌تان را نوشتید و من الان بیست و چند ساله‌ام» موتسارت نیز جواب داده بود: «بله! اما من راه نیفتاده بودم که از عالم و آدم بپرسم چگونه این کار را می‌کنند.»  

در محدودهٔ مشاهده و تجربهٔ من، یکی از خطاهای شایع در فضای حرفه‌ای این است که افراد تصور می‌کنند اگر کسی در کاری توانمند و متخصص است، حتماً می‌تواند مهارتش را آموزش هم بدهد و به روشنی بیان کند که دقیقاً چطور آن کار را انجام می‌دهد و چطور به این نقطه رسیده است. اما آنچه در نهایت نصیبشان می‌شود توصیه‌هایی است که اغلب نه تنها غلط هستند، بلکه می‌تواند نوآموزان را برای مدت‌های طولانی از مسیرشان دور برانند.   به گمان من، ما آدم‌ها، گاهی در پی استعدادی ذاتی یا سال‌ها انباشتِ تجربه، روبه‌رو شدن با موقعیت‌های گوناگون، و گذر از شکست‌ها و اصلاح‌های خرد و مداوم، چیزی در ذهنمان ساخته و پرداخته می‌شود که ناتوان از تبیین و آموزش آنیم. بی‌آنکه در چرایی‌ها و چگونگی‌ها متوقف بمانیم، دست‌به‌کار شده‌ایم و حالا در همنشینی با دیگران، بازگویی اینکه دقیقاً از چه مسیری آن کار را به سرانجام رسانده‌ایم، برایمان دشوار است.