AghayedNet

🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه که در ماه جُمادَی الاُولی (در سال های مختلف) نگارش آن به پایان رسیده است. @AghayedNet

🔺کتاب تازه منتشر شده الإحتفاء بذکری الشيخ الأوحد، نگاشته دکتر مشیخص بررسی دیدگاه های مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع در امام شناسی ضمن یازده محور @AghayedNet

✔️‏ معرفی نسخه ای از کتاب مبارک «شرح الفوائد» 🔷مرحوم عالم ربانی شیخ احمد احسائی أعلی اللهُ درجتَه در سال ۱۲۳۳ق کتاب شرح فوائدِ خود را به جامعه شیعه عرضه کردند. 🔶این کتاب، بیان اصول فلسفی آن بزرگوار است و در اصل دوازده فائده بوده که بعد نیز چند فائده دیگر را اضافه کرده‌ اند. سپس کسی از ایشان تقاضا می‌ کند که آن را شرح بفرمایند و شرح فرموده‌ اند و نام آن را «شرح الفوائد» گذارده‌ اند. 🔷در نسخه ای از این کتاب در کتابخانه ملی (شماره بازیابی۱۸۴ع) کاتب چنین می‌نگارد : الی هنا انتهی شرح هذه الفوائد اللیلة التاسعة من شهر شوال سنه ثلاث و ثلاثین بعد الماتین و الالف من الهجرة النبویة بقلم مؤلفه مد ظله العالی و حرر فی شهر جمادی‌الثانی فی سنه ۱۲۳۶. قوبلت هذه النسخة الشریفة . 🔶امتیاز و خصوصیت این نسخه این است که در زمان حیات مصنف اعلی الله مقامه و سه سال پس از تصنیف کتابت و مقابله شده است . 🔷خاندان شوشتری این نسخه را به کتابخانه ملی اهدا کرده اند. 🔶مشخصات ظاهری: ۱۸۶برگ ۱۷سطر اندازه سطرها:۹۰ × ۱۵۰ قطع : ۱۴۷ × ۲۰۳ ‏نوع خط: نسخ نوع کاغذ: فرنگی نخودی @AghayedNet

✔️بیان علامه امینی درباره مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع 🔸أحمد بن زین الدین الأحسائی أحد فطاحل العلماء یروی عن سیدنا بحر العلوم و الشیخ کاشف الغطاء و السید صاحب الریاض و السید مهدی الشهرستانی و الشیخ آحمد بن الحسن البحرانی و الشیخ احمد بن محمد من آل عصفور و یروی عنه صاحب الجواهر و الحاج میرزا ابراهیم الکلباسی صاحب الإشارات توفی سنة ۱۲۴۱. 🔹احمد بن زین الدین احسائی، یکی از بزرگان علماء است. روایت می کند از سید ما بحرالعلوم و شیخ کاشف الغطاء و سید صاحب ریاض و سید مهدی شهرستانی و شیخ احمد بحرانی و شیخ احمد آل عصفور. و از او روایت می کنند صاحب الجواهر و حاج میرزا ابراهیم کلباسی صاحب الاشارات. مرحوم اَحسائی در سال ۱۲۴۱ق از دنیا رحلت کردند. @AghayedNet

۲۸ ربیع الثانی، سالروز وفات علامه امینی، صاحب الغدیر و شهداء الفضیله. @AghayedNet

🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی، شاگرد بارز مرحوم حاج محمدکریم کرمانی، اعلی الله مقامهما که در ماه جمادی الاولی (در سال های مختلف) نگارش آن به پایان رسیده است. @AghayedNet

✔️نقل واقعه ای از حضور عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی در طاق بستانِ کرمانشاه 🔹واقعه‌ ای است که ملا محمود بن محمد، معروف به نظام العلماء تبریزی، از شاگردان مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع نقل می‌ کند. 🔹این واقعه در حاشیه رساله مرحوم سیدکاظم رشتی در دفاع از عقاید شیخ مرحوم اع در نسخه کتابخانه مجلس شوری به شماره10159، در تاریخ ماه جمادی الثانیه 1256ق در قزوین نگاشته شده است که بخشی از آن نقل می گردد: 🔸یقول المفتقر إلی عفو ربه الغنی محمود بن محمد التبریزی کنا فی دار الدولة کرمانشاهان صینت عن الحدثان عند الشیخ الأوستاد أعلی الله مقامه مع جماعة من أعیان الطلاب و أعاظمهم، و منهم ولده الألمعی اللوزعی الشیخ علی‌ نقی الشهیر بالشیخ علی، فالتمستُ من جنابه أن یسمعنی دویّ الأفلاک و أصوات الملائکة و طنین أجنحتهم و صوت جریان الکوثر و أوراق شجرة طوبی. فوعد لی یوم الجمعة فی طاق ‌بستان و أمر بتهیئة ما نتغذی به بعضَ غلمانه. فمشینا یوم الموعود إلی ذلک المکان فجری ما جری و رأینا ما رأینا. 🔸[حاصل معنی: ] محمود بن محمد تبریزی می گوید زمانی در کرمانشاه، نزد شیخ استاد [مرحوم شیخ احمد اَحسائی] اعلی الله مقامه بودیم به همراه گروهی از طلابِ شاخص و بزرگ. و از ایشان بود فرزند مرحوم شیخ احمد اَحسائی،شیخ علی نقی، مشهور به شیخ علی. از جناب شیخ احمد اَحسائی التماس کردم که به من بشنوانند صدای افلاک و صدای ملائکه و صدای بال های آنها را و صدای جریان کوثر را و صدای برگ های شجره طوبی را. پس وعده کرد در روز جمعه، در طاق بستان و دستور فرمود به بعضی از غلامان که اسباب غذا را هم تهیه کنند. پس در روز موعود به آن مکان رفتیم پس جریان یافت آنچه جریان یافت و دیدیم آنچه دیدیم... . 🔻تصویر: زمستان در طاق بستان http://l1l.ir/3-le @AghayedNet

🔸کتاب تازه منتشرشده «رسالة فی الأخلاق» نگاشته محمود بن محمد تبریزی معروف به نظام العلماء، از شاگردان مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع 🔸شایان ذکر است ایشان، غیر از میرزا رفیع نظام العلماء است که تذکره علویه، شرح حال اوست. میرزا رفیع نظام العلماء در مشروطه نقش داشت و از جمله آثارِ اوست: آداب الملوک، انیس الأدباء و سمیر السعداء، تشریح التقویم و حقوق دول و ملل. @AghayedNet

✔️ترجمه کتابِ الجامع؛ مترجم: مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع کتاب «الجامع لأحکام الشرایع» کتابی است از مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع در موضوع فقه و به لغت عربی نگاشته شده و شامل ابواب مخلتفِ فقه است. مصنف چنانچه در مقدمه کتاب فرموده اند در فتاوای خود بر نصوصی که از اهل عصمت علیهم السلام رسیده است اقتصار نموده اند. این کتاب شامل یک مقدمه و ۴۵ باب می شود که مرحوم مصنف در طول حیات خویش از سال ۱۲۶۰ بعد از وفات مرحوم سید اع تا سال ۱۲۸۶ به تدریج این کتاب را تصنیف فرموده اند. تواریخ کتابت هر بخش به شرح ذیل است؛ كتاب الطهارة: شب سه شنبه 18 جمادى الأولى 1260. كتاب الصلاة: 6 محرم الحرام 1261. كتاب الصيام: عصر روز شنبه 8 رجب 1261. كتاب الزكاة: شب دو شنبه 28 ذي القعدة 1265. كتاب الحج والعمرة: 5 روز مانده از ربيع الثاني 1286. با توجه به دو عبارت از دو نسخه خطی، به دست می آید که عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع این کتاب را ترجمه فرموده اند. 1. در نسخه ای خطی، فهرستی از آثار این بزرگوار دیده می شود. این فهرست که مشتمل است بر بخشی از تصانیف مرحوم آقای کرمانی اع، تنظیم شده توسطِ خودِ آن بزرگوار است. در ابتداء این فهرست مرقوم فرموده اند: بسم الله الرحمن الرحیم فهرس مصنفات الحقیر الفقیر العبد الاثیم کریم بن ابرهیم در صفحه دوم این فهرست، از جمله مصنفات، مرقوم فرموده اند: رساله ترجمة کتابی المسمی بالجامع. با توجه به اینکه فهرست، فهرستِ مصنفات ایشان است، این ترجمه نیز نگاشته آن بزرگوار اع است. 2. عبارت دوم، عبارتی است در رساله علی بن نصرالله تبریزی. وی رساله ای در جواب سؤالات ملا حسن مراغی تألیف کرده است. این تألیف، به دستور مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع بوده است و تقریظی از مرحوم آقای کرمانی اع در صفحه پایانی رساله ثبت شده است. سؤالات درباره بعضی آیات قرآن و بعضی مسائل حِکمی است و چند مسئله فقهی. در جواب مسائل فقهی، عین فتوای مرحوم آقای کرمانی اع نقل شده است. در یکی از سؤالات، ملاحسن مراغی سؤال کرده است: «السادسة الذی استفدناه من کتابکم جوامع الاحکام و کان ترجمته بالعجمیة عندنا... .» علی بن نصرالله تبریزی در جواب، عینِ فرمایش مرحوم آقای کرمانی اع را نقل کرده است: «قال اجل الله شأنه: اقول ان کتابی الذی صنفت هو المسمی بالجامع و انی بنفسی ترجمته بالفارسیة و طبعوها فی یزد.» این فرمایش بیانگر این است که خودِ مؤلف، نه تنها کتاب الجامع را ترجمه کرده اند که در یزد هم به چاپ (چاپ سنگی؟) رسیده است. با توجه به این قراین، شکی در نگارش چنین کتابی باقی نمی ماند. هرچند می دانیم کتاب «هدایة العوام» که باز هم از نگاشته های این بزرگوار است، ظاهراً ترجمه بخشِ عباداتِ کتاب الجامع است (و مشتمل است بر کتاب طهارت و صلوة و صیام و زکوة و خمس.) آیا چاپ یزد، همان کتاب هدایة العوام است؟ و حال آنکه هداية العوام، ترجمه بخشی از مباحث کتاب الجامع است. گذشته از آنکه در چاپ های کتاب هداية العوام، چاپ یزد گزارش نشده است. (ر.ک: فهرست کتب مشایخ عظام.) همچنین در ابتدای هداية العوام به ترجمه بودن آن اشاره نشده است و مسائل هم عینِ عباراتِ الجامع نیست؛ اگرچه در ترتیبِ کلی، مطابق الجامع است. مرحوم آقای کرمانی اع در ابتداء هدایة العوام می فرمایند: «و بعد چنین گوید بنده اثیم کریم بن ابراهیم که چندی قبل از این رساله ای در فقه نوشته بودم مسمی به جامع و به زبان عربی و عوام عجم از آن بهره نمی بردند. جمعی از برادران خواهش کردند که رساله ای به زبان عجمی بنویسم که عوام عجم از آن منفعت برند. لهذا اقبال کردم به نوشتن این رساله به طور اختصار و عوام فهم... و آن را به هدایة العوام نامیده... .» به هر روی این احتمال می رود که ترجمه جامع، همان هدایة العوام است؛ ولی به این مطلب در مقدمه هدایة العوام هیچ اشاره ای نیست، گذشته از آنکه برای هدایة العوام هم چاپ یزد گزارش نشده است. و الله العالم. http://yon.ir/aljame @AghayedNet

🌷از فرمایش های مکتبی... مؤدّب شدن به آداب و تعالیم حضرت صادق علیه السلام این فرمایش از خود امام صادق علیه السلام است که وقتی شما در میان مردم رفتارتان و کردارتان خوب باشد، مردم می‏گویند: «هذا ادَبُ جعفر» این ادب، ادب امام صادق است؛ جعفر بن محمد علیهماالسلام اصحاب خود را این طور ادب کرده است. آن وقت فرمودند: «فَیسرّنی ذَلِک» این امر مرا مسرور می‏کند، من خوشحال می‏ شوم که بگویند: «هَذا ادبُ جَعفر» این کار، کار جعفر است؛ تربیت، تربیت امام صادق علیه السلام است. اما وقتی شما با مردم بدرفتاری کردید، معاشرت شما بد بود، آن وقت مردم می گویند: «هذا ادَبُ جَعفَر» باز هم می‏گویند «هذا اَدَبُ جعفر» ـ نعوذ بالله ـ این بدی ها را امام صادق یادشان داده، این بدرفتاری ها، حیله ‏ها و خیانت ها را حضرت صادق یادشان داده است، آن‏گاه «دَخلَ علیّ بَلاؤهُ وَ عاره» مرا ناراحت می‏ کند، گرفتار می‏ سازد، برای من مایه ننگ می‏ شود... . https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

✔️معیاراللغة و تأملی بر مؤلفانِ آن و معرفیِ یک پایان نامه مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع در کتاب التذکرة نگاشته اند: و قد صنف بعض اصحابنا بإرشادی و اعانتی کتابا فی اللغة العربیة علی التفصیل و سمیته بمعیاراللغة و قد خرج و الحمدلله کتابا جامعا للغات العربیة و قد ضبط فیه جميع اوزان الالفاظ لم یسبق بمثله و لکنه ینفع العرب و من تکلم لغة العرب. در دانشگاه بغداد، دانشکده علوم تربیتیِ «ابن‌رشد»، پایان‌نامه‌ای در بررسی کتاب «معیاراللغة» تألیف و دفاع شده است. ماجد کامل، نویسنده پایان‌نامه، مؤلف معیاراللغة را «محمدعلی شیرازی» می‌داند و ثابت کرده است که به دستور عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه نوشته است و در این باره عبارتی را از کتاب «الذریعة...» و «التذکرة» نقل کرده است. در اين باره باید نکته‌ای را بیفزاییم که احتمالات قبلی در ظل این نکته است. با توجه به بعضي عبارت های مكتبی مي يابيم كه عالم ربانی مرحوم حاج محمدباقر شريف طباطبايي اعلی الله مقامه نيز در جمع آوری كتاب معياراللغه كوشيده اند و نه فقط كوششی سطحی كه اكثر زحمات را متقبل شده اند. به عبارتی از كتاب تاريخ «عبرة لمن اعتبر» اشاره می‌کنیم؛ عبارتی كه به بهترين وجه قضيه را روشن كرده است و گويا احتمال های قبلی در ظل اين واقعيت قرار مي گيرد. درباره رفتن آقای شریف طباطبایی اع به نائین و پس از آن بازگشت به کرمان چنین آمده است: «و آن جناب بعد از ورود، صباحی چند را که به دید و بازدیدی معذور بوده پس مشغول امور مأمور به خویش گشته و به جز علم و عمل و تقوی که فطری و مکتسبی داشته چیزی از او ناشی نگشته... به هر حال بعد از چندی که در نائین به سر برده... پس به ترک توقف جمله را به محنت و تأسف گذارده و مراجعت کرمان را رهسپار و شرف حضور مولای خود [=آقای کرمانی اع] را شکرگزار می‏ گردد. پس به خواهش و فرمایش جنابش آن جناب کتاب معیار را که [در] معرفت هر لغت در عرب منتخب و بحری زخار است به دستیاری میرزا محمدعلی شیرازی که شخص ادیب و قصایدش در فارسی و تازی ممتاز است، به وضعی جمع و به اتمام رسانده که خطا و غلط در هیچ لغتش یافت نخواهد شد. و با آنکه در تصنیف و تألیف چنین کتابی زحمت عمده را خود کشیده مع ذلک محض انفاق و اتفاق، سعی و کوشش خود را به او بخشیده تا میرزا محمد علی به طور امتنان و اطمینان کتاب را به اسم خود رقم می‏ نماید.» محمدعلی شیرازی بعدها کتابی نگاشت با نام «فرائد اللئالی» که مختصرِ «معیاراللغه» است. در ابتدای کتاب «فرائد...» به علت تألیف اشاره‌ای دارد. می‌نویسد پس از اتمام کتاب معیاراللغة و گذشت چندین سال، به علت آنکه آقای مرحوم کرمانی اع از من خواسته بودند که آن را خلاصه کنم تا انتفاع از آن آسان‌تر شود و البته این کار به عللی به تعویق افتاد و آن بزرگوار از دنیا رحلت فرمودند، بالاخره اسباب مهیا شد و «معیاراللغة» را خلاصه و در یک مقدمه و بیست و هشت باب تنظیم کردم و آن را «فرائد اللئالی» نامیدم. @AghayedNet

✔️توضیحی درباره یک تهمت به شیخیه در بحث خداشناسی اخیراً عبارتی در بعضی کتب ملاحظه شد که مفاد آن عبارت چنین است که معبود شیخیه، رسول است در مقامی و امام در مقامی و رکن رابع در مقامی! ابتدا عبارت را نقل کرده و سپس رد آن را متذکر می شویم. گفته شده مفاد این عبارت، معتقَد شیخیه است!... ادامه مطلب در لینک زیر: 🔻🔻🔻 http://www.aghayed.net/توضیحی-درباره-یک-تهمت-به-شیخیه-در-بحث-خد

مخطوط رساله سرّ الأبرار، نوشته شیخ عبدالله بن محمد بهبهانی در توضیح اصطلاح أب و أم در حکمت و معنای «أنا و علی أبوا هذه الأمة» و ردّ ضمنیِ عبارات هدیة النملة الی رئیس/مرجع الملة که ناظر به این موضوع است. این رساله مشحون است به دلایل نقلی و عقلی و حِکمی در اثبات والدین معنویِ حقیقی و عقلانی. @AghayedNet

مدخل «الأحساء» در دائرة المعارف الإسلامية، جلد سوم بیروت: دار التعارف @AghayedNet

✔️معنی انتظار 🔻عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع: 🔹می خواهم شما را متذکر کنم به امام شما و صاحب شما و شما را منتظر و مترقب آن بزرگوار نمایم. 🔸و معنی انتظار آن نیست که گاهگاهی چیزی را یاد کنید؛ بلکه انتظار آن است که دایم چشم به راه و پیوسته مراقب باشید. 🔹مثلا هرگاه شما کسی را در وقت معینی از برای میهمانی وعده بگیرید و انتظار او را داشته باشید در خانه می نشینید و بیرون نمی روید و از پی کار و شغل دیگر نمی روید و مجلسی در خانه از برای میهمان ترتیب می دهید و اوضاع خانه را منقح می نمائید و دایم چشم شما به در خانه است که کی میهمان وارد می شود و چون هنگام وعده در رسد و میهمان نیاید حواس شما پریشان می شود و اوقات شما تلخ می شود و اگر اندکی از هنگام وعده بگذرد خود بر می خیزید و تا خارج خانه می روید بلکه تا میان کوچه می روید در تفحص و تجسس میهمان و چون لمحه ای دیگر بگذرد و نیاید کس در طلب او می فرستید. 🔸این است معنی انتظار نه اینکه گاهگاهی از کسی یاد کنند. @AghayedNet