AghayedNet

▪️ وصیة من المرحوم الحاج محمدکریم الکرمانی اعلی اللّه‏ مقامه بامور في التفقه (3) ▪️ توصیه هایی از مرحوم حاج محمدکریم کرمانی به اموری در تفقّه (3) @AghayedNet

▪️ وصیة من المرحوم الحاج محمدکریم الکرمانی اعلی اللّه‏ مقامه بامور في التفقه (2) ▪️ توصیه هایی از مرحوم حاج محمدکریم کرمانی به اموری در تفقّه (2) @AghayedNet

▪️ وصیة من المرحوم الحاج محمدکریم الکرمانی اعلی اللّه‏ مقامه بامور في التفقه (1) ▪️ توصیه هایی از مرحوم حاج محمدکریم کرمانی به اموری در تفقّه (1) @AghayedNet

✔️درباره شخصیتِ سلیمان به صرد خزاعی، عباس، عبد الله بن عباس و زید بن علی بن الحسین علیهماالسلام مرحوم سید کاظم رشتی در فرمایشی می فرمایند: 🔸قال سلمه الله تعالی و ما تقولون في سليمان بن صرد الخزاعي هل هو مرضي عندکم ام لا و کذا القول في العباس و ابنه عبدالله بن العباس... و زيد بن علي بن الحسين عليهما السلام؟ 🔸اقول اما سليمان فضعيف الا ان يتدارک الله برحمته لاجل طلبه بثار الحسين عليه السلام و قتله 🔸و اما العباس و ابنه فهما مواليان لاميرالمؤمنين عليه السلام و معاديان لاعدائه و لم‌ يبايعا الا کرها ولکن حب الدنيا قد غلب عليهما و صدر منهما بعض الافعال الغير المرضية و ذلک لسوء اختيارهما و قلة معرفتهما بامامهما و لايغرنک کثرة روايات ابن العباس فانها کلها تقليدات و لم‌ يشم رايحة معرفة الامام عليه السلام ازيد مما عند العوام و الا هو و ابوه يريان الامامة لاميرالمؤمنين عليه السلام لا للمتفلتين عليه. 🔸و اما زيد بن علي بن الحسين عليهماالسلام فلاشک انه مرضي ممدوح قد بکي عليه الصادق عليه السلام و ترحم عليه و خروجه ليس لادعاء الامر لنفسه بل لتمهيد الامر للامام عليه السلام و ان اخطأ في ذلک و بالجملة لاشک في ذلک عند کافية الشيعة الامامية الاثني‌ عشرية و الاحاديث المروية في ذلک کثيرة مشهورة مسطورة في الکتب المعتبرة کالکافي و عيون الاخبار و غيرهما تتبعها فخذها ظاهرة الدلالة واضحة المقالة علي ما ذکرنا في حسن حال زيد السعيد علي ابيه و اخيه و جده آلاف التحية و الثناء. _____ 🔹نظر شما درباره سلیمان به صُرَد خُزاعی چیست؟ از او رضایت دارید یا خیر؟ همچنین نظر شما درباره عباس و عبدالله بن عباس... و زیدبن علی بن الحسین علیهماالسلام چیست؟ 🔹پاسخ: سلیمان، [از نظر ایمان و عقیده] ضعیف است مگر آنکه خدا به رحمت خود این ضعف را تدارک کند؛ چراکه به خونخواهی از سیدالشهدا برخاست. 🔹اما عباس و پسر او، از دوستان امیرالمؤمنین و دشمنانِ دشمنان او بودند و [با اولی و دومی] از روی کراهت بیعت کردند ولی گاهی حبّ دنیا بر ایشان غلبه می کرد و افعالی نکوهیده از ایشان بروز می کرد و این، به علت سوء اختیار ایشان و کمی معرفت ایشان به امامِشان بود. 🔹تو را به تعجب وا ندارد زیادیِ روایات ابن عباس؛ چراکه اینها همه تقلیدات است و وی رایحه معرفت امام علیه السلام را بیش از عوام، نچشیده بود و گرنه او و پدرش امامت را برای امیرالمؤمنین علیه السلام می دیدند؛ نه برای دشمنان حضرتش. 🔹و اما زید بن علی بن الحسین علیهماالسلام، شکی نیست که مَرضی است و مَمدوح است. حضرت صادق علیه السلام بر او گریستند و ترحم فرمودند. قیام و خروج او، ادعاءِ امرِ امامت برای خودش نبود؛ بلکه برای مقدمه و آماده کردن بستری بود برای امام علیه السلام؛ اگرچه در این مسئله خطا کرد. در هر صورت، شکی در این مطلب در نزد شیعه دوازده امامی نیست و احادیث در این مطلب زیاد است و مشهور و نگاشته شده در کتاب های معتبر همچون الکافی و عیون الاخبار و... بررسی کن، خواهی یافت آنها را که دلالت ظاهر و آشکار دارد بر آنچه ذکر کردیم در خوبی حال زیدِ سعید؛ عَلَی أَبِیه و أَخِیه و جَدِّه آلَاف التّحیة و الثَّناء. @AghayedNet

✔️1 ربیع الثانی، سالروز قیام توابین 🔸در این روز در سال 65 ه سلیمان بن صُرَد با گروهی از توّابین برای خونخواهی سیدالشهدا علیه السلام قیام کردند. 🔸در روز دوّم ربیع الثانی، از «نُخَیله» کوفه برای جنگ با ابن زیاد ملعون حرکت کردند. در شام جمعه 5 ربیع الثانی از کوفه خارج شدند و روز بعد کنار قبر حضرت اباعبدالله علیه السلام رفتند. 🔸یک یا سه شبانه روز در کربلا ماندند و گریستند و استغفار نمودند و ضجه و ناله کردند، به طوری که مثل آن روز و به آن اندازه صدای ضجه در آن وادی شنیده نشده بود. 🔸هنگام وداع، کنار قبر حضرت مانند ازدحام کنار حجرالأسود شلوغ بود. هر کسی با حالتی شعر می خواند و ناله می کرد و با آن حضرت وداع می کرد و خود را برای جنگ با ابن زیاد آماده می نمود. 🔸سلیمان در سن 93 سالگی پس از روبرو شدن با لشکر ابن زیاد در عین الوَرد و کشتن عدّه زیادی از آنان به شهادت رسید. 🔸از اصحاب سلیمان هم فقط 27 نفر که مجروح و خسته و تشنه بودند جان سالم به در بُردند و بقیه کشته شدند. 🔹بحار الانوار، ج 45، ص 358 و 359؛ قلائد النحور، ج ربیع الثانی، ص 191 و... . @AghayedNet

تأملاتی بر کتاب «تنبیهات حول المبدأ و المعاد» @AghayedNet

✔️حقيقت آيات تعريف و تعرّف (2) 🔸و همين حقيقت مراد است از حديث مشهور مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ. 🔸و همين حقيقت است مراد امير المؤمنين علیه السلام كه فرمود: لَاتُحِيطُ بِهِ الْاَوهَام بَل تَجَلَّی لَهَا بِهَا وِ بِهَا امْتَنَعَ مِنهَا وَ اِلَيهَا حَاكَمَهَا. 🔸وهم ها به او احاطه نمی كنند بلكه او برای آنها به «حقيقت» آنها تجلی كرده و به خود آنها كه حادثند از آنها ممتنع شده ـ زيرا كه قديم است و قديم حادث، در يك رتبه و يك عرصه نيستند تا او را درك كنند ـ و به وسيله خود آنها، آنها را محاكمه می ‏كند. يعنی با همان تجلی خود برای آنها به خود آنها، بر آنها اتمام حجت می ‏فرمايد. 🔸بنابراين هركس به حقيقت خود پی ببرد و آن را آن‏ طوری كه خدا قرارش داده بنگرد، وصف حق را و خدا را به وصف او ـ كه حادث هم هست ـ شناخته و همين شناخت، شناخت خدای متعال است نه آنكه ذات او را شناخته باشد و يا تجلی ذاتی او را شناخته باشد. 🔸و همين نقطه است آنجايی كه «عرفان قرآنی» از «عرفان اصطلاحی اِلحادی تصوّف» جدا می ‏شود. 🔸«عرفان قرآنی» می ‏گويد: حقيقت خود را اگر تجلّی حق ديدی و شناختی ـ با آنكه حادث است و خلق خدا ـ خدا را شناخته ‏ای به شناختنی كه برای خلق امكان دارد. و خدای متعال هم همين شناخت را شناخت خود قرار داد، و طور ديگری هم خدا شناخته نمی ‏شود. 🔸ولی «عرفان اصطلاحی اِلحادی تصوّف» می گويد همين كه حقيقت خود را شناختی و از ساير تعينات خود چشم پوشيدی و خود را نديدی، خدا را ديده ‏ای و خدا را شناخته ‏ای بلكه خود او هستی زيرا حقيقت تو خود ذات او است كه در رتبه تو تنزل كرده است: چو ممكن گرد امكان برفشاند بجز واجب دگر چيزی نماند. تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل. @AghayedNet

توضیح تصویر: امروز، (29 ربیع الاول 1438) ارائه آثار مرحوم شیخ احمد اَحسائی در نمایشگاه کتاب الأیام بحرین. @AghayedNet

توضیح تصویر: امروز، (29 ربیع الاول 1438) ارائه آثار مرحوم شیخ احمد اَحسائی در نمایشگاه کتاب الأیام بحرین. @AghayedNet

توضیح تصویر: امروز، (29 ربیع الاول 1438) ارائه آثار مرحوم شیخ احمد اَحسائی در نمایشگاه کتاب الأیام بحرین. @AghayedNet

توضیح تصویر: امروز، (29 ربیع الاول 1438) ارائه آثار مرحوم شیخ احمد اَحسائی در نمایشگاه کتاب الأیام بحرین. @AghayedNet

اَلحَمدُ لِلّه الذّي مَنّ عَلَینَا بِحُکّامٍ یَقومُونَ مَقَامَه لَو کَانَ حَاضِراً في المَکان. ▪️ مفاتیح الجنان، محدث قمی، اذن دخول دوم حرم های شریف @AghayedNet

✔️حقيقت آيات تعريف و تعرّف (1) 🔹«خدا شناسی» به دلايل ديگر و پژوهش‏ های عالی ‏تری نيازمند است. ما به منظور تفكيك بين اين دو مسئله «خدا شناسی» و «خدا دانی» دلايل اين مبحث را به دو دسته تقسيم كرده‏ ايم: دسته‏ اول را دلايلِ «اثبات خدا» و دسته‏ دوم را دلايلِ «تعريف و تعرّف» (شناسانيدن و شناختن) نام گذارده ‏ايم. 🔹«آيات اثبات» حق متعال همه مخلوق او هستند و از جهت آنكه مصنوع او هستند بر وجود صانع خود دلالت می ‏كنند. 🔹و از نظر اِتقان صنعت آنها بر حكمت آن صانع دلالت دارند و از جهت هماهنگی كامل و حاكم بر آنها بر علم و احاطه و تسلط و قدرت آن صانع راهنمايی می ‏كنند. 🔹و همين‏ طور ساير صفات كماليه آن صانع را از قبيل حيات، سمع، بصر، غنی، بقاء، بی حدّی و... اثبات می کنند. 🔹و از توجه به آنها و تدبّر در آنها و تفكّر در حالات آنها علم به وجود آن صانع و علم به صفات كماليه او برای هر انسان عاقل، متوجه، سليم الفطره، فراهم می شود. 🔹ولی «آيات تعريف و تعرف» با وجود آنكه همه مخلوق و مصنوع خدای متعال می باشند، علاوه بر اثبات وجود او و اثبات صفات كماليه او، او و صفات او را به خلق می ‏شناسانند. 🔹پس از نظر مخلوق و مصنوع بودن با «آيات اثبات» فرقی ندارند و تفاوتی در ميان آنها نيست اما نظر به اينكه امتيازی با آن دسته از آيات دارند اين خصوصيت را پيدا كرده‏ اند و از آنها جدا شده‏ اند. 🔹آن امتياز چيست؟ آن امتياز اين است كه هريك از اين آيات تعريف و تعرّف، «وصف» خدای متعال است كه هركسی آن را می ‏فهمد و می يابد و لمس می كند. 🔹آن چنان تعريفی است كه عرب به عربی و عجم به عجمی، آن را درك كرده و معنی و مفهوم آن را در همه وجود خود می يابد و وجدان می کند. 🔹اين وصف را «تجلّی» می ‏گويند، «ظهور» می ‏گويند، «اشراق» می ‏گويند، «مثال مُلقای در هويّت اشياء» می ‏گويند، «حقيقت» و «فؤاد» هر موجودی می گويند. 🔹و هر موجودی در هر عالمی از آن حصّه و نصيبی دارد كه به واسطه آن توانسته است به وحدانيت حق متعال، اعتراف و اقرار نمايد و خدای خود را به واسطه آن بشناسد و درك كند. @AghayedNet

🔺رساله‌ای از مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اع درباره بسیط الحقیقة کل الأشیاء @AghayedNet

مخطوط رساله شیخ مرحوم اع در جواب ملا محمد دامغانی عَمرَوانی

🌷رساله‌ای مهم از مرحوم عالم ربانی شیخ احمد احسائی أعلی الله مقامه در نقد و توضیح «بسیط الحقیقة کل الأشیاء»، کلامی مشهور از ملاصدرا. شیخ مرحوم اع این رساله را در پاسخ محمد دامغانی عَمْرَوانی نگاشته‌اند. این رساله به زبانی عربی و ٢٩٩ بيت است (هر بیت پنجاه حرف). تاریخ تحریر آن ١٩ ربيع‌الاول ١٢٣٢ است. نزد اهل نظر، رساله‌ای است آکنده از معارف ناب.