آثار «حمید رمی»

#علی_در_عصر_پیغمبر چگونه کمتر از قطره بگوید وصفِ دریا را چگونه قنبرِ قنبر بگوید مدحِ مولا را چه باید گفت از آن نوری که بی او عرش، تاریک است پیمبر با صدای او به ربِّ خویش نزدیک است چه باید گفت از آن مولود که کعبه طوافش کرد علی آمد؛ خدا خورشید را خواند و مُعافش کرد علی از کودکی شاگرد ممتاز پیمبر بود علی هر روز و شب مبهوتِ اعجاز پیمبر بود به رفتارِ رسول‌الله چشمِ خویش را می‌دوخت علی اخلاق را از اسوهٔ اخلاق می‌آموخت همه بت می‌پرستیدند و او با یار، بیعت کرد علی توهین مردم را شنید و استقامت کرد در آن روزی که بر اشرافِ طائف، چیره شیطان شد به همراه پیمبر، مرتضی هم سنگ‌باران شد همه مشغول دنیا و علی با مصطفیٰ بوده علی وقت نزول وحی در غار حرا بوده علی دیده تبرّک‌جُستنِ خیلِ ملائک را علی با گوش خود بشنیده اِقرأ بِسمِ رَبِّک را علی "السَّابقونَ السَّابقون" را جلوه‌گر کرده علی از بیخِ گوشِ مرگ، صد دفعه گذر کرده نبی هموار کرد اینگونه راه دین ‌و ایمان را خدیجه ثروتش را وقف کرد و مرتضی، جان را خدا فرمود: یا احمد! تو یارانی چنین داری هم ام‌المؤمنين و هم امیرالمؤمنین داری علی همگام با حمزه علمدار پیمبر بود علی در بدر هم جنگید و هم سقای لشکر بود به تنهایی به میدان اُحُد کاری خدایی کرد علی رو در روی مستکبرین قدرت‌نمایی کرد همه پا به فرار و مرتضی مانده‌ست بر پیمان چه حاجت به بز کوهی، علی شیر است در میدان به خندق؛ وقتِ شورِ کفر و قحطیَّ جوانمردی برای عَبدودها نیست جز حیدر هماوردی علی و عَمْرو نه، جنگِ میان حق و باطل شد از آن پس قصهٔ رزم علی نُقلِ محافل شد یهود آن روز که سرخوش شد از پیروزیِ واهی علی خیبرشکن رو کرد با دستِ یداللهی علی پیروزِ میدان شد ولی غَرّه نشد؛ آری نه با دشمن؛ که جنگید ابتدا با نَفْس خود؛ آری علی پیروزِ میدان شد ولی غرقِ تواضع بود برای دین حق جنگید اما بی‌توقّع بود علی در عصرِ پیغمبر سپر شد بهرِ جان او پیمبر رفت و حیدر ماند پای آرمان‌ او همیشه بهترین باشد، همیشه اولین باشد خدا می‌خواست تنها او امیرالمؤمنین باشد #حمید_رمی @hamidrami94