Green Feel 🌿

همه‌چیز قرار نیست تا ابد بماند تا ارزش دوست داشتن داشته باشد. شاید زیبایی زندگی در همین ناپایداری‌اش باشد؛ در آدم‌هایی که از کنارمان می‌گذرند، لحظه‌هایی که بی‌خبر به خاطره تبدیل می‌شوند و احساساتی که حتی با گذشت زمان، چیزی از ارزششان کم نمی‌شود. مگر نه اینکه بعضی تجربه‌ها را نباید برای ماندن خواست، باید برای زیستن دوست داشت؟ شاید سهم ما از بعضی زیبایی‌ها، تنها لمس کردنشان باشد، نه داشتن ابدیشان. برای من همیشه چیزی میان خاطره و رؤیا بوده؛ میان روزهایی که گذشتند و روزهایی که هنوز در انتظارشان هستم. پر از اتفاقات غیرمنتظره، تصمیم‌های تازه، کمی دلتنگی و کلی رؤیای ناتمام. هنوز دلم می‌خواهد خیلی چیزها را تجربه کنم؛ شهرهای تازه، خیابان‌های ناآشنا، شب‌های طولانی، موسیقی‌های قدیمی و هزاران لحظه‌ای که هنوز نرسیده‌اند. شاید زندگی همین باشد؛ پذیرفتن آنچه گذشته، دوست داشتن آنچه هست و مشتاق ماندن برای تمام زیبایی‌هایی که هنوز از راه نرسیده‌اند. @greenfeell 🌿

گاهی مى‌رسم به مرز توان، آنجا که ديگر - حتى به قدر يك قدم - بيشتر پيمودن رانمى توانم اين نقطه نه جاى سرزنش ، بلكه افتخار آميزترين قلمرو انسان است. يعنى زيستن تا سرحد امكان. @greenfeell 🌿

رهایش کردم و فهمیدم خاص نبود؛ این من بودم که با تمامِ وجود به او ارزش داده بودم. و از او چیزی ساخته بودم که هرگز نبود. @greenfeell 🌿

در این ناتمامیِ زندگی تنها چیزی که منجی آدمی است عشق است. @Greenfeell 🌿

بيا پيشم مرا نزديک خودت نگهدار چون هنوز وابسته ی زخم زبان هایت هستم با من حرف بزن نيازم به شنيده شدن را برطرف كن آتشى كه دارد خانه ی ما را مى سوزاند خفه كن آيا انقدر قوى هستيم كه دل بكنيم از اين تنهايى بى پايان؟ آيا اراده ی يافتن اميد را پيدا خواهيم كرد؟ آيا غم ها وترسهايمان بالاخره تمام مى شوند؟ چون که ما چیزی جز يک شبح نيستيم چیزی جز يک سايه به من قول بده يک روز كه كارت تمام شد اين تيغ را از قلبم مى كنى چون که هر دوى ما دنبال يک دليل مى میگردیم يک نشانى براى اينكه چرا بايد ادامه دهيم، پس بهم بگو چرا حس مى كنم اين خيانت است كه خانه مان را ترک كنم زمان كارى نمى كند جز اينكه زخم هايمان را التيام بخشد با اين وجود هیچ چیز ديگری واقعى نخواهد بود چیزی جز یک شبح به اندازهى روزگاری كه باهم داشتيم وآن هم ديگر زندگی مان را ترک کرده @Greenfeell 🌿

‏ای که مرا خوانده ای راه نشانم بده ‏در شـب ظـلـمــانی ام، مـاه نــشـانـم بـده ‏سر خـوشـی اين جـهـان، لـذت يک آن بُـود ‏آنچـه تو را خـوشـتـر است، راه بـه آنـم بـده @Greenfeell 🌿

بعضی فصل‌های زندگی آن‌قدر طولانی می‌شوند که فکر می‌کنی قرار است تمام عمرت همان‌جا بمانی. بعد، یک روز بی‌سروصدا متوجه می‌شوی هنوز چیزهایی درونت هستند که منتظر زندگی کردن‌اند. یک آهنگ، یک اتاق روشن، صدای چند نفر که دوستشان داری، صبح‌هایی که عجله‌ای برای فرار ازشان نداری، و خودت… همان خودی که مدت‌هاست پشتِ همه‌چیز منتظر مانده. شاید قرار نیست گذشته را درست کنم. شاید فقط باید آن‌قدر جلو بروم که یک روز به جایی برسم که گذشته دیگر تنها جایی نباشد که دلم می‌خواهد در آن بمانم. فعلاً دارم خانه‌ای را می‌سازم که هنوز وجود ندارد. نه فقط با دیوار و پنجره؛ با چیزهایی که همیشه دلم می‌خواست زندگی‌ام داشته باشد. و شاید عجیب‌ترین بخش بزرگ شدن همین باشد؛ اینکه یک روز می‌فهمی نجات پیدا کردن همیشه به معنی برگشتن به چیزی نیست. گاهی یعنی بالاخره جایی بسازی که خودت بتوانی در آن بمانی. @Greenfeell 🌿

هر وقت گم شدی، دنبال راه نگرد؛ برگرد به خودت و آن قدم کوچکی را بردار که می‌دانی اگر هیچ‌کس هم تشویقت نکند، باز هم باید برداری @Greenfeell 🌿

تو از راه رسیدی و من حکمتِ تمامِ سختی‌هایی که کشیده بودم را فهمیدم. -پائولو کوئیلو @Greenfeell 🌿

"و روزی میرسد که انسان می پذیرد، بعضی از آرزوها قرار است در شکوه یک رویا باقی بماند. نه برای آنکه انسان از تلاش دست کشیده، نه، بعضی از آرزوها باید آرزو بماند و انسان تنها خودش می‌داند که چرا دست از خیرگی برنمی‌دارد..." - آلبر کامو @Greenfeell 🌿

آدم‌ها را ويرايش می‌کنم، پاک می‌کنم، حذف ‌می‌کنم، تا آنجاكه مقدور باشد؛ تا آنجا كه به معنايم لطمه‌ای نخورد. كتاب زندگی هزاران نفر دارد، اما همگانش ضرورى نيستند. بايد گشت و ديد كدام كلماتند كه اگر نباشند كتاب بی‌معنا ميشود؛ بايد گشت و ديد كدام آدم‌ها هستند كه نبودنشان نابودى است. «انتخاب افراد ازميان شلوغى زمان و غوغاى جهان از همه هنرها سخت تر است.» @Greenfeell 🌿