تحلیل به جای تخیل - محمد نوربخش

🔰 دوره تحلیل، پیش‌بینی و مدلسازی صورت‌های مالی

انتقال دیدگاه اصولی و متفاوت تحلیل بنیادی

🔹 مدرس: محمد نوربخش تحلیلگر ارشد بازار سرمایه 🔸 آموزش عملی و کاربردی 🔸 شروع دوره: ۲۵ آبان ۱۴۰۵ سرفصل های کل : ■ معرفی و بررسی تک‌تک آیتم‌های صورت‌های مالی (ترازنامه، صورت سود و زیان و صورت جریان وجوه نقد) ■ تشریح ارتباط بین صورت‌های مالی، معرفی نسبت‌های مالی، کاربردها و محدودیت‌های آن‌ها ■ معرفی روش‌های برآورد و پیش‌بینی اقلام صورت‌های مالی ■ آموزش مدلسازی مالی در اکسل به‌صورت عملی و پیش‌بینی صورت سود و زیان 📩 ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر: @Group_rar 📞 ۰۹۳۵۱۸۲۸۰۲۰

سلام بنظرتون با منطقی که دولت برای پالایشی‌ها شرایط اضطرار تعریف کرده نمی‌توان برای نرخ گاز صنایع پتروشیمی و فلزات و ... هم شرایط اضطرار تعریف کنه تا این شرکتها چوب شرایط اضطراری جنگ روسیه و اوکراین(و رشد نرخ گاز در اروپا) رو نخورن؟! نوربخش

چه عواملی می‌توانند باعث شوند تحلیل بنیادی فملی در عمل به نتیجه‌ی متفاوت برسد: اول، وزن بالای فملی در شاخص کل که مدیران دارایی را ترغیب می‌کند سهم فملی را بعنوان سهمی شاخص ساز در پورتفوی خود داشته باشند. بخصوص مدیران دارایی به تجربه دریافته اند که در بازار نزولی معمولا سهام شاخص ساز بیشتر مورد حمایت قرار میگیرند دوم، حساسیت دولت از تاثیر زیاد تغییر حقوق دولتی فملی بر شاخص بورس و احتمال تصمیماتی که به‌طور غیرمستقیم روی منابع شرکت اثر می‌گذارد. هرچه شرکتی بزرگتر باشد و نقش بیشتری در شاخص داشته باشد معمولا حساسیت دولت هم برای تغییر روابط با ان شرکت بیشتر و محتاطانه تر خواهد بود معمولا در چنین شرایطی دولت شرکتهای بزرگ را به نحوی به سمت هزینه‌های اجتماعی و مشارکت در پروژه‌های غیراقتصادی می‌کند سوم، احتمال رشد نسبت پی‌به‌ای کل بازار و عدم اصلاح قیمت فملی .(عوامل موثر بر پی‌به‌ای را در مطلب دیگری در کانال تحلیل به جای تخیل شرح داده‌ام) اگر عواملی مثل کاهش ریسک سیاسی و ... موجب رشد پی‌به‌ای بازار بشه در اونصورت بطور کلی نمیتوان پی‌به‌ای فعلی  فملی را بالا ارزیابی کرد این عوامل را باید در کنار تحلیل سود و ارزش ذاتی شرکت دید، تا تصویر کامل‌تری از رفتار قیمت به دست بیاد. نوربخش https://t.me/tahlilbezabansade

در ادامه خواهم گفت تحلیل من از فملی چطور میتونه اشتباه باشه یا بعبارتی پاشنه آشیل تحلیل بالا چه مواردی هست نوربخش

ریسک افزایش حقوق دولتی در فملی نوربخش https://t.me/tahlilbezabansade

به نظر می‌رسد یکی از مهم‌ترین ریسک‌های سرمایه‌گذاری در فملی دقیقاً در همین نقطه قرار دارد. ۷. جمع‌بندی و نتیجه‌گیری یکی از موضوعاتی که باید همواره زیر نظر داشته باشیم، سیاست دولت در زمینه حقوق دولتی معادن است بخصوص در شرایط کسری بودجه شدید دولتی. با توجه به اینکه ارزش منابع طبیعی متعلق به دولت و عموم مردم است و از طرفی به دلیل وضعیت کسری شدید بودجه دولت این احتمال وجود دارد که دولت در آینده برای افزایش سهم خود از منافع حاصل از بهره‌برداری معادن، سیاست‌های مرتبط با حقوق دولتی را تغییر دهد. چنین تصمیمی می‌تواند مستقیماً بر سودآوری شرکت و در نتیجه ارزش سهام فملی اثرگذار باشد. بنابراین، ریسک تغییر سیاست‌های دولت در زمینه حقوق دولتی، یکی از ریسک‌های مهم و ساختاری شرکت ملی مس ایران است که در ارزش‌گذاری این شرکت نباید نادیده گرفته شود.

محمد: فملی؛ ریسک پنهان در رابطه شرکت ملی مس با دولت در بررسی سودآوری شرکت ملی مس ایران (فملی)، معمولاً تمرکز تحلیلگران بر قیمت جهانی مس، میزان تولید، نرخ ارز و بهای تمام‌شده تولید است؛ اما به نظر می‌رسد یکی از مهم‌ترین ریسک‌های این شرکت، موضوع دیگری است: نحوه تقسیم منافع اقتصادی میان دولت، نیروی کار و صاحبان سرمایه. برای بررسی این موضوع، ابتدا باید به یک نکته مهم توجه کنیم. ۱. معدن متعلق به چه کسی است؟ شرکت ملی مس ایران مالک معدن نیست. معادن در ایران جزو انفال و متعلق به عموم مردم هستند و شرکت برای بهره‌برداری از این منابع، مبالغی را تحت عنوان «حقوق دولتی» به دولت پرداخت می‌کند.(اگر معدن متعلق به فملی باشد باید در جدول دارایی های ثابت دارایی بزرگی بنام معدن شناسایی شود و حتی هر سال عدد بزرگی استهلاک معدن لحاظ شود) در حال حاضر، حقوق دولتی حدود ۱۵ درصد از مبالغ فروش کاتد و کنسانتره مس در نظر گرفته میشود بنابراین، سهامداران فملی مالک تجهیزات، تأسیسات و فعالیت اقتصادی شرکت هستند، اما مالک خود معدن نیستند. ۲. سه عامل اصلی تولید و تقسیم منافع اقتصادی در ادبیات علم اقتصاد، سه عامل اصلی تولید عبارت‌اند از: ۱. زمین و منابع طبیعی: شامل معدن، انرژی و سایر منابع طبیعی. ۲. نیروی کار: افرادی که با تخصص و فعالیت خود در فرآیند تولید مشارکت می‌کنند. ۳. سرمایه: تجهیزات، ماشین‌آلات، تأسیسات و سایر دارایی‌هایی که برای تولید مورد استفاده قرار می‌گیرند. هرکدام از این عوامل در فرآیند تولید نقش دارند و طبیعتاً باید سهمی از منافع اقتصادی حاصل از تولید داشته باشند. حالا سؤال اصلی این است: در شرکت ملی مس ایران، سهم هرکدام از این سه عامل از منافع اقتصادی چقدر است؟ ۳. سهامداران فملی چه میزان سرمایه وارد شرکت کرده‌اند؟ برای پاسخ به این سؤال، باید ارزش روز تجهیزات و تأسیسات شرکت را بدون در نظر گرفتن ارزش معدن محاسبه کنیم. برای این منظور، از یک روش برآوردی استفاده کرده‌ام: - ابتدا نخستین ترازنامه شرکت در سال ۱۳۷۹ را مبنا قرار داده‌ام. - ارزش دارایی‌های ثابت اولیه را با استفاده از نرخ دلار آزاد همان سال به دلار تبدیل کرده‌ام. - سپس صورت جریان وجوه نقد شرکت را در سال‌های بعد بررسی کرده و مخارج اضافه‌شده به دارایی‌های ثابت را با نرخ دلار آزاد هر سال محاسبه کرده‌ام. - در نهایت، با در نظر گرفتن استهلاک سالانه حدود ۷ درصد (معادل عمر مفید تقریبی ۱۵ سال به روش خط مستقیم)، ارزش انباشته دارایی‌های ثابت را برآورد کرده‌ام. نتیجه این محاسبات نشان می‌دهد که ارزش روز دلاری تجهیزات و تأسیسات شرکت ملی مس، حدود ۴.۵ تا ۵ میلیارد دلار است. به عبارت دیگر، سهامداران و تأمین‌کنندگان سرمایه، از طریق سرمایه‌گذاری انجام‌شده در شرکت، صاحب دارایی‌هایی با ارزش برآوردی حدود ۵ میلیارد دلار هستند. ۴. سهم صاحبان سرمایه از سود اقتصادی چقدر باید باشد؟ اگر ارزش دارایی‌های ثابت شرکت را حدود ۵ میلیارد دلار در نظر بگیریم و بازده مورد انتظار سرمایه را سالانه ۲۰ درصد دلاری فرض کنیم(بر اساس صرف ریسک کشور)، سهم اقتصادی صاحبان سرمایه به شکل زیر خواهد بود: ۵ میلیارد دلار × ۲۰ درصد = یک میلیارد دلار ۵. سهم دولت از فعالیت شرکت ملی مس چقدر است؟ دولت از دو مسیر اصلی از فعالیت شرکت ملی مس درآمد کسب می‌کند: الف) حقوق دولتی با فرض تولید سالانه ۳۲۰ هزار تن کاتد و قیمت جهانی ۱۴ تا ۱۵ هزار دلار برای هر تن، ارزش فروش کاتد به حدود ۴.۵ تا ۴.۸ میلیارد دلار می‌رسد. با فرض حقوق دولتی ۱۵ درصدی، دریافتی دولت از این محل نهایتا حدود ۶۷۰ تا ۷۲۰ میلیون دلار خواهد بود. ب) مالیات با توجه به مفروضات این تحلیل، مالیات پرداختی شرکت نیز حدود ۷۰۰ میلیون دلار برآورد می‌شود. بنابراین، مجموع دریافتی مستقیم دولت از محل حقوق دولتی و مالیات، تقریباً به رقم زیر می‌رسد: حقوق دولتی ۶۷۰ تا ۷۲۰ میلیون دلار مالیات حدود ۷۰۰ میلیون دلار مجموع حدود ۱.۴ میلیارد دلار ۶. منشأ اصلی ریسک سرمایه‌گذاری در فملی کجاست؟ حالا می‌توانیم تصویر کلی‌تری از نحوه تقسیم منافع اقتصادی شرکت داشته باشیم: - دولت: مالک منابع طبیعی و دریافت‌کننده حقوق دولتی و مالیات است که حدودا دریافتی 1.5 میلیارد دلاری دارد. - نیروی کار: در قالب حقوق و دستمزد، سهم خود را دریافت می‌کند. - صاحبان سرمایه: تجهیزات و تأسیسات را تأمین کرده‌اند و انتظار بازدهی متناسب با سرمایه‌گذاری خود دارند که با محاسبات بالا بابت 5 میلیارد دلار سرمایه گذاری در شرایط فعلی سالانه 3 میلیارد دلار دریافتی دارند! نکته مهم اینجاست که دولت علاوه بر دریافت مالیات، مالک منبع طبیعی نیز هست و می‌تواند از طریق تغییر سیاست‌های حقوق دولتی، سهم بیشتری از منافع حاصل از استخراج معدن را به خود اختصاص دهد.

تحلیل فملی رو یک لایه عمیق‌تر کنیم؟ public poll اگر میخوای نکات منفی رو بگی نه ،تعصب داشته باش به بازارمون ▫️ 0% عمیقتر بشیم حتی اگه حقیقت تلخ باشه ▫️ 0% خودت فملی نداری و میخوای سهم رو بکوبی،حسود ▫️ 0% 👥 Nobody voted so far.

بررسی ارزش‌گذاری شرکت ملی مس ایران (فملی) با دلار آزاد آیا فملی در قیمت‌های فعلی ارزنده است یا حباب دارد؟ شرکت ملی مس ایران (فملی) در حال حاضر با ارزش بازاری حدود ۴,۱۰۰ همت در بورس تهران معامله می‌شود. اگر ارزش بازار شرکت را با دلار آزاد ۲۵۰ هزار تومانی محاسبه کنیم، به ارزش بازاری حدود ۱۶.۵ میلیارد دلار می‌رسیم. در این تحلیل تلاش می‌کنیم با فرض آزاد بودن نرخ ارز، سودآوری فملی را در دو سناریوی متفاوت قیمت جهانی مس بررسی کنیم: ۱. قیمت هر تن مس: ۱۴ هزار دلار ۲. قیمت هر تن مس: ۲۰ هزار دلار هدف این است که ببینیم فملی با ارزش بازار فعلی تا چه اندازه ارزنده است. ۱. سناریوی اول: قیمت جهانی مس ۱۴ هزار دلار برآورد فروش: - تولید مس خالص: ۳۲۰ هزار تن - قیمت هر تن مس: ۱۴ هزار دلار - فروش مس خالص: حدود ۴.۵ میلیارد دلار - فروش سایر محصولات: حدود یک میلیارد دلار بنابراین مجموع فروش شرکت به حدود ۵.۵ میلیارد دلار می‌رسد. برآورد بهای تمام‌شده: بخش عمده هزینه‌های شرکت شامل حقوق و دستمزد و هزینه‌های تورمی است؛ با این حال، بخشی از هزینه‌ها از جمله ماشین‌آلات، تجهیزات و حقوق دولتی ماهیت دلاری دارند. با توجه به روند تعدیل هزینه‌ها در برابر نرخ ارز آزاد، بهای تمام‌شده هر تن مس خالص را حدود ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار در نظر می‌گیریم.(با توجه به سابقه شرکت) بنابراین: - بهای تمام‌شده تولید: ۱.۶ میلیارد دلار - سود ناخالص: ۳.۹ میلیارد دلار - هزینه‌های عمومی و اداری: حدود ۲۵۰ میلیون دلار - نرخ مالیات: حدود ۱۵ تا ۱۶ درصد با این مفروضات، سود خالص شرکت حدود ۳ میلیارد دلار برآورد می‌شود. در نتیجه: P/E فملی = ۱۶.۵ ÷ ۳ = ۵.۵ ۲. سناریوی دوم: قیمت جهانی مس ۲۰ هزار دلار در این سناریو، قیمت مس نسبت به سناریوی قبل حدود ۴۳ درصد افزایش پیدا می‌کند. افزایش درآمد ناشی از رشد قیمت مس: ۳۲۰ هزار تن × ۶ هزار دلار = حدود ۱.۹ میلیارد دلار با توجه به اینکه حدود ۱۵ درصد از این افزایش درآمد صرف حقوق دولتی می‌شود، تقریباً ۸۵ درصد آن به سود ناخالص اضافه خواهد شد. بنابراین: - افزایش سود ناخالص: حدود ۱.۶ میلیارد دلار - سود ناخالص جدید: حدود ۵.۵ میلیارد دلار - پس از کسر هزینه‌های عمومی و اداری و مالیات، سود خالص حدود ۴.۲ میلیارد دلار خواهد بود. در این شرایط: P/E فملی = ۱۶.۵ ÷ ۴.۲ = حدود ۳.۹ ۳. جمع‌بندی و نتیجه‌گیری بررسی دو سناریو نشان می‌دهد که حتی با فرض افزایش قیمت جهانی مس از ۱۴ هزار دلار به ۲۰ هزار دلار، نسبت P/E شرکت ملی مس در محدوده ۴ تا ۵.۵ قرار می‌گیرد. نکته مهم اینجاست که سناریوی دوم مستلزم رشد قابل‌توجه قیمت جهانی مس است؛ با این حال، حتی در این شرایط نیز نمی‌توان فملی را الزاماً یک فرصت سرمایه‌گذاری بسیار جذاب دانست. به‌خصوص با توجه به اینکه درصد تقسیم سود شرکت حدود ۳۰ درصد فرض شده است، باید بازدهی مورد انتظار سهام را در کنار ریسک‌های عملیاتی و سرمایه‌گذاری شرکت بررسی کرد. ۵. فملی بخریم یا گواهی سپرده مس؟ اگر انتظار رشد قیمت جهانی مس را داریم، یک گزینه دیگر نیز پیش روی ماست: گواهی سپرده مس. خرید گواهی سپرده مس می‌تواند راهی برای بهره‌مندی مستقیم‌تر از رشد قیمت مس باشد؛ بدون اینکه به همان میزان در معرض ریسک‌های خاص شرکت فملی، از جمله هزینه‌های عملیاتی، مدیریت، طرح‌های توسعه و سیاست‌های تقسیم سود قرار بگیریم. البته گواهی سپرده نیز ریسک‌های خاص خود، از جمله شرایط بازار، نقدشوندگی و اختلاف قیمت با ارزش دارایی پایه را دارد. نتیجه نهایی: اگر مبنای سرمایه‌گذاری ما صرفاً انتظار رشد قیمت جهانی مس باشد، بررسی گواهی سپرده مس در کنار سهام فملی می‌تواند انتخاب منطقی‌تری باشد. به نظر می‌رسد با مفروضات این تحلیل، ارزش‌گذاری فعلی فملی چندان ارزان نیست و برای جذاب شدن سرمایه‌گذاری در آن باید عوامل بیشتری از جمله رشد تولید، کاهش هزینه‌ها و افزایش سودآوری را نیز در نظر گرفت. نوربخش

شما به سهم P/E نمی‌دهید؛ P/E از دل متغیرهای ارزش‌گذاری متولد می‌شود.

خطای پنهان تحلیل بنیادی: یکسان‌سازی P/E شرکت با میانگین صنعت ممنوع! این ویدئوی کوتاه میتونه به خطایی که اغلب در ارزشگذاری عرضه اولیه‌ها میبینیم پایان بده نوربخش

سلام و عرض ادب بزودی جلسه تحلیل آنلاین خواهیم داشت با موضوع : آیا می‌توان بدون قبول ریسک کمبود برق و گاز ، در سهامی با سود پایدار و حتی سود ارزی سرمایه‌گذاری کرد؟

سلام و عرض ادب شرکتهای کارگزاری با شرایط اعتباری مناسب جهت معاملات با حجم خوب لطفا در صورت تمایل شرایط خود را به آیدی زیر اعلام کنند @Tahlilbejayetakhayol

رشد درآمد کارمزد بانک‌ها گاهی به عنوان نشونه‌ای از بهبود سود تفسیر می‌شه، اما به نظرم با توجه به فشار بانک مرکزی روی نرخ سود تسهیلات، بخشی از درآمدی که باید از محل تسهیلات شناسایی می‌شد، از طریق کارمزد منتقل شده. به این معنا که بانکها به دلیل اینکه مقررات بانک مرکزی در عدم افزایش سود تسهیلات رو رعایت کنن در توافقی با تسهیلات گیرنده اقدام به گرفتن یک سری هزینه های جانبی میکنن که در واقع نرخ موثر سود تسهیلات رو بالا ببره مثلاً ارزیابی مکرر وثیقه و گرفتن هزینه در هر بار. در گزارش سه ماهه دوم بانک صادرات هم همین الگو دیده می‌شه: کاهش شدید خالص درآمد تسهیلات و رشد تقریباً دو برابری کارمزد. بنابراین، وقتی رشد کارمزد اتفاق میفته، حتماً بررسی میکنیم که این رشد از توسعه واقعی خدمات بانکی میاد یا بخشی از اون فقط جابجایی درآمد از تسهیلات به کارمزدهاست و لزوماً به معنای بهبود کیفیت سود نیست. نوربخش

دوم آنکه سود شناسایی‌شده در صورت‌های مالی لزوماً معادل وجه نقد قابل‌دسترس نیست. سوم آنکه باید بررسی کنیم چه میزان از سود بانک قابلیت تقسیم میان سهامداران را دارد و چه بخشی از آن ممکن است به دلیل محدودیت‌های موجود محمد: در ترازنامه یا الزامات مالی و نظارتی در بانک باقی بماند. • ۶. آیا تقسیم سود پایین بانک ملت الزاماً نگران‌کننده است؟ یکی از موضوعات مهم در بررسی بانک ملت، سیاست تقسیم سود آن است. بر اساس بررسی مطرح‌شده در این تحلیل، بانک ملت از سال ۱۳۹۵ به بعد در برخی سال‌ها سودی تقسیم نکرده و در برخی سال‌ها نیز تنها درصد محدودی از سود خود را میان سهامداران توزیع کرده است. . اما آیا پایین بودن نسبت تقسیم سود همیشه اتفاقی منفی است؟ خیر. اگر شرکت بخشی از سود خود را در داخل مجموعه نگه دارد و این منابع را به شکلی مؤثر برای افزایش سودآوری سال‌های آینده به کار بگیرد، تقسیم سود پایین الزاماً به زیان سهامدار نیست. این موضوع درباره بانک‌ها، شرکت‌های تأمین سرمایه و شرکت‌های تولیدی نیز صدق می‌کند. برای مثال، اگر شرکتی سود کمتری تقسیم کند اما بتواند منابع باقی‌مانده را در فعالیت‌هایی با بازده مناسب سرمایه‌گذاری کند، ممکن است در بلندمدت ارزش بیشتری برای سهامداران ایجاد شود. در مقابل، اگر سود تقسیم‌نشده صرف فعالیت‌های کم‌بازده شود یا در دارایی‌هایی باقی بماند که قابلیت نقدشوندگی و وصول مناسبی ندارند، پایین بودن نسبت تقسیم سود می‌تواند به مسئله‌ای مهم تبدیل شود. بنابراین، مسئله اصلی این نیست که شرکت چه میزان از سود خود را تقسیم می‌کند؛ بلکه باید بررسی کنیم که سود تقسیم‌نشده چگونه به کار گرفته می‌شود و آیا در نهایت به رشد پایدار سودآوری منجر خواهد شد یا خیر. . • ۷. یکی از مهم‌ترین ریسک‌های بانک ملت؛ مطالبات از دولت و شرکت‌های دولتی در کنار موضوع سود تسعیر ارز، یکی از مهم‌ترین مسائلی که در تحلیل بانک ملت باید بررسی شود، ماهیت تراز ارزی و کیفیت مطالبات بانک است. بر اساس ارقام مطرح‌شده در این تحلیل، تراز ارزی مثبت بانک که در سال‌های گذشته حدود ۶.۵ میلیارد دلار برآورد می‌شد، اکنون به حدود ۲.۵ میلیارد دلار رسیده است بخش مهمی از مطالبات موردبحث به دولت و شرکت‌های دولتی مربوط می‌شود. این مسئله می‌تواند ریسک قابل‌توجهی برای بانک‌هایی ایجاد کند که بخش مهمی از دارایی‌های خود را به مطالبات از دولت اختصاص داده‌اند. یکی از نگرانی‌های مهم در این زمینه، مطالباتی است که سود آن‌ها نیز به‌صورت انباشته محاسبه شده، اما ممکن است تمام این سودها مورد تأیید دولت نگرفته باشند. اگر بخشی از درآمد شناسایی‌شده در نهایت قابلیت وصول نداشته باشد، کیفیت سود و ارزش اقتصادی دارایی‌های بانک با ابهام مواجه خواهد شد. جمع‌بندی بررسی اولیه گزارش شش‌ماهه بانک ملت چند نکته مهم را نشان می‌دهد. نخست آنکه بانک در شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ حدود ۱۰۲.۵ هزار میلیارد تومان سود شناسایی کرده است؛ اما بخش عمده این سود از محل تسعیر ارز حاصل شده است. دوم آنکه مقایسه دو فصل ابتدایی سال نشان می‌دهد، با وجود افزایش سود خالص در فصل دوم، سهم سایر اقلام سودآوری کاهش قابل‌توجهی داشته است.. سوم آنکه با فرض تحقق سود سالانه ۲۰۰ هزار میلیارد تومانی و ارزش بازار ۵۱۵ هزار میلیارد تومانی، نسبت پی به ای حدود 2.6 واحد می‌رسد؛ نسبتی که در نگاه اول پایین به نظر می‌رسد اما اما اما : نباید نسبت پی به ای پایین را مستقل از کیفیت سود و سیاست تقسیم سود و بازده دارایی های بانک تفسیر کرد نوربخش

بانک ملت؛ بررسی عمیق گزارش شش‌ماهه، کیفیت سود و ارزندگی سهام در این تحلیل، با نگاهی دقیق‌تر به گزارش شش‌ماهه بانک ملت، ضمن مقایسه عملکرد دو فصل ابتدایی سال ۱۴۰۵، به بررسی کیفیت سود، اثر تسعیر ارز، برآورد سود پایان سال، نسبت قیمت به سود (P/E) و مهم‌ترین ریسک‌های موجود در صورت‌های مالی بانک می‌پردازیم. هدف این است که ببینیم سود شناسایی‌شده بانک ملت تا چه اندازه از فعالیت‌های عملیاتی حاصل شده، چه بخشی از آن ناشی از تسعیر ارز است و در نهایت، آیا ارزش بازار فعلی بانک با توجه به سودآوری و ریسک‌های آن قابل توجیه است؟ • 1 .عملکرد بانک ملت در شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ بانک ملت در حال حاضر با ارزش بازاری در حدود ۵۱۵ هزار میلیارد تومان معامله می‌شود. بانک در فصل اول سال ۱۴۰۵ حدود ۳۸.۵ هزار میلیارد تومان سود شناسایی کرده است. در فصل دوم نیز سود شناسایی‌شده به حدود ۶۴ هزار میلیارد تومان رسیده است. به این ترتیب، مجموع سود شناسایی‌شده بانک در شش‌ماهه نخست سال به حدود ۱۰۲.۵ هزار میلیارد تومان می‌رسد. در نگاه اول، این رقم سود قابل‌توجهی به نظر می‌رسد؛ اما برای ارزیابی عملکرد بانکباید ببینیم این سود از چه منابعی حاصل شده • ۲. چه میزان از سود بانک ملت ناشی از تسعیر ارز است؟ بر اساس برآورد مطرح‌شده در این تحلیل، حدود ۸۵ هزار میلیارد تومان از سود شش‌ماهه بانک از محل تسعیر ارز حاصل شده است. بنابراین، سهم سایر منابع سودآوری بانک به‌مراتب کمتر از سود گزارش‌شده کل خواهد بود. علت اصلی این موضوع، تراز ارزی مثبت بانک است که حدود ۲.۵ میلیارد دلار است. با افزایش نرخ ارز مبنای تسعیر از حدود ۱۳۶ هزار تومان در پایان سال ۱۴۰۴ به حدود ۱۶۷ هزار تومان، ارزش ریالی خالص موقعیت ارزی بانک افزایش یافته و سود تسعیر قابل‌توجهی شناسایی شده است. . • ۳. مقایسه سود دو فصل؛ نکته مهم در کیفیت سود بانک یکی از مهم‌ترین نکات گزارش شش‌ماهه بانک ملت، تفاوت ترکیب سود در دو فصل ابتدایی سال است. بانک ملت در فصل اول حدود ۳۸.۵ هزار میلیارد تومان سود شناسایی کرده که تقریباً ۲۴ هزار میلیارد تومان آن ناشی از تسعیر ارز بوده است. بنابراین، حدود ۱۴.۵ هزار میلیارد تومان از سود این فصل به سایر اقلام مربوط می‌شود. اما در فصل دوم، از مجموع ۶۴ هزار میلیارد تومان سود شناسایی‌شده، حدود ۶۰ هزار میلیارد تومان به تسعیر ارز مربوط بوده است. در نتیجه، سهم سایر اقلام سود به حدود ۴ هزار میلیارد تومان می‌رسد. به بیان دیگر، اگر این ارقام را مبنا قرار دهیم، با وجود افزایش سود خالص بانک در فصل دوم، سهم سایر منابع سودآوری از حدود ۱۴.۵ هزار میلیارد تومان به حدود ۴ هزار میلیارد تومان کاهش یافته است. در واقع، در بررسی اولیه صورت‌های مالی با این پرسش مواجه می‌شویم که چرا سود حاصل از سایر فعالیت‌های بانک در فصل دوم تا این اندازه کاهش یافته است؟ • ۴. برآورد سود بانک ملت در پایان سال ۱۴۰۵ برای برآورد سود پایان سال، باید به تراز ارزی بانک و تغییرات احتمالی نرخ ارز مبنای تسعیر توجه کنیم. بر اساس مفروضات این تحلیل، بانک ملت حدود ۲.۵ میلیارد دلار تراز ارزی مثبت دارد. اگر این تراز تا پایان سال در همین محدوده باقی بماند و نرخ ارز مبنای تسعیر به حدود ۲۰۰ هزار تومان برسد، ظرفیت شناسایی سود تسعیر قابل‌توجهی وجود خواهد داشت. در سناریوی موردنظر ما، سود تسعیر ارز بانک در پایان سال حدود ۱۵۰ هزار میلیارد تومان برآورد شده است. همچنین فرض می‌کنیم بانک حدود ۵۰ هزار میلیارد تومان از سایر فعالیت‌های خود سود شناسایی کند(به دلیل خلاصه بودن متن این تحلیل فعلا به جزییات این پیش بینی نمیپردازم). در این صورت، مجموع سود سالانه بانک می‌تواند به حدود ۲۰۰ هزار میلیارد تومان برسد. . • ۵. ارزش بازار بانک ملت و نسبت قیمت به سود (P/E) بانک ملت در حال حاضر با ارزش بازاری در حدود ۵۱۵ هزار میلیارد تومان معامله می‌شود. اگر برآورد سود سالانه ۲۰۰ هزار میلیارد تومانی را مبنا قرار دهیم، نسبت قیمت به سود بانک به شکل زیر محاسبه می‌شود: P/E = ارزش بازار ÷ سود سالانه P/E = ۵۱۵ ÷ ۲۰۰ ≈ ۲.۶ بنابراین، در صورت تحقق مفروضات این تحلیل، نسبت قیمت به سود بانک ملت به حدود ۲.۶ واحد خواهد رسید. در نگاه اول، این نسبت بسیار پایین به نظر می‌رسد و می‌تواند توجه سرمایه‌گذاران را جلب کند. اما آیا صرفا پایین بودن این نسبت به معنای ارزندگی ست؟ به نظر من، برای پاسخ به این پرسش باید چند نکته مهم را در نظر گرفت. نخست آنکه بخش بزرگی از سود پیش‌بینی‌شده بانک به تسعیر ارز وابسته است و نمی‌توان فرض کرد که چنین سودی الزاماً در سال‌های آینده نیز با همین میزان تکرار خواهد شد.

درود به شما در این پست می‌خواهم به بررسی اثر تغییر استاندارد حسابداری شماره ۱۵ یا مشخصا بند ۲۹ این استاندارد بر ارزش شرکت‌ها بپردازم. این بند به حسابداری سرمایه‌گذاری‌های شرکت‌ها می‌پردازه و بیان می‌کنه که شرکت‌ها باید سرمایه‌گذاری‌های سریع‌المعامله در بازار رو به ارزش بازار منعکس کنن و مازاد ارزش بازار نسبت به بهای تمام شده رو در هر دوره به عنوان سود شناسایی کنن. اینجا لازمه به این نکته اشاره کنم که دارایی‌هایی رو می‌شه به عنوان دارایی کوتاه مدت در نظر گرفت که دو تا شرط اساسی داشته باشن. اول، توانایی تبدیل به وجه نقد یا معامله‌شون وجود داشته باشه. یعنی اساساً برای اون دارایی خریدار و بازاری وجود داشته باشه. دوم، تمایل به فروش یا تبدیل اون دارایی به وجه نقد وجود داشته باشه. مسلماً بسیاری از شرکت‌ها سرمایه‌گذاری‌های بسیار مهم و بلند مدتی دارن که نه توان و نه تمایل به نقد کردن سریع اون‌ها رو دارن. بنابراین چنین سرمایه‌گذاری‌هایی در این دسته قرار نمی‌گیرن. اما نکته‌ای که می‌خوام تأکید کنم اینه که وقتی ارزش سرمایه‌گذاری‌های سریع‌المعامله یک شرکت افزایش پیدا می‌کنه و این افزایش در صورت‌های مالی به عنوان سود منعکس می‌شه در واقع صرفاً یه عملیات حسابداری و شفاف‌سازی انجام شده. به این این معنی، اگر قبلاً هم ارزش‌گذاری دارایی‌ها درست انجام می‌شد همه‌ی این موارد در ارزش‌گذاری شرکت دیده می‌شد. یعنی اگه ارزش گذاری به صورت صحیح و اصولی انجام بشه می‌بینید که ارزش سرمایه‌گذاری‌های سریع المعامله و سودآوری حاصل از اونا در ارزش گذاری شرکت هم لحاظ می‌شه. بنابراین اینطور نیست که این سرمایه‌گذاری‌ها قبل از تغییر استاندارد هیچ تأثیری در ارزش گذاری شرکت نداشته باشن. اما شفاف شدن این اطلاعات به خودی خود ارزش جدیدی خلق نمی‌کنه. این‌که اطلاعات مربوط به افزایش ارزش سرمایه‌گذاری الان شفاف‌تر در صورت‌های مالی میاد، به این معنی نیست که سود جدیدی ایجاد شده بلکه سود موجود شفاف‌تر شده و افراد بیشتری حتی اونا که تخصص کمتری در تحلیل صورت‌های مالی دارن می‌تونن ازش استفاده کنن. با این حال باید توجه داشت که الزاما افزایش شفافیت به معنی خلق ارزش اقتصادی جدید نیست. در واقع، تغییر استاندارد حسابداری شماره ۱۵ و نحوه منعکس شدن ارزش سرمایه‌گذاری‌ها در صورت‌های مالی به خودی خود نمی‌تونه ارزش اقتصادی شرکت رو نسبت به گذشته افزایش بده، هرچند می‌تونه شفافیت اطلاعات مالی رو بهتر کنه و درک سرمایه‌گذاران از ارزش واقعی شرکت رو آسان‌تر کنه. این نکته رو عرض کنم که باید بین ارزش اقتصادی شرکت و سود حسابداری و واکنش بازار سهام به انتشار اطلاعات جدید تفاوت قائل شد. حتی اگه استاندارد جدید ارزش اقتصادی تازه‌ای ایجاد نکنه، شفافتر شدن اطلاعات ممکنه روی ارزیابی سرمایه‌گذاران و در نتیجه بر قیمت سهام اثر بذاره اما نباید انتظار داشت که سود شناسایی شده جدید از محل افزایش اسمی ارزش دارایی های سریع المعامله میتونه اصطلاحا پی به ای بگیره نوربخش