💌 دلنوت

♥️ معمولا زمانی که فاجعه‌ای شخصی و یا عمومی بر سرمان آوار می‌شود، اگر در ویرانه‌ها و جزئیات مانده از آن آوار به خوبی جست و جو کنیم، ساختار و استخوان‌بندی آن فاجعه هر چه که باشد، همیشه در خواهیم یافت که بنای آن فاجعه کورکورانه توسط شخصی میان‌مايه و خیره‌سر ساخته شده که به آنچه انجام می‌دهد ایمان داشته و خود را می‌ستاید. دنیا پر است از این افراد خیره‌سر و حقیر که سرنوشت و زندگی انسان‌های دیگر را نابود می‌کنند اما خود را مشیت الهی می‌دانند. #ویکتور_هوگو @delnote

من چگونه می‌توانستم فراتر از پاییز بروم؟ نگران بودم که برگ‌ها ناگهان محو شوند من تازه به برگ‌ها خو گرفته بودم. #احمدرضا_احمدی @delnote

هر کجای جهان باشی دلی به پاره ابری و چشمی به منقار کبوتری توان سپرد؛ مپندار که دیده نمی‌شوی ‌ ‌ #منوچهر_آتشی @delnote

توانِ کشمکشم نیست بی‌تو با ایّام برونم آور ازین ماجرا، که می‌میرم مگر نه جفتِ توام، قوی من؟ مکن بی‌ من، به‌سوی برکه‌ی آخر شنا، که می‌میرم #حسین_منزوی @delnote

مهر همیشه برای من بوی مهربانی می‌دهد، بوی عشق و بوی کتاب تازه! من زندگی را در هفت صبح مهر می‌بینم. در پرتو نور دانستن، در همکلاسی‌ها، در تپش یادگیری جدید، تپش مدرسه یا کلاس جدید زندگی لزوماً با بهار برایم نو نمی‌شود. با مهر هم زندگی نو خواهد شد. چشمانم را می‌بندم و مهر را بو می‌کشم #رضا_رجبی @delnote

گاهی دلم گُلی می‌شود که زنبوری در آن مُرده است. #رضا_بروسان @delnote

♥️ از این افسانه خبر دارم که گویی او به واسطه‌ی ناراحتی روانی و در یک لحظه‌ی درماندگی به زندگی خود پایان داد؛ باور نکنید. او را زمانه کُشت، ما را زمانه کُشت، همان‌گونه که بسیاری دیگر را می‌کُشت، همان‌گونه که خود مرا می‌کُشت. ما سالم بودیم، محیط پیرامون‌مان دیوانه بود. #آنا_آخماتووا پس از شنیدن خبر خودکشی #مارینا_تسوتایوا چنین نوشت @delnote

♥️ چیزی که سبب شده است زنده‌بودن را تقریباً با ارزش بدانم و بگویم زندگی احتمالاً به زیستنش می‌ارزد، بعد از موسیقی، دیدار با انسان‌هاست. انسان‌هایی که همه‌جا حضور دارند. مقصودم از انسان‌ها مردمانی است که در جامعه‌ای که به‌ شکل تکان‌دهنده‌ای بی‌آبروست، آبرومندانه رفتار می‌کنند. #کورت_ونه‌_گات @delnote