سایت پانویس

‌‌ هدیهٔ تولد ای که پنجاه رفت و در خوابی مگر این پنج‌روز دریابی خوب است که انسان در مقاطعی از عمرِ خود، به پشتِ سر(یعنی آنچه گذشته است) و به پیشِ رو(یعنی برنامهٔ کلی‌اش برای ادامهٔ زندگی) نگاهی بیندازد. روزِ تولد می‌تواند یکی از این نقاطِ عطف باشد؛ فرصتی برای توقف کردن، تماشای گذشته و رک و راست بودن با خود. فکر می‌کنم بهترین هدیه‌ای که انسان می‌تواند در روزِ تولد به خود بدهد، این است که چند ساعتی را کاملاً در تنهایی بگذراند و با صداقتی بی‌رحمانه از خود بپرسد: «تا الآن عمرم را صَرفِ چه کرده‌ام؟ و اگر ده سالِ دیگر زنده باشم، از ادامه دادنِ کدام بخشِ زندگیِ فعلی‌ام بیشترین پشیمانی را خواهم داشت؟» معمولاً بزرگ‌ترین نیازِ انسان، شفافیت و در پی آن، شجاعتِ تغییر است. خوب است که عواملی مانندِ سپاسگزاری و حسابرسی را در نظر بگیریم. سپاسگزاری از این جهت که کدام تجربه‌های گذشته، با وجودِ همهٔ رنج‌ها و دشواری‌هایشان، ارزشِ زیستن داشته‌اند و از تجربه کردنِ آن‌ها راضی‌ام؛ و نیز چه کسانی و چه اموری نقشِ مهمی در غنا بخشیدن به زندگی‌ام داشته‌اند. حساب‌رسی نیز از این جهت که در حالِ حاضر وقت و انرژیِ من واقعاً صرفِ چه چیزهایی می‌شود؟ کدام عادت، رابطه یا ترس، سال‌هاست مرا در بندِ خود نگه داشته است؟ اما، نقطهٔ عطف را می‌توان ساخت؛ نقطهٔ تغییر را. یک تغییرِ کوچک اما واقعی که از همین امروز و همین ساعت آغازش می‌کنم چیست؟ چه چیزی را از امروز دیگر ادامه نخواهم داد و از زندگی‌ام حذفش می‌کنم؟ بسیاری از مردم در روزِ تولدشان برای خود هدیه‌ای می‌خرند. این خوب است. اما هدیه‌ای که ارزشش از همه بیشتر است، شفافیت است؛ اینکه انسان بداند چگونه زندگی کرده و در ادامهٔ زندگی می‌خواهد چه کند. شاید بهترین جشنِ تولد هنگامی‌ست که فرد با خودش شفافیت داشته باشد. @PanevisDotCom

از دوستانِ خارج از ایران اگر کسی اکانت پریمیوم تلگرام دارد، لطفاً پیام دهد. نیاز به کمکی فنی داریم. لطفاً به ادمین طوبیٰ پیام دهید: https://t.me/PanevisAdmin

‌ آیا یک روز بدون ترس زندگی کرده‌ام؟ یک روز. امتحانش کنم. @Panevisdotcom

گروه‌های اطلاع‌رسانی‌ِ جلساتِ باشگاهِ خودشناسیِ مهمان‌کُش(شاملِ جلساتِ: دورهٔ خودشناسی، لپراخوانی، مصفاخوانی، گعده، کریشنامورتی‌خوانی، گروهِ رابطه، گروهِ فیلم و رمان‌خوانی، کلاسِ درسِ حافظ، کلاس‌های کتاب‌خوانیِ نوجوانان، جلساتِ حضوریِ مهمان‌کُش) بزودی در تلگرام، مانند سابق، برقرار می‌شود. دوستانی که در چند ماهِ اخیر در روبیکا نیز در این کلاس‌ها شرکت داشتند، برای انتقال از روبیکا به گروه‌های تلگرام به »ادمین طوبیٰ« پیام دهند. @PanevisDotCom

سلام به دوستان، هنوز زنده‌ایم! ممنون از پیام‌های همهٔ دوستان، مخصوصاً دوستانِ خارج از ایران. بعد از ۵۰ روز الآن دیدم پیام‌ها را. کلاس‌ها و جلسات لایو دورهمی‌‌هایمان همراه با دوستان در روبیکا و اسکای‌روم برقرار هستند. مصفاخوانی، کریشنامورتی‌خوانی، رمان‌خوانی، گروه رابطه، گعده، و باقی کلاس‌ها. برای شرکت، در اپلیکیشن روبیکا به آیدی طوبیٰ پیام دهید: PanevisAdmin این لینک احتمالاً کار بکند: https://rubika.ir/@PanevisAdmin و یا این: https://rubika.ir/PanevisAdmin بنده به اینترنت دسترسی چندانی ندارم. خدانگهدارتان ‌پانویس ‌ -- به دوستان خارج از کشور: باید روبیکا نصب کنید و در روبیکا به آیدی طوبیٰ پیام دهید. به این آیدی: @PanevisAdmin در روبیکا پیام دهید به آیدی فوق. نه در تلگرام. تلگرام فعلاً کار نمی‌کند. یا از طریق این لینک پیام دهید: https://rubika.ir/@PanevisAdmin یا این لینک: https://rubika.ir/PanevisAdmin ببینید کدام کار می‌کند. اما اول باید اپلیکیشن روبیکا را نصب کنید. ‌

‌ عقاب «مرگ می‌آید و تدبیری نیست»    عقاب نقد حال ما انسانهاست. انسانی که برایش سئوال ایجاد می‌شود که "چطور می‌شود مانند بسیاری از انسانهای "موفق"، در جامعه زندگی "موفق" و کامیابی داشت؟"    بسراغ یکی از همین "موفق"‌ها می‌رود و راز بقای آنها را می‌پرسد. فرد اجتماعی به او پاسخ می‌دهد که راز آن در دو چیز نهفته است: ۱. اینکه از اوج به فرود آیی. اگر کیفیت سبک روحی و روانی می‌خواهی، اگر فراغت و آزادگی از سطحی بودن و کوچک بودن می‌خواهی و در یک کلام اگر می‌خواهی دنیا را از اوج و ارتفاع بنگری، فکرش را هم نکن که "موفق" باشی. باید پایین بپـری. باید انسانی سطحی و پوچ باشی تا بتوانی طول بقای اجتماعی بلندی داشته باشی. «ما از آن، سال بسی یافته‌ایم کز بلندی رخ برتافته‌ایم» ۲. راز دوم، مرده‌خواری‌ست. باید فکرخوار باشی. باید دائماً تصاویر ذهنی‌ات را نشخوار کنی. اینها اگرچه مرده هستند، اما باعث طول عمر شخصیت‌ات و بقای هویت و "من" تو‌اند. «دیگر این خاصیت مردار است عمر مردارخوران بسیار است»    پس هم از اوج و ارتفاع بی‌اندیشه بودن و سکوت باید پایین بیایی و هم از گند و مردار متعفن افکار تغذیه کنی.    و انسانی که بخوبی سبکی و فراغت و آزادگی و پرواز در اوج ذات خودش را بیاد دارد، "حال بیماری دق" می‌یابد. و چنان از گند و مردار، از مردارخوران، فرار می‌کند و فاصله می‌گیرد تا به افلاک سر بر کند و نقطه شود و سپس، هیــچ. لحظه‌ای چند بر این لوح کبود نقطه‌ای بود و دگر هیچ نبود! @PanevisDotCom

‌ از پایین صفحه شروع به تماشا کنید. ‌از اولین استوری.

‌ بهار زاگرسِ «بی‌نظیر» سفر تحقیقاتی جهت تدارکات گل‌گشت «تنگ چوگان» که اگر خدا بخواهد در بهار سالِ درپیش‌ِرو خواهیم داشت به پایان رسیده است و اقامت‌گاه و مناطقی زیبا را برای دوستان همسفر در نظر گرفته‌ایم. دوستی از آن نواحی لطف کرد و ما را به مناطق بی‌نظیر زاگرس که شایستۀ طبیعت‌گردی‌ست از جمله: اطراف کازرون، کوه‌چنار، شهر تاریخی بیشاپور، نقوش ساسانیان واقع در ورودی تنگ چوگان، چشمۀ سید حسین، کُهمرهٔ زیبا، جنگل بلوط دشت بَرم، غروب رشن‌آباد، روستای گاوکُشک، تنگۀ ابوالحیات، دو روستای فوق‌العاده مرتفعِ کَنده‌ای و دوسیران، دشت ارژن شیراز، طبیعت بکر هررز(هرایرز) در مجاورت خومه‌زار و نورآباد ممسنی برد و ساعاتی در این مناطق حیران جذابیت و زیبایی‌شان بودیم. ضمناً اقامت‌گاه‌مان مجاور غار شاپور است. اگر خدا بخواهد، سفرمان به «تنگ چوگان» گلچینی از این نواحی خواهد بود و طبیعتِ بهارِ زاگرسِ «بی‌نظیر» را تجربه خواهیم کرد. هنوز چند نفری ظرفیت شرکت در این گل‌گشت باقی‌ست و علاقمندان می‌توانند جزئیات این سفر را از »ادمین طوبیٰ« دریافت کنند. مجموعه ویدیوها و عکس‌هایی که در سفر تدارکاتی و تحقیقاتی‌مان به تنگ چوگان و اطراف آن گرفته‌ایم را در »اینجـــا« می‌توانید تماشا کنید. ‌ @PanevisDotCom

‌ برای سفر «تنگ چوگان» پنج نفر ظرفیت باقی مانده است. ‌

‌ پست‌های مفیدی در کانال نیکول لپرا منتشر می‌کنیم. مانند: https://t.me/NicoleLePera/2359 ‌

‌ آمد رمضان، نه صاف داریم و نه دُرد وز چهرهٔ ما گرسنگی رنگ ببُرد در خانهٔ ما ز خوردنی چیزی نیست ای روزه برو، وَرنه تو را خواهم خورد «عهدی ترشیزی» @PanevisDotCom