کانال تـولـی و تـبری (احادیث وروایات)

🩸دیدم در میانِ نعش‌های شهدا رفته ✍روایت شده است از زین العابدین علی بن حسین -علیهما السلام- نقل کرده‌اند که بعد از شهادت یاران و برادران، دیدم که پدر بزرگوارم در خیمه نبود. وقتی جستجو کردم، دیدم در میانِ نعش‌های شهدا رفته و بر نعشِ پاره‌پارهٔ برادرِ خود ایستاده و می‌گوید: «ای برادر!» و به نعشِ علی اکبر -علیه‌السلام- می‌گوید: «ای نورِ دیدهٔ من و سرورِ سینهٔ من!» و به نعشِ قاسم -علیه‌السلام- می‌گوید: «ای محرومِ ناکام من و ای فرزند برادر من! هیچ پیغامی از جد و پدر و مادرم دارید؟ به من بگویید! همهٔ شما رفتید و مرا تنها گذاشتید. چرا جواب من نمی‌دهید؟ ای برادر! و ای فرزند! پیغام مرا به جد و پدر و مادرم برسانید و نزدیک است که من نیز به شما ملحق شوم.» حضرت سید الساجدین -علیه‌السلام- فرمود: «چون این حالت را از پدرم دیدم، دلم بر حال او سوخت که از تنهایی و غریبی و بی‌کسی خود گریه می‌کند و گفت: ای نورِ دیده، چون من کشته شوم، کسی ندارم که بر من گریه کند. حالا من بر حال خودم گریه می‌کنم.» گفتم: «ای پدر، مگر کسی بر شما گریه نخواهد کرد؟» فرمود: «ای نورِ دیده، بعد از من شما در مشقتِ خود گرفتار خواهید بود. هر وقت بخواهید که گریه کنید، تازیانه بر شما می‌زنند و شما را از گریه منع می‌کنند. اما ای نورِ دیده، خبر دهم به شما که شیعیان ماتم مرا هر سال تازه خواهند نمود.» گفتم: «ای پدر، جزای ایشان چیست؟» فرمود: «ثواب گریه‌کنندگان در ماتم من مانند ثواب شهیدان است که در اینجا جان خود را فدا نموده‌اند.» 📚 حزن الائمة، ربیع بن محمود، تالیف سال ۱۲۵۶ ه.ق، نسخه خطی کتابخانه مجلس به شماره ۱۶۱۳۸، ص۱۴۲ اللّٰهُمَــ؏َجِـلْ لِوَلیــِـــڪَ الـْفَرَّج @tavali_tabarri