Modopix ایران از نگاه من

«یه چیزی تغییر کرده… و می‌دونم فقط من نیستم که اینو حس می‌کنم. زندگی قبلاً واقعاً زنده به نظر می‌رسید. تابستونا انگار تمومی نداشتن، تجربه‌ها واقعاً تبدیل به خاطره می‌شدن، هر آهنگی به یه دوره‌ی خاص از زندگیت گره می‌خورد و حتی روزهای معمولی هم یه حس خاصی داشتن که می‌دونستی سال‌ها بعد هنوز یادت می‌مونه. ولی الان همه‌چی انگار یه تاریه. دوشنبه چشم باز می‌کنی، یهو می‌بینی جمعه‌ست. ژانویه می‌شه آگوست، قبل از اینکه اصلاً بفهمی چی شد. آدم‌ها همه‌جا هستن، ولی پیدا کردن یه ارتباط واقعی با کسی سخت‌تر از همیشه شده. راه‌های ارتباطی‌مون بی‌نهایت شده، ولی با این حال انگار از همدیگه دورتر از همیشه‌ایم. همه دارن اسکرول می‌کنن، عجله دارن، مصرف می‌کنن، فقط دارن دوام میارن… و منتظرن زندگی یه روز شروع بشه، در حالی که زندگی همین الان داره از جلوی چشمامون می‌گذره. شاید تقصیر تکنولوژیه. شاید استرسه. شاید سال ۲۰۲۰ تأثیر عمیق‌تری روی ذهن انسان گذاشت که هنوز خودمون متوجهش نشدیم. شاید هم چیزی دیگه‌ست که هنوز نتونستیم بفهمیم. ولی هرچی که بود، دنیای قبل از ۲۰۲۰ انگار یه جاییه که یادمونه، ولی دیگه نمی‌تونیم بهش برگردیم. قسمت ترسناکش این نیست که زمان داره سریع می‌گذره… قسمت ترسناکش اینه که می‌فهمی چه بخش بزرگی از زندگی‌مون داره همراه با این زمان ناپدید می‌شه. لطفاً بگید فقط من نیستم که این حسو دارم.

کماکان اقتصاد مال خر است...

روزتون پائیزی و زیبا @modopix_plus

بدن عزیزم؛ استرس رو باید وقت خطر فعال کنی وقتی خرس و شیر و پلنگ دنبالم کردن، توی خونه نشستم دارم یوتیوب می‌بینم چرا باید این استرس کوفتی رو فعال کنی؟ 🙂🙃🫠

🎼... از میانِ همه‌ی احساسات، تنها احساسی که به خودمان تعلق ندارد، امید است. امید به زندگی تعلق دارد؛ این خودِ زندگی‌ست که دارد از خودش محافظت می‌کند. — #خولیو_کورتاسار نویسنده و مترجم آرژانتینی 🎼 @Modopix_plus

I've crossed a thousand miles alone with worn out boots and tired hands هزاران کیلومتر رو تنهایی، با کفش‌های کهنه و دست‌های خسته پشت سر گذاشتم Every highway, every town only helped me understand هر جاده و هر شهری فقط یه چیزو بیشتر بهم فهموند You were never far behind me تو هیچ‌وقت واقعاً ازم دور نبودی Though the distance stretched so wide با اینکه فاصله بینمون خیلی زیاد شده بود Every sunset kept reminding me you were waiting on the other side هر غروب یادم می‌انداخت که اون طرفِ راه منتظرمی --- I've chased horizons دنبال افق‌ها دویدم I've watched seasons change تغییر فصل‌ها رو تماشا کردم But no matter where I wandered, love remained the same ولی هر جا که رفتم، عشق همون عشق موند Every mile I traveled only helped me see هر کیلومتری که طی کردم فقط یه چیزو بهم نشون داد Home was never just a place خونه هیچ‌وقت فقط یه مکان نبود It was always you and me خونه همیشه یعنی من و تو --- Every road leads home هر جاده‌ای آخرش به خونه می‌رسه No matter where I roam مهم نیست کجا سرگردون باشم Every turn, every winding light brings your heart back into mine هر پیچ و هر نوری توی مسیر، دوباره قلبت رو به قلبم برمی‌گردونه Through the rain and through the storms از دل بارون و طوفان When the night feels long alone وقتی شبِ تنهایی خیلی طولانی می‌شه I keep believing باز هم ایمانم رو از دست نمی‌دم With every step, every road leads home با هر قدم، هر جاده‌ای آخرش به خونه می‌رسه --- The old guitar still rides beside me اون گیتار قدیمی هنوز همراهمه Its strings have heard my every prayer سیم‌هاش همه دعاهای منو شنیدن Every song I've ever written carries pieces of you there توی هر آهنگی که نوشتم، یه تیکه از تو هست Time may leave a few more wrinkles on this weather-beaten face شاید زمان چند تا چین دیگه روی این صورت خسته بندازه But every dream inside this heart still runs to your embrace ولی همه رؤیاهای این قلب هنوز به آغوش تو ختم می‌شن --- One day the wheels will stop turning یه روز چرخ‌ها از حرکت می‌ایستن A long journey will be through اون سفر طولانی تموم می‌شه I lay my burdens to the ground and come back home to you بارِ روی دوشم رو زمین می‌ذارم و پیش تو، به خونه برمی‌گردم Until that moment finds me, I'll keep singing through the night تا اون روز برسه، تمام شب‌ها به خوندن ادامه می‌دم 'Cause love is the only compass چون عشق تنها قطب‌نمای منه That always points me right که همیشه راه درست رو نشونم می‌ده --- Every road leads home هر جاده‌ای آخرش به خونه می‌رسه Where your arms are open wide همون جایی که آغوشت به روم بازه Every lonely mile I've walked was just another step inside هر کیلومتری که تنها راه رفتم، فقط یه قدم دیگه به سمت تو بود No matter how far life may pull مهم نیست زندگی منو چقدر دور ببره Or how long I've had to roam یا چقدر مجبور باشم سرگردون باشم I'll keep following this faithful heart باز هم از این قلب وفادارم پیروی می‌کنم Because every road leads home چون هر جاده‌ای آخرش به خونه می‌رسه --- Every road always leads me home هر جاده‌ای همیشه منو به خونه برمی‌گردونه Home is where you still are خونه همون جاییه که تو هنوز اونجایی

فیلم خام تا فیلم پخته پسند شما کدومه؟! نبم پز آبدار فک کنم بهتره نه؟! 🥰😇 اینجا رودبار است @modopix_plus

عمو ترامپ امشب : میکنمتون تو گونی خاله ترامپ فرداشب : یه عده واسطه شدن برگردیم سر میز مذاکره...کریم آقامونم بود! 😅😆😁😄😃

#اقتصاد مال خر است یعنی این 👇👇👇👇👇 سال ۸۹ : حقوق پایه ۳۰۳ هزار تومان | یک گرم طلا: ۳۱ هزار تومان سال ۱۴۰۵: حقوق پایه ۲۱ میلیون تومان | یک گرم طلا: ۲۰ الی ۲۲ میلیون تومان #Helsinki @KiriMohems

آخه این چه دورانی بود که ما انتخاب کردیم برای حضور در دنیا...قطعا ک...لمون در رفته بوده! پ.ن: توضیح متن بالا اینکه برخی از ادیان ابراهیمی و غیر ابراهیمی میگن شما قبل از به دنیا اومدن در عالم زرع (زرء) سرنوشت و جغرافیا و زمان تولدتون رو دیدین و انتخاب کردین!

ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺷﻮ                                 ﻭ ﺑﻪ ﺟﻠﺪﻡ ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﻣﻦ ، ﻭﺳﻮﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎ " ﺗﻮ " ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ، ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺻﺮﺍﻃﯽﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻧﯿﺴﺘﻢ  ...! . @modopix_plus

شعر سرودن بلد نیستی شعر خواندن هم نمیدانی... کمی راه برو بخند مو پریشان کن شعر شدن که بلدی! 😶🫥🥺

موی سپید بی موقع علامت پیری نیست نشونه دووم آوردنه! @Modopix_plus