سلامتي با سوجوك

1MC برکه بهشت: وقتی قلب یاد می‌گیرد گره‌هایش را باز کند زخم‌هایی وجود دارند که هرگز به اشک تبدیل نمی‌شوند. آن‌ها در قفسه سینه محبوس می‌مانند و گره‌های نامرئی تشکیل می‌دهند که با گذشت زمان، می‌توانند به صورت گرفتگی قفسه سینه، حساسیت سینه یا تورم غدد لنفاوی در زیر بغل ظاهر شوند. طب سنتی چینی هزاران سال پیش دریافته بود که جایی که احساسات از جریان می‌افتند، چی و خون شروع به رکود می‌کنند. تیان چی (MC1، در فضای بین دنده‌ای چهارم، کنار نوک سینه) به عنوان "برکه بهشت" توصیف شده است، دروازه‌ای که در آن استاد قلب دوباره با کبد و کیسه صفرا ارتباط برقرار می‌کند تا آنچه را که در خود نگه داشته شده است، آزاد کند. این نقطه‌ای خارق‌العاده برای پشتیبانی از فرآیندهای مرتبط با رکود عاطفی عمیق است، به ویژه هنگامی که بدن شروع به ابراز این رنج از طریق توده‌ها، التهاب یا تورم غدد لنفاوی می‌کند. از دیدگاه کابالیستی، غدد لنفاوی متورم را می‌توان نمادی از احساساتی دانست که راهی برای تغییر نیافته‌اند. آن‌ها گره‌های روح هستند، مکان‌هایی که عشق، درد، خشم یا ترس بین قلب و عمل معلق می‌مانند. تیان چی به ما یادآوری می‌کند که بهشت ​​نیز در سینه ساکن است و قلب برای عشق ورزیدن آفریده شده است، نه برای ذخیره رنج. هر تحریک این نقطه را می‌توان به عنوان عملی از گشودگی درونی درک کرد، جایی که روآخ (روح) دوباره آزادانه نفس می‌کشد و شن (روح) آرامش خود را باز می‌یابد. زیرا شفا همیشه شامل برداشتن یک غده لنفاوی نیست؛ اغلب زمانی شروع می‌شود که فرد شجاعت آزاد کردن آنچه را که مدت زیادی در سکوت نگه داشته شده است، پیدا می‌کند. https://t.me/sujokdarman