PENELOPA

چهار محال‌بختیاری #زردکوه

وقتی از درون پاک شدی، باطنت با تو صحبت خواهد کرد.

بگفتا من گلی ناچیز بودم ولیکن مدتی با گل نشستم گل اندر زیر پا گسترده پر کرد مرا با همنشینی مفتخر کرد چو عمرم مدتی با گل گذر کرد کمال همنشین در من اثر کرد وگرنه من همان خاکم که هستم

هنگامی که هیچ دلسوزی برای خودمان نداریم، می‌توانیم با ظرافت و زیبایی خاموشی و انقراض شخصی‌مان را مشاهده کنیم.مرگ نیرویی است که به مبارز ارزش و اعتدال می‌دهد. تنها با دیدن از طریق چشمان مرگ است که میتوانیم ببینیم که ما مهم نیستیم. سپس مرگ می‌آید که در کنارمان زندگی کند و رازهایش را به ما بگوید. کتاب ملاقات با ناوال، نوشته آرماندو تورز

بیایید لحظه‌ای توقف کنیم و بیندیشیم مهم‌ترین کاری که امروز داریم چیست؟ کدام کار از بقیه حیاتی‌تر است؟ یکی از خردمندان به این پرسش این‌طور پاسخ داد: «امروز دوکار مهم دارم که باید انجام دهم. دم و بازدم». شاید پاسخ شما هم بعد از این مدت تمرین توجه‌آگاهی همین قدر خردمندانه باشد. شاید هم کارهای مهم‌تری داشته باشید! اما فراموش نکنید تمام آنها به شرطی انجام خواهند شد که دم و بازدم یاری‌‌مان کنند. با تمرین توجه‌آگاهی قصد داریم هر چه بیشتر در لحظۀ حال حضور داشته باشیم تا بتوانیم از غنای فرصتی که در اختیار داریم حداکثر بهره را ببریم؛ بهره‌ای که گاهی نه با فعالیت، بلکه با توقف و مشاهده و پذیرش آنچه هست، همان‌طور که هست، به دست می‌آید. هر توقف، ما را از حالت خودکار خارج می‌کند و آگاهی‌مان را به تجربۀ حاضر می‌آورد. در این هنگام است که به یاد می‌آوریم تداوم حضور ما در اینجا و اکنون مدیون فعالیتی است که کمترین توجه را به آن مبذول می‌کنیم؛ تنفس. روادید ما برای سفر در این کرۀ خاکی به مدت یک دم و بازدم است، با وقفه‌های کوتاه بین آنها. تا به حال این فرصت چنان سخاوتمندانه تمدید شده است که گاهی آن را حق مسلم خود می‌پنداریم. اما لحظه‌ای که به هر دلیلی امکان دم بعدی را نداشته باشیم متوجه می‌شویم که زمانی برای شکایت یا التماس یا حتی قدردانی کردن نداریم و باید سفر خود را پایان دهیم. پس بیایید اکنون که فرصت هست دست‌کم لحظاتی به گوهر تنفس‌مان توجه کنیم. مرتضی کشمیری، مجله موفقیت، شماره 319. #تمرین  #تنفس @MENMETHOD