Ehsan_Afshari

هوش ، خلاقیت و اندیشه وقتی به کمک هم میان به نتایج درخشانی می رسن پیشنهاد میکنم حتما به کانال تلگرامم سر بزنید و حتما انیمیشن های #اژدر_استودیو رو از کانال خودشون دنبال کنید این اولین کار از فعالیت های این مجموعه است یک سر ماجرا رضای خودمونه که کمک حال متن و نگارش هست و سر دیگر ماجرا دوست هنرمندم حسین ضروری بعنوان کارگردان و انیماتور

همگریه ترین👆

زمان خوب خواننده:رهام رحیمی ترانه:احسان افشاری آهنگ و تنظیم :امیر سلطانی 👇

دختران سوره ی مریم بودند دلبران عوضی کم بودند #احسان_افشاری #آینه #دکلمه طرح:#مسیح_کرمانی @ehsan_afshari

مجموعه ترانه های لیدا رشیدی نشر شانی نشانی غرفه: سالن ۲،راهروی ۴ کانال ترانه ی مولف : @lidarashidii @lidarashidii

@ehsan_afshari @pianicacaffe

سه کتاب از من در نشر نیماژ بیگانه/دندانه ها/ازکتیبه تا کوبلن شهر آفتاب/سالن۳/راهروی۴😉

ای شاخه گل روز ملاقات ندیدی بعد از تو چه آمد سر پاییز و بهارم... #احسان_افشاری @moqlagh

من اکثر شاعرهای همصنف رو دنبال می کنم و می خونم . کتاب بسیاری از دوستان رو تهیه می کنم و می خونم . واقعا نمی تونم سهم بخصوصی برای یک چهره ی بخصوص قایل بشم . برای کار همه ی رفقا احترام قایلم . اما شعر در مفهومی که من ازش سراغ دارم باید نگاهش به رو به رو باشه . پشت سر تا بخواهی تجربه ی موفق هست این روبرو هست که قلمروهای کشف نشده رو در اختیار ما گذاشته . هر شاعری که منو با بخشی از این قلمروی کشف نشده روبرو کنه کارش ارزشمند ، موثر و قابل تحسینه کار مشترک دو در یک اتفاقی بود که خودمون هم از قبل پیش بینی بخصوصی راجع بهش نداشتیم . اما فکر نمی کنم اگر تجربه ی همکاری دوباره ایی صورت بگیره تکرار اون تجربه باشه . عشق یا تعبیرات مربوط به عشق پرمصرف ترین مقوله در تاریخ ادبیات ما بوده . هر شاعری عشق رو تجربه می کنه . مهم این هست که این تجربه چقدر به درد شعرش می خوره . اما چیزی که با عنوان عشق در شعر من سراغ دارید هرگز ردپای مشخصی نداره . ذر واقع یک فرض هست و هر بار این فرض در قالب یک اتفاق خودنمایی می کنه . دانش من و شما درباره ی این فرض به یک اندازه است. @ehsan_afshari

اولین شعری که نوشتم احتمال زیاد شعر نبوده .. چیزی در حد یک سری حروف سر هم کردن بوده . ولی چیزی که در حافظه دارم از هفده هجده سال پیش جند بیت از یک مثنوی هست که تحت تاثیر نظامی نوشتم والبته بسیارهم خنده داره چند بیتش از این قراره : یکی افسرده با حالی پریشان بیامد سوی درویشی سخندان بنالید از ته دل بر عم یار که گر او را نبینم خود زنم دار بگفت اینبار آن مرد سخندان که غم خوردن ندارد خوردن ِ جان اگر از هجرت او سخت تنگی نباید بر بدین دنیا بجنگی راجع به آموزش گیتار .. خیر مدتهاست تدریس ندارم اما همچنان دستمو گرم نگه می دارم به امید روزی که بتونم یک آلبوم بی کلام عرضه کنم راجع به توضیح برخی ابیات.. دوستان عزیز . باور کنید هر اتفاقی که بنا بوده به تفسیر برسه قفل و کلیدش در خود شعره نه بیرون شعر . تنها سوالی که در برابرش مقاومت می کنم سوال از معنای برخی ابیاته . شعر گاهی ارجاع به گنگ ترین چیزهاست . وقتی متاثر از یک اتفاق گنگ هستی طبیعیه که شکل بیان این تاثر هم گنگ میشه . االبته من تا حد ممکن سعی می کنم امکان تاویل ایجاد کنم . مثل همون بیت کودکی های درونم مردند گشنه بودند عروسک خوردند. هر تعریفی از این بیت با شکست مواجه میشه . این بیت در غایت صورت دادن به تداعی های ذهنی من به این شکل در اومده و مهندسی معکوس در ارتباط با اون یعنی اتلاف وقت مبدا نوشته های من گاهی یک کلمه است گاهی یک تصویر .. گاهی هم یک آن ِ بدون سابقه است که نسبت به منشاش هیچ ادراکی ندارم . در خلال نوشتن خودآگاهیم قطعا چند قدم عقب تر از ناخودآگاهم حرکت می کنه چک کردن دایرکت باور بفرمایید گاهی فقط تولید حس عذاب وجدان می کنه . سعی می کنم تا حد ممکن بخونم و جواب بدم و قضایای ضروریو بی پاسخ نگذارم شاعر مورد علاقه ی خارجی ..لورکا . شیمبورسکا ریتسوس و ژاک پره ور از شاعرهای کلاسیک خودمون رودکی خیام و حافظ و غالب شعرای سبک هندی در ارتباط با فعالیت موسیقی. شعر هر مجالی برای پرداخنن به موسیقی رو ازم گرفته اما دنبال دست و پا کردن موقعیتی هستم که بتونم سر و شکلی هم به فعالیت های موسیقیم بدم راجع به زاویه ی دیدی که در شعرها مطرحه و از کجا قرض میگیرم پیش تر اشاره کردم . کتاب زندگی خط به خط روایت های شاعرانه ی پنهان و آشکار داره . من فقط کاربنم رو روی قسمت های پرکشش این روایت ها می ذارم شباهت دنیای شعری من و علیرضا آذر تا حد زیادی به برخاسته از شکل و قالب های شعری هست که بیشتر با اونها درگیر بودیم و یا نحوه ی ارایه ی اونها در قالب دکلمه و شباهت هایی از این جنس . خیلی مواقع هم نحوه ی برخورد ما با صنایع شعری بهم نزدیکه .. مثلا ایهام یا استعاره ها گاهی به قدری بهم نزدیک که من قبل از نوشتنش از علیرضا می پرسم تو اینو جایی ننوشتی ؟ جدای از این علیرضا آذر یکی از بهترین محرک های شعری من بوده و هست . داستان ناتنی چیزی بین واقعیت و خیال هست . اصولا داستان هر شعری از همین قراره . من خواهر اولم رو پیش از تولد خودم از دست دادم . به این فکر می کردم که از دست دادن چیزی که هرگز نداشتم چه معنایی می تونه داشته باشه . من چرا باید از نبود چیزی متاثر بشم که هرگز بودنش رو تجربه نکردم . همین شد که شعر مجال تولد این خواهر رو داد و من براش کودکی درست کردم خاطره درست کردم و سعی کردم بین او با دنیای مخیل خودم نسبتی رو ایجاد کنم .. نسبتی که در انتهای شعر ویران میشه کارگاه آموزش شعر برای من زوده . نسبت به اون چیزی که از مفهوم کارگاه سراغ دارم فکر می کنم نیاز به کسب دانش بیشتری دارم هر چند مواقعی پیش اومده و بطور جدی بهش فکر کردم اما در نهایت سعی کردم زمانی به این تصمیم تن بدم که حس رضایت و آگاهی پشتوانه ی این تصمیم باشه نه هیجان عقب نماندن از قافله جلسات خارج از تهران محدود به دعوت دانشگاه ها میشه . اگر فرصت و سعادت یار باشه حتما خارج از تهران هم خدمت می رسم درباره ی الهام گرفتن پیشتر نوشتم اما درباره ی استارت یک شعر .. نمی دونم اصلا الهامی در کار هست یا نه اما متوجه هستم که گاهی ننوشتن شعر سخت تر از نوشتن میشه . یک حالتی که اگر ننویسم می فهمم چیزی در زندگی من دایما کاستی خودش رو تذکر میده و این تذکر تا زمانی که شعری رو به پایان نرسونم ادامه پیدا می کنه حتما تجربه کردید که صدای ساعت اول صبحتنونو خفه کنید . نوشتن شعر به منزله ی خفه کردن زنگ ساعت صبحه . با این تفاوت که بعد از خفه کردنش دومرتبه اونو برای فردا کوک می کنید . از ابن جهت نوشتن یک خودآزاری ناگزیره @ehsan_afshari

سلام قرار شد سوالی رو بی پاسخ نگذارم ولی اول از همه از انرژی بی کم و کاستتون سپاسگزارم برای دوستانی که فقط عضو کانال هستند و اینستاگرامم رو ندارند عرض می کنم بنا شد دوستان پرسش های خودشون رو طرح کنند و من هم جواب بدم مرسی که نوشتید . سوال درد دل تعریف همه ی اینها برای من ارزشمند هست چون ناچارم فورا جواب هامو راست و ریست کنم امکان داره در تایپ بعضی کلمات یا جمله بندی های خطا کنم که حتما چشم پوشی می فرمایید اول از همه بگم سوال های مرتبط رو یک کاسه می کنم مثلا اگر راجع به تفسیر بعضی از ابیات سوالاتی طرح شده ترجیحا به یک جواب گویا بسنده می کنم دوم پرسش هایی که در قالب سوال ولی با محتوای لطف طرح شده نظیر اینکه چطور این شعرها رو می نویسید یا جه و چه ترجیحا با یک سپاس دسته جمعی و قدردانی فراوان ازش عبور می کنم در مورد اینکه آدم خوشبختی هستم یا نه . یاد گرفتم خیلی به این مقوله فکر نکنم . سعی می کنم آدمو خوشحالی باشم و در عین رضایت از زندگی خودم رو به توفیق های مقطعی قانع نکنم . اگه خوشبختی به معنای حال خوبه باید بگم کفه ی خوشبختی من به کفه ی بدبختی سنگینی می کنه در مورد بیوگرافی یک توضیح مفصل در اپلیکیشن دکلمه هام هست که از برنامه ی بازار می تونید تهیه کنید در ارتباط با تحصیلات . کارشناسی زبان ادبیات فارسی دارم و تو شرایط فعلی به ادامه ی تحصیل فکر نمی کنم برای بهتر نوشتن چه باید کرد این سوال هرگز یک جواب مشخصی نداره . نسخه ی من ممکنه فقط به درد خورد بخوره . اما کلیشه ایی ترین جواب به نظرم درست ترین جواب ممکنه . یعنی تمرین . شما اگر بدخط ترین آدم ممکن هم باشید اگر بارها و بارها سرمشقتون رو تمرین کنید بالاخره دست خطتون خوب میشه . سعی کنید با همه ی تجربه های هنری مثل نقاشی سینما و موسیقی خودتون رو مواجه کنید . دوربین خوبی برای رصد کردن قضایای اطرافتون باشید. از مفاهیم کلی فاصله بگیرید و از کنار جزییات پیش پاافتاده سرسری عبور نکنید . شاعران مضمون پرداز غالبا کسانی هستند که فقط یه کم بیشتر از منو شما دیدن . دیدن فقط چشم باز کردن نیست ، تماشاست . اینکه اگر یک منظره داره به شما چیزی قرض میده شما هم بتونید چیزی به اون منظره قرض بدید . توصیفات دقیق خاقانی از صبح یا توصیفات شگفت نظامی از شب ریشه در همین موضوع داره . دقت کردید بچه ها چطور با اسباب بازیهاشون بازی می کنند اونا اسباب بازیاشونو دورشون پخش می کنن ، باهاشون حرف می زنن و قانون بازی رو خودشون می سازن . اگر ما با تفنگ آب پاش دقیقا در حکم یک تفنگ آب پاش برخورد می کنیم ، اونا ممکنه اونو برای آب دادن به گلدون استفاده کنن ! شکل برخورد با واژه ها رو باید از بچه ها یاد بگیریم . در عین اینکه خودآگاهمون رو از مطالعه و دانش پروار می کنیم باید به ناخودآگاهمون اجازه ی جهالت بدیم . چون این جهالت امکان خلاقیت به ما میده . باعث میشه ما هم بتونیم با واژه ها همون کاریو کنیم که یه بچه با تفنگ آب پاش انجام میده دکلمه ی تازه اوایل تابستون منتشر میشه نظرم درباره ی خودم چیه ؟ این یعنی اینکه به تمام وجوه شخصیتم فکر کنم ضعف ها و قوت هامو مرور کنم . نظر دادن درباره ی خودی که هنوز هزار تکه ی پنهان و نیمه ی ناشناخته رو در خودش داده اصلا کار راحتی نیست اما خیلی خیلی کلی نظرم این هست که تلاش می کنم آدم بدردخوری باشم و به دیگران احساس رضایت بدم بهترین کتاب ممکن برای شناخت عروض و قافیه تا جایی که سواد من قد میده غرلیات حافظ هست . این کتاب ذهن شما رو برای درک دقیق موسیقی شعر آماده می کنه . غرل ها رو یک دور از اول بخونید اما نه به جهت کشف و دریافت معنا بلکه برای کشف موسیقی پشت کلمات . مهم نیست که می دونید شعر در چه وزن و چه بحری سروده شده . مهم این هست که بتونید با مصرع ها پاضرب بگیرید یا جای درست اکسان گذاری کنید . مثلا این مصرعو تمرین کنید زان یار دلنوازم شکریست با شکایت اگر به شکل درست بتونید به ترتیب روی ز / ن / ش / ش پاضرب بگیرید یعنی تشخیص بدید سرضرب های کلمات کجاست اون موقع می تونید با یک ذهن آماده برید و کتاب عروض و قافیه ی سیروس شمیسا رو تهیه کنید و بصورت کامل و اصولی با علم عروض آشنا بشید زیست یا تجربه ی مخیل کدوم بیشتر بدرد شاعر می خوره .بدون تردید هر دو البته زیست شاعرانه اصلا به این معنا نیست که ما در انزوای خودمون غوطه بخوریم و منتظر یک اتفاق الهام بخش باشیم چون این اتفاق هرگز نمی افته . ما باید در زیست خودمون دنبال ردپای بهانه های شاعرانه باشیم . و تردید نکنید یک روز کامل ِ بیست و چهار ساعته اندازه ی یک کتاب کامل شعر بهانه ی شاعرانه برای شما فراهم می کنه . برای ساعات حضور در غرفه برای کتاب تازه هم حتما اطلاع رسانی می کنم دکلمه های کوتاه هم جشم سعی می کنم بیشتر بذارم روی کانال اما این دکلمه ها بیشتر در میان گذاشتن حس های آنی و بداهه ی من با شماست @ehsan_afshari

هر کجا راه زدم صورت او را دیدم در خودم چاه زدم صورت او را دیدم #احسان_افشاری @Aliseyedsalehi Channel 🌙