رادیوخیابان

خب بسه

یک چنل جمله ننوشته یکی دیگه به جاش فور کنه ببندم-

خب جمله هم بنویسین دیگه-

خب ۵ تا شدین ببندم؟🙏🏻

سر ۱۰ چنل میبندم چون بعد زیاد میشین من کلا یه ستاره دارم اونم از ربات در آوردم ناراحت میشین😭🩷

یه نفر فور کرد کلا😂

یک جمله در مورد ایران بنویسید🩷 مال هر کس قشنگتر بود به یکی از پستاش استارز میدم⭐️

سین اینجا باگ خورده نمیتونم بفهمم چند نفرین ری اکت بزنین لطفا

خب بزارم؟

یک استارز دارم می‌خوام چالش بزارم بدم به یه نفر

آیفون ۱۸ هم داره میاد به نظرت کی هنوز گوشیش شیائومیه؟🫱🏻‍🫲🏻

لطفا اگه کس دیگه ای پرایوت بوده و نزاشتمش لینکشو بده چون دیگه فور نمیکنم🙏🏻🩷

قولی که به خودت دادی رو عمل کن

نامه هاتون زیادی قشنگ بود می‌خوام کلا بزارم اینجا بمونه💘

امروز ۸ سپتامبر ۲۰۲۷ عه.. احتمالا این موقع دارم میگم چقدر زود گذشت انگار همین دیروز بود داشتم فکر میکردم چطوری ذهن بهم ریخته‌امو جمع کنم و جوری نامه ننویسم که انگار یه ادم فوق اورتینکر با کلی وسواس نوشته ولی تهش گفتم ولش کن قرار نیست حداقل برای نوشتن این نامه به خودم سخت بگیرم.الان چیکار میکنی؟چه انیمه ای میبینی؟با کیا اشنا شدی؟ میدونم هنوز صداهای تو سرت اذیتت میکنن..دریای عزیزم انقد خودت رو اذیت نکن زندگی قرار نیست آسون بشه ادما قرار نیست عوض بشن مشکلات قرار نیست از بین برن فقط تو این تویی که باید یاد بگیری با وجود همه اینا باز هم زندگی کنی و مثل همیشه وسط تمام سختیا شور و شوقت برای این زندگی کردن و وجود داشتن ناخواسته رو دست نداده باشی.با آب دادن به یه گلدون خوشحال بشی.تو فکر این باشی چطوری میتونی با قرار دادن یه نامه لای کتاب دوستت خوشحالش کنی.برای طرح جدید ناخونات ذوق کنی.با دقت خط چشم بکشی.با دیدن پروانه ها لبخند بزنی و همچنان زندگی رو با تمام خاکستری بودنش رنگی ببینی.لطفا بهم قول بده سال بعد هم برق تو چشمات رو از دست نداده باشی. ✨نامه ای از ۸ ستپامبر ۲۰۲۷ به ۸ سپتامبر ۲۰۲۶✨

این پیام شاید یکم طولانی باشه، ولی اگه تا آخر بخونیش خوشحال میشم. من از روز اول گفتم وظیفمه در حد توانم از چنل‌ها حمایت کنم و همیشه هم این کارو خواهم کرد. ولی یه چیزی همیشه تو ذهنم بوده...

دنیا خیلی قشنگ‌تر بود اگه همه چی شرطی نبود.

اگه حمایت کردن از همدیگه بدون توقع بود.

اگه به جای اینکه نگران باشیم یکی از ما بهتر دیده بشه، خوشحال می‌شدیم که داره پیشرفت می‌کنه.

اگه دل‌هامون یکم مهربون‌تر بود.

حرفم اینه که ما ایرانی‌ها کم سختی نکشیدیم. از نسل‌های قبل گرفته تا خودمون، هرکدوم یه جور سوختیم و ساختیم. برای خیلی از ما فضای مجازی فقط یه ابزار برای چت کردن یا کسب درآمد نیست. بعضی وقتا یه پناهگاهه؛ یه جایی که چند دقیقه از تلخی‌های زندگی فاصله بگیریم و خودمون باشیم. شاید تو تلگرام هزار جور چنل با موضوعات مختلف باشه، ولی خیلی از چنل‌های دیلی فقط یه چنل ساده نیستن. برای صاحبشون یه گوشه از زندگین، یه دفترچه خاطراتن، یه جایی که حال دلشونو توش خالی می‌کنن، و چنلش هویت اون شخص هست. بعضی‌ها چنل دیلی می‌زنن که از تنهایی در بیان، حالشون بهتر بشه یا یه جایی داشته باشن که خودشون باشن. حالا فکر کن به همون آدم حس بدیم که محتوایی که می‌ذاره بی‌ارزشه، یا از بقیه عقب‌تره، یا دیده نمی‌شه. شاید از نظر ما چیز مهمی نباشه، ولی برای اون آدم می‌تونه ساعت‌ها نشخوار فکری بیاره و باعث بشه حس کنه کافی نیست. در صورتی که واقعیت اصلاً این نیست. هر آدمی بهترین نسخه خودشه. شاید یه چنل برای ما فقط یه چنل دیلی ساده باشه، ولی برای صاحبش بخشی از زندگیشه. این فقط هم درباره چنل دیلی نیست. فرقی نمی‌کنه علمی باشه، هنری باشه یا هر موضوع دیگه‌ای. وقتی یه نفر با دلش برای چیزی وقت می‌ذاره، یعنی براش ارزش داره. پس بیاید کمتر به هم حس ناکافی بودن بدیم و بیشتر به هم انرژی بدیم. حمایت کردن از بقیه چیزی از ما کم نمی‌کنه. شاید برای ما یه ری‌اکشن، یه پیام یا یه حمایت ساده باشه، ولی برای اون طرف کلی ارزش داشته باشه. من به عنوان کسی که از چنل ۲۰ ممبری تا چنل‌های بالای ۱ میلیون ممبر رو مدیریت کرده و ادمینی کرده، اینو میگم: بین همه اون چنل‌ها، چنل دیلی خودم با همون تعداد ممبر کم، از همه برام باارزش‌تره. شاید اگه یه چنل بزرگ نادیده گرفته بشه خیلی ناراحت نشم، ولی وقتی چنل دیلی خودم نادیده گرفته میشه، حس می‌کنم خودم نادیده گرفته شدم. پس چه خوب میشه اگه بدون توقع، بدون حساب و کتاب و فقط برای حال خوب همدیگه از هم حمایت کنیم. شاید برای ما یه کار خیلی ساده باشه، ولی برای یه نفر دلیل ادامه دادن و انگیزه جلو رفتن باشه. ختم کلام ❤️🪴

شما پارتی داری فور کن🙏🏻

بریم اسم خانومی رو لایک کنیم